प्र ये ययुरवृकासो रथा इव नृपातारो जनानाम् । उत स्वेन शवसा शूशुवुर्नर उत क्षियन्ति सुक्षितिम्
जे गेले आहेत, अपाय न झालेल्या रथांसारखे, ते लोकांमध्ये पुढारी आहेत. आपल्या सामर्थ्याने, हे पुरुष, ते तेजस्वी होतात आणि उत्तम भाग्यात राहतात.
व्युषा आवो दिविजा ऋतेनाविष्कृण्वाना महिमानमागात् । अप द्रुहस्तम आवरजुष्टमङ्गिरस्तमा पथ्या अजीगः
उषा आली, स्वर्गात जन्मलेली, सत्याने आपली महती प्रकट करते. तिने सर्वात घातक, द्वेष करणारे, कठीण दूर केले आणि मार्ग जागृत केले.
महे नो अद्य सुविताय बोध्युषो महे सौभगाय प्र यन्धि । चित्रं रयिं यशसं धेह्यस्मे देवि मर्तेषु मानुषि श्रवस्युम्
आज आम्हांला मोठ्या कल्याणासाठी जागे कर, आणि मोठे भाग्य दे, हे उषे. आम्हांला सुंदर, कीर्ती मिळवून देणारे धन दे, हे देवी, जे लोकांमध्ये प्रसिद्धी आणेल.
एते त्ये भानवो दर्शतायाश्चित्रा उषसो अमृतास आगुः । जनयन्तो दैव्यानि व्रतान्यापृणन्तो अन्तरिक्षा व्यस्थुः
ही तेजस्वी, अमर उषेची किरणे आली आहेत, ज्या दैवी नियम निर्माण करतात आणि आकाशातील जागा भरून टाकतात.
एषा स्या युजाना पराकात्पञ्च क्षितीः परि सद्यो जिगाति । अभिपश्यन्ती वयुना जनानां दिवो दुहिता भुवनस्य पत्नी
ही उषा, दूरवरून येऊन, लगेच पाचही दिशांना फिरते; ती लोकांचे मार्ग पाहते, स्वर्गाची कन्या आणि जगाची मालकीण, सर्वत्र नजर ठेवते.
वाजिनीवती सूर्यस्य योषा चित्रामघा राय ईशे वसूनाम् । ऋषिष्टुता जरयन्ती मघोन्युषा उच्छति वह्निभिर्गृणाना
घोड्यांनी समृद्ध, सूर्याची वधू, तेजस्वी आणि दानशूर, ती सर्व संपत्तीची मालकीण आहे; ऋषींनी स्तुती केलेली, उत्साही आणि उदार, उषा अग्निसह उगवते आणि गाण्यांनी गौरवली जाते.
प्रति द्युतानामरुषासो अश्वाश्चित्रा अदृश्रन्नुषसं वहन्तः । याति शुभ्रा विश्वपिशा रथेन दधाति रत्नं विधते जनाय
ते तेजस्वी, तांबडे घोडे उषेला घेऊन आले आहेत; ती आपल्या सुंदर रथावर उजळत पुढे जाते आणि भक्ताला धन देते.
सत्या सत्येभिर्महती महद्भिर्देवी देवेभिर्यजता यजत्रैः । रुजद्दृळ्हानि दददुस्रियाणां प्रति गाव उषसं वावशन्त
सत्यवानांमध्ये सत्य, महानांमध्ये महान, ही देवी, देवांनी पूजलेली आणि पूजेच्या योग्य, ती किल्ले फोडते आणि गायींना प्रकाश देते; गायींना उषेची ओढ लागली आहे.
नू नो गोमद्वीरवद्धेहि रत्नमुषो अश्वावत्पुरुभोजो अस्मे । मा नो बर्हिः पुरुषता निदे कर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
आता आम्हांला गायी, वीर, घोडे आणि भरपूर दान मिळू दे, हे उषे; आमचे यज्ञकुंड लोकांनी दुर्लक्षित होऊ नये; तू नेहमी आम्हांला कल्याणाने वाचव.
उदु ज्योतिरमृतं विश्वजन्यं विश्वानरः सविता देवो अश्रेत् । क्रत्वा देवानामजनिष्ट चक्षुराविरकर्भुवनं विश्वमुषाः
अमर तेज, सर्व जगाचा सर्जक, उगवला आहे; सर्वांचा पोशिंदा, सविता देव तेज देतो. त्याच्या इच्छेने देवांचे डोळे जन्मले; उषेने सर्व जग प्रकट केले.
प्र मे पन्था देवयाना अदृश्रन्नमर्धन्तो वसुभिरिष्कृतासः । अभूदु केतुरुषसः पुरस्तात्प्रतीच्यागादधि हर्म्येभ्यः
देवतांच्या मार्गांनी मला दर्शन दिले, अडथळ्याशिवाय, संपत्तीने सजलेले; उषेचे चिन्ह पश्चिमेकडून दिसले, घराघरात प्रवेश करत.
तानीदहानि बहुलान्यासन्या प्राचीनमुदिता सूर्यस्य । यतः परि जार इवाचरन्त्युषो ददृक्षे न पुनर्यतीव
ते अनेक दिवस गेले, सूर्याबरोबर पूर्वेकडून उगवले; प्रियकरासारखी उषा फिरते, ती दिसते पण पुन्हा परत येत नाही.
त इद्देवानां सधमाद आसन्नृतावानः कवयः पूर्व्यासः । गूळ्हं ज्योतिः पितरो अन्वविन्दन्सत्यमन्त्रा अजनयन्नुषासम्
ते प्राचीन ऋषी, सत्य बोलणारे आणि ज्ञानी, देवांच्या सभेत बसले; पूर्वजांनी लपलेले तेज सापडले, सत्य मंत्रांनी उषेचा जन्म घडवला.
समान ऊर्वे अधि संगतासः सं जानते न यतन्ते मिथस्ते । ते देवानां न मिनन्ति व्रतान्यमर्धन्तो वसुभिर्यादमानाः
एकाच जागी एकत्र येऊन, ते सर्वजण एकत्र जाणतात आणि एकमेकांशी वाद करत नाहीत; ते देवांच्या नियमांचे उल्लंघन करत नाहीत, अडथळ्याशिवाय संपत्ती मिळवतात.
प्रति त्वा स्तोमैरीळते वसिष्ठा उषर्बुधः सुभगे तुष्टुवांसः । गवां नेत्री वाजपत्नी न उच्छोषः सुजाते प्रथमा जरस्व
वसिष्ठ तुझी स्तुती करतात, हे जागृत उषे, हे भाग्यवती, तुझ्या गौरवाचे गाणे गातात; गायींची नेत्या, सामर्थ्याची पत्नी, हे सुजात उषे, प्रथम वृद्ध होणारी, उगव.
एषा नेत्री राधसः सूनृतानामुषा उच्छन्ती रिभ्यते वसिष्ठैः । दीर्घश्रुतं रयिमस्मे दधाना यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
ही संपत्ती आणि शुभ वाणीची नेत्या, उगवणारी उषा, वसिष्ठांनी स्तुत्य आहे; आम्हांला दीर्घकाळ टिकणारी कीर्ती आणि धन देणारी—तू नेहमी आम्हांला कल्याणाने वाचव.
उपो रुरुचे युवतिर्न योषा विश्वं जीवं प्रसुवन्ती चरायै । अभूदग्निः समिधे मानुषाणामकर्ज्योतिर्बाधमाना तमांसि
ती उजळली आहे, तरुणीप्रमाणे, सर्व सजीवांना जीवन देणारी; अग्नी मानवांच्या सभेत प्रकट झाला, प्रकाश पेटवून अंधार दूर करणारा.
विश्वं प्रतीची सप्रथा उदस्थाद्रुशद्वासो बिभ्रती शुक्रमश्वैत् । हिरण्यवर्णा सुदृशीकसंदृग्गवां माता नेत्र्यह्नामरोचि
ती तेजस्वी उषा सर्वत्र पसरली आहे, उजळ वस्त्र घालून, प्रकाश घेऊन; सोन्यासारखी, सुंदर दिसणारी, गायींची आई, दिवसांची नेत्या, ती उजळली आहे.
देवानां चक्षुः सुभगा वहन्ती श्वेतं नयन्ती सुदृशीकमश्वम् । उषा अदर्शि रश्मिभिर्व्यक्ता चित्रामघा विश्वमनु प्रभूता
देवतांचे डोळे घेऊन येणारी, हे भाग्यवती, पांढरा सुंदर घोडा घेऊन जाणारी; उषा आपल्या किरणांनी प्रकट झाली, तेजस्वी आणि उदार, सर्वत्र पसरलेली.
अन्तिवामा दूरे अमित्रमुच्छोर्वीं गव्यूतिमभयं कृधी नः । यावय द्वेष आ भरा वसूनि चोदय राधो गृणते मघोनि
दूरवरून जवळ ये, हे उषे, शत्रू दूर कर; आमच्यासाठी विस्तीर्ण कुरणे सुरक्षित कर; द्वेष दूर कर, आम्हांला संपत्ती दे, आणि दान करणाऱ्याच्या मनात उदारता जागव.
अस्मे श्रेष्ठेभिर्भानुभिर्वि भाह्युषो देवि प्रतिरन्ती न आयुः । इषं च नो दधती विश्ववारे गोमदश्वावद्रथवच्च राधः
हे देवी उषे, तुझ्या तेजस्वी किरणांनी आम्हांवर प्रकाश टाक. जशी एखादी स्त्री आयुष्य वाढवते, तशी तू आमचं आयुष्य वाढव. सर्वांना सुख देणारी, आम्हाला गायी, घोडे आणि रथांनी समृद्ध असं धन दे.
यां त्वा दिवो दुहितर्वर्धयन्त्युषः सुजाते मतिभिर्वसिष्ठाः । सास्मासु धा रयिमृष्वं बृहन्तं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
हे सुजाता उषा, वसिष्ठ ऋषी आपल्या स्तुतींनी तुला वाढवतात. तू आम्हाला मोठं आणि विपुल धन दे. नेहमीच तुझ्या आशीर्वादाने आमचं रक्षण कर.
प्रति केतवः प्रथमा अदृश्रन्नूर्ध्वा अस्या अञ्जयो वि श्रयन्ते । उषो अर्वाचा बृहता रथेन ज्योतिष्मता वाममस्मभ्यं वक्षि
पहाटेचे किरण प्रथम दिसू लागले, तिचे तेजस्वी प्रकाश वर पसरले आहेत. हे उषा, तुझ्या मोठ्या आणि तेजस्वी रथावर ये, आम्हाला कृपा आणि प्रकाश दे.
प्रति षीमग्निर्जरते समिद्धः प्रति विप्रासो मतिभिर्गृणन्तः । उषा याति ज्योतिषा बाधमाना विश्वा तमांसि दुरिताप देवी
अग्नी प्रज्वलित झाला आहे, ऋषी आपल्या स्तोत्रांनी त्याची स्तुती करतात. देवी उषा आपल्या प्रकाशाने सर्व अंधकार आणि दु:ख दूर करते.
एता उ त्याः प्रत्यदृश्रन्पुरस्ताज्ज्योतिर्यच्छन्तीरुषसो विभातीः । अजीजनन्सूर्यं यज्ञमग्निमपाचीनं तमो अगादजुष्टम्
या उषा, प्रकाशाने उजळलेल्या, आमच्या समोर प्रकट झाल्या आहेत. त्यांनी सूर्य, यज्ञ आणि अग्नी निर्माण केला आणि नकोसा अंधार दूर केला.
अचेति दिवो दुहिता मघोनी विश्वे पश्यन्त्युषसं विभातीम् । आस्थाद्रथं स्वधया युज्यमानमा यमश्वासः सुयुजो वहन्ति
स्वर्गाची दयाळू कन्या जागी झाली आहे; सर्वजण तेजस्वी उषेला पाहतात. तिने आपला आपोआप जुंपलेला रथ चढला आहे, आणि उत्तम जुंपलेल्या घोड्यांनी तो ओढला जातो.
प्रति त्वाद्य सुमनसो बुधन्तास्माकासो मघवानो वयं च । तिल्विलायध्वमुषसो विभातीर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
आज आम्ही आणि दानशूर लोक तुझ्यासाठी चांगल्या विचारांनी जागे होऊ दे. हे तेजस्वी उषा, अंधार दूर कर आणि नेहमीच तुझ्या आशीर्वादाने आमचं रक्षण कर.
व्युषा आवः पथ्या जनानां पञ्च क्षितीर्मानुषीर्बोधयन्ती । सुसंदृग्भिरुक्षभिर्भानुमश्रेद्वि सूर्यो रोदसी चक्षसावः
उषेने लोकांसाठी वाटा उघडल्या, पाच मानव जातींना जागं केलं. ती चांगलं पाहणाऱ्या बैलांसह प्रकाश आणते, आणि सूर्य आपल्या दृष्टीने आकाश आणि पृथ्वी उजळवतो.
व्यञ्जते दिवो अन्तेष्वक्तून्विशो न युक्ता उषसो यतन्ते । सं ते गावस्तम आ वर्तयन्ति ज्योतिर्यच्छन्ति सवितेव बाहू
ती आकाशाच्या कडांवर ऋतू उघड करते; जशा जुंपलेल्या स्त्रिया प्रयत्न करतात, तशा उषा प्रयत्न करतात. तुझ्या गायी अंधार परतवतात, आणि सवित्यासारखा प्रकाश आणतात.
अभूदुषा इन्द्रतमा मघोन्यजीजनत्सुविताय श्रवांसि । वि दिवो देवी दुहिता दधात्यङ्गिरस्तमा सुकृते वसूनि
उषा सर्वात इंद्रसमान आणि दानशूर झाली आहे, तिने चांगल्या भाग्यासाठी कीर्ती दिली. स्वर्गाची देवी कन्या पुण्यवान अङ्गिरसांना संपत्ती देते.