इमां वां मित्रावरुणा सुवृक्तिमिषं न कृण्वे असुरा नवीयः । इनो वामन्यः पदवीरदब्धो जनं च मित्रो यतति ब्रुवाणः
मित्र आणि वरुण, हे नवे सुंदर स्तोत्र मी तुमच्यासाठी तयार केले आहे, जसे अन्न असते तसे. तुमचा मार्ग नेहमी अचूक असतो. मित्र लोकांसाठी नेहमी हित साधतो आणि मैत्रीने बोलतो.
आ वातस्य ध्रजतो रन्त इत्या अपीपयन्त धेनवो न सूदाः । महो दिवः सदने जायमानोऽचिक्रदद्वृषभः सस्मिन्नूधन्
वाऱ्याच्या वेगवान प्रवाहात ते आनंद मानतात, जसे गायी दुभण्यासाठी उत्सुक असतात. महान आकाशाच्या आसनात जन्मलेला तो वृषभ त्या स्तनावर गर्जना करतो.
गिरा य एता युनजद्धरी त इन्द्र प्रिया सुरथा शूर धायू । प्र यो मन्युं रिरिक्षतो मिनात्या सुक्रतुमर्यमणं ववृत्याम्
हे इंद्रा, तुझ्या प्रिय आणि वेगवान अशा दोन घोड्यांना वश करून, तू वीर आणि रथाचा स्वामी आहेस. जो आपल्यावर राग करणाऱ्यांचा राग शांत करतो, त्याच्या वाणीने आम्ही आर्यमन् याची कृपा मिळवू दे.
यजन्ते अस्य सख्यं वयश्च नमस्विनः स्व ऋतस्य धामन् । वि पृक्षो बाबधे नृभि स्तवान इदं नमो रुद्राय प्रेष्ठम्
त्याच्या मैत्रीची पूजा केली जाते आणि आम्ही नम्रपणे सत्याच्या ठिकाणी जायला इच्छितो. स्तुती करणाऱ्यांसाठी त्याने शत्रू दूर केले आहेत—ही नम्रता श्रेष्ठ रुद्राला अर्पण करतो.
आ यत्साकं यशसो वावशानाः सरस्वती सप्तथी सिन्धुमाता । याः सुष्वयन्त सुदुघाः सुधारा अभि स्वेन पयसा पीप्यानाः
जेव्हा एकत्रितपणे, कीर्तीने युक्त, सातव्या आणि नद्यांची आई सरस्वती, सहज मिळणारी, दूधाने समृद्ध आणि मधुर प्रवाहांनी वाहणारी, आपल्या पाण्याने फुलून येते.
उत त्ये नो मरुतो मन्दसाना धियं तोकं च वाजिनोऽवन्तु । मा नः परि ख्यदक्षरा चरन्त्यवीवृधन्युज्यं ते रयिं नः
आणि ते आनंदी मरुत आपली बुद्धी आणि संतती यांचे रक्षण करो, बलवान असो. चंचल आणि भटकणाऱ्यांनी आपल्याला हानी पोहोचवू नये—तुमचे जोडलेले धन नेहमी वाढू दे.
प्र वो महीमरमतिं कृणुध्वं प्र पूषणं विदथ्यं न वीरम् । भगं धियोऽवितारं नो अस्याः सातौ वाजं रातिषाचं पुरंधिम्
तुम्ही मोठा आनंद मिळवा; सभा-मधील वीर पूषणाला हाका; आमच्या विचारांचे रक्षण करणारा भग आम्हाला या स्पर्धेत यश, संपत्ती आणि उदार दान मिळवून देो.
अच्छायं वो मरुतः श्लोक एत्वच्छा विष्णुं निषिक्तपामवोभिः । उत प्रजायै गृणते वयो धुर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
मरुतांनो, ही स्तुती तुम्हाला अर्पण आहे; विष्णूला, जो पर्जन्यवर्षा करतो, तुमच्या मदतीने; संततीसाठी, सामर्थ्य मागणाऱ्या गायकासाठी—तुम्ही नेहमी आमचे कल्याण राखा.
आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः । अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम्
सर्वात वेगवान, निर्मळ असा रथ तुम्हाला स्तुतीसाठी येथे घेऊन येवो, हे सामर्थ्यदाते ऋभूहो; त्रिकोटी सोमरसाने, हे सुंदर दाढीधारी, मोठ्या सामर्थ्याने आनंदित व्हा.
यूयं ह रत्नं मघवत्सु धत्थ स्वर्दृश ऋभुक्षणो अमृक्तम् । सं यज्ञेषु स्वधावन्तः पिबध्वं वि नो राधांसि मतिभिर्दयध्वम्
तुम्ही खरोखरच दानशूरांना रत्न देतात, हे ऋभूहो, सामर्थ्यदाते, निर्मळ; यज्ञात या, सामर्थ्याने सोम प्या आणि तुमच्या विचारांनी आम्हाला संपत्ती द्या.
उवोचिथ हि मघवन्देष्णं महो अर्भस्य वसुनो विभागे । उभा ते पूर्णा वसुना गभस्ती न सूनृता नि यमते वसव्या
हे दानशूरा, संपत्तीच्या विभागणीच्या वेळी तू इच्छित शब्द बोललास; तुझे दोन्ही हात संपत्तीने भरलेले आहेत—सत्य वाणी तुझ्या दानाला अडवत नाही.
त्वमिन्द्र स्वयशा ऋभुक्षा वाजो न साधुरस्तमेष्यृक्वा । वयं नु ते दाश्वांसः स्याम ब्रह्म कृण्वन्तो हरिवो वसिष्ठाः
हे इंद्रा, स्वतःच्या कीर्तीने प्रसिद्ध, किंवा हे ऋभूहो, चांगल्या घोड्यासारखे, तुम्ही कधीच अंधाराकडे जाणार नाही; आम्ही तुझे भक्त, वसिष्ठ, प्रार्थना करणारे, तुझे होऊ दे.
सनितासि प्रवतो दाशुषे चिद्याभिर्विवेषो हर्यश्व धीभिः । ववन्मा नु ते युज्याभिरूती कदा न इन्द्र राय आ दशस्येः
तूच दान देणारा आहेस, सेवा करणाऱ्यालाही, हे हर्यश्वा, तू आपल्या सामर्थ्याने येतोस; तुझ्या मदतीने आम्हाला लाभ मिळू दे—हे इंद्रा, केव्हा तू आम्हाला तुझ्या संपत्तीचा आनंद देशील?
वासयसीव वेधसस्त्वं नः कदा न इन्द्र वचसो बुबोधः । अस्तं तात्या धिया रयिं सुवीरं पृक्षो नो अर्वा न्युहीत वाजी
जसा ज्ञानी मित्र आपल्याला वस्त्र देतो, तसा तू आम्हाला झाकतोस, हे इंद्रा—कधी तू आमचे शब्द ऐकशील? विचाराने तू संपत्ती आणि बलवान मुले देतोस; बलवान आमच्या कळपांना जवळ आणो.
अभि यं देवी निरृतिश्चिदीशे नक्षन्त इन्द्रं शरदः सुपृक्षः । उप त्रिबन्धुर्जरदष्टिमेत्यस्ववेशं यं कृणवन्त मर्ताः
ज्याला उत्तम जुळलेली शरद ऋतू ओळखत नाही, त्याच्यावर देवी निरृति देखील राज्य करते, हे इंद्रा; तीन पट्टे असलेला, वृद्ध दातांचा तो त्याच्याजवळ येतो, ज्याला माणसे घराशिवाय करतात.
आ नो राधांसि सवित स्तवध्या आ रायो यन्तु पर्वतस्य रातौ । सदा नो दिव्यः पायुः सिषक्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
सविताने आम्हाला स्तुतीसाठी संपत्ती आणू दे; पर्वताच्या दानातून संपत्ती आमच्याकडे येऊ दे; दिव्य रक्षक नेहमी आमचे रक्षण करो—तुम्ही नेहमी आमचे कल्याण राखा.
उदु ष्य देवः सविता ययाम हिरण्ययीममतिं यामशिश्रेत् । नूनं भगो हव्यो मानुषेभिर्वि यो रत्ना पुरूवसुर्दधाति
देव सविता उगवला आहे, चला आपण पुढे जाऊ या; सुवर्णमना, समृद्धी देणाऱ्याचा शोध घेऊ या; आता भग, जो माणसांत पूजेचा आहे आणि रत्ने देतो, त्याचा सन्मान करू या.
उदु तिष्ठ सवितः श्रुध्यस्य हिरण्यपाणे प्रभृतावृतस्य । व्युर्वीं पृथ्वीममतिं सृजान आ नृभ्यो मर्तभोजनं सुवानः
उठ, हे सविता, आमचे आर्जव ऐक, सुवर्णहस्त, दान देताना; पृथ्वी आणि आकाश विस्तारून, समृद्धी पाठव, माणसांना भोग्य अन्न मिळवून दे.
अपि ष्टुतः सविता देवो अस्तु यमा चिद्विश्वे वसवो गृणन्ति । स न स्तोमान्नमस्यश्चनो धाद्विश्वेभिः पातु पायुभिर्नि सूरीन्
स्तुती केलेला देव सविता आमच्यासोबत असो, ज्याची सर्व वसुही स्तुती करतात; तो आम्हाला आमच्या स्तुती आणि नम्रता देओ, सर्व रक्षकांनी आमच्या नेत्यांचे रक्षण करो.
अभि यं देव्यदितिर्गृणाति सवं देवस्य सवितुर्जुषाणा । अभि सम्राजो वरुणो गृणन्त्यभि मित्रासो अर्यमा सजोषाः
ज्याची देवी अदिती स्तुती करते, देव सविताच्या सामर्थ्यात आनंद मानते; ज्याची राजा वरुण, मित्र आणि आर्यमन् एकत्रितपणे स्तुती करतात.
अभि ये मिथो वनुषः सपन्ते रातिं दिवो रातिषाचः पृथिव्याः । अहिर्बुध्न्य उत नः शृणोतु वरूत्र्येकधेनुभिर्नि पातु
जे माणसं एकमेकाशी दानासाठी स्पर्धा करतात, त्यांना आकाश आणि पृथ्वीचे दाते दान देवोत. अहिर्बुध्न्य आमचं ऐकू दे आणि वरूत्री तिच्या एकमेव गायीने आमचं रक्षण करो.
अनु तन्नो जास्पतिर्मंसीष्ट रत्नं देवस्य सवितुरियानः । भगमुग्रोऽवसे जोहवीति भगमनुग्रो अध याति रत्नम्
गृहस्वामी आमच्याकडे लक्ष देओ, जसा तो देव सावितृचं अमूल्य रत्न घेऊन येतो. बलवान भग आमच्या मदतीला येतो आणि कृपावंत भग रत्न घेऊन येतो.
शं नो भवन्तु वाजिनो हवेषु देवताता मितद्रवः स्वर्काः । जम्भयन्तोऽहिं वृकं रक्षांसि सनेम्यस्मद्युयवन्नमीवाः
देवतांना समर्पित वेगवान घोडे आमच्या आह्वानात आम्हाला कल्याण देवोत. स्वतःच्या तेजाने उजळणारे ते सर्प, लांडगा आणि राक्षसांना दूर लोटोत आणि आमच्यापासून सर्व अपाय दूर ठेवोत.
वाजेवाजेऽवत वाजिनो नो धनेषु विप्रा अमृता ऋतज्ञाः । अस्य मध्वः पिबत मादयध्वं तृप्ता यात पथिभिर्देवयानैः
प्रत्येक स्पर्धेत वेगवान घोडे आमचं रक्षण करो. संपत्तीमध्ये अमर आणि सत्य जाणणारे ऋषी आमचं रक्षण करो. या मधाचा आस्वाद घ्या, आनंद घ्या आणि तृप्त होऊन देवांच्या मार्गाने पुढे चला.
ऊर्ध्वो अग्निः सुमतिं वस्वो अश्रेत्प्रतीची जूर्णिर्देवतातिमेति । भेजाते अद्री रथ्येव पन्थामृतं होता न इषितो यजाति
सरळ असलेला अग्नी धनवंतांचा सद्भावना गाठतो; आमच्याकडे वळलेली ज्वाळा देवांच्या सभेकडे जाते. दगडांनी रथाचा मार्ग उघडला आणि अमर होतार प्रेरित होऊन यज्ञ करतो.
प्र वावृजे सुप्रया बर्हिरेषामा विश्पतीव बीरिट इयाते । विशामक्तोरुषसः पूर्वहूतौ वायुः पूषा स्वस्तये नियुत्वान्
सुयोग्य जुंपलेला तो त्यांच्या यज्ञकुशावर गेला; लोकांचा स्वामी जसा वावरतो तसा तो त्यांच्यात फिरतो. लोकांच्या भल्यासाठी, उषेच्या पहिल्या बोलावणीला वायू आणि पूषण त्यांच्या संघासह आमच्या कल्याणासाठी येतात.
ज्मया अत्र वसवो रन्त देवा उरावन्तरिक्षे मर्जयन्त शुभ्राः । अर्वाक्पथ उरुज्रयः कृणुध्वं श्रोता दूतस्य जग्मुषो नो अस्य
इथे, आपल्या संततीसह तेजस्वी देव आनंद घेतात; विशाल आकाशात शुभ्र देव स्वतःला शुद्ध करतात. ज्यांच्याकडे मोठी घरं आहेत त्यांनी आमच्यासाठी विस्तृत मार्ग तयार करावा आणि आमच्या दूताचं ऐकावं.
ते हि यज्ञेषु यज्ञियास ऊमाः सधस्थं विश्वे अभि सन्ति देवाः । ताँ अध्वर उशतो यक्ष्यग्ने श्रुष्टी भगं नासत्या पुरंधिम्
कारण यज्ञात हेच यज्ञास पात्र आहेत; सर्व देव सभास्थानी उपस्थित आहेत. अग्नी, त्यांना तेजस्वी आहुती अर्पण कर, भग, अश्विनी आणि पुरंधी यांना यज्ञात आमंत्रण दे.
आग्ने गिरो दिव आ पृथिव्या मित्रं वह वरुणमिन्द्रमग्निम् । आर्यमणमदितिं विष्णुमेषां सरस्वती मरुतो मादयन्ताम्
अग्नी, आमच्या स्तुती आकाश आणि पृथ्वीवरून घेऊन ये, मित्र, वरुण, इंद्र आणि अग्नी यांना घेऊन ये. आर्यमन, अदिती, विष्णू, सरस्वती यांना घेऊन ये आणि मरुतगण या अर्पणात आनंद मानो.
ररे हव्यं मतिभिर्यज्ञियानां नक्षत्कामं मर्त्यानामसिन्वन् । धाता रयिमविदस्यं सदासां सक्षीमहि युज्येभिर्नु देवैः
त्याने यज्ञास पात्र असणाऱ्यांच्या मनोभावनेने आहुती आणली, माणसांच्या इच्छांची पूर्तता केली. दाता आम्हाला कधीही नष्ट न होणारी संपत्ती देवो आणि आम्ही ती देवांबरोबर वाटून घेऊ.