रायस्कामो वज्रहस्तं सुदक्षिणं पुत्रो न पितरं हुवे
संपत्तीची इच्छा करून, मी वज्रधारी, कुशल इंद्राला, जसा मुलगा वडिलाला हाक मारतो तसा, हाक मारतो.
इम इन्द्राय सुन्विरे सोमासो दध्याशिरः । ताँ आ मदाय वज्रहस्त पीतये हरिभ्यां याह्योक आ
हे सोम दही मिसळून इंद्रासाठी पिळले आहेत; मद्यपानासाठी आणि आनंदासाठी, वज्रधारी, तुझ्या दोन पिंगट घोड्यांवर बसून घरी ये.
श्रवच्छ्रुत्कर्ण ईयते वसूनां नू चिन्नो मर्धिषद्गिरः । सद्यश्चिद्यः सहस्राणि शता ददन्नकिर्दित्सन्तमा मिनत्
जो प्रसिद्ध आहे, ज्याचे कान स्तुती ऐकतात; आता आमच्या गाण्यांना तुच्छ मानू नको; जो हजारो-शेकडो देतो, त्याला कोणीही अडवू नये.
स वीरो अप्रतिष्कुत इन्द्रेण शूशुवे नृभिः । यस्ते गभीरा सवनानि वृत्रहन्सुनोत्या च धावति
तो वीर, ज्याला कोणीही हरवू शकत नाही, इंद्रासोबत लोकांत तेजाने चमकतो; ज्या खोल यज्ञांना, वृत्राचा नाश करणारा, तू धावून येतोस आणि पितोस.
भवा वरूथं मघवन्मघोनां यत्समजासि शर्धतः । वि त्वाहतस्य वेदनं भजेमह्या दूणाशो भरा गयम्
हे उदार देणाऱ्यांनो, तू आमच्यासाठी आधार बन. जेव्हा तू त्यांच्या लढाईत सामील होतोस, तेव्हा आम्ही तुझ्या विजयाचे ज्ञान मिळवू दे. तू ज्या शत्रूला हरवलेस, त्याचे गुपित आम्हाला समजू दे आणि दूर असलेले आयुष्याचे फळ आम्ही घरी घेऊन येऊ दे.
सुनोता सोमपाव्ने सोममिन्द्राय वज्रिणे । पचता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्पृणन्नित्पृणते मयः
सोमपान करणाऱ्या इंद्रासाठी सोम पिळा. वज्रधारी इंद्रासाठी सोम अर्पण करा. त्याच्या मदतीसाठी नैवेद्य शिजवा, ते तयार करा, कारण तो आनंदाने सर्वांना तृप्त करतो.
मा स्रेधत सोमिनो दक्षता महे कृणुध्वं राय आतुजे । तरणिरिज्जयति क्षेति पुष्यति न देवासः कवत्नवे
सोम पिळणाऱ्यांनो, थांबू नका, मोठ्या संपत्तीकरिता कुशलतेने काम करा. जो वेगवान असतो तो जिंकतो, वाढतो आणि भरभराट होतो. देव कधीही आळशी माणसाला साथ देत नाहीत.
नकिः सुदासो रथं पर्यास न रीरमत् । इन्द्रो यस्याविता यस्य मरुतो गमत्स गोमति व्रजे
सुदासाचा रथ कुणीही थांबवू शकला नाही, त्याला कोणीही रोखू शकले नाही. इंद्र त्याचा रक्षक आहे, मरुतगण त्याचे साथी आहेत. तो गायींनी भरलेल्या कळपात पोहोचो.
गमद्वाजं वाजयन्निन्द्र मर्त्यो यस्य त्वमविता भुवः । अस्माकं बोध्यविता रथानामस्माकं शूर नृणाम्
जो माणूस विजयासाठी प्रयत्न करतो, त्याला, इंद्रा, तुझ्या रक्षणाने यश मिळू दे. आमच्या रथांचे आणि आमच्या वीरांचे तू रक्षण कर.
उदिन्न्वस्य रिच्यतेऽंशो धनं न जिग्युषः । य इन्द्रो हरिवान्न दभन्ति तं रिपो दक्षं दधाति सोमिनि
जो प्रयत्न करतो त्याचा भाग वाढतो, जणू काही जिंकता न येणारे धन. ज्याचे रक्षण इंद्र करतो, त्याला शत्रू काहीही करू शकत नाहीत. सोम पिळणाऱ्याला कौशल्य मिळते.
मन्त्रमखर्वं सुधितं सुपेशसं दधात यज्ञियेष्वा । पूर्वीश्चन प्रसितयस्तरन्ति तं य इन्द्रे कर्मणा भुवत्
यज्ञात अखंड, सुंदर आणि नीट बांधलेले स्तोत्र अर्पण करा. इंद्राच्या कृतीने ज्याला मदत मिळते, त्याला पूर्वी गेलेलेही मागे टाकतात.
कस्तमिन्द्र त्वावसुमा मर्त्यो दधर्षति । श्रद्धा इत्ते मघवन्पार्ये दिवि वाजी वाजं सिषासति
इंद्रा, संपत्तीने बलवान असलेल्या तुला कोण जिंकू शकतो? श्रद्धेने, हे उदार देणाऱ्या, योद्धा दूरच्या स्वर्गात विजय मिळवू पाहतो.
मघोनः स्म वृत्रहत्येषु चोदय ये ददति प्रिया वसु । तव प्रणीती हर्यश्व सूरिभिर्विश्वा तरेम दुरिता
वृत्राचा नाश करताना जे उदार दाते आहेत त्यांना प्रेरणा दे. तुझ्या मार्गदर्शनाने, हे इंद्र, आम्ही ज्ञानी लोकांसह सर्व संकटे पार करू.
तवेदिन्द्रावमं वसु त्वं पुष्यसि मध्यमम् । सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि नकिष्ट्वा गोषु वृण्वते
इंद्रा, तुझे धन तळापासून मध्यापर्यंत वाढते आणि तू सर्वश्रेष्ठावर राज्य करतोस. कुणीही तुला गायींना अडवत नाही.
त्वं विश्वस्य धनदा असि श्रुतो य ईं भवन्त्याजयः । तवायं विश्वः पुरुहूत पार्थिवोऽवस्युर्नाम भिक्षते
तू सर्व संपत्ती देणारा म्हणून प्रसिद्ध आहेस, विजयी लोक तुझ्याकडे येतात. हे इंद्र, सर्व मानवजाती तुझ्याकडे मदतीसाठी येते.
यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय । स्तोतारमिद्दिधिषेय रदावसो न पापत्वाय रासीय
इंद्रा, जितके तुझ्याकडे आहे तितकेच मला मिळू दे. मी तुझा स्तोत्रकर्ता तुझ्या कृपेची इच्छा करतो. तुझे दान वाईट लोकांना देऊ नकोस.
शिक्षेयमिन्महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे । नहि त्वदन्यन्मघवन्न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन
हे उदार देणाऱ्या, मी रोज शिकेन की संपत्ती कुठे मिळते. कारण तुझ्याशिवाय दुसरा कुणीही संपत्ती देणारा नाही, अगदी वडीलही नाहीत.
तरणिरित्सिषासति वाजं पुरंध्या युजा । आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्र्वम्
जो वेगवान आहे तो पुरंधीच्या मदतीने विजय मिळवू पाहतो. मी माझ्या स्तोत्राने, जणू सुंदर चाक घडवतो तसे, पुन्हा पुन्हा पुकारल्या जाणाऱ्या इंद्राला वंदन करतो.
न दुष्टुती मर्त्यो विन्दते वसु न स्रेधन्तं रयिर्नशत् । सुशक्तिरिन्मघवन्तुभ्यं मावते देष्णं यत्पार्ये दिवि
वाईट स्तुती करणाऱ्याला धन मिळत नाही, आळशी माणसाला संपत्ती मिळत नाही. सामर्थ्यवान आणि उदार देणारा आम्हाला सर्वोच्च स्वर्गात योग्य असे दान देवो.
अभि त्वा शूर नोनुमो ऽदुग्धा इव धेनवः । ईशानम् अस्य जगतः स्वर्दृशम् ईशानम् इन्द्र तस्थुषः
हे वीर इंद्रा, आम्ही तुझ्याकडे तशाच भक्तीने येतो जशी दूध न दिलेल्या गायी आपल्या मालकाकडे जातात. हे सूर्यलोक पाहणाऱ्या, हालचाल करणाऱ्या आणि स्थिर जगाचा स्वामी असलेल्या इंद्रा, आम्ही तुझी प्रार्थना करतो.
न त्वावाꣳ अन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्न् इन्द्र वाजिनो गव्यन्तस् त्वा हवामहे
हे उदार इंद्रा, तुझ्यासारखा दुसरा कोणीही नाही—ना स्वर्गातील, ना पृथ्वीवरील, ना जन्मलेला, ना जन्मणार. आम्ही तुझीच आळवणी करतो, घोडे, बल आणि गायी मिळाव्यात म्हणून.
अभी षतस् तद् आ भरेन्द्र ज्यायः कनीयसः । पुरूवसुर् हि मघवन् सनाद् असि भरे-भरे च हव्यः
हे इंद्रा, मोठ्याचा पराक्रम लहानावर आणून दे. कारण, हे दानशूरा, तू पूर्वीपासूनच अनेकांचा उपकारकर्ता आहेस आणि प्रत्येक लढाईत आळवण्यास योग्य आहेस.
परा णुदस्व मघवन्न् अमित्रान् सुवेदा नो वसू कृधि । अस्माकम् बोध्य् अविता महाधने भवा वृधः सखीनाम्
हे दानशूर इंद्रा, आमचे शत्रू दूर कर. आम्हाला खरी संपत्ती दे. मोठ्या धनसंपत्तीत आमचा रक्षक हो आणि आमच्या मित्रांचा आधार हो.
इन्द्र क्रतुꣳ न आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन् पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिर् अशीमहि
इंद्रा, जसा वडील आपल्या मुलांना धैर्य देतात, तसं आम्हाला ठामपणा दे. अनेकदा पुकारल्या गेलेल्या देवा, आम्हाला या मार्गावर योग्य शिकवण दे, जेणेकरून आम्ही जिवंत प्रकाश मिळवू शकू.
मा नो अज्ञाता वृजना दुराध्यो३ माशिवासो अव क्रमुः । त्वया वयम् प्रवतः शश्वतीर् अपो ऽति शूर तरामसि
कोणताही अनोळखी किंवा शत्रू आमच्यावर जिंकू नये, वाईटपणा आमच्यात राहू नये. तुझ्या सोबत, वीर देवा, आम्ही नेहमी खोल पाणी सहज पार करू शकतो.
श्वित्यञ्चो मा दक्षिणतस्कपर्दा धियंजिन्वासो अभि हि प्रमन्दुः । उत्तिष्ठन्वोचे परि बर्हिषो नॄन्न मे दूरादवितवे वसिष्ठाः
पांढऱ्या टोकांची, उजव्या बाजूने वेणी घातलेली, बुद्धी जागवणारी वसिष्ठ मंडळी आनंद देण्यासाठी आली आहेत. मी उठून, यज्ञाच्या कुशावरून सर्वांना सांगतो—हे वसिष्ठांनो, दूरवरून माझे रक्षण करा.
दूरादिन्द्रमनयन्ना सुतेन तिरो वैशन्तमति पान्तमुग्रम् । पाशद्युम्नस्य वायतस्य सोमात्सुतादिन्द्रोऽवृणीता वसिष्ठान्
दूरवरून त्यांनी इंद्राला सोमरसाने आणले, शत्रूंना मागे टाकून, त्या कठोर रक्षकापासून वाचवत. पशद्युम्नाच्या वंशातील सोमापासून इंद्राने वसिष्ठांना निवडले.
एवेन्नु कं सिन्धुमेभिस्ततारेवेन्नु कं भेदमेभिर्जघान । एवेन्नु कं दाशराज्ञे सुदासं प्रावदिन्द्रो ब्रह्मणा वो वसिष्ठाः
त्यांच्यामुळेच त्याने नदी ओलांडली, त्यांच्यामुळेच अडथळा दूर केला. त्यांच्यामुळेच दिवोदासपुत्र सुदासासाठी, इंद्राने तुमच्या प्रार्थनेने, हे वसिष्ठांनो, पुढे वाटचाल केली.
जुष्टी नरो ब्रह्मणा वः पितॄणामक्षमव्ययं न किला रिषाथ । यच्छक्वरीषु बृहता रवेणेन्द्रे शुष्ममदधाता वसिष्ठाः
हे पुरुषांनो, तुम्ही आपल्या पितरांच्या अमर व अचूक सामर्थ्याचा वारसा मंत्रांच्या सहाय्याने मिळवला आहे. तुम्ही कधीही चुकीचे वागत नाही, कारण मोठ्या स्तोत्रांमध्ये इंद्राने वसिष्ठांना प्रचंड बळ दिले.
उद्द्यामिवेत्तृष्णजो नाथितासोऽदीधयुर्दाशराज्ञे वृतासः । वसिष्ठस्य स्तुवत इन्द्रो अश्रोदुरुं तृत्सुभ्यो अकृणोदु लोकम्
पाण्यासाठी तहानलेल्या माणसांसारखे ते निवडलेले वीर दशराजांच्या राजासाठी उजळून निघाले. वसिष्ठाच्या स्तुतीकडे इंद्राने लक्ष दिले आणि त्रित्सूंना मोठी जागा मिळवून दिली.