प्रियास इत्ते मघवन्नभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः । नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन्
हे उदार इंद्रा, तुझ्या कृपेत, तुझ्या आश्रयात आम्ही तुझे मित्र आनंद मानू; तू तुर्वश आणि यादू यांना नमव, आणि अतिथिग्वाला चांगली कीर्ती मिळवून दे.
सद्यश्चिन्नु ते मघवन्नभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था । ये ते हवेभिर्वि पणीँरदाशन्नस्मान्वृणीष्व युज्याय तस्मै
इंद्रा, आजही तुझ्या कृपेत लोक स्तोत्रे आणि गीते गाऊन तुझी स्तुती करतात; जे तुझ्या आह्वानाने पणींना दूर लोटतात, त्यांच्यासाठी आम्हाला निवड.
एते स्तोमा नरां नृतम तुभ्यमस्मद्र्यञ्चो ददतो मघानि । तेषामिन्द्र वृत्रहत्ये शिवो भूः सखा च शूरोऽविता च नृणाम्
हे वीरश्रेष्ठ इंद्रा, ही पुरुषांची स्तुती तुझ्यासाठी आहे; ती आम्हाला दान मिळवून देईल; वृत्ऱवधात तू आम्हाला कृपादृष्टीने पाहा, मित्र, वीर आणि रक्षक हो.
नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व । उप नो वाजान्मिमीह्युप स्तीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
हे शूर इंद्रा, स्तुतीने आणि आपल्या सामर्थ्याने तू अधिक बळकट हो; आमच्याकडे सामर्थ्यासाठी ये, आमच्याकडे स्थानासाठी ये — तू नेहमी आम्हाला कल्याणाने जप.
उग्रो जज्ञे वीर्याय स्वधावाञ्चक्रिरपो नर्यो यत्करिष्यन् । जग्मिर्युवा नृषदनमवोभिस्त्राता न इन्द्र एनसो महश्चित्
पराक्रमी, स्वबलावर उभा राहणारा आणि पाण्यांची निर्मिती करणारा, असा हा वीर जन्माला आला. तो तरुण देव मदतीसह माणसांच्या ठिकाणी गेला; रक्षण करणारा इंद्र मोठ्या पापालाही आपल्यावर येऊ देत नाही.
हन्ता वृत्रमिन्द्रः शूशुवानः प्रावीन्नु वीरो जरितारमूती । कर्ता सुदासे अह वा उ लोकं दाता वसु मुहुरा दाशुषे भूत्
वृत्राचा संहार करणारा तेजस्वी इंद्र, गायकाचे वीरासारखे रक्षण करतो. त्याने सुदासासाठी जागा निर्माण केली आणि तो भक्ताला वारंवार धन देणारा आहे.
युध्मो अनर्वा खजकृत्समद्वा शूरः सत्राषाड्जनुषेमषाळ्हः । व्यास इन्द्रः पृतनाः स्वोजा अधा विश्वं शत्रूयन्तं जघान
युद्धात कठोर, थकवा न जाणणारा, अडथळे दूर करणारा, जन्मतःच बलवान असा इंद्र आपल्या शक्तीने सैन्यांचा पराभव करतो आणि सर्व शत्रूंना हरवतो.
उभे चिदिन्द्र रोदसी महित्वा पप्राथ तविषीभिस्तुविष्मः । नि वज्रमिन्द्रो हरिवान्मिमिक्षन्समन्धसा मदेषु वा उवोच
इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही महानतेने भरून टाकल्या; वज्रधारी, शक्तिशाली इंद्राने त्या मोजल्या आणि सोमाच्या आनंदात तो बोलू लागला.
वृषा जजान वृषणं रणाय तमु चिन्नारी नर्यं ससूव । प्र यः सेनानीरध नृभ्यो अस्तीनः सत्वा गवेषणः स धृष्णुः
एक बलवानाने युद्धासाठी दुसऱ्या बलवानाला जन्म दिला; एक श्रेष्ठ स्त्रीनेही हा वीर जन्माला घातला. जो सैन्याचा नेता, माणसांना मदत करणारा, स्थिर मनाचा आणि गायी मिळवणारा आहे, तो खरोखर धाडसी आहे.
नू चित्स भ्रेषते जनो न रेषन्मनो यो अस्य घोरमाविवासात् । यज्ञैर्य इन्द्रे दधते दुवांसि क्षयत्स राय ऋतपा ऋतेजाः
आता, ज्यांनी त्याची भयंकर शक्ती आवाहन केली, त्या लोकांचा मन कधीही डळमळत नाही, न त्यांची मने भरकटतात. जे यज्ञाने इंद्राला अर्पण करतात, ते सत्यवंत आणि धर्मनिष्ठ लोक चिरंतन संपत्तीचे मालक होतात.
यदिन्द्र पूर्वो अपराय शिक्षन्नयज्ज्यायान्कनीयसो देष्णम् । अमृत इत्पर्यासीत दूरमा चित्र चित्र्यं भरा रयिं नः
इंद्रा, जेव्हा तू मागीलसाठी पुढीलांना शिकवलेस, तेव्हा तू लहानाला मोठा भाग दिलास. तो अमर दूरपर्यंत गेला; हे अद्भुत इंद्रा, आम्हाला तेजस्वी संपत्ती दे.
यस्त इन्द्र प्रियो जनो ददाशदसन्निरेके अद्रिवः सखा ते । वयं ते अस्यां सुमतौ चनिष्ठाः स्याम वरूथे अघ्नतो नृपीतौ
जो तुझा प्रिय भक्त आहे, देणारा आणि तुझा मित्र आहे, हे वज्रधारी इंद्रा— आम्ही तुझ्या कृपेत सर्वांत प्रिय होऊ दे, संकटांपासून वाचू दे आणि माणसांत सन्मान मिळू दे.
एष स्तोमो अचिक्रदद्वृषा त उत स्तामुर्मघवन्नक्रपिष्ट । रायस्कामो जरितारं त आगन्त्वमङ्ग शक्र वस्व आ शको नः
हे बलाढ्य इंद्रा, तुझ्यासाठी ही स्तुती अर्पण केली आहे; ती तुझ्यापर्यंत पोहोचू दे, दानशूरा, जो सोमाच्या आवाहनाने येतोस. संपत्तीच्या इच्छेने गायक तुझी हाक देतो— ये, शक्रा, आम्हाला धन दे.
स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति । वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
इंद्रा, तुझ्या मदतीने आम्हाला शक्ती मिळू दे, जसे दानशूर आपल्या सामर्थ्याने मदत करतात. गायकासाठी तुझी शक्ती नेहमी भरपूर राहो; तू नेहमी आमचे कल्याण कर.
असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच । बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा न स्तोममन्धसो मदेषु
देवतांसाठी, गायींसारखा गर्जणारा सोम ओतला आहे, ज्यासाठी इंद्राने जन्मताना वचन दिले. हरी अश्व असलेल्या इंद्रा, आम्ही यज्ञांनी तुला जागृत करतो; सोमपानात आमच्या स्तुतीची जाणीव ठेव.
प्र यन्ति यज्ञं विपयन्ति बर्हिः सोममादो विदथे दुध्रवाचः । न्यु भ्रियन्ते यशसो गृभादा दूरउपब्दो वृषणो नृषाचः
ते यज्ञासाठी पुढे जातात, कुशांची आसनं तयार करतात, सोमपान करणारे सभेत बोलतात. कीर्तीमान, प्रसिद्ध, बलवान, पुरुषार्थी आणि दूरपर्यंत ऐकू येणारे लोक आपल्या घरातून पुढे येतात.
त्वमिन्द्र स्रवितवा अपस्कः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । त्वद्वावक्रे रथ्यो न धेना रेजन्ते विश्वा कृत्रिमाणि भीषा
इंद्रा, तू निर्बंधपणे नद्या वाहू दिल्यास, वीरासारखा सर्पावर विजय मिळवला आहेस. तुझ्या गर्जनेने रथ गायींसारखे थरथरतात; तुझ्या सामर्थ्याने सर्व युक्त्या हादरतात.
भीमो विवेषायुधेभिरेषामपांसि विश्वा नर्याणि विद्वान् । इन्द्रः पुरो जर्हृषाणो वि दूधोद्वि वज्रहस्तो महिना जघान
भयंकर इंद्र आपल्या शस्त्रांनी शत्रूंवर झडप घालतो, सर्व वीरकृत्ये जाणतो. आनंदाने, इंद्राने किल्ले उद्ध्वस्त केले; वज्रहस्ताने, आपल्या सामर्थ्याने त्याने शत्रूंना हरवले.
न यातव इन्द्र जूजुवुर्नो न वन्दना शविष्ठ वेद्याभिः । स शर्धदर्यो विषुणस्य जन्तोर्मा शिश्नदेवा अपि गुरृतं नः
इंद्रा, तुझ्याशी स्पर्धा करणारा किंवा विधीने पूजा करणारा कोणीही तुला जिंकू शकत नाही, हे महाबली. शत्रू आणि दुष्ट लोक दूर जाऊ देत, आणि देवत्व न मानणारे आपल्यावर प्रभाव टाकू नयेत.
अभि क्रत्वेन्द्र भूरध ज्मन्न ते विव्यङ्महिमानं रजांसि । स्वेना हि वृत्रं शवसा जघन्थ न शत्रुरन्तं विविदद्युधा ते
इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याने तू अनेकांना मागे टाकलेस, तुझ्या महिम्याने सर्व दिशा व्यापल्या. तुझ्याच शक्तीने तू वृत्राचा वध केलास; युद्धात कोणताही शत्रू तुझी मर्यादा गाठू शकला नाही.
देवाश्चित्ते असुर्याय पूर्वेऽनु क्षत्राय ममिरे सहांसि । इन्द्रो मघानि दयते विषह्येन्द्रं वाजस्य जोहुवन्त सातौ
पूर्वीचे देवसुद्धा, सामर्थ्यासाठी, आपली शक्ती तुझ्या अधिपत्याखाली ठेवतात. इंद्र बलवानांना दान देतो; सामर्थ्याच्या स्पर्धेत, मदतीसाठी इंद्राला हाक देतात.
कीरिश्चिद्धि त्वामवसे जुहावेशानमिन्द्र सौभगस्य भूरेः । अवो बभूथ शतमूते अस्मे अभिक्षत्तुस्त्वावतो वरूता
दुर्बळ माणूससुद्धा, हे इंद्रा, भरपूर सौभाग्य देणाऱ्या तुझ्याकडे मदतीसाठी हाक देतो. तू आम्हाला शंभरपट रक्षण दिले आहेस; बलाढ्याचा रक्षण करणारा तुझा समूह आमच्याभोवती आहे.
सखायस्त इन्द्र विश्वह स्याम नमोवृधासो महिना तरुत्र । वन्वन्तु स्मा तेऽवसा समीकेऽभीतिमर्यो वनुषां शवांसि
इंद्रा, आम्ही नेहमी तुझे मित्र राहू दे, तुझ्या महिमेमुळे आमची भक्ती वाढू दे आणि आम्ही बलवान होऊ दे. तुझ्या कृपेने आम्हाला सभेत विजय मिळू दे; तुझ्या सामर्थ्याने शत्रूंच्या शक्तीवर मात करू दे.
स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति । वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
इंद्रा, तुझ्याकडून आणि तुझ्या स्वभावातून मिळणारे धन आम्हाला दे, जे दानशूर लोक देतात. तुझी शक्ती भक्तासाठी भरपूर असू दे; तू नेहमी आमचे कल्याण कर.
पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः । सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा
इंद्रा, हा सोमपान कर, तो तुला आनंद देऊ दे—हा सोम पर्वतावरून दगडाने तुझ्यासाठी पिळून काढला आहे, घोड्यांना प्रिय असलेल्या तुझ्यासाठी, सोमपिळणाऱ्याच्या हातांनी कुशलतेने ओतलेला आहे.
यस्ते मदो युज्यश्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि । स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु
घोड्यांना प्रिय असलेल्या इंद्रा, तुझा तो आनंददायक आणि सुंदर मद्य, ज्यामुळे तू वृत्रांचा नाश केला—तोच मद्य तुला प्रचंड आनंद देऊ दे.
बोधा सु मे मघवन्वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् । इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व
दानशूरा, वसिष्ठाने तुझ्यासाठी गायिलेली ही माझी स्तुती ऐक. या यज्ञात या स्तोत्रांना तू स्वीकार.
श्रुधी हवं विपिपानस्याद्रेर्बोधा विप्रस्यार्चतो मनीषाम् । कृष्वा दुवांस्यन्तमा सचेमा
पर्वतावरून सोम ओतणाऱ्याचे आवाहन ऐक, गायकाच्या प्रेरित विचाराकडे लक्ष दे. आम्हाला तुझी सर्वात उपकारक कृपा मिळू दे, म्हणजे आम्ही तुझ्याशी एकरूप होऊ.
न ते गिरो अपि मृष्ये तुरस्य न सुष्टुतिमसुर्यस्य विद्वान् । सदा ते नाम स्वयशो विवक्मि
हे बलवान इंद्रा, तुझे शब्द मी कधीच नाकारू शकत नाही, तुझ्या स्तुत्याही नाही, कारण मी त्यांना ओळखतो. मी नेहमी तुझे नाव आणि खरे यश सांगतो.
भूरि हि ते सवना मानुषेषु भूरि मनीषी हवते त्वामित् । मारे अस्मन्मघवञ्ज्योक्कः
माणसांमध्ये तुझे अनेक यज्ञ आहेत, आणि अनेक ज्ञानी लोक तुला हाक मारतात. दानशूरा, आमचे घर आम्हाला कधीच गमावू देऊ नकोस.