चत्वारो मा पैजवनस्य दानाः स्मद्दिष्टयः कृशनिनो निरेके । ऋज्रासो मा पृथिविष्ठाः सुदासस्तोकं तोकाय श्रवसे वहन्ति
पैंजवनाच्या माझ्यासाठी दिलेल्या चार भेटी कृश लोकांनी बाजूला काढल्या; सुदासाचे वेगवान वीर पृथ्वीवर उभे राहून संततीसाठी आणि कीर्ती मिळवण्यासाठी पुढे जातात.
यस्य श्रवो रोदसी अन्तरुर्वी शीर्ष्णेशीर्ष्णे विबभाजा विभक्ता । सप्तेदिन्द्रं न स्रवतो गृणन्ति नि युध्यामधिमशिशादभीके
ज्याची कीर्ती आकाश आणि पृथ्वी यामध्ये सर्वत्र पसरली आहे, ती प्रत्येक शिखरावर विभागली जाते; सात नद्या इंद्राची स्तुती करतात आणि युद्धात त्याने शत्रूंना हरवले.
इमं नरो मरुतः सश्चतानु दिवोदासं न पितरं सुदासः । अविष्टना पैजवनस्य केतं दूणाशं क्षत्रमजरं दुवोयु
हे पुरुष आणि मरुतगण यांनी सुदासाचे वडील दिवोदास याचा पाठपुरावा केला; पैंजवन, आम्हाला तुझे चिन्ह, न संपणारे आणि वृद्धिंगत होणारे सामर्थ्य संरक्षणासाठी दे.
यस्तिग्मशृङ्गो वृषभो न भीम एकः कृष्टीश्च्यावयति प्र विश्वाः । यः शश्वतो अदाशुषो गयस्य प्रयन्तासि सुष्वितराय वेदः
जो टोकदार शिंगाचा, वृषभासारखा भयंकर आहे, तो एकटाच सर्व लोकांना हलवतो; जो नेहमी उदार गयाला उत्तम यज्ञाकडे नेत असतो, त्याला सर्वकाही ठाऊक आहे.
त्वं ह त्यदिन्द्र कुत्समावः शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये । दासं यच्छुष्णं कुयवं न्यस्मा अरन्धय आर्जुनेयाय शिक्षन्
इंद्रा, तूच समरात सेवा करायला उत्सुक असलेल्या कुत्साचे स्वतःच्या शरीराने रक्षण केलेस; दास शुष्ण आणि कुयव यांना तू हरवलेस आणि अर्जुनेयाला विजय दिलास.
त्वं धृष्णो धृषता वीतहव्यं प्रावो विश्वाभिरूतिभिः सुदासम् । प्र पौरुकुत्सिं त्रसदस्युमावः क्षेत्रसाता वृत्रहत्येषु पूरुम्
धाडसी इंद्रा, तू आपल्या धैर्याने उत्तम यज्ञ करणाऱ्या सुदासाचे सर्व प्रकारे मार्गदर्शन केलेस; पौरुकुत्स, त्रसदस्यु आणि पुरू यांचेही तू रक्षण केलेस आणि भूमी व वृत्ऱवधात मदत केलीस.
त्वं नृभिर्नृमणो देववीतौ भूरीणि वृत्रा हर्यश्व हंसि । त्वं नि दस्युं चुमुरिं धुनिं चास्वापयो दभीतये सुहन्तु
इंद्रा, पुरुषांमध्ये पुरुषांना आवडणारा, तू अनेक वृत्ऱांचा नाश केलास; तू दस्यु चुमुरी आणि धुनी यांना खाली पाडलेस आणि भक्तासाठी त्यांना शांत केलेस.
तव च्यौत्नानि वज्रहस्त तानि नव यत्पुरो नवतिं च सद्यः । निवेशने शततमाविवेषीरहञ्च वृत्रं नमुचिमुताहन्
इंद्रा, वज्रधारी, तुझी ही पराक्रमाची कामे प्रसिद्ध आहेत: एकाच वेळी नव्वद नव्हे, तर नव्वद-नऊ नगरे नष्ट केलीस; शंभराव्या ठिकाणी तू प्रवेश केला आणि वृत्ऱा व नमुचीलाही मारलेस.
सना ता त इन्द्र भोजनानि रातहव्याय दाशुषे सुदासे । वृष्णे ते हरी वृषणा युनज्मि व्यन्तु ब्रह्माणि पुरुशाक वाजम्
हे इंद्रा, ही जुनी दाने सुदासासाठी आहेत, जो भक्तीने यज्ञ करतो; मी तुझे दोन बळकट, वृषभासारखे घोडे बांधतो, आणि स्तोत्रे तुला भरपूर सामर्थ्य मिळवून देऊ देत.
मा ते अस्यां सहसावन्परिष्टावघाय भूम हरिवः परादै । त्रायस्व नोऽवृकेभिर्वरूथैस्तव प्रियासः सूरिषु स्याम
इंद्रा, या सामर्थ्याच्या स्पर्धेत आम्ही मागे राहू नये; तू आम्हाला आपल्या अचूक संरक्षणाने वाचव, आणि आम्ही तुझ्या प्रिय भक्तांमध्ये असू दे.
प्रियास इत्ते मघवन्नभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः । नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन्
हे उदार इंद्रा, तुझ्या कृपेत, तुझ्या आश्रयात आम्ही तुझे मित्र आनंद मानू; तू तुर्वश आणि यादू यांना नमव, आणि अतिथिग्वाला चांगली कीर्ती मिळवून दे.
सद्यश्चिन्नु ते मघवन्नभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था । ये ते हवेभिर्वि पणीँरदाशन्नस्मान्वृणीष्व युज्याय तस्मै
इंद्रा, आजही तुझ्या कृपेत लोक स्तोत्रे आणि गीते गाऊन तुझी स्तुती करतात; जे तुझ्या आह्वानाने पणींना दूर लोटतात, त्यांच्यासाठी आम्हाला निवड.
एते स्तोमा नरां नृतम तुभ्यमस्मद्र्यञ्चो ददतो मघानि । तेषामिन्द्र वृत्रहत्ये शिवो भूः सखा च शूरोऽविता च नृणाम्
हे वीरश्रेष्ठ इंद्रा, ही पुरुषांची स्तुती तुझ्यासाठी आहे; ती आम्हाला दान मिळवून देईल; वृत्ऱवधात तू आम्हाला कृपादृष्टीने पाहा, मित्र, वीर आणि रक्षक हो.
नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व । उप नो वाजान्मिमीह्युप स्तीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
हे शूर इंद्रा, स्तुतीने आणि आपल्या सामर्थ्याने तू अधिक बळकट हो; आमच्याकडे सामर्थ्यासाठी ये, आमच्याकडे स्थानासाठी ये — तू नेहमी आम्हाला कल्याणाने जप.
उग्रो जज्ञे वीर्याय स्वधावाञ्चक्रिरपो नर्यो यत्करिष्यन् । जग्मिर्युवा नृषदनमवोभिस्त्राता न इन्द्र एनसो महश्चित्
पराक्रमी, स्वबलावर उभा राहणारा आणि पाण्यांची निर्मिती करणारा, असा हा वीर जन्माला आला. तो तरुण देव मदतीसह माणसांच्या ठिकाणी गेला; रक्षण करणारा इंद्र मोठ्या पापालाही आपल्यावर येऊ देत नाही.
हन्ता वृत्रमिन्द्रः शूशुवानः प्रावीन्नु वीरो जरितारमूती । कर्ता सुदासे अह वा उ लोकं दाता वसु मुहुरा दाशुषे भूत्
वृत्राचा संहार करणारा तेजस्वी इंद्र, गायकाचे वीरासारखे रक्षण करतो. त्याने सुदासासाठी जागा निर्माण केली आणि तो भक्ताला वारंवार धन देणारा आहे.
युध्मो अनर्वा खजकृत्समद्वा शूरः सत्राषाड्जनुषेमषाळ्हः । व्यास इन्द्रः पृतनाः स्वोजा अधा विश्वं शत्रूयन्तं जघान
युद्धात कठोर, थकवा न जाणणारा, अडथळे दूर करणारा, जन्मतःच बलवान असा इंद्र आपल्या शक्तीने सैन्यांचा पराभव करतो आणि सर्व शत्रूंना हरवतो.
उभे चिदिन्द्र रोदसी महित्वा पप्राथ तविषीभिस्तुविष्मः । नि वज्रमिन्द्रो हरिवान्मिमिक्षन्समन्धसा मदेषु वा उवोच
इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही महानतेने भरून टाकल्या; वज्रधारी, शक्तिशाली इंद्राने त्या मोजल्या आणि सोमाच्या आनंदात तो बोलू लागला.
वृषा जजान वृषणं रणाय तमु चिन्नारी नर्यं ससूव । प्र यः सेनानीरध नृभ्यो अस्तीनः सत्वा गवेषणः स धृष्णुः
एक बलवानाने युद्धासाठी दुसऱ्या बलवानाला जन्म दिला; एक श्रेष्ठ स्त्रीनेही हा वीर जन्माला घातला. जो सैन्याचा नेता, माणसांना मदत करणारा, स्थिर मनाचा आणि गायी मिळवणारा आहे, तो खरोखर धाडसी आहे.
नू चित्स भ्रेषते जनो न रेषन्मनो यो अस्य घोरमाविवासात् । यज्ञैर्य इन्द्रे दधते दुवांसि क्षयत्स राय ऋतपा ऋतेजाः
आता, ज्यांनी त्याची भयंकर शक्ती आवाहन केली, त्या लोकांचा मन कधीही डळमळत नाही, न त्यांची मने भरकटतात. जे यज्ञाने इंद्राला अर्पण करतात, ते सत्यवंत आणि धर्मनिष्ठ लोक चिरंतन संपत्तीचे मालक होतात.
यदिन्द्र पूर्वो अपराय शिक्षन्नयज्ज्यायान्कनीयसो देष्णम् । अमृत इत्पर्यासीत दूरमा चित्र चित्र्यं भरा रयिं नः
इंद्रा, जेव्हा तू मागीलसाठी पुढीलांना शिकवलेस, तेव्हा तू लहानाला मोठा भाग दिलास. तो अमर दूरपर्यंत गेला; हे अद्भुत इंद्रा, आम्हाला तेजस्वी संपत्ती दे.
यस्त इन्द्र प्रियो जनो ददाशदसन्निरेके अद्रिवः सखा ते । वयं ते अस्यां सुमतौ चनिष्ठाः स्याम वरूथे अघ्नतो नृपीतौ
जो तुझा प्रिय भक्त आहे, देणारा आणि तुझा मित्र आहे, हे वज्रधारी इंद्रा— आम्ही तुझ्या कृपेत सर्वांत प्रिय होऊ दे, संकटांपासून वाचू दे आणि माणसांत सन्मान मिळू दे.
एष स्तोमो अचिक्रदद्वृषा त उत स्तामुर्मघवन्नक्रपिष्ट । रायस्कामो जरितारं त आगन्त्वमङ्ग शक्र वस्व आ शको नः
हे बलाढ्य इंद्रा, तुझ्यासाठी ही स्तुती अर्पण केली आहे; ती तुझ्यापर्यंत पोहोचू दे, दानशूरा, जो सोमाच्या आवाहनाने येतोस. संपत्तीच्या इच्छेने गायक तुझी हाक देतो— ये, शक्रा, आम्हाला धन दे.
स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति । वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
इंद्रा, तुझ्या मदतीने आम्हाला शक्ती मिळू दे, जसे दानशूर आपल्या सामर्थ्याने मदत करतात. गायकासाठी तुझी शक्ती नेहमी भरपूर राहो; तू नेहमी आमचे कल्याण कर.
असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच । बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा न स्तोममन्धसो मदेषु
देवतांसाठी, गायींसारखा गर्जणारा सोम ओतला आहे, ज्यासाठी इंद्राने जन्मताना वचन दिले. हरी अश्व असलेल्या इंद्रा, आम्ही यज्ञांनी तुला जागृत करतो; सोमपानात आमच्या स्तुतीची जाणीव ठेव.
प्र यन्ति यज्ञं विपयन्ति बर्हिः सोममादो विदथे दुध्रवाचः । न्यु भ्रियन्ते यशसो गृभादा दूरउपब्दो वृषणो नृषाचः
ते यज्ञासाठी पुढे जातात, कुशांची आसनं तयार करतात, सोमपान करणारे सभेत बोलतात. कीर्तीमान, प्रसिद्ध, बलवान, पुरुषार्थी आणि दूरपर्यंत ऐकू येणारे लोक आपल्या घरातून पुढे येतात.
त्वमिन्द्र स्रवितवा अपस्कः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । त्वद्वावक्रे रथ्यो न धेना रेजन्ते विश्वा कृत्रिमाणि भीषा
इंद्रा, तू निर्बंधपणे नद्या वाहू दिल्यास, वीरासारखा सर्पावर विजय मिळवला आहेस. तुझ्या गर्जनेने रथ गायींसारखे थरथरतात; तुझ्या सामर्थ्याने सर्व युक्त्या हादरतात.
भीमो विवेषायुधेभिरेषामपांसि विश्वा नर्याणि विद्वान् । इन्द्रः पुरो जर्हृषाणो वि दूधोद्वि वज्रहस्तो महिना जघान
भयंकर इंद्र आपल्या शस्त्रांनी शत्रूंवर झडप घालतो, सर्व वीरकृत्ये जाणतो. आनंदाने, इंद्राने किल्ले उद्ध्वस्त केले; वज्रहस्ताने, आपल्या सामर्थ्याने त्याने शत्रूंना हरवले.
न यातव इन्द्र जूजुवुर्नो न वन्दना शविष्ठ वेद्याभिः । स शर्धदर्यो विषुणस्य जन्तोर्मा शिश्नदेवा अपि गुरृतं नः
इंद्रा, तुझ्याशी स्पर्धा करणारा किंवा विधीने पूजा करणारा कोणीही तुला जिंकू शकत नाही, हे महाबली. शत्रू आणि दुष्ट लोक दूर जाऊ देत, आणि देवत्व न मानणारे आपल्यावर प्रभाव टाकू नयेत.
अभि क्रत्वेन्द्र भूरध ज्मन्न ते विव्यङ्महिमानं रजांसि । स्वेना हि वृत्रं शवसा जघन्थ न शत्रुरन्तं विविदद्युधा ते
इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याने तू अनेकांना मागे टाकलेस, तुझ्या महिम्याने सर्व दिशा व्यापल्या. तुझ्याच शक्तीने तू वृत्राचा वध केलास; युद्धात कोणताही शत्रू तुझी मर्यादा गाठू शकला नाही.