स योजते अरुषा विश्वभोजसा स दुद्रवत्स्वाहुतः । सुब्रह्मा यज्ञः सुशमी वसूनां देवं राधो जनानाम्
तो सर्वांना सुख देणाऱ्या लाल रंगाच्या घोड्यांमध्ये जोतला जातो, आमच्या बोलावण्यावर तो लवकर येतो. हा यज्ञ सुंदर स्तुतींनी गौरवला जातो, गोड गाण्यांनी सजतो, लोकांना धन देणाऱ्या देवते, आम्हाला कृपा कर.
उदस्य शोचिरस्थादाजुह्वानस्य मीळ्हुषः । उद्धूमासो अरुषासो दिविस्पृशः समग्निमिन्धते नरः
त्याच्या ज्वाळा, जो आदराने अर्पण केला जातो, त्या वर उगवतात; आकाशाला स्पर्श करणाऱ्या लाल धुराच्या जिभा, हे पुरुष एकत्र येऊन अग्नी प्रज्वलित करतात.
तं त्वा दूतं कृण्महे यशस्तमं देवाँ आ वीतये वह । विश्वा सूनो सहसो मर्तभोजना रास्व तद्यत्त्वेमहे
देवतांनो, आम्ही तुला आमचा दूत करतो, सर्वात कीर्तीमान, आमच्यासाठी आनंद घेऊन ये. सामर्थ्याच्या पुत्रा, आम्ही तुझ्याकडून जे मागतो ते सर्व माणसांचे सुख आम्हाला दे.
त्वमग्ने गृहपतिस्त्वं होता नो अध्वरे । त्वं पोता विश्ववार प्रचेता यक्षि वेषि च वार्यम्
अग्ने, तू आमच्या घराचा स्वामी आहेस, यज्ञात आमचा होतार आहेस; तू सर्वांना निवडणारा, ज्ञानी वाहक आहेस—पूजा कर आणि आम्हाला बक्षीस दे.
कृधि रत्नं यजमानाय सुक्रतो त्वं हि रत्नधा असि । आ न ऋते शिशीहि विश्वमृत्विजं सुशंसो यश्च दक्षते
सद्बुद्धी असलेल्या अग्ने, यजमानाला धन दे, कारण तूच खरा धनाचा राखणारा आहेस. विलंब न करता, सर्व ऋत्विजांना आणि कुशल व्यक्तींना प्रेरणा दे.
त्वे अग्ने स्वाहुत प्रियासः सन्तु सूरयः । यन्तारो ये मघवानो जनानामूर्वान्दयन्त गोनाम्
अग्ने, जे उदार दाता तुला योग्य अर्पणाने प्रिय आहेत, ते आमचे मित्र होवोत—जे लोकांना आणि गुरांना मोठ्या कुरणे देतात, असे दयाळू दाता.
येषामिळा घृतहस्ता दुरोण आँ अपि प्राता निषीदति । ताँस्त्रायस्व सहस्य द्रुहो निदो यच्छा नः शर्म दीर्घश्रुत्
ज्यांच्यासाठी तुपाने हात लावून अर्पण घरात ठेवले जाते, ते पहाटेच बसतात. सामर्थ्यशाली अग्ने, त्यांच्या शत्रूंच्या हानीपासून त्यांचे रक्षण कर; आम्हाला दीर्घकाळ प्रसिद्ध असलेले आश्रय दे.
स मन्द्रया च जिह्वया वह्निरासा विदुष्टरः । अग्ने रयिं मघवद्भ्यो न आ वह हव्यदातिं च सूदय
आनंदी करणाऱ्या जिभेने, तेजस्वी अग्ने, तू सर्वात ज्ञानी आहेस. उदार लोकांना संपत्ती आण आणि यजमानाला अर्पणाचा लाभ दे.
ये राधांसि ददत्यश्व्या मघा कामेन श्रवसो महः । ताँ अंहसः पिपृहि पर्तृभिष्ट्वं शतं पूर्भिर्यविष्ठ्य
जे घोडे आणि संपत्ती देतात, मोठ्या कीर्तीची इच्छा करतात, त्यांना संकटांपासून वाचव, सर्वात तरुणा, आपल्या शंभर मदतींसह आणि सहकाऱ्यांसह.
देवो वो द्रविणोदाः पूर्णां विवष्ट्यासिचम् । उद्वा सिञ्चध्वमुप वा पृणध्वमादिद्वो देव ओहते
देव, धन देणारा, तुमच्यासाठी पूर्ण प्रवाह ओततो. तुम्हीही ओता, भरा—असे देव तुम्हाला सदैव लक्ष देतो.
तं होतारमध्वरस्य प्रचेतसं वह्निं देवा अकृण्वत । दधाति रत्नं विधते सुवीर्यमग्निर्जनाय दाशुषे
यज्ञाचा होतार, ज्ञानी, तेजस्वी असा अग्नी देवांनी बनवला आहे. तो भक्ताला लोकांसाठी सेवा करणाऱ्याला धन आणि शौर्य देतो.
अग्ने भव सुषमिधा समिद्ध उत बर्हिरुर्विया वि स्तृणीताम्
अग्ने, उत्तम इंधनाने प्रज्वलित हो, आणि विस्तीर्ण आसन मोठ्या प्रमाणात पसरू दे.
उत द्वार उशतीर्वि श्रयन्तामुत देवाँ उशत आ वहेह
ते तेजस्वी दरवाजे मोठ्या प्रमाणात उघडू देत; देवताही, तेजस्वी असलेले, येथे एकत्र येऊ देत.
अग्ने वीहि हविषा यक्षि देवान्स्वध्वरा कृणुहि जातवेदः
अग्ने, अर्पणासह ये, देवांची पूजा कर; सर्व जन्मांचे जाणणारा, तू निष्कलंक विधी पार पाड.
स्वध्वरा करति जातवेदा यक्षद्देवाँ अमृतान्पिप्रयच्च
सर्व जन्मांचे जाणणारा निष्कलंक विधी करतो; तो अमर देवांची पूजा करो आणि त्यांना आनंदित करो.
वंस्व विश्वा वार्याणि प्रचेतः सत्या भवन्त्वाशिषो नो अद्य
ज्ञानी अग्ने, सर्व इच्छित वस्तू आम्हाला दे; आज आमच्या इच्छा खरी ठरू देत.
त्वामु ते दधिरे हव्यवाहं देवासो अग्न ऊर्ज आ नपातम्
अग्ने, देवांनी तुला अर्पण वाहणारा, शक्तीचा पुत्र, पोषणाचा स्वामी म्हणून नेमले आहे.
ते ते देवाय दाशतः स्याम महो नो रत्ना वि दध इयानः
देवा, आम्ही तुझी सेवा करणारे होऊ, आणि तू पुढे जाताना आम्हाला मोठी संपत्ती दे.
त्वे ह यत्पितरश्चिन्न इन्द्र विश्वा वामा जरितारो असन्वन् । त्वे गावः सुदुघास्त्वे ह्यश्वास्त्वं वसु देवयते वनिष्ठः
हे इंद्रा, अगदी आमचे पूर्वजसुद्धा तुझ्या कृपेने सर्व हवेहवेसे सुख मिळवू शकले. तुझ्यामुळे गायी भरपूर दूध देतात, तुझ्यामुळे घोडे मिळतात, आणि भक्ताला सर्व संपत्ती देणारा तूच आहेस.
राजेव हि जनिभिः क्षेष्येवाव द्युभिरभि विदुष्कविः सन् । पिशा गिरो मघवन्गोभिरश्वैस्त्वायतः शिशीहि राये अस्मान्
राजा आपल्या लोकांमध्ये जसा प्रसिद्ध असतो, गुराखी आपल्या जनावरांमध्ये जसा असतो, तसाच तू, इंद्रा, ज्ञानी लोकांमध्ये नावाजलेला आहेस. आमच्या गोड गीतांमध्ये आनंद मान, आणि आम्हाला गायी-घोड्यांसह धन दे.
इमा उ त्वा पस्पृधानासो अत्र मन्द्रा गिरो देवयन्तीरुप स्थुः । अर्वाची ते पथ्या राय एतु स्याम ते सुमताविन्द्र शर्मन्
हे देव, तुझ्यासाठी गायलेली ही मधुर गीते येथे आली आहेत. तुझ्या कृपेचा मार्ग आमच्यापर्यंत येऊ दे. आम्ही तुझ्या छायेत राहू दे, इंद्रा, आणि तुझ्या कृपेत सामील होऊ दे.
धेनुं न त्वा सूयवसे दुदुक्षन्नुप ब्रह्माणि ससृजे वसिष्ठः । त्वामिन्मे गोपतिं विश्व आहा न इन्द्रः सुमतिं गन्त्वच्छ
जसा कोणी दूध मिळवण्यासाठी गाय काढतो, तसाच वसिष्ठाने तुझ्या स्तुतीचे शब्द पाठवले. सर्व लोक तुला गायींचा मालक म्हणतात, इंद्रा, तुझी कृपा आम्हाला मिळू दे.
अर्णांसि चित्पप्रथाना सुदास इन्द्रो गाधान्यकृणोत्सुपारा । शर्धन्तं शिम्युमुचथस्य नव्यः शापं सिन्धूनामकृणोदशस्तीः
इंद्राने सुदासासाठी मोठ्या खोल पाण्यांना ओलांडता येईल असे केले. त्याने शिम्युंच्या सैन्याचा नाश केला आणि सिंधू नद्यांचा शाप मोडून काढला.
पुरोळा इत्तुर्वशो यक्षुरासीद्राये मत्स्यासो निशिता अपीव । श्रुष्टिं चक्रुर्भृगवो द्रुह्यवश्च सखा सखायमतरद्विषूचोः
तुरवश आणि यदू यांनी यज्ञ केले, मत्स्य धनासाठी उत्सुक होते आणि तीक्ष्ण होते. भृगु आणि द्रुह्यू यांनी मैत्री केली, पण मित्रांनी एकमेकांवर वैर केले.
आ पक्थासो भलानसो भनन्तालिनासो विषाणिनः शिवासः । आ योऽनयत्सधमा आर्यस्य गव्या तृत्सुभ्यो अजगन्युधा नॄन्
पक्थ, भलान, अलीन, विषाणिन आणि शिव हे सर्व एकत्र आले. जो आर्यांचा गवळ्यांचा मेळ घेऊन गेला, त्या इंद्राने तृत्सूंच्या शत्रूंना पराभूत केले.
दुराध्यो अदितिं स्रेवयन्तोऽचेतसो वि जगृभ्रे परुष्णीम् । मह्नाविव्यक्पृथिवीं पत्यमानः पशुष्कविरशयच्चायमानः
जे अडाणी होते, ते अदितीची कृपा मिळवण्यासाठी परुष्णी नदी जिंकू पाहत होते. पण इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने पृथ्वी पसरवली आणि गायी विखुरून दिल्या.
ईयुरर्थं न न्यर्थं परुष्णीमाशुश्चनेदभिपित्वं जगाम । सुदास इन्द्रः सुतुकाँ अमित्रानरन्धयन्मानुषे वध्रिवाचः
ते परुष्णीला नफा मिळवायला आले, तोटा नाही. ते वेगाने जिंकायला धावले, पण सोमासाठी उत्सुक असलेल्या इंद्राने सुदासासाठी त्या मूक शत्रूंना थांबवले.
ईयुर्गावो न यवसादगोपा यथाकृतमभि मित्रं चितासः । पृश्निगावः पृश्निनिप्रेषितासः श्रुष्टिं चक्रुर्नियुतो रन्तयश्च
गायी, जशा नेहमी करतात तशा, राखणदारांसारख्या चारायला गेल्या, अगदी शत्रूंमध्येही. पांढऱ्या काळ्या गायी, पांढऱ्या काळ्याने पाठवलेल्या, त्यांनी मार्ग तयार केला आणि सैन्य आनंदित झाले.
एकं च यो विंशतिं च श्रवस्या वैकर्णयोर्जनान्राजा न्यस्तः । दस्मो न सद्मन्नि शिशाति बर्हिः शूरः सर्गमकृणोदिन्द्र एषाम्
त्या राजाने एक आणि वीस प्रसिद्ध वैकर्ण्य जमातींना हरवले. बलाढ्याप्रमाणे तो आपल्या घरात बसतो. इंद्र, शूरवीर, त्यांच्यासाठी प्रवाह निर्माण केला.
अध श्रुतं कवषं वृद्धमप्स्वनु द्रुह्युं नि वृणग्वज्रबाहुः । वृणाना अत्र सख्याय सख्यं त्वायन्तो ये अमदन्ननु त्वा
मग इंद्राने, बलवान हाताने, वृद्ध कवषाला पाण्यात आणि द्रुह्युला जिंकले. येथे मैत्री हवी असणाऱ्यांना मैत्री मिळाली, आणि तुझ्यावर प्रेम करणारे तुझ्या मागे गेले.