सुगोत ते सुपथा पर्वतेष्ववाते अपस्तरसि स्वभानो । सा न आ वह पृथुयामन्नृष्वे रयिं दिवो दुहितरिषयध्यै
तुझा उत्तम मार्ग, तुझी सोपी वाट पर्वतांवर आहे; तू आपल्या प्रकाशाने अंधार दूर करतेस. हे दिव्य कन्ये, आमच्या पोषणासाठी भरपूर संपत्ती आमच्याकडे घेऊन ये.
सा वह योक्षभिरवातोषो वरं वहसि जोषमनु । त्वं दिवो दुहितर्या ह देवी पूर्वहूतौ मंहना दर्शता भूः
जोडलेल्या घोड्यांनी, तू सर्वोत्तम गोष्ट घेऊन येतेस, हे उषा; तू इच्छित दान आनंदाने आणतेस. हे देवी, दिव्य कन्ये, प्राचीन स्तुतितही तू तेजस्वी आणि मनोहर आहेस.
उत्ते वयश्चिद्वसतेरपप्तन्नरश्च ये पितुभाजो व्युष्टौ । अमा सते वहसि भूरि वाममुषो देवि दाशुषे मर्त्याय
गृहातील पक्षीदेखील उडाले, आणि जे पुरुष पहाटे पितृकार्य करतात तेही उठले. तू आमच्या घरी भरपूर संपत्ती घेऊन येतेस, हे देवी उषा, भक्त माणसांसाठी.
एषा स्या नो दुहिता दिवोजाः क्षितीरुच्छन्ती मानुषीरजीगः । या भानुना रुशता राम्यास्वज्ञायि तिरस्तमसश्चिदक्तून्
हीच आपली दिव्य कन्या आहे, तेजाने जन्मलेली, लोकांमध्ये उगवणारी, मानवी आणि दैवी. ती आपल्या प्रकाशाने तेजस्वी, सुंदर आहे, आणि अंधार व रात्रीच्या पलीकडेही ओळखली जाते.
वि तद्ययुररुणयुग्भिरश्वैश्चित्रं भान्त्युषसश्चन्द्ररथाः । अग्रं यज्ञस्य बृहतो नयन्तीर्वि ता बाधन्ते तम ऊर्म्यायाः
अरुण रंगाच्या घोड्यांनी जुळलेल्या रथांवर बसलेल्या तेजस्वी उषा मोठ्या शोभेने प्रकट होतात. त्या आपल्या चंद्रासारख्या रथांनी मोठ्या यज्ञाचा मार्ग दाखवतात आणि त्या लाटांच्या अंधाराला दूर करतात.
श्रवो वाजमिषमूर्जं वहन्तीर्नि दाशुष उषसो मर्त्याय । मघोनीर्वीरवत्पत्यमाना अवो धात विधते रत्नमद्य
उषा, तू भक्ताला कीर्ती, बळ, अन्न आणि तेज आणतेस. तू उदार आहेस, वीर संतती देतेस; आज या यज्ञ करणाऱ्याला अमूल्य दान दे.
इदा हि वो विधते रत्नमस्तीदा वीराय दाशुष उषासः । इदा विप्राय जरते यदुक्था नि ष्म मावते वहथा पुरा चित्
उषा, आता तू हे अमूल्य दान दिलेस; आता या वीर भक्तासाठी. आता या कवीसाठी, जेव्हा तो स्तोत्र गातो, तू नेहमीच शोधणाऱ्याला हे दान पोहोचवले आहेस, अगदी प्राचीन काळापासून.
इदा हि त उषो अद्रिसानो गोत्रा गवामङ्गिरसो गृणन्ति । व्यर्केण बिभिदुर्ब्रह्मणा च सत्या नृणामभवद्देवहूतिः
उषा, आता अंगिरस ऋषी गायींसाठी तुझी स्तुती करतात. सूर्याच्या किरणांनी आणि प्रार्थनेने त्यांनी अडथळा फोडला; देवांना केलेली मानवांची हाक खरी ठरली.
उच्छा दिवो दुहितः प्रत्नवन्नो भरद्वाजवद्विधते मघोनि । सुवीरं रयिं गृणते रिरीह्युरुगायमधि धेहि श्रवो नः
स्वर्गाची कन्या, प्राचीन उषा, भरद्वाजासारखी, भक्तावर उदार, तू उगव. आम्हाला भरपूर संपत्ती आणि वीर बळ दे; आमच्यावर मोठी कीर्ती ठेव.
वपुर्नु तच्चिकितुषे चिदस्तु समानं नाम धेनु पत्यमानम् । मर्तेष्वन्यद्दोहसे पीपाय सकृच्छुक्रं दुदुहे पृश्निरूधः
ज्ञानी माणसाने हे रूप ओळखावे—गायी हे एकच नाव सर्वत्र आहे, पण ती वेगवेगळ्या ठिकाणी पोहोचते. माणसांसाठी ती दुसरे दूध देते; एकदा तेजस्वी पृश्नीने दूध दिले.
ये अग्नयो न शोशुचन्निधाना द्विर्यत्त्रिर्मरुतो वावृधन्त । अरेणवो हिरण्ययास एषां साकं नृम्णैः पौंस्येभिश्च भूवन्
ते अग्नीप्रमाणे आपल्या जागी तेजाने झळकतात; दोनदा, तिनदा मरुतांनी आपली शक्ती वाढवली. त्यांच्या धुळीला सोनेरी रंग आहे; सामर्थ्य आणि शौर्याने ते एकत्र झाले.
रुद्रस्य ये मीळ्हुषः सन्ति पुत्रा याँश्चो नु दाधृविर्भरध्यै । विदे हि माता महो मही षा सेत्पृश्निः सुभ्वे गर्भमाधात्
रुद्राच्या जे दयाळू पुत्र आहेत आणि जे धैर्याने टिकून आहेत, त्यांना त्यांची मोठी, सामर्थ्यवान आई माहीत आहे. पृश्नीने सौंदर्यासाठी गर्भ धारण केला.
न य ईषन्ते जनुषोऽया न्वन्तः सन्तोऽवद्यानि पुनानाः । निर्यद्दुह्रे शुचयोऽनु जोषमनु श्रिया तन्वमुक्षमाणाः
ते आपल्या मूळापासून दूर जायला इच्छित नाहीत; शुद्ध राहून ते दोष टाळतात. जेव्हा त्यांना दूध काढतात, तेव्हा हे शुद्ध, सौंदर्याने सजलेले, आपले रूप प्रकट करतात.
मक्षू न येषु दोहसे चिदया आ नाम धृष्णु मारुतं दधानाः । न ये स्तौना अयासो मह्ना नू चित्सुदानुरव यासदुग्रान्
दूध काढतानाही, ते मरुतांचे सामर्थ्यशाली नाव धारण करतात. स्तुतीने किंवा मोठेपणाने ते थकत नाहीत; आजही हे उदार, भयंकर शत्रूंना दूर करतात.
त इदुग्राः शवसा धृष्णुषेणा उभे युजन्त रोदसी सुमेके । अध स्मैषु रोदसी स्वशोचिरामवत्सु तस्थौ न रोकः
हे भयंकर, सामर्थ्यवान आणि धैर्यशील, आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही एकत्र जुळवतात. त्यांच्या प्रकाशाने आकाश आणि पृथ्वी स्थिर राहतात; जागा कमी पडत नाही.
अनेनो वो मरुतो यामो अस्त्वनश्वश्चिद्यमजत्यरथीः । अनवसो अनभीशू रजस्तूर्वि रोदसी पथ्या याति साधन्
मरुतांनो, तुमची गती कोणत्याही अडथळ्याशिवाय आहे—even घोड्यांशिवाय, रथांशिवाय, बंधनांशिवाय, दडपणाशिवाय, तुम्ही आकाश आणि पृथ्वीच्या मार्गाने सहज जाता आणि कार्य साधता.
नास्य वर्ता न तरुता न्वस्ति मरुतो यमवथ वाजसातौ । तोके वा गोषु तनये यमप्सु स व्रजं दर्ता पार्ये अध द्योः
ज्याला तुम्ही मदत करता, मरुतांनो, त्याला कोणी थांबवू शकत नाही किंवा मागे टाकू शकत नाही. संतती, गायी, मुलं किंवा पाण्यात असो, तो अडथळा फोडतो आणि मग आकाश गाठतो.
प्र चित्रमर्कं गृणते तुराय मारुताय स्वतवसे भरध्वम् । ये सहांसि सहसा सहन्ते रेजते अग्ने पृथिवी मखेभ्यः
महान मरुतांसाठी, त्यांच्या स्वतःच्या सामर्थ्यासाठी, तेजस्वी स्तोत्र अर्पण करा. जे सामर्थ्याने मोठी कामे करतात, त्यांच्या विधीपुढे पृथ्वी आणि अग्नीही थरथरतात.
त्विषीमन्तो अध्वरस्येव दिद्युत्तृषुच्यवसो जुह्वो नाग्नेः । अर्चत्रयो धुनयो न वीरा भ्राजज्जन्मानो मरुतो अधृष्टाः
यज्ञाच्या ज्वाळेसारखे ते तेजस्वी आहेत; त्यांची भाले अग्नीच्या जिभेसारखी चमकतात. त्यांची स्तुती तिप्पट आहे, त्यांची गती वीरांसारखी; जन्मापासूनच मरुत अजेय आहेत.
तं वृधन्तं मारुतं भ्राजदृष्टिं रुद्रस्य सूनुं हवसा विवासे । दिवः शर्धाय शुचयो मनीषा गिरयो नाप उग्रा अस्पृध्रन्
वाढणाऱ्या, तेजस्वी दृष्टी असलेल्या, रुद्रपुत्र मरुताला मी प्रार्थनेने बोलावतो. स्वच्छ मनाने स्वर्गातील सैन्यासाठी; बलाढ्य पर्वतही त्याला स्पर्श करू शकले नाहीत.
विश्वेषां वः सतां ज्येष्ठतमा गीर्भिर्मित्रावरुणा वावृधध्यै । सं या रश्मेव यमतुर्यमिष्ठा द्वा जनाँ असमा बाहुभिः स्वैः
सर्व सत्त्वांमध्ये तुम्ही श्रेष्ठ आहात, मित्रावरुणा; आमच्या स्तोत्रांनी तुम्ही वाढा. किरणांसारखे तुम्ही एकत्र येता आणि सर्वात प्रिय गोष्टींना आवरता; दोन भिन्न लोकांना स्वतःच्या बाहूंनी सांभाळता.
इयं मद्वां प्र स्तृणीते मनीषोप प्रिया नमसा बर्हिरच्छ । यन्तं नो मित्रावरुणावधृष्टं छर्दिर्यद्वां वरूथ्यं सुदानू
ही माझी प्रेरित भावना, प्रेमाने आणि नम्रतेने, पवित्र आसनाकडे पसरते. मित्रावरुणा, तुम्ही आम्हाला संरक्षण, कवच किंवा मजबूत आधार द्या, हे उदार दाता.
आ यातं मित्रावरुणा सुशस्त्युप प्रिया नमसा हूयमाना । सं यावप्नस्थो अपसेव जनाञ्छ्रुधीयतश्चिद्यतथो महित्वा
मित्रावरुणा, या सुंदर स्तुतीने बोलावलेले, प्रेमाने वंदन केलेले हे यज्ञ स्वीकारा. तुम्ही दोघे जागरूक राहता, लोकांची प्रार्थना ऐका, कारण तुमची महती सर्वत्र प्रसिद्ध आहे.
अश्वा न या वाजिना पूतबन्धू ऋता यद्गर्भमदितिर्भरध्यै । प्र या महि महान्ता जायमाना घोरा मर्ताय रिपवे नि दीधः
जसे शुद्ध आणि बलवान घोडे एकत्र जुंपलेले असतात, तसेच, अदिती सत्याचा गर्भ धारण करते तेव्हा, तुम्ही महान आणि बलशाली देव जन्म घेऊन, माणसासाठी शत्रूंचा नाश करता.
विश्वे यद्वां मंहना मन्दमानाः क्षत्रं देवासो अदधुः सजोषाः । परि यद्भूथो रोदसी चिदुर्वी सन्ति स्पशो अदब्धासो अमूराः
सर्व देवता जेव्हा तुमच्या महिमेत आनंद मानतात आणि एकत्र येऊन तुम्हाला राज्य बहाल करतात, तेव्हा तुम्ही आकाश आणि पृथ्वी या दोन्ही व्यापता, आणि तुमचे विश्वासू दूत सर्वत्र पहारा देतात.
ता हि क्षत्रं धारयेथे अनु द्यून्दृंहेथे सानुमुपमादिव द्योः । दृळ्हो नक्षत्र उत विश्वदेवो भूमिमातान्द्यां धासिनायोः
तुम्ही राज्य सर्व दिवस टिकवता, आकाशासारखे उंच शिखर पसरता, आणि तुमच्या दृढ नियमामुळे, हे सर्व देवहो, पृथ्वी आणि आकाश दोन्ही स्थिर राहतात.
ता विग्रं धैथे जठरं पृणध्या आ यत्सद्म सभृतयः पृणन्ति । न मृष्यन्ते युवतयोऽवाता वि यत्पयो विश्वजिन्वा भरन्ते
तुम्ही पात्र आणि गर्भ दोन्ही भरता, जेव्हा गृहस्थ आपल्या घरात भरभराट आणतात. तरुण स्त्रिया थकत नाहीत, कारण त्या सर्वांना पोसणारे दूध आणतात.
ता जिह्वया सदमेदं सुमेधा आ यद्वां सत्यो अरतिरृते भूत् । तद्वां महित्वं घृतान्नावस्तु युवं दाशुषे वि चयिष्टमंहः
तुमच्या जिभेने, हे बुद्धिमान देवहो, तुम्ही हे यज्ञरस चाखता, जेव्हा विधीने तुमची खरी इच्छा पूर्ण होते. तुमची घृतयुक्त महती येथे वास करावी आणि भक्तासाठी सर्व संकटे दूर करावी.
प्र यद्वां मित्रावरुणा स्पूर्धन्प्रिया धाम युवधिता मिनन्ति । न ये देवास ओहसा न मर्ता अयज्ञसाचो अप्यो न पुत्राः
मित्रावरुणा, जेव्हा तुम्ही पुढे जाता, तुमचे प्रिय नियम तरुण पिढी पाळतात. ना देव, ना माणूस, ना यज्ञ न करणारे, ना जलसंतती, कोणीही हे नियम मोडू शकत नाही.
वि यद्वाचं कीस्तासो भरन्ते शंसन्ति के चिन्निविदो मनानाः । आद्वां ब्रवाम सत्यान्युक्था नकिर्देवेभिर्यतथो महित्वा
जेव्हा स्तोत्रकार तुमची स्तुती करतात, काही ती जाहीर करतात, तर काही ज्ञानी मनात विचार करतात. म्हणून आम्ही तुमची खरी स्तोत्रे म्हणतो—देवतांमध्ये तुमच्या महिमेला तोड नाही.