ता भुज्युं विभिरद्भ्यः समुद्रात्तुग्रस्य सूनुमूहथू रजोभिः । अरेणुभिर्योजनेभिर्भुजन्ता पतत्रिभिरर्णसो निरुपस्थात्
ते अश्विनांनी तुग्राचा पुत्र भुज्यू याला समुद्रातील पाण्यातून, आपल्या रथाने, धूळही न उडणाऱ्या मार्गांनी, उडणाऱ्या पक्ष्यांसारखे, सुरक्षितपणे बाहेर काढले.
वि जयुषा रथ्या यातमद्रिं श्रुतं हवं वृषणा वध्रिमत्याः । दशस्यन्ता शयवे पिप्यथुर्गामिति च्यवाना सुमतिं भुरण्यू
विजयी रथाने, हे बलवान अश्विन, तुम्ही वध्रिमतीच्या हाकेला धावून पर्वतावर गेला; झोपलेल्या भक्ताला कृपा केली, गायींना दूधाने भरले, आणि उत्तम भाग्य दिले.
यद्रोदसी प्रदिवो अस्ति भूमा हेळो देवानामुत मर्त्यत्रा । तदादित्या वसवो रुद्रियासो रक्षोयुजे तपुरघं दधात
स्वर्ग आणि पृथ्वीतील, तसेच देव आणि माणसांमध्ये असलेले जे काही श्रेष्ठ आहे, ते, हे आदित्य, वसु, रुद्र, तुम्ही दुष्टावर जळणारे शस्त्र म्हणून ठेवता.
य ईं राजानावृतुथा विदधद्रजसो मित्रो वरुणश्चिकेतत् । गम्भीराय रक्षसे हेतिमस्य द्रोघाय चिद्वचस आनवाय
जो राजा, रजांचा योग्य प्रकारे राज्य करतो—मित्र आणि वरुण हे जाणतात—तो खोल रक्षणासाठी, शस्त्रासाठी, फसवणूक करणाऱ्याविरुद्ध, वाईट बोलणाऱ्याविरुद्ध उभा असतो.
अन्तरैश्चक्रैस्तनयाय वर्तिर्द्युमता यातं नृवता रथेन । सनुत्येन त्यजसा मर्त्यस्य वनुष्यतामपि शीर्षा ववृक्तम्
तुमच्या रथाच्या चाकाने, आमच्या संततीसाठी या, तेजस्वी, वीरांना घेऊन; तुमच्या सामर्थ्याने, माणसाचा शत्रू जरी बलवान असला तरी त्याला दूर करा, त्याचे डोके छाटून टाका.
आ परमाभिरुत मध्यमाभिर्नियुद्भिर्यातमवमाभिरर्वाक् । दृळ्हस्य चिद्गोमतो वि व्रजस्य दुरो वर्तं गृणते चित्रराती
सर्वोच्च, मध्यम आणि खालच्या लोकांतून, तुमच्या सैन्यासह या; अगदी बळकट, गायींनी समृद्ध असलेली वाडेही भक्तासाठी फोडा, हे उदार अश्विन.
क्व त्या वल्गू पुरुहूताद्य दूतो न स्तोमोऽविदन्नमस्वान् । आ यो अर्वाङ्नासत्या ववर्त प्रेष्ठा ह्यसथो अस्य मन्मन्
हे बहुप्रसिद्ध अश्विनीदेवता, आज त्या तेजस्वी, सुंदर अश्विनांचा ठाव कुठे आहे, ज्यांना हा स्तोत्ररूपी दूत अपात्रांमध्ये शोधू शकला नाही? आपल्याकडे वळणारे हे दोघे अश्विनी सर्वांत प्रिय आहेत; खरंच, याच्या मनातील भावना त्यांच्यासाठी दृढ आहे.
अरं मे गन्तं हवनायास्मै गृणाना यथा पिबाथो अन्धः । परि ह त्यद्वर्तिर्याथो रिषो न यत्परो नान्तरस्तुतुर्यात्
माझ्या या आहुतीसाठी तुम्ही या, जसे की स्तुती करणारे येतात, आणि सोमरस प्या. ज्या प्रकारे तुम्ही जाता, तशीच तुमची वाट सुरक्षित राहो; कोणतीही गोष्ट तुमच्या स्तुतीमध्ये अडथळा आणू नये.
अकारि वामन्धसो वरीमन्नस्तारि बर्हिः सुप्रायणतमम् । उत्तानहस्तो युवयुर्ववन्दा वां नक्षन्तो अद्रय आञ्जन्
सोमपान करणाऱ्यांसाठी मार्ग तयार केला आहे; पवित्र कुशांचे आसन तुमच्या येण्यास योग्य आहे. दोन्ही हात वर करून, तरुणाने तुमची पूजा केली; तेजस्वी दगडांनी तुमचे आगमन ओळखले.
ऊर्ध्वो वामग्निरध्वरेष्वस्थात्प्र रातिरेति जूर्णिनी घृताची । प्र होता गूर्तमना उराणोऽयुक्त यो नासत्या हवीमन्
तुमचा अग्नी विधीमध्ये ताठ उभा आहे; तुपाने सुशोभित आहुती वाहते आहे. उत्साही पुरोहित पुढे जातो; त्याने तुमच्यासाठी, अश्विनीदेवता, आहुती तयार केली आहे.
अधि श्रिये दुहिता सूर्यस्य रथं तस्थौ पुरुभुजा शतोतिम् । प्र मायाभिर्मायिना भूतमत्र नरा नृतू जनिमन्यज्ञियानाम्
सूर्याची कन्या, संपत्तीने परिपूर्ण, शंभर सामर्थ्यांनी युक्त रथावर गौरवासाठी उभी राहिली. मायावी अश्विनी येथे आपल्या मायांनी कृत्य केले; भक्तांमध्ये नृत्य करणारे पुरुष जन्माला आले.
युवं श्रीभिर्दर्शताभिराभिः शुभे पुष्टिमूहथुः सूर्यायाः । प्र वां वयो वपुषेऽनु पप्तन्नक्षद्वाणी सुष्टुता धिष्ण्या वाम्
तुम्ही सुंदर आणि तेजस्वी रूपाने, सूर्यकन्येला समृद्धी दिली. तुमचे वेगवान घोडे तुमच्या कीर्तीमागे धावले; स्तुतिपूर्ण वाणी, हे यज्ञाचे अधिपती, तुमच्या आगमनाची खूण झाली.
आ वां वयोऽश्वासो वहिष्ठा अभि प्रयो नासत्या वहन्तु । प्र वां रथो मनोजवा असर्जीषः पृक्ष इषिधो अनु पूर्वीः
तुमचे वेगवान घोडे आणि रथ, हे अश्विनीदेवता, तुम्हाला येथे घेऊन आले. मनाच्या वेगाने जाणारा तुमचा रथ पाठवला गेला, तो उत्साहीपणे मागील रथांना पुढे नेतो.
पुरु हि वां पुरुभुजा देष्णं धेनुं न इषं पिन्वतमसक्राम् । स्तुतश्च वां माध्वी सुष्टुतिश्च रसाश्च ये वामनु रातिमग्मन्
खरंच, तुम्ही संपत्तीने परिपूर्ण आहात आणि वारंवार गायीप्रमाणे भरपूर दान दिले. तुमच्या मधुर आणि उत्तम स्तुती गौरवली गेली, आणि जे तुमच्या उदारतेमागे आले, तेही येथे पोहोचले.
उत म ऋज्रे पुरयस्य रघ्वी सुमीळ्हे शतं पेरुके च पक्वा । शाण्डो दाद्धिरणिनः स्मद्दिष्टीन्दश वशासो अभिषाच ऋष्वान्
माझ्यासाठी, त्या वेगवान नगरीत, शंभर शिजवलेल्या जेवणाचे पदार्थ आणि शंभर धान्याच्या कोठारात मिळाले. शाण्ड नावाच्या दानशूराने मला दहा मेलेल्या गायी दिल्या आणि बलाढ्य शत्रूंवर विजय मिळवून दिला.
सं वां शता नासत्या सहस्राश्वानां पुरुपन्था गिरे दात् । भरद्वाजाय वीर नू गिरे दाद्धता रक्षांसि पुरुदंससा स्युः
शंभर आणि हजार घोडे, हे अश्विनीदेवता, पर्वताच्या अनेक वाटांवरून दिले गेले आहेत. आता, हे वीर, पर्वतावर भरद्वाजाला द्या; तुमच्या अपार सामर्थ्याने राक्षसांचा नाश होवो.
आ वां सुम्ने वरिमन्सूरिभिः ष्याम्
तुमच्या कृपेने, तुमच्या विस्तृत मार्गाने, आम्ही सज्जनांसह पोहोचू दे.
उदु श्रिय उषसो रोचमाना अस्थुरपां नोर्मयो रुशन्तः । कृणोति विश्वा सुपथा सुगान्यभूदु वस्वी दक्षिणा मघोनी
उषा देवीचे तेजस्वी वैभव उदयास आले आहे, त्या पाण्यांवर उभ्या आहेत, त्यांचे घोडे चमकत आहेत. ती सर्व मार्ग सुकर करते आणि उत्तम करते; दानशूरतेने मिळणारे बक्षीस भरपूर झाले आहे.
भद्रा ददृक्ष उर्विया वि भास्युत्ते शोचिर्भानवो द्यामपप्तन् । आविर्वक्षः कृणुषे शुम्भमानोषो देवि रोचमाना महोभिः
सुंदर दिसणारी, तू सर्वत्र प्रकाशमान झाली आहेस; तुझे किरण आकाशात पसरले आहेत. आपले रूप प्रकट करून, तू ते उजळ करतेस, हे देवी उषा, आपल्या तेजाने तू चमकत आहेस.
वहन्ति सीमरुणासो रुशन्तो गावः सुभगामुर्विया प्रथानाम् । अपेजते शूरो अस्तेव शत्रून्बाधते तमो अजिरो न वोळ्हा
लाल घोड्यांनी उषेला नेले जाते, ती चमकत, सौभाग्य सर्वत्र पसरवते. वीर शत्रूंना भोसकून दूर करतो, तो अंधार घालवतो, वाहणाऱ्यासारखा वेगवान आहे.
सुगोत ते सुपथा पर्वतेष्ववाते अपस्तरसि स्वभानो । सा न आ वह पृथुयामन्नृष्वे रयिं दिवो दुहितरिषयध्यै
तुझा उत्तम मार्ग, तुझी सोपी वाट पर्वतांवर आहे; तू आपल्या प्रकाशाने अंधार दूर करतेस. हे दिव्य कन्ये, आमच्या पोषणासाठी भरपूर संपत्ती आमच्याकडे घेऊन ये.
सा वह योक्षभिरवातोषो वरं वहसि जोषमनु । त्वं दिवो दुहितर्या ह देवी पूर्वहूतौ मंहना दर्शता भूः
जोडलेल्या घोड्यांनी, तू सर्वोत्तम गोष्ट घेऊन येतेस, हे उषा; तू इच्छित दान आनंदाने आणतेस. हे देवी, दिव्य कन्ये, प्राचीन स्तुतितही तू तेजस्वी आणि मनोहर आहेस.
उत्ते वयश्चिद्वसतेरपप्तन्नरश्च ये पितुभाजो व्युष्टौ । अमा सते वहसि भूरि वाममुषो देवि दाशुषे मर्त्याय
गृहातील पक्षीदेखील उडाले, आणि जे पुरुष पहाटे पितृकार्य करतात तेही उठले. तू आमच्या घरी भरपूर संपत्ती घेऊन येतेस, हे देवी उषा, भक्त माणसांसाठी.
एषा स्या नो दुहिता दिवोजाः क्षितीरुच्छन्ती मानुषीरजीगः । या भानुना रुशता राम्यास्वज्ञायि तिरस्तमसश्चिदक्तून्
हीच आपली दिव्य कन्या आहे, तेजाने जन्मलेली, लोकांमध्ये उगवणारी, मानवी आणि दैवी. ती आपल्या प्रकाशाने तेजस्वी, सुंदर आहे, आणि अंधार व रात्रीच्या पलीकडेही ओळखली जाते.
वि तद्ययुररुणयुग्भिरश्वैश्चित्रं भान्त्युषसश्चन्द्ररथाः । अग्रं यज्ञस्य बृहतो नयन्तीर्वि ता बाधन्ते तम ऊर्म्यायाः
अरुण रंगाच्या घोड्यांनी जुळलेल्या रथांवर बसलेल्या तेजस्वी उषा मोठ्या शोभेने प्रकट होतात. त्या आपल्या चंद्रासारख्या रथांनी मोठ्या यज्ञाचा मार्ग दाखवतात आणि त्या लाटांच्या अंधाराला दूर करतात.
श्रवो वाजमिषमूर्जं वहन्तीर्नि दाशुष उषसो मर्त्याय । मघोनीर्वीरवत्पत्यमाना अवो धात विधते रत्नमद्य
उषा, तू भक्ताला कीर्ती, बळ, अन्न आणि तेज आणतेस. तू उदार आहेस, वीर संतती देतेस; आज या यज्ञ करणाऱ्याला अमूल्य दान दे.
इदा हि वो विधते रत्नमस्तीदा वीराय दाशुष उषासः । इदा विप्राय जरते यदुक्था नि ष्म मावते वहथा पुरा चित्
उषा, आता तू हे अमूल्य दान दिलेस; आता या वीर भक्तासाठी. आता या कवीसाठी, जेव्हा तो स्तोत्र गातो, तू नेहमीच शोधणाऱ्याला हे दान पोहोचवले आहेस, अगदी प्राचीन काळापासून.
इदा हि त उषो अद्रिसानो गोत्रा गवामङ्गिरसो गृणन्ति । व्यर्केण बिभिदुर्ब्रह्मणा च सत्या नृणामभवद्देवहूतिः
उषा, आता अंगिरस ऋषी गायींसाठी तुझी स्तुती करतात. सूर्याच्या किरणांनी आणि प्रार्थनेने त्यांनी अडथळा फोडला; देवांना केलेली मानवांची हाक खरी ठरली.
उच्छा दिवो दुहितः प्रत्नवन्नो भरद्वाजवद्विधते मघोनि । सुवीरं रयिं गृणते रिरीह्युरुगायमधि धेहि श्रवो नः
स्वर्गाची कन्या, प्राचीन उषा, भरद्वाजासारखी, भक्तावर उदार, तू उगव. आम्हाला भरपूर संपत्ती आणि वीर बळ दे; आमच्यावर मोठी कीर्ती ठेव.
वपुर्नु तच्चिकितुषे चिदस्तु समानं नाम धेनु पत्यमानम् । मर्तेष्वन्यद्दोहसे पीपाय सकृच्छुक्रं दुदुहे पृश्निरूधः
ज्ञानी माणसाने हे रूप ओळखावे—गायी हे एकच नाव सर्वत्र आहे, पण ती वेगवेगळ्या ठिकाणी पोहोचते. माणसांसाठी ती दुसरे दूध देते; एकदा तेजस्वी पृश्नीने दूध दिले.