ते हि श्रेष्ठवर्चसस्त उ नस्तिरो विश्वानि दुरिता नयन्ति । सुक्षत्रासो वरुणो मित्रो अग्निरृतधीतयो वक्मराजसत्याः
कारण तेच सर्वश्रेष्ठ तेजस्वी आहेत, ते आम्हाला सर्व संकटांतून तारतात; वरुण, मित्र, अग्नी, बलशाली राज्य असणारे, सत्य विचार करणारे, खरे राजे, सत्यात ठाम आहेत.
ते न इन्द्रः पृथिवी क्षाम वर्धन्पूषा भगो अदितिः पञ्च जनाः । सुशर्माणः स्ववसः सुनीथा भवन्तु नः सुत्रात्रासः सुगोपाः
इंद्र, पृथ्वी, पोषण करणारी भूमी, पूषा, भग, अदिती, हे पाच जाती, हे सर्व उत्तम रक्षण करणारे, स्वावलंबी, योग्य मार्गदर्शक, आमचे बलवान रक्षक आणि चांगले संरक्षक व्हावेत.
नू सद्मानं दिव्यं नंशि देवा भारद्वाजः सुमतिं याति होता । आसानेभिर्यजमानो मियेधैर्देवानां जन्म वसूयुर्ववन्द
आता, पुरोहित म्हणून भारद्वाज देवांचे दिव्य निवासस्थान शोधतो, तो देवांची कृपा मिळवतो. बसलेल्या यजमानाला समृद्धी मिळते; देवांची संपत्ती इच्छिणारा स्तुती करतो.
अप त्यं वृजिनं रिपुं स्तेनमग्ने दुराध्यम् । दविष्ठमस्य सत्पते कृधी सुगम्
हे अग्नी, त्या पापी, शत्रू, चोर, जो आम्हाला त्रास देतो त्याला दूर कर. हे सच्च्या मार्गदर्शका, त्याच्यासाठी मार्ग सोपा कर.
ग्रावाणः सोम नो हि कं सखित्वनाय वावशुः । जही न्यत्रिणं पणिं वृको हि षः
सोम pressing stones आमच्या मैत्रीसाठी आतुर आहेत. त्या लोभी पणीला, जो लांडगा आहे, त्याचा नाश कर.
यूयं हि ष्ठा सुदानव इन्द्रज्येष्ठा अभिद्यवः । कर्ता नो अध्वन्ना सुगं गोपा अमा
कारण तुम्ही दयाळू, सर्वात बलवान, इंद्रासारखे विजयी आहात; आमचे मार्ग सोपे करा, हे घराचे रक्षक.
अपि पन्थामगन्महि स्वस्तिगामनेहसम् । येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु
आपण असा मार्ग शोधू, जो कल्याणाकडे नेणारा, संकटांपासून मुक्त करणारा आहे, ज्यामुळे सर्व शत्रू दूर होतात आणि संपत्ती मिळते.
न तद्दिवा न पृथिव्यानु मन्ये न यज्ञेन नोत शमीभिराभिः । उब्जन्तु तं सुभ्वः पर्वतासो नि हीयतामतियाजस्य यष्टा
ते दिवसा किंवा पृथ्वीवर, यज्ञाने किंवा कुशांनी मिळत नाही, असे मी मानत नाही. बलवान पर्वत त्याला मदत करो, आणि अती यज्ञ करणारा नम्र होवो.
अति वा यो मरुतो मन्यते नो ब्रह्म वा यः क्रियमाणं निनित्सात् । तपूंषि तस्मै वृजिनानि सन्तु ब्रह्मद्विषमभि तं शोचतु द्यौः
हे मरुतांनो, जो कोणी स्वतःला आमच्यापेक्षा श्रेष्ठ समजतो, किंवा जो कोणी चालू असलेल्या प्रार्थनेला अडथळा आणू पाहतो, त्याच्यावर संकटे व दुःखे येवोत. प्रार्थनेचा द्वेष करणाऱ्यावर आकाशही संतापावो.
किमङ्ग त्वा ब्रह्मणः सोम गोपां किमङ्ग त्वाहुरभिशस्तिपां नः । किमङ्ग नः पश्यसि निद्यमानान्ब्रह्मद्विषे तपुषिं हेतिमस्य
सोमदेवा, प्रार्थनेचे रक्षण करणारा, तुला जर लोक आमच्या शापांपासून वाचवणारा म्हणतात, तर काय? जर तू आम्हाला निंदले जाताना पाहतोस, तर प्रार्थनेच्या शत्रूवर तुझ्या जाळणाऱ्या अस्त्राचा प्रहार कर.
अवन्तु मामुषसो जायमाना अवन्तु मा सिन्धवः पिन्वमानाः । अवन्तु मा पर्वतासो ध्रुवासोऽवन्तु मा पितरो देवहूतौ
नव्याने जन्म घेणारे लोक मला रक्षण करो, वाढणाऱ्या नद्या मला रक्षण करो, स्थिर पर्वत मला रक्षण करो, आणि देवांनी पूजलेले पूर्वज मला रक्षण करो.
विश्वदानीं सुमनसः स्याम पश्येम नु सूर्यमुच्चरन्तम् । तथा करद्वसुपतिर्वसूनां देवाँ ओहानोऽवसागमिष्ठः
आपण नेहमी आनंदी मनाचे राहू, आणि सूर्य उगवतांना पाहू. तसेच, धनाचा स्वामी, उत्तम सहाय्य करणारा देव, देवांची कृपा घेऊन आमच्याकडे येवो.
इन्द्रो नेदिष्ठमवसागमिष्ठः सरस्वती सिन्धुभिः पिन्वमाना । पर्जन्यो न ओषधीभिर्मयोभुरग्निः सुशंसः सुहवः पितेव
इंद्र जवळून मदतीला येवो; सरस्वती, भरभरून वाहणाऱ्या नद्यांसह येवो; पर्जन्य, औषधींनी आनंद देणारा येवो; अग्नी, उत्तम स्तुती मिळवणारा आणि सहज बोलावता येणारा, वडिलांसारखा येवो.
विश्वे देवास आ गत शृणुता म इमं हवम् । एदं बर्हिर्नि षीदत
सर्व देवांनो, या, माझी ही प्रार्थना ऐका. या पवित्र कुशावर बसा.
यो वो देवा घृतस्नुना हव्येन प्रतिभूषति । तं विश्व उप गच्छथ
जो कोणी तुमच्यातील देव तुपाने युक्त हव्याने पूजला जातो, त्या सर्व देवांनी त्याच्याजवळ एकत्र यावे.
उप नः सूनवो गिरः शृण्वन्त्वमृतस्य ये । सुमृळीका भवन्तु नः
अमर असलेल्या दिव्य पुत्रांनी आमच्या स्तुत्या ऐकाव्यात; ते आमच्यावर कृपा करोत.
विश्वे देवा ऋतावृध ऋतुभिर्हवनश्रुतः । जुषन्तां युज्यं पयः
सत्याने बळकट झालेले सर्व देव, जे योग्य वेळी प्रार्थना ऐकतात, त्यांनी हे योग्य हव्य आनंदाने स्वीकारावे.
स्तोत्रमिन्द्रो मरुद्गणस्त्वष्टृमान्मित्रो अर्यमा । इमा हव्या जुषन्त नः
इंद्र, मरुतांचा समूह, त्वष्टा, मित्र आणि अर्यमान—हे सर्व आमच्या या हव्याचा स्वीकार करो.
इमं नो अग्ने अध्वरं होतर्वयुनशो यज । चिकित्वान्दैव्यं जनम्
अग्नी, यज्ञकर्ता म्हणून, या यज्ञात आमच्यासाठी कुशलतेने यज्ञ कर, आणि दिव्य लोकांचा अर्थ जाण.
विश्वे देवाः शृणुतेमं हवं मे ये अन्तरिक्षे य उप द्यवि ष्ठ । ये अग्निजिह्वा उत वा यजत्रा आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयध्वम्
सर्व देवांनो, माझी ही प्रार्थना ऐका—जे आकाशमधील, जे स्वर्गात जवळ आहेत, जे अग्नीच्या जिभेसारखे किंवा यज्ञास पात्र आहेत, ते या पवित्र कुशावर बसा आणि आनंद घ्या.
विश्वे देवा मम शृण्वन्तु यज्ञिया उभे रोदसी अपां नपाच्च मन्म । मा वो वचांसि परिचक्ष्याणि वोचं सुम्नेष्विद्वो अन्तमा मदेम
सर्व पूज्य देवांनी, स्वर्ग आणि पृथ्वी, तसेच जलांचे संतती, माझे हे स्तोत्र ऐकावे. मी फुकटच्या, विखुरलेल्या गोष्टी बोलू नये; देवांनो, तुमच्या कृपेत आम्ही समाधान पावू.
ये के च ज्मा महिनो अहिमाया दिवो जज्ञिरे अपां सधस्थे । ते अस्मभ्यमिषये विश्वमायुः क्षप उस्रा वरिवस्यन्तु देवाः
जे कोणी महान शक्तीचे, पृथ्वीवर किंवा आकाशात जन्मलेले, जलांच्या निवासस्थानी राहतात, ते सर्व देव आम्हाला दीर्घायुष्य आणि प्रकाश देवोत, आणि आमच्यासाठी मार्ग खुले करोत.
अग्नीपर्जन्याववतं धियं मेऽस्मिन्हवे सुहवा सुष्टुतिं नः । इळामन्यो जनयद्गर्भमन्यः प्रजावतीरिष आ धत्तमस्मे
अग्नी आणि पर्जन्य, या प्रार्थनेत माझ्या बुद्धीचे रक्षण करा; तुम्ही आम्हाला सहज प्रसन्न व्हा आणि उत्तम स्तुती मिळवा. एकजण अन्न वाढवो, दुसरा संतती वाढवो; आम्हाला भरपूर, जीवनदायी संपत्ती मिळू दे.
स्तीर्णे बर्हिषि समिधाने अग्नौ सूक्तेन महा नमसा विवासे । अस्मिन्नो अद्य विदथे यजत्रा विश्वे देवा हविषि मादयध्वम्
पसरलेल्या कुशावर, प्रज्वलित अग्नीसमोर, मी स्तोत्र आणि मोठ्या नम्रतेने देवांना बोलावतो. आजच्या या सभेत, पूज्य देवांनो, ह्या हव्याचा आनंद घ्या.
वयमु त्वा पथस्पते रथं न वाजसातये । धिये पूषन्नयुज्महि
मार्गाचे स्वामी, आम्ही तुला, पूषण, जसे रथाला जिंकण्यासाठी जोते तसे, आमच्या विचारांना जोडतो.
अभि नो नर्यं वसु वीरं प्रयतदक्षिणम् । वामं गृहपतिं नय
हे श्रेष्ठ आणि उदार देव, आमच्याकडे शूर, कुशल आणि दयाळू गृहस्वामीला घेऊन ये.
अदित्सन्तं चिदाघृणे पूषन्दानाय चोदय । पणेश्चिद्वि म्रदा मनः
हे दयाळू पूषण, जो उदार नाही त्यालाही देण्यासाठी प्रवृत्त कर. कंजूष माणसाच्या मनात दानाची भावना जागव.
वि पथो वाजसातये चिनुहि वि मृधो जहि । साधन्तामुग्र नो धियः
शक्ती मिळवण्यासाठीचे मार्ग मोकळे कर, शत्रूंना दूर कर आणि त्यांचा नाश कर. आमचे बलवान विचार यशस्वी होऊ देत.
परि तृन्धि पणीनामारया हृदया कवे । अथेमस्मभ्यं रन्धय
हे ज्ञानी, तुझ्या सामर्थ्याने कंजूष लोकांना संभ्रमात टाक. मग त्यांना आमच्यासमोर झुकव.
वि पूषन्नारया तुद पणेरिच्छ हृदि प्रियम् । अथेमस्मभ्यं रन्धय
हे पूषण, तुझ्या सामर्थ्याने कंजूषावर आघात कर आणि त्याच्या मनातील प्रिय गोष्ट शोध. मग त्याला आमच्यासमोर झुकव.