या शर्धाय मारुताय स्वभानवे श्रवोऽमृत्यु धुक्षत । या मृळीके मरुतां तुराणां या सुम्नैरेवयावरी
ती कीर्ती जी तुम्ही, हे मरुत, नेहमी तेजस्वी, आपल्या गणाला देता, ती अमर कीर्ती जी बलवान मरुतांची आहे, ती उत्तम कृत्यांनी मिळते—
भरद्वाजायाव धुक्षत द्विता । धेनुं च विश्वदोहसमिषं च विश्वभोजसम्
ती भरद्वाजाला दोनपट द्या; सर्वांना दूध देणारी गाय आणि सर्वांना पोसणारे अन्न द्या.
तं व इन्द्रं न सुक्रतुं वरुणमिव मायिनम् । अर्यमणं न मन्द्रं सृप्रभोजसं विष्णुं न स्तुष आदिशे
त्या इंद्राचे मी स्तवन करतो, जो उत्तम सल्ला देतो, वरुणासारखा मायावी; अर्यमानासारखा सौम्य, उदार देणारा; विष्णूसारखा, मी त्याचे स्तवन करतो, तो पुढारी आहे.
त्वेषं शर्धो न मारुतं तुविष्वण्यनर्वाणं पूषणं सं यथा शता । सं सहस्रा कारिषच्चर्षणिभ्य आँ आविर्गूळ्हा वसू करत्सुवेदा नो वसू करत्
मरुतांचा प्रचंड, गर्जणारा आणि पूषण, अजिंक्य, शेकड्यांनी आणि हजारांनी लोकांसाठी एकत्र येऊ दे. चांगल्या कर्म करणाऱ्यांत लपलेली संपत्ती प्रकट होऊ दे; तो आम्हाला धन लाभू दे.
आ मा पूषन्नुप द्रव शंसिषं नु ते अपिकर्ण आघृणे । अघा अर्यो अरातयः
हे पूषन्, आमच्याकडे लवकर ये, माझ्या स्तुतीकडे लक्ष दे, तेजस्वी देवा. सज्जनांनो, शत्रू लोक आमचं काही वाईट करू नयेत.
मा काकम्बीरमुद्वृहो वनस्पतिमशस्तीर्वि हि नीनशः । मोत सूरो अह एवा चन ग्रीवा आदधते वेः
कावळ्यासारखं झाड फाडू नकोस, वाईट घडू नये, कारण तू नाश करणारा नाहीस. सूर्य किंवा पक्ष्यांच्या मानेवरही असं ओझं नसतं.
दृतेरिव तेऽवृकमस्तु सख्यम् । अच्छिद्रस्य दधन्वतः सुपूर्णस्य दधन्वतः
तुझं मैत्र दृढ असावं, जसं नेहमीचं पाहणं कधीच चुकत नाही; जसं पूर्ण आणि अखंड भांडं तसंच ते टिकावं.
परो हि मर्त्यैरसि समो देवैरुत श्रिया । अभि ख्यः पूषन्पृतनासु नस्त्वमवा नूनं यथा पुरा
तू माणसांपेक्षा श्रेष्ठ आहेस, देवांसारखा तेजस्वी आहेस. पूषन्, आमच्या लढ्यांमध्ये उजळून ये, जसं पूर्वी केलं तसं आता आम्हाला वाचव.
वामी वामस्य धूतयः प्रणीतिरस्तु सूनृता । देवस्य वा मरुतो मर्त्यस्य वेजानस्य प्रयज्यवः
तुझे सौम्य आणि शुभ विचार आम्हाला योग्य मार्गावर घेऊन जावोत; देव, मरुत आणि प्रयत्न करणाऱ्या माणसाच्या कृपा आमच्यावर राहो.
सद्यश्चिद्यस्य चर्कृतिः परि द्यां देवो नैति सूर्यः । त्वेषं शवो दधिरे नाम यज्ञियं मरुतो वृत्रहं शवो ज्येष्ठं वृत्रहं शवः
त्याची स्तुती क्षणात आकाशापर्यंत पोहोचते, जसं सूर्य देव वर जातो. मरुतांनी प्रचंड शक्ती घेतली, पूजनीय नाव मिळवलं, वृत्राचा नाश करण्यासाठी मोठं बळ मिळवलं.
सकृद्ध द्यौरजायत सकृद्भूमिरजायत । पृश्न्या दुग्धं सकृत्पयस्तदन्यो नानु जायते
आकाश एकदाच जन्माला आलं, पृथ्वीही एकदाच जन्मली; पृष्णीचं दूध एकदाच मिळालं—त्यानंतर दुसरं काही जन्मत नाही.
स्तुषे जनं सुव्रतं नव्यसीभिर्गीर्भिर्मित्रावरुणा सुम्नयन्ता । त आ गमन्तु त इह श्रुवन्तु सुक्षत्रासो वरुणो मित्रो अग्निः
मी उत्तम व्रत असलेल्या, कृपा करणाऱ्या मित्र आणि वरुण यांची नव्या स्तोत्रांनी स्तुती करतो. ते इथे येवोत, ऐकावेत—वरुण, मित्र आणि अग्नी, हे उत्तम राज्य करणारे.
विशोविश ईड्यमध्वरेष्वदृप्तक्रतुमरतिं युवत्योः । दिवः शिशुं सहसः सूनुमग्निं यज्ञस्य केतुमरुषं यजध्यै
प्रत्येक यज्ञात सर्वांनी स्तुती करावा असा, थकवा न येणाऱ्या इच्छेचा, स्वर्गाचा पुत्र, बळाचा मुलगा—अग्नी, यज्ञाचा चिन्ह, तेजस्वी—आपण त्याची पूजा करूया.
अरुषस्य दुहितरा विरूपे स्तृभिरन्या पिपिशे सूरो अन्या । मिथस्तुरा विचरन्ती पावके मन्म श्रुतं नक्षत ऋच्यमाने
अरुणाच्या दोन कन्या, वेगवेगळ्या रूपाच्या—एक स्त्रियांमध्ये सजली, दुसरी, सूर्य, वेगळी भटकत राहिली. त्या दोघी मिळून तेजाने फिरतात, माझं स्तोत्र त्यांच्यापर्यंत पोहोचो.
प्र वायुमच्छा बृहती मनीषा बृहद्रयिं विश्ववारं रथप्राम् । द्युतद्यामा नियुतः पत्यमानः कविः कविमियक्षसि प्रयज्यो
वायूसाठी मी मोठ्या इच्छेने प्रार्थना करतो, भरपूर संपत्ती आणि सर्वांना हवी असलेली, रथ घेऊन येणारी. तेजस्वी घोड्यांनी, सैन्याचं नेतृत्व करत, तू ज्ञानी ज्ञानीकडे येतोस, पूजनीय आहेस.
स मे वपुश्छदयदश्विनोर्यो रथो विरुक्मान्मनसा युजानः । येन नरा नासत्येषयध्यै वर्तिर्याथस्तनयाय त्मने च
अश्विनांचं ते अद्भुत, सोन्याने सजलेलं रथ, जे तुम्ही मनाने जुळवता—ज्याने, हे पुरुषांनो, नासत्यांनो, तुम्ही संततीसाठी आणि स्वतःसाठी मार्ग चालता—ते मला आश्रय देवो.
पर्जन्यवाता वृषभा पृथिव्याः पुरीषाणि जिन्वतमप्यानि । सत्यश्रुतः कवयो यस्य गीर्भिर्जगत स्थातर्जगदा कृणुध्वम्
पर्जन्य आणि वायू, पृथ्वीचे बळवान, पाण्यांना, पोषण करणाऱ्या गोष्टींना भरपूर करतात. सत्य ऐकणारे ऋषी, ज्यांच्या स्तोत्रांनी तुम्ही हालचाल करणाऱ्या आणि स्थिर गोष्टी निर्माण करता, जग मजबूत करा.
पावीरवी कन्या चित्रायुः सरस्वती वीरपत्नी धियं धात् । ग्नाभिरच्छिद्रं शरणं सजोषा दुराधर्षं गृणते शर्म यंसत्
पावीरवी, तेजस्वी आयुष्याची कन्या, सरस्वती, वीरांची पत्नी, आम्हाला बुद्धी दे. देवींसह, अखंड आश्रय, एकत्रितपणे, जिंकता न येणारे रक्षण गायकाला द्या.
पथस्पथः परिपतिं वचस्या कामेन कृतो अभ्यानळर्कम् । स नो रासच्छुरुधश्चन्द्राग्रा धियंधियं सीषधाति प्र पूषा
प्रत्येक मार्गावर, रक्षण करणारा, वाणीने, इच्छा करून, पूषण तेजाने येतो. तो आम्हाला भरपूर, तेजस्वी दान दोन्ही हातांनी देवो आणि आमच्या इच्छा पूर्ण करो.
प्रथमभाजं यशसं वयोधां सुपाणिं देवं सुगभस्तिमृभ्वम् । होता यक्षद्यजतं पस्त्यानामग्निस्त्वष्टारं सुहवं विभावा
सर्वात आधी सन्मान मिळवणारा, कीर्तीचा मालक, बळ देणारा, सुंदर हातांचा देव, सुंदर किरणांचा—अग्नी, पुरोहित, तो यज्ञ करतो, घरांचा पूजनीय, तेजस्वी, आवाहन केल्यावर येणारा, प्रकाशमान.
भुवनस्य पितरं गीर्भिराभी रुद्रं दिवा वर्धया रुद्रमक्तौ । बृहन्तमृष्वमजरं सुषुम्नमृधग्घुवेम कविनेषितासः
स्तोत्रांनी आपण रुद्राची, जगाचा पिता, आकाशात आणि यज्ञात वाढ करतो; महान, उंच, कधीही न वार्धक्य येणारा, कृपावान—तो आम्हाला ऋषीच्या प्रेरणेने साद द्यावा.
आ युवानः कवयो यज्ञियासो मरुतो गन्त गृणतो वरस्याम् । अचित्रं चिद्धि जिन्वथा वृधन्त इत्था नक्षन्तो नरो अङ्गिरस्वत्
हे तरुण, पूजनीय मरुतांनो, गायकाच्या स्तुतीला, हव्या असलेल्या ठिकाणी या. तुम्ही अगदी साध्या गोष्टीही वाढवता, अशा प्रकारे, लक्ष देऊन, पुरुषांनो, अंगिरसांचा मार्ग अनुसरता.
प्र वीराय प्र तवसे तुरायाजा यूथेव पशुरक्षिरस्तम् । स पिस्पृशति तन्वि श्रुतस्य स्तृभिर्न नाकं वचनस्य विपः
तो गोधन सांभाळणाऱ्या गुराख्यासारखा, वीरांसाठी, सामर्थ्यशाली आणि जलद असणाऱ्यांसाठी पुढे येतो. त्याचा तेजस्वी रूपाने तो स्तुतीच्या शिखराला स्पर्श करतो, जणू नद्या वाणीच्या उंचीपर्यंत पोहोचतात.
यो रजांसि विममे पार्थिवानि त्रिश्चिद्विष्णुर्मनवे बाधिताय । तस्य ते शर्मन्नुपदद्यमाने राया मदेम तन्वा तना च
ज्याने तीनदा पृथ्वीचे प्रदेश मोजले, त्या विष्णूंनी संकटात असलेल्या मनूसाठी ते केले—त्याच्या आश्रयात आम्ही, धन मिळाल्यावर, शरीराने आणि संततीने आनंद मानूया.
तन्नोऽहिर्बुध्न्यो अद्भिरर्कैस्तत्पर्वतस्तत्सविता चनो धात् । तदोषधीभिरभि रातिषाचो भगः पुरंधिर्जिन्वतु प्र राये
आहिबुध्न्याने आम्हाला पाण्यांसह ते द्यावे, सूर्य, पर्वत आणि सविता यांनीही ते आम्हाला मिळू द्यावे; धन देणाऱ्या औषधी, भग आणि पुरंधी यांनी आम्हाला संपत्ती मिळवण्यासाठी प्रेरित करावे.
नू नो रयिं रथ्यं चर्षणिप्रां पुरुवीरं मह ऋतस्य गोपाम् । क्षयं दाताजरं येन जनान्स्पृधो अदेवीरभि च क्रमाम विश आदेवीरभ्यश्नवाम
आता तो आम्हाला रथांसह, वीरांनी परिपूर्ण, मोठे, सत्याचे रक्षण करणारे असे धन देवो. ज्याच्यामुळे आम्ही लोकांमध्ये अमर वास्तव्य मिळवू, शत्रूंना जिंकू, देवांच्या संघात प्रवेश करू आणि दैवी आनंद मिळवू.
हुवे वो देवीमदितिं नमोभिर्मृळीकाय वरुणं मित्रमग्निम् । अभिक्षदामर्यमणं सुशेवं त्रातॄन्देवान्सवितारं भगं च
मी तुम्हा देवी अदितीला नम्रतेने, कृपेकरिता, वरुण, मित्र, अग्नी यांना बोलावतो; आर्यमा, कल्याणकारी रक्षक देव, सविता आणि भग यांनाही मी आवाहन करतो.
सुज्योतिषः सूर्य दक्षपितॄननागास्त्वे सुमहो वीहि देवान् । द्विजन्मानो य ऋतसापः सत्याः स्वर्वन्तो यजता अग्निजिह्वाः
हे सूर्य, तेजस्वी प्रकाशाने आमच्या पूर्वजांना इथे आण, मोठ्या देवांना घेऊन ये. जे द्विज, सत्याचे पालन करणारे, खरे, स्वर्गसंपन्न, पूज्य, अग्नीच्या जिव्हा असलेले आहेत.
उत द्यावापृथिवी क्षत्रमुरु बृहद्रोदसी शरणं सुषुम्ने । महस्करथो वरिवो यथा नोऽस्मे क्षयाय धिषणे अनेहः
आकाश आणि पृथ्वी, हे विशाल, महान, आश्रय देणारे जोडपे, त्यांच्या कृपेत आम्हाला संरक्षण देवो; त्यांच्या बलवान रथाने, आमच्यासाठी वाट मोकळी करून, आम्हाला सुरक्षित, निर्भय घर मिळू दे.
आ नो रुद्रस्य सूनवो नमन्तामद्या हूतासो वसवोऽधृष्टाः । यदीमर्भे महति वा हितासो बाधे मरुतो अह्वाम देवान्
आज आम्ही ज्या रुद्रपुत्र, वसु, अजेय देवांना बोलावले, ते आमच्यासमोर नतमस्तक होवोत; ते लहान असोत वा मोठे, संकटात असताना, आम्ही मरुत देवांना आवाहन करतो.