दशाश्वान्दश कोशान्दश वस्त्राधिभोजना । दशो हिरण्यपिण्डान्दिवोदासादसानिषम्
दहा घोडे, दहा रथ, दहा वस्त्रे, विपुल अन्न; दहा सोन्याच्या गाठी मी दिवोदासाकडून मिळवल्या.
दश रथान्प्रष्टिमतः शतं गा अथर्वभ्यः । अश्वथः पायवेऽदात्
दहा आसन असलेले रथ, शंभर गायी, अथर्वन याला मिळाल्या. अश्वथाने पायूला दिले.
महि राधो विश्वजन्यं दधानान्भरद्वाजान्सार्ञ्जयो अभ्ययष्ट
सारंजयाने भरद्वाजांना मोठी आणि सर्वांना पोसणारी संपत्ती दिली.
वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूया अस्मत्सखा प्रतरणः सुवीरः । गोभिः संनद्धो असि वीळयस्वास्थाता ते जयतु जेत्वानि
हे वनस्पतीराजा, तू बलवान, आमचा मित्र, पार करणारा आणि पराक्रमी हो. गायींनी बांधलेला, तू विजयी हो; तुझे उभे राहणे आम्हाला जिंकण्यात यश देओ.
दिवस्पृथिव्याः पर्योज उद्भृतं वनस्पतिभ्यः पर्याभृतं सहः । अपामोज्मानं परि गोभिरावृतमिन्द्रस्य वज्रं हविषा रथं यज
स्वर्ग आणि पृथ्वीपासून, झाडांपासून एकत्र केलेले हे बळ आहे. पाण्याची ताकद, गायींनी वेढलेली, इंद्राच्या वज्राला, रथाला अर्पणाने समर्पित कर.
इन्द्रस्य वज्रो मरुतामनीकं मित्रस्य गर्भो वरुणस्य नाभिः । सेमां नो हव्यदातिं जुषाणो देव रथ प्रति हव्या गृभाय
इंद्राचा वज्र हा मरुतांचा अग्रभाग आहे, मित्राचा गर्भ आहे, वरुणाचा नाभी आहे. हे देवा, ही अर्पण स्वीकार आणि आमच्या यज्ञासाठी रथ उचल.
उप श्वासय पृथिवीमुत द्यां पुरुत्रा ते मनुतां विष्ठितं जगत् । स दुन्दुभे सजूरिन्द्रेण देवैर्दूराद्दवीयो अप सेध शत्रून्
आपला श्वास पृथ्वीवर आणि आकाशावर सोड, तुझं अस्तित्व जगभर अनेक ठिकाणी जाणवू दे. हे दुंदुभी, इंद्र आणि देवांसोबत, शत्रूंना दूरवरून हाकलून लाव, त्यांना आणखी दूर पाठव.
आ क्रन्दय बलमोजो न आ धा नि ष्टनिहि दुरिता बाधमानः । अप प्रोथ दुन्दुभे दुच्छुना इत इन्द्रस्य मुष्टिरसि वीळयस्व
हे दुंदुभी, ताकद आणि बळाने गर्जना कर; वाईट गोष्टींना दूर करीत वाजव. हे दुंदुभी, दुर्दैव दूर लोट; तू इंद्राचा मुठ आहेस—दुष्टांवर कोसळ.
आमूरज प्रत्यावर्तयेमाः केतुमद्दुन्दुभिर्वावदीति । समश्वपर्णाश्चरन्ति नो नरोऽस्माकमिन्द्र रथिनो जयन्तु
उठ, हे दुंदुभी, हे अपशकुन परत वळव; विजयाचे चिन्ह घेऊन दुंदुभी वाजू दे. आमचे रथी, वाऱ्यासारख्या घोड्यांसह, एकत्र जाऊ देत; इंद्रा, आमचे वीर जिंकू देत.
यज्ञायज्ञा वो अग्नये गिरागिरा च दक्षसे । प्रप्र वयममृतं जातवेदसं प्रियं मित्रं न शंसिषम्
यज्ञामागून यज्ञ, गाण्यामागून गाणे, आम्ही अग्नीचे कौशल्याने स्तवन करतो. आम्ही अमर जातवेद्याचे, आपला प्रिय मित्र, मित्रासारखे गौरव करतो.
ऊर्जो नपातं स हिनायमस्मयुर्दाशेम हव्यदातये । भुवद्वाजेष्वविता भुवद्वृध उत त्राता तनूनाम्
बळाचा पुत्र, जो आमच्या हव्यांसाठी बोलावला जातो, त्याची आम्ही सेवा करतो. तो आमच्या लढ्यांत रक्षक, वाढ करणारा आणि देहाचा राखणदार असो.
वृषा ह्यग्ने अजरो महान्विभास्यर्चिषा । अजस्रेण शोचिषा शोशुचच्छुचे सुदीतिभिः सु दीदिहि
अग्नी, तू बलवान, न कोमेजणारा, महान आहेस; आपल्या ज्वाळांनी तू तेजस्वी दिसतोस. अखंड प्रकाशाने तू जळतोस, हे शुद्धा; चांगल्या देणग्यांनी उजळून टाक.
महो देवान्यजसि यक्ष्यानुषक्तव क्रत्वोत दंसना । अर्वाचः सीं कृणुह्यग्नेऽवसे रास्व वाजोत वंस्व
तू महान देवांची पूजा करतोस, बुद्धी आणि सामर्थ्याने विधी करतोस. हे अग्नी, त्यांना आमच्या मदतीसाठी जवळ आण; आम्हाला बळ दे आणि संपत्ती मिळवून दे.
यमापो अद्रयो वना गर्भमृतस्य पिप्रति । सहसा यो मथितो जायते नृभिः पृथिव्या अधि सानवि
पाणी, दगड आणि जंगल, अमरत्वाचा गर्भ पोसतात. जो जोराने पेटवला जातो, तो पृथ्वीवर माणसांत जन्म घेतो.
आ यः पप्रौ भानुना रोदसी उभे धूमेन धावते दिवि । तिरस्तमो ददृश ऊर्म्यास्वा श्यावास्वरुषो वृषा श्यावा अरुषो वृषा
जो आपला प्रकाश आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही ठिकाणी पसरवतो, जो धुरासह आकाशात धावतो—त्याने आपल्या लाटांनी अंधार भेदला, काळ्यांत पिवळा वृषभ, काळ्यांत पिवळा वृषभ.
बृहद्भिरग्ने अर्चिभिः शुक्रेण देव शोचिषा । भरद्वाजे समिधानो यविष्ठ्य रेवन्नः शुक्र दीदिहि द्युमत्पावक दीदिहि
आपल्या मोठ्या ज्वाळांनी, हे अग्नी, आपल्या तेजाने, हे देव, आम्हांवर प्रकाश टाक. भरद्वाजाने पेटवलेला, सर्वात लहान, आम्हाला उजेड दे, तेजाने उजळव.
विश्वासां गृहपतिर्विशामसि त्वमग्ने मानुषीणाम् । शतं पूर्भिर्यविष्ठ पाह्यंहसः समेद्धारं शतं हिमा स्तोतृभ्यो ये च ददति
तू सर्व घरांचा स्वामी आहेस, हे अग्नी, सर्व माणसांत. शंभर संकटांपासून वाचव, सर्वात लहान; जे स्तुती करतात आणि देतात त्यांना शंभर हिवाळे दे.
त्वं नश्चित्र ऊत्या वसो राधांसि चोदय । अस्य रायस्त्वमग्ने रथीरसि विदा गाधं तुचे तु नः
अद्भुत मदतीने, हे धनदायक, आम्हाला देणग्यांसाठी प्रेरणा दे. या संपत्तीचा रथवान तूच आहेस, हे अग्नी; आम्हाला भरभराट आणि सुरक्षित स्थळी ने.
पर्षि तोकं तनयं पर्तृभिष्ट्वमदब्धैरप्रयुत्वभिः । अग्ने हेळांसि दैव्या युयोधि नोऽदेवानि ह्वरांसि च
आमच्या मुलांना आणि वंशजांना तुझ्या निष्कलंक आणि अडथळारहित मार्गदर्शकांनी सुरक्षित ने. हे अग्नी, दैवी राग आणि अधार्मिकांची चूक आमच्यापासून दूर ठेव.
आ सखायः सबर्दुघां धेनुमजध्वमुप नव्यसा वचः । सृजध्वमनपस्फुराम्
मित्रांनो, भरपूर दूध देणाऱ्या गायीपाशी या, नवे गीत गा. तिला मोकळी करा, तिला बांधू नका.
या शर्धाय मारुताय स्वभानवे श्रवोऽमृत्यु धुक्षत । या मृळीके मरुतां तुराणां या सुम्नैरेवयावरी
ती कीर्ती जी तुम्ही, हे मरुत, नेहमी तेजस्वी, आपल्या गणाला देता, ती अमर कीर्ती जी बलवान मरुतांची आहे, ती उत्तम कृत्यांनी मिळते—
भरद्वाजायाव धुक्षत द्विता । धेनुं च विश्वदोहसमिषं च विश्वभोजसम्
ती भरद्वाजाला दोनपट द्या; सर्वांना दूध देणारी गाय आणि सर्वांना पोसणारे अन्न द्या.
तं व इन्द्रं न सुक्रतुं वरुणमिव मायिनम् । अर्यमणं न मन्द्रं सृप्रभोजसं विष्णुं न स्तुष आदिशे
त्या इंद्राचे मी स्तवन करतो, जो उत्तम सल्ला देतो, वरुणासारखा मायावी; अर्यमानासारखा सौम्य, उदार देणारा; विष्णूसारखा, मी त्याचे स्तवन करतो, तो पुढारी आहे.
त्वेषं शर्धो न मारुतं तुविष्वण्यनर्वाणं पूषणं सं यथा शता । सं सहस्रा कारिषच्चर्षणिभ्य आँ आविर्गूळ्हा वसू करत्सुवेदा नो वसू करत्
मरुतांचा प्रचंड, गर्जणारा आणि पूषण, अजिंक्य, शेकड्यांनी आणि हजारांनी लोकांसाठी एकत्र येऊ दे. चांगल्या कर्म करणाऱ्यांत लपलेली संपत्ती प्रकट होऊ दे; तो आम्हाला धन लाभू दे.
आ मा पूषन्नुप द्रव शंसिषं नु ते अपिकर्ण आघृणे । अघा अर्यो अरातयः
हे पूषन्, आमच्याकडे लवकर ये, माझ्या स्तुतीकडे लक्ष दे, तेजस्वी देवा. सज्जनांनो, शत्रू लोक आमचं काही वाईट करू नयेत.
मा काकम्बीरमुद्वृहो वनस्पतिमशस्तीर्वि हि नीनशः । मोत सूरो अह एवा चन ग्रीवा आदधते वेः
कावळ्यासारखं झाड फाडू नकोस, वाईट घडू नये, कारण तू नाश करणारा नाहीस. सूर्य किंवा पक्ष्यांच्या मानेवरही असं ओझं नसतं.
दृतेरिव तेऽवृकमस्तु सख्यम् । अच्छिद्रस्य दधन्वतः सुपूर्णस्य दधन्वतः
तुझं मैत्र दृढ असावं, जसं नेहमीचं पाहणं कधीच चुकत नाही; जसं पूर्ण आणि अखंड भांडं तसंच ते टिकावं.
परो हि मर्त्यैरसि समो देवैरुत श्रिया । अभि ख्यः पूषन्पृतनासु नस्त्वमवा नूनं यथा पुरा
तू माणसांपेक्षा श्रेष्ठ आहेस, देवांसारखा तेजस्वी आहेस. पूषन्, आमच्या लढ्यांमध्ये उजळून ये, जसं पूर्वी केलं तसं आता आम्हाला वाचव.
वामी वामस्य धूतयः प्रणीतिरस्तु सूनृता । देवस्य वा मरुतो मर्त्यस्य वेजानस्य प्रयज्यवः
तुझे सौम्य आणि शुभ विचार आम्हाला योग्य मार्गावर घेऊन जावोत; देव, मरुत आणि प्रयत्न करणाऱ्या माणसाच्या कृपा आमच्यावर राहो.
सद्यश्चिद्यस्य चर्कृतिः परि द्यां देवो नैति सूर्यः । त्वेषं शवो दधिरे नाम यज्ञियं मरुतो वृत्रहं शवो ज्येष्ठं वृत्रहं शवः
त्याची स्तुती क्षणात आकाशापर्यंत पोहोचते, जसं सूर्य देव वर जातो. मरुतांनी प्रचंड शक्ती घेतली, पूजनीय नाव मिळवलं, वृत्राचा नाश करण्यासाठी मोठं बळ मिळवलं.