तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम । स सुत्रामा स्ववाँ इन्द्रो अस्मे आराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोतु
त्या पूज्य इंद्राच्या कृपेने आणि शुभ मनाने आम्ही राहू. उत्तम रक्षण करणारा, उदार देणारा इंद्र आमच्यापासून, अगदी दूर असलेला द्वेषही दूर लावो.
अव त्वे इन्द्र प्रवतो नोर्मिर्गिरो ब्रह्माणि नियुतो धवन्ते । उरू न राधः सवना पुरूण्यपो गा वज्रिन्युवसे समिन्दून्
इंद्रा, तुझ्याकडे प्रवाह, स्तोत्रे, प्रार्थना, यज्ञाच्या अर्पणांसह वाहतात. जसा यज्ञात विपुल संपत्ती मिळते, तसा वज्रधारी, तू अनेक थेंब एकत्र करतोस.
क ईं स्तवत्कः पृणात्को यजाते यदुग्रमिन्मघवा विश्वहावेत् । पादाविव प्रहरन्नन्यमन्यं कृणोति पूर्वमपरं शचीभिः
तो सर्वांचा संहार करणारा मगवान पुढे सरकतो तेव्हा, कोण त्याची स्तुती करू शकेल, कोण त्याला तृप्त करू शकेल, कोण त्याची पूजा करू शकेल? तो आपल्या शक्तीने एकामागून एक जणांना मागे टाकतो.
शृण्वे वीर उग्रमुग्रं दमायन्नन्यमन्यमतिनेनीयमानः । एधमानद्विळुभयस्य राजा चोष्कूयते विश इन्द्रो मनुष्यान्
तो पराक्रमी, भयंकर, इतरांना वश करणारा, स्वतःच्या सामर्थ्याने पुढे जाणारा ऐकू येतो. इंद्र राजा म्हणून वाढणाऱ्यांनाही आणि कमी होणाऱ्यांनाही उन्नती देतो.
परा पूर्वेषां सख्या वृणक्ति वितर्तुराणो अपरेभिरेति । अनानुभूतीरवधून्वानः पूर्वीरिन्द्रः शरदस्तर्तरीति
तो पूर्वीच्या मैत्री सोडून नव्या मैत्रीकडे वळतो, नवे संबंध शोधतो. जुने मागे टाकून, अनुभव न आलेल्या गोष्टी मागे सोडून, इंद्र अनेक वर्षे पार करतो.
रूपंरूपं प्रतिरूपो बभूव तदस्य रूपं प्रतिचक्षणाय । इन्द्रो मायाभिः पुरुरूप ईयते युक्ता ह्यस्य हरयः शता दश
तो प्रत्येक रूपाला अनुरूप असा दिसतो; प्रत्येक पाहणाऱ्याला त्याचे वेगळे रूप दिसते. इंद्र आपल्या मायांनी अनेक रूपे घेतो; त्याच्या शंभर दहा घोड्यांना जुळवलेले आहे.
युजानो हरिता रथे भूरि त्वष्टेह राजति । को विश्वाहा द्विषतः पक्ष आसत उतासीनेषु सूरिषु
तो हिरव्या घोड्यांना रथाला जोडतो आणि येथे मोठ्या तेजाने चमकतो, हे त्वष्टा. नेहमीच विरोध करणाऱ्यांना, बसलेल्यांनाही आणि तेजस्वी लोकांमध्ये असणाऱ्यांनाही, कोण थांबवू शकतो?
अगव्यूति क्षेत्रमागन्म देवा उर्वी सती भूमिरंहूरणाभूत् । बृहस्पते प्र चिकित्सा गविष्टावित्था सते जरित्र इन्द्र पन्थाम्
देवतांनो, आपण गोधनाच्या क्षेत्रात आलो आहोत; ही विशाल पृथ्वी आता आणखी विस्तीर्ण झाली आहे. बृहस्पति, या संपत्तीची काळजी घे; ज्ञानी इंद्रा, गायकासाठी योग्य मार्ग दाखव.
दिवेदिवे सदृशीरन्यमर्धं कृष्णा असेधदप सद्मनो जाः । अहन्दासा वृषभो वस्नयन्तोदव्रजे वर्चिनं शम्बरं च
प्रत्येक दिवसाला, घरात जन्मलेले काळे शत्रू एकामागून एक नष्ट झाले. त्या वृषभाने दास, वस्नय, आणि वाड्यातील वर्चिन व शंबर यांचा संहार केला.
प्रस्तोक इन्नु राधसस्त इन्द्र दश कोशयीर्दश वाजिनोऽदात् । दिवोदासादतिथिग्वस्य राधः शाम्बरं वसु प्रत्यग्रभीष्म
खरंच, इंद्राने प्रस्तोका याला दहा रथ, दहा घोडे, दहा बक्षिसे दिली. दिवोदास आणि अतिथिग्व यांच्याकडून त्याने शंबराची संपत्ती मिळवली.
दशाश्वान्दश कोशान्दश वस्त्राधिभोजना । दशो हिरण्यपिण्डान्दिवोदासादसानिषम्
दहा घोडे, दहा रथ, दहा वस्त्रे, विपुल अन्न; दहा सोन्याच्या गाठी मी दिवोदासाकडून मिळवल्या.
दश रथान्प्रष्टिमतः शतं गा अथर्वभ्यः । अश्वथः पायवेऽदात्
दहा आसन असलेले रथ, शंभर गायी, अथर्वन याला मिळाल्या. अश्वथाने पायूला दिले.
महि राधो विश्वजन्यं दधानान्भरद्वाजान्सार्ञ्जयो अभ्ययष्ट
सारंजयाने भरद्वाजांना मोठी आणि सर्वांना पोसणारी संपत्ती दिली.
वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूया अस्मत्सखा प्रतरणः सुवीरः । गोभिः संनद्धो असि वीळयस्वास्थाता ते जयतु जेत्वानि
हे वनस्पतीराजा, तू बलवान, आमचा मित्र, पार करणारा आणि पराक्रमी हो. गायींनी बांधलेला, तू विजयी हो; तुझे उभे राहणे आम्हाला जिंकण्यात यश देओ.
दिवस्पृथिव्याः पर्योज उद्भृतं वनस्पतिभ्यः पर्याभृतं सहः । अपामोज्मानं परि गोभिरावृतमिन्द्रस्य वज्रं हविषा रथं यज
स्वर्ग आणि पृथ्वीपासून, झाडांपासून एकत्र केलेले हे बळ आहे. पाण्याची ताकद, गायींनी वेढलेली, इंद्राच्या वज्राला, रथाला अर्पणाने समर्पित कर.
इन्द्रस्य वज्रो मरुतामनीकं मित्रस्य गर्भो वरुणस्य नाभिः । सेमां नो हव्यदातिं जुषाणो देव रथ प्रति हव्या गृभाय
इंद्राचा वज्र हा मरुतांचा अग्रभाग आहे, मित्राचा गर्भ आहे, वरुणाचा नाभी आहे. हे देवा, ही अर्पण स्वीकार आणि आमच्या यज्ञासाठी रथ उचल.
उप श्वासय पृथिवीमुत द्यां पुरुत्रा ते मनुतां विष्ठितं जगत् । स दुन्दुभे सजूरिन्द्रेण देवैर्दूराद्दवीयो अप सेध शत्रून्
आपला श्वास पृथ्वीवर आणि आकाशावर सोड, तुझं अस्तित्व जगभर अनेक ठिकाणी जाणवू दे. हे दुंदुभी, इंद्र आणि देवांसोबत, शत्रूंना दूरवरून हाकलून लाव, त्यांना आणखी दूर पाठव.
आ क्रन्दय बलमोजो न आ धा नि ष्टनिहि दुरिता बाधमानः । अप प्रोथ दुन्दुभे दुच्छुना इत इन्द्रस्य मुष्टिरसि वीळयस्व
हे दुंदुभी, ताकद आणि बळाने गर्जना कर; वाईट गोष्टींना दूर करीत वाजव. हे दुंदुभी, दुर्दैव दूर लोट; तू इंद्राचा मुठ आहेस—दुष्टांवर कोसळ.
आमूरज प्रत्यावर्तयेमाः केतुमद्दुन्दुभिर्वावदीति । समश्वपर्णाश्चरन्ति नो नरोऽस्माकमिन्द्र रथिनो जयन्तु
उठ, हे दुंदुभी, हे अपशकुन परत वळव; विजयाचे चिन्ह घेऊन दुंदुभी वाजू दे. आमचे रथी, वाऱ्यासारख्या घोड्यांसह, एकत्र जाऊ देत; इंद्रा, आमचे वीर जिंकू देत.
यज्ञायज्ञा वो अग्नये गिरागिरा च दक्षसे । प्रप्र वयममृतं जातवेदसं प्रियं मित्रं न शंसिषम्
यज्ञामागून यज्ञ, गाण्यामागून गाणे, आम्ही अग्नीचे कौशल्याने स्तवन करतो. आम्ही अमर जातवेद्याचे, आपला प्रिय मित्र, मित्रासारखे गौरव करतो.
ऊर्जो नपातं स हिनायमस्मयुर्दाशेम हव्यदातये । भुवद्वाजेष्वविता भुवद्वृध उत त्राता तनूनाम्
बळाचा पुत्र, जो आमच्या हव्यांसाठी बोलावला जातो, त्याची आम्ही सेवा करतो. तो आमच्या लढ्यांत रक्षक, वाढ करणारा आणि देहाचा राखणदार असो.
वृषा ह्यग्ने अजरो महान्विभास्यर्चिषा । अजस्रेण शोचिषा शोशुचच्छुचे सुदीतिभिः सु दीदिहि
अग्नी, तू बलवान, न कोमेजणारा, महान आहेस; आपल्या ज्वाळांनी तू तेजस्वी दिसतोस. अखंड प्रकाशाने तू जळतोस, हे शुद्धा; चांगल्या देणग्यांनी उजळून टाक.
महो देवान्यजसि यक्ष्यानुषक्तव क्रत्वोत दंसना । अर्वाचः सीं कृणुह्यग्नेऽवसे रास्व वाजोत वंस्व
तू महान देवांची पूजा करतोस, बुद्धी आणि सामर्थ्याने विधी करतोस. हे अग्नी, त्यांना आमच्या मदतीसाठी जवळ आण; आम्हाला बळ दे आणि संपत्ती मिळवून दे.
यमापो अद्रयो वना गर्भमृतस्य पिप्रति । सहसा यो मथितो जायते नृभिः पृथिव्या अधि सानवि
पाणी, दगड आणि जंगल, अमरत्वाचा गर्भ पोसतात. जो जोराने पेटवला जातो, तो पृथ्वीवर माणसांत जन्म घेतो.
आ यः पप्रौ भानुना रोदसी उभे धूमेन धावते दिवि । तिरस्तमो ददृश ऊर्म्यास्वा श्यावास्वरुषो वृषा श्यावा अरुषो वृषा
जो आपला प्रकाश आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही ठिकाणी पसरवतो, जो धुरासह आकाशात धावतो—त्याने आपल्या लाटांनी अंधार भेदला, काळ्यांत पिवळा वृषभ, काळ्यांत पिवळा वृषभ.
बृहद्भिरग्ने अर्चिभिः शुक्रेण देव शोचिषा । भरद्वाजे समिधानो यविष्ठ्य रेवन्नः शुक्र दीदिहि द्युमत्पावक दीदिहि
आपल्या मोठ्या ज्वाळांनी, हे अग्नी, आपल्या तेजाने, हे देव, आम्हांवर प्रकाश टाक. भरद्वाजाने पेटवलेला, सर्वात लहान, आम्हाला उजेड दे, तेजाने उजळव.
विश्वासां गृहपतिर्विशामसि त्वमग्ने मानुषीणाम् । शतं पूर्भिर्यविष्ठ पाह्यंहसः समेद्धारं शतं हिमा स्तोतृभ्यो ये च ददति
तू सर्व घरांचा स्वामी आहेस, हे अग्नी, सर्व माणसांत. शंभर संकटांपासून वाचव, सर्वात लहान; जे स्तुती करतात आणि देतात त्यांना शंभर हिवाळे दे.
त्वं नश्चित्र ऊत्या वसो राधांसि चोदय । अस्य रायस्त्वमग्ने रथीरसि विदा गाधं तुचे तु नः
अद्भुत मदतीने, हे धनदायक, आम्हाला देणग्यांसाठी प्रेरणा दे. या संपत्तीचा रथवान तूच आहेस, हे अग्नी; आम्हाला भरभराट आणि सुरक्षित स्थळी ने.
पर्षि तोकं तनयं पर्तृभिष्ट्वमदब्धैरप्रयुत्वभिः । अग्ने हेळांसि दैव्या युयोधि नोऽदेवानि ह्वरांसि च
आमच्या मुलांना आणि वंशजांना तुझ्या निष्कलंक आणि अडथळारहित मार्गदर्शकांनी सुरक्षित ने. हे अग्नी, दैवी राग आणि अधार्मिकांची चूक आमच्यापासून दूर ठेव.
आ सखायः सबर्दुघां धेनुमजध्वमुप नव्यसा वचः । सृजध्वमनपस्फुराम्
मित्रांनो, भरपूर दूध देणाऱ्या गायीपाशी या, नवे गीत गा. तिला मोकळी करा, तिला बांधू नका.