अयं मे पीत उदियर्ति वाचमयं मनीषामुशतीमजीगः । अयं षळुर्वीरमिमीत धीरो न याभ्यो भुवनं कच्चनारे
हा पिळलेला सोम माझ्या वाणीला जागृत करतो, माझ्या मनाला प्रेरणा देतो. हा बुद्धिमान वीराचे मोजमाप करतो, ज्याच्यापासून एकही जग लपलेलं नाही.
अयं स यो वरिमाणं पृथिव्या वर्ष्माणं दिवो अकृणोदयं सः । अयं पीयूषं तिसृषु प्रवत्सु सोमो दाधारोर्वन्तरिक्षम्
हा तोच आहे ज्याने पृथ्वीचा विस्तार केला, आकाशाची उंची निर्माण केली. या सोमाने तीन प्रवाहांमध्ये पोषणाचा रस ठेवला आणि विशाल मध्यप्रदेशाला आधार दिला.
अयं विदच्चित्रदृशीकमर्णः शुक्रसद्मनामुषसामनीके । अयं महान्महता स्कम्भनेनोद्द्यामस्तभ्नाद्वृषभो मरुत्वान्
हा अद्भुत दृष्टी असलेला जाणकार आहे, तेजस्वी निवासात, उषा जवळ. हा महान, आपल्या मोठ्या आधाराने, वज्रधारी मारुतांसह आकाशाला थांबवतो.
धृषत्पिब कलशे सोममिन्द्र वृत्रहा शूर समरे वसूनाम् । माध्यंदिने सवन आ वृषस्व रयिस्थानो रयिमस्मासु धेहि
इंद्रा, वज्रधारी, वीर, संपत्तीच्या मेळाव्यात, कलशातील तो धाडसी सोम प्या. मध्यान्हाच्या वेळी बळवान हो, आणि आमच्यावर संपत्तीची वर्षा कर.
इन्द्र प्र णः पुरएतेव पश्य प्र नो नय प्रतरं वस्यो अच्छ । भवा सुपारो अतिपारयो नो भवा सुनीतिरुत वामनीतिः
इंद्रा, जसा तू आमच्या पूर्वजांकडे पाहिलास, तसा आम्हाला पाहा. आम्हाला संपत्तीच्या पार ने, चांगला मार्गदर्शक हो, आम्हाला सुरक्षितपणे पार ने, आणि योग्य मार्ग दाखव.
उरुं नो लोकमनु नेषि विद्वान्स्वर्वज्ज्योतिरभयं स्वस्ति । ऋष्वा त इन्द्र स्थविरस्य बाहू उप स्थेयाम शरणा बृहन्ता
तू जाणणारा, आम्हाला विस्तीर्ण जागी ने, तेजस्वी, निर्भय आणि शुभ प्रकाशाकडे ने. बलाढ्य इंद्रा, तुझ्या मजबूत आणि प्राचीन हातांमध्ये आम्ही आश्रय घेऊ दे.
वरिष्ठे न इन्द्र वन्धुरे धा वहिष्ठयोः शतावन्नश्वयोरा । इषमा वक्षीषां वर्षिष्ठां मा नस्तारीन्मघवन्रायो अर्यः
इंद्रा, आम्हाला उत्तम रथात बसव, शंभर बक्षिसे आणि घोडे असलेल्या वेगवान रथात. आम्हाला सर्वात जास्त संपत्ती मिळवून दे, आणि शत्रू धनिक आमच्यावर विजय मिळवू नये.
इन्द्र मृळ मह्यं जीवातुमिच्छ चोदय धियमयसो न धाराम् । यत्किं चाहं त्वायुरिदं वदामि तज्जुषस्व कृधि मा देववन्तम्
इंद्रा, माझ्यावर कृपा कर, मला दीर्घायुष्य दे. माझ्या प्रार्थना तुझ्या प्रेरणेने तेजस्वी कर, जसे कारागीर धार धारदार करतो. मी आयुष्य मागून जे काही सांगतो, ते तू स्वीकार, आणि मला देवांचा कोप होऊ देऊ नको.
त्रातारमिन्द्रमवितारमिन्द्रं हवेहवे सुहवं शूरमिन्द्रम् । ह्वयामि शक्रं पुरुहूतमिन्द्रं स्वस्ति नो मघवा धात्विन्द्रः
मी प्रत्येक यज्ञकर्माच्या वेळी रक्षण करणारा, मदतीला धावणारा, सहज आवाहन करता येणारा, पराक्रमी इंद्राला हाक मारतो. मी शक्र, अनेकदा पुकारला जाणारा इंद्र, याला बोलावतो. मगवान इंद्र आमच्यासाठी कल्याण घडवो.
इन्द्रः सुत्रामा स्ववाँ अवोभिः सुमृळीको भवतु विश्ववेदाः । बाधतां द्वेषो अभयं कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम
उत्तम रक्षण करणारा, उदार देणारा, सर्वज्ञ इंद्र आपल्या सहाय्याने आमच्यावर कृपा करो. तो आमच्यावरचा द्वेष दूर करो, आम्हाला निर्भयता देवो; आणि आम्ही पराक्रमाचे स्वामी होऊ.
तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम । स सुत्रामा स्ववाँ इन्द्रो अस्मे आराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोतु
त्या पूज्य इंद्राच्या कृपेने आणि शुभ मनाने आम्ही राहू. उत्तम रक्षण करणारा, उदार देणारा इंद्र आमच्यापासून, अगदी दूर असलेला द्वेषही दूर लावो.
अव त्वे इन्द्र प्रवतो नोर्मिर्गिरो ब्रह्माणि नियुतो धवन्ते । उरू न राधः सवना पुरूण्यपो गा वज्रिन्युवसे समिन्दून्
इंद्रा, तुझ्याकडे प्रवाह, स्तोत्रे, प्रार्थना, यज्ञाच्या अर्पणांसह वाहतात. जसा यज्ञात विपुल संपत्ती मिळते, तसा वज्रधारी, तू अनेक थेंब एकत्र करतोस.
क ईं स्तवत्कः पृणात्को यजाते यदुग्रमिन्मघवा विश्वहावेत् । पादाविव प्रहरन्नन्यमन्यं कृणोति पूर्वमपरं शचीभिः
तो सर्वांचा संहार करणारा मगवान पुढे सरकतो तेव्हा, कोण त्याची स्तुती करू शकेल, कोण त्याला तृप्त करू शकेल, कोण त्याची पूजा करू शकेल? तो आपल्या शक्तीने एकामागून एक जणांना मागे टाकतो.
शृण्वे वीर उग्रमुग्रं दमायन्नन्यमन्यमतिनेनीयमानः । एधमानद्विळुभयस्य राजा चोष्कूयते विश इन्द्रो मनुष्यान्
तो पराक्रमी, भयंकर, इतरांना वश करणारा, स्वतःच्या सामर्थ्याने पुढे जाणारा ऐकू येतो. इंद्र राजा म्हणून वाढणाऱ्यांनाही आणि कमी होणाऱ्यांनाही उन्नती देतो.
परा पूर्वेषां सख्या वृणक्ति वितर्तुराणो अपरेभिरेति । अनानुभूतीरवधून्वानः पूर्वीरिन्द्रः शरदस्तर्तरीति
तो पूर्वीच्या मैत्री सोडून नव्या मैत्रीकडे वळतो, नवे संबंध शोधतो. जुने मागे टाकून, अनुभव न आलेल्या गोष्टी मागे सोडून, इंद्र अनेक वर्षे पार करतो.
रूपंरूपं प्रतिरूपो बभूव तदस्य रूपं प्रतिचक्षणाय । इन्द्रो मायाभिः पुरुरूप ईयते युक्ता ह्यस्य हरयः शता दश
तो प्रत्येक रूपाला अनुरूप असा दिसतो; प्रत्येक पाहणाऱ्याला त्याचे वेगळे रूप दिसते. इंद्र आपल्या मायांनी अनेक रूपे घेतो; त्याच्या शंभर दहा घोड्यांना जुळवलेले आहे.
युजानो हरिता रथे भूरि त्वष्टेह राजति । को विश्वाहा द्विषतः पक्ष आसत उतासीनेषु सूरिषु
तो हिरव्या घोड्यांना रथाला जोडतो आणि येथे मोठ्या तेजाने चमकतो, हे त्वष्टा. नेहमीच विरोध करणाऱ्यांना, बसलेल्यांनाही आणि तेजस्वी लोकांमध्ये असणाऱ्यांनाही, कोण थांबवू शकतो?
अगव्यूति क्षेत्रमागन्म देवा उर्वी सती भूमिरंहूरणाभूत् । बृहस्पते प्र चिकित्सा गविष्टावित्था सते जरित्र इन्द्र पन्थाम्
देवतांनो, आपण गोधनाच्या क्षेत्रात आलो आहोत; ही विशाल पृथ्वी आता आणखी विस्तीर्ण झाली आहे. बृहस्पति, या संपत्तीची काळजी घे; ज्ञानी इंद्रा, गायकासाठी योग्य मार्ग दाखव.
दिवेदिवे सदृशीरन्यमर्धं कृष्णा असेधदप सद्मनो जाः । अहन्दासा वृषभो वस्नयन्तोदव्रजे वर्चिनं शम्बरं च
प्रत्येक दिवसाला, घरात जन्मलेले काळे शत्रू एकामागून एक नष्ट झाले. त्या वृषभाने दास, वस्नय, आणि वाड्यातील वर्चिन व शंबर यांचा संहार केला.
प्रस्तोक इन्नु राधसस्त इन्द्र दश कोशयीर्दश वाजिनोऽदात् । दिवोदासादतिथिग्वस्य राधः शाम्बरं वसु प्रत्यग्रभीष्म
खरंच, इंद्राने प्रस्तोका याला दहा रथ, दहा घोडे, दहा बक्षिसे दिली. दिवोदास आणि अतिथिग्व यांच्याकडून त्याने शंबराची संपत्ती मिळवली.
दशाश्वान्दश कोशान्दश वस्त्राधिभोजना । दशो हिरण्यपिण्डान्दिवोदासादसानिषम्
दहा घोडे, दहा रथ, दहा वस्त्रे, विपुल अन्न; दहा सोन्याच्या गाठी मी दिवोदासाकडून मिळवल्या.
दश रथान्प्रष्टिमतः शतं गा अथर्वभ्यः । अश्वथः पायवेऽदात्
दहा आसन असलेले रथ, शंभर गायी, अथर्वन याला मिळाल्या. अश्वथाने पायूला दिले.
महि राधो विश्वजन्यं दधानान्भरद्वाजान्सार्ञ्जयो अभ्ययष्ट
सारंजयाने भरद्वाजांना मोठी आणि सर्वांना पोसणारी संपत्ती दिली.
वनस्पते वीड्वङ्गो हि भूया अस्मत्सखा प्रतरणः सुवीरः । गोभिः संनद्धो असि वीळयस्वास्थाता ते जयतु जेत्वानि
हे वनस्पतीराजा, तू बलवान, आमचा मित्र, पार करणारा आणि पराक्रमी हो. गायींनी बांधलेला, तू विजयी हो; तुझे उभे राहणे आम्हाला जिंकण्यात यश देओ.
दिवस्पृथिव्याः पर्योज उद्भृतं वनस्पतिभ्यः पर्याभृतं सहः । अपामोज्मानं परि गोभिरावृतमिन्द्रस्य वज्रं हविषा रथं यज
स्वर्ग आणि पृथ्वीपासून, झाडांपासून एकत्र केलेले हे बळ आहे. पाण्याची ताकद, गायींनी वेढलेली, इंद्राच्या वज्राला, रथाला अर्पणाने समर्पित कर.
इन्द्रस्य वज्रो मरुतामनीकं मित्रस्य गर्भो वरुणस्य नाभिः । सेमां नो हव्यदातिं जुषाणो देव रथ प्रति हव्या गृभाय
इंद्राचा वज्र हा मरुतांचा अग्रभाग आहे, मित्राचा गर्भ आहे, वरुणाचा नाभी आहे. हे देवा, ही अर्पण स्वीकार आणि आमच्या यज्ञासाठी रथ उचल.
उप श्वासय पृथिवीमुत द्यां पुरुत्रा ते मनुतां विष्ठितं जगत् । स दुन्दुभे सजूरिन्द्रेण देवैर्दूराद्दवीयो अप सेध शत्रून्
आपला श्वास पृथ्वीवर आणि आकाशावर सोड, तुझं अस्तित्व जगभर अनेक ठिकाणी जाणवू दे. हे दुंदुभी, इंद्र आणि देवांसोबत, शत्रूंना दूरवरून हाकलून लाव, त्यांना आणखी दूर पाठव.
आ क्रन्दय बलमोजो न आ धा नि ष्टनिहि दुरिता बाधमानः । अप प्रोथ दुन्दुभे दुच्छुना इत इन्द्रस्य मुष्टिरसि वीळयस्व
हे दुंदुभी, ताकद आणि बळाने गर्जना कर; वाईट गोष्टींना दूर करीत वाजव. हे दुंदुभी, दुर्दैव दूर लोट; तू इंद्राचा मुठ आहेस—दुष्टांवर कोसळ.
आमूरज प्रत्यावर्तयेमाः केतुमद्दुन्दुभिर्वावदीति । समश्वपर्णाश्चरन्ति नो नरोऽस्माकमिन्द्र रथिनो जयन्तु
उठ, हे दुंदुभी, हे अपशकुन परत वळव; विजयाचे चिन्ह घेऊन दुंदुभी वाजू दे. आमचे रथी, वाऱ्यासारख्या घोड्यांसह, एकत्र जाऊ देत; इंद्रा, आमचे वीर जिंकू देत.
यज्ञायज्ञा वो अग्नये गिरागिरा च दक्षसे । प्रप्र वयममृतं जातवेदसं प्रियं मित्रं न शंसिषम्
यज्ञामागून यज्ञ, गाण्यामागून गाणे, आम्ही अग्नीचे कौशल्याने स्तवन करतो. आम्ही अमर जातवेद्याचे, आपला प्रिय मित्र, मित्रासारखे गौरव करतो.