स हि विश्वानि पार्थिवाँ एको वसूनि पत्यते । गिर्वणस्तमो अध्रिगुः
कारण तो एकटाच, गाणे आवडणारा आणि नित्य तरुण, पृथ्वीवरील सर्व संपत्तीवर राज्य करतो.
स नो नियुद्भिरा पृण कामं वाजेभिरश्विभिः । गोमद्भिर्गोपते धृषत्
आपल्या सैन्यांनी आम्हाला इच्छित गोष्टी, बक्षिसे, घोडे आणि गायी दे, हे गायींचे धाडसी अधिपती.
तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने । शं यद्गवे न शाकिने
सोमाच्या पिळणीवेळी, अनेकदा आळविलेल्या आणि बलाढ्य देवतेसाठी, तुमची ही स्तुती गा, ज्यामुळे गायीला आणि आनंद देणाऱ्याला कल्याण मिळो.
न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः । यत्सीमुप श्रवद्गिरः
जेव्हा त्याच्यापर्यंत गायकांची गाणी पोहोचतात, तेव्हा दानशूर माणूस कधीच गायींनी समृद्ध असलेलं धन द्यायला मागेपुढे पाहत नाही.
कुवित्सस्य प्र हि व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत् । शचीभिरप नो वरत्
कदाचित तो शत्रूच्या गायींनी भरलेल्या वाड्यात जाईल; त्याच्या सामर्थ्याने तो त्या आपल्यापासून दूर लोटो.
इमा उ त्वा शतक्रतोऽभि प्र णोनुवुर्गिरः । इन्द्र वत्सं न मातरः
हे शतक्रतो, या स्तुती तुझ्याकडे पोहोचतात, जशा गाय आपल्या वासराकडे धावतात, तसंच.
दूणाशं सख्यं तव गौरसि वीर गव्यते । अश्वो अश्वायते भव
हे वीर, गायी मिळवण्यासाठी तुझ्या मैत्रीची आस धरली आहे; घोडा मिळवणाऱ्यासाठी तू घोड्यासारखा हो.
स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे । न स्तोतारं निदे करः
सोमपान करून आनंद मान, संपत्ती आणि मोठ्या बळासाठी; स्तुती करणाऱ्याला कधीही दारिद्र्यात टाकू नकोस.
इमा उ त्वा सुतेसुते नक्षन्ते गिर्वणो गिरः । वत्सं गावो न धेनवः
प्रत्येक सोमपानावेळी या स्तुती तुझी ओढ धरतात, हे गाण्याचा प्रेमी, जशा गायी आपल्या वासराला हाक मारतात, तशाच.
पुरूतमं पुरूणां स्तोतॄणां विवाचि । वाजेभिर्वाजयताम्
अनेकांमध्ये सर्वात उदार, तो आपल्या स्तुती करणाऱ्यांना बक्षिसांनी विजयी करो.
अस्माकमिन्द्र भूतु ते स्तोमो वाहिष्ठो अन्तमः । अस्मान्राये महे हिनु
हे इंद्रा, आमची ही स्तुती तुझ्यापर्यंत सर्वात जवळची आणि बलवान होवो; आम्हाला मोठ्या संपत्तीची प्राप्ती करून दे.
अधि बृबुः पणीनां वर्षिष्ठे मूर्धन्नस्थात् । उरुः कक्षो न गाङ्ग्यः
बृह्बु पणी लोकांमध्ये सर्वात उंच शिरोभागावर उभा राहिला, जसा गंगेच्या विस्तीर्ण काठीसारखा.
यस्य वायोरिव द्रवद्भद्रा रातिः सहस्रिणी । सद्यो दानाय मंहते
त्याचं दान वाऱ्यासारखं वेगवान, हजारोंनी समृद्ध, लगेच देण्यासाठी तयार असतं.
तत्सु नो विश्वे अर्य आ सदा गृणन्ति कारवः । बृबुं सहस्रदातमं सूरिं सहस्रसातमम्
म्हणून सर्व सज्जन गायक नेहमी बृह्बु या हजारो दान देणाऱ्या, हजारो संपत्तीच्या स्वामीची स्तुती करतात.
त्वामिद्धि हवामहे साता वाजस्य कारवः । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः
हे इंद्रा, आम्ही गायक नेहमीच तुझीच आळवणी करतो, बळाच्या बक्षिसासाठी; युद्धात सत्पती म्हणून, प्रत्येक स्पर्धेत पुरुषांसाठी तुझीच आठवण करतो.
स त्वं नश्चित्र वज्रहस्त धृष्णुया मह स्तवानो अद्रिवः । गामश्वं रथ्यमिन्द्र सं किर सत्रा वाजं न जिग्युषे
म्हणून, हे वज्रधारी, आमच्या स्तुतिंमुळे बळ मिळवणाऱ्या, पर्वत फोडणाऱ्या, आमच्यासाठी गायी, घोडे आणि रथ विखुरून टाक, जसा विजेत्यासाठी बक्षिस मिळवतोस.
यः सत्राहा विचर्षणिरिन्द्रं तं हूमहे वयम् । सहस्रमुष्क तुविनृम्ण सत्पते भवा समत्सु नो वृधे
जो सर्वांचा सहाय्यक आणि बुद्धिमान आहे, त्या इंद्राची आम्ही आळवणी करतो; हे हजार बळाचे, महान कार्य करणाऱ्या, सत्पती, युद्धात आमच्यासाठी बळाचा आधार हो.
बाधसे जनान्वृषभेव मन्युना घृषौ मीळ्ह ऋचीषम । अस्माकं बोध्यविता महाधने तनूष्वप्सु सूर्ये
तू रागाने, वृषभासारखा, लोकांना दूर लोटतोस; उत्साही, वर्षाव करणारा, गायक; मोठ्या संपत्तीत, आपल्या शरीरात, पाण्यात आणि सूर्यकिरणांत आमचा मदतगार हो.
इन्द्र ज्येष्ठं न आ भरँ ओजिष्ठं पपुरि श्रवः । येनेमे चित्र वज्रहस्त रोदसी ओभे सुशिप्र प्राः
हे इंद्रा, आम्हाला सर्वात मोठं, सर्वात बलवान कीर्ती मिळवून दे, हे वज्रधारी; ज्यामुळे, हे तेजस्वी, तू दोन्ही जगं प्रकाशमान केलीस.
त्वामुग्रमवसे चर्षणीसहं राजन्देवेषु हूमहे । विश्वा सु नो विथुरा पिब्दना वसोऽमित्रान्सुषहान्कृधि
हे बलाढ्य, जमातींचा सहाय्यक, देवांमध्ये राजा, आम्ही तुझ्या मदतीसाठी आळवतो; आमचे सर्व शत्रू सहज जिंकता येऊ देत, हे उदार, शत्रूंना शक्तिहीन कर.
यदिन्द्र नाहुषीष्वाँ ओजो नृम्णं च कृष्टिषु । यद्वा पञ्च क्षितीनां द्युम्नमा भर सत्रा विश्वानि पौंस्या
इंद्रा, नहुषांच्या वंशात तुझ्या कडे जी ताकद आणि पुरुषार्थ आहे, किंवा पाच लोकांमध्ये जी तुझी कीर्ती आणि तेज आहे, ती सर्व सामर्थ्ये आमच्यासाठी एकत्र कर.
यद्वा तृक्षौ मघवन्द्रुह्यावा जने यत्पूरौ कच्च वृष्ण्यम् । अस्मभ्यं तद्रिरीहि सं नृषाह्येऽमित्रान्पृत्सु तुर्वणे
मागवंत, तुझ्या कडे त्रिक्ष, द्रुह्यु, जन, पुरु किंवा वृष्णी या लोकांमध्ये जे शौर्य आहे, ते आम्हाला दे. पुरुषांचा जिंकणारा, आम्ही शत्रूंना युद्धात हरवू यासाठी ते सामर्थ्य आम्हाला दे.
इन्द्र त्रिधातु शरणं त्रिवरूथं स्वस्तिमत् । छर्दिर्यच्छ मघवद्भ्यश्च मह्यं च यावया दिद्युमेभ्यः
इंद्रा, आम्हाला तिप्पट संरक्षण दे, तिप्पट आसरा दे, आणि सुख-समाधान मिळू दे. उदार लोकांना आणि मला तुझं कवच दे, आणि या लोकांपासून वीज दूर ठेव.
ये गव्यता मनसा शत्रुमादभुरभिप्रघ्नन्ति धृष्णुया । अध स्मा नो मघवन्निन्द्र गिर्वणस्तनूपा अन्तमो भव
जे लोक गायी मिळवण्यासाठी मनाने शत्रूवर धाडसाने हल्ला करतात, गाण्याचा प्रिय असलेल्या इंद्रा, त्या वेळी तू आमच्या शरीराचा आणि आमच्या लोकांचा जवळचा रक्षक हो.
अध स्मा नो वृधे भवेन्द्र नायमवा युधि । यदन्तरिक्षे पतयन्ति पर्णिनो दिद्यवस्तिग्ममूर्धानः
इंद्रा, तू आमच्यासाठी बळ आणि आधार हो, युद्धात आमचं रक्षण कर. आकाशात पंख असलेले, टोकदार डोक्याची वीज उडते तेव्हा, ती आमच्यापासून दूर ठेव.
यत्र शूरासस्तन्वो वितन्वते प्रिया शर्म पितॄणाम् । अध स्मा यच्छ तन्वे तने च छर्दिरचित्तं यावय द्वेषः
जिथे शूरवीर आपली शरीरे पसरतात, पूर्वजांचं प्रिय आश्रय देतात, तिथे आमच्या आणि आमच्या कुटुंबाच्या रक्षणासाठी तू कवच दे, आणि अज्ञान द्वेष दूर कर.
यदिन्द्र सर्गे अर्वतश्चोदयासे महाधने । असमने अध्वनि वृजिने पथि श्येनाँ इव श्रवस्यतः
इंद्रा, जेव्हा तू मोठ्या संपत्तीच्या स्पर्धेत घोड्यांना पुढे नेतोस, कठीण आणि खडतर रस्त्यावर, तेव्हा ते घोडे कीर्ती मिळवणाऱ्या गरुडासारखे वेगाने धावू दे.
सिन्धूँरिव प्रवण आशुया यतो यदि क्लोशमनु ष्वणि । आ ये वयो न वर्वृतत्यामिषि गृभीता बाह्वोर्गवि
जसे वेगवान नद्या उतारावरून धावतात, किंवा पक्षी अन्नासाठी एकत्र येतात, तसे स्पर्धेत हातात धरले गेलेले लोक मागे वळू नयेत.
स्वादुष्किलायं मधुमाँ उतायं तीव्रः किलायं रसवाँ उतायम् । उतो न्वस्य पपिवांसमिन्द्रं न कश्चन सहत आहवेषु
हा सोम खरंच गोड आहे, मधासारखा आहे, हा तिखट आहे, रसाने भरलेला आहे. इंद्रा, ज्याने हा सोम प्यायला, त्याला युद्धात कोणीही थांबवू शकत नाही.
अयं स्वादुरिह मदिष्ठ आस यस्येन्द्रो वृत्रहत्ये ममाद । पुरूणि यश्च्यौत्ना शम्बरस्य वि नवतिं नव च देह्यो हन्
हा गोड पेय खूप आनंददायक आहे, ज्यामुळे इंद्राने वृत्राचा वध केला आणि आपल्या तरुण शक्तीने शंबराच्या नव्वद आणि नऊ नगरे उद्ध्वस्त केल्या.