तमु त्वा सत्य सोमपा इन्द्र वाजानां पते । अहूमहि श्रवस्यवः
हे सत्यवान, सोमपान करणाऱ्या इंद्रा, बक्षिसांचा अधिपती, आम्ही कीर्तीची इच्छा ठेवून तुला हाक मारली आहे.
तमु त्वा यः पुरासिथ यो वा नूनं हिते धने । हव्यः स श्रुधी हवम्
ज्याला तू पूर्वी मदत केलीस किंवा आता धनाच्या शोधात मदत करतोस, जो यज्ञाला योग्य आहे, त्याचे आर्जव तू ऐक.
धीभिरर्वद्भिरर्वतो वाजाँ इन्द्र श्रवाय्यान् । त्वया जेष्म हितं धनम्
प्रार्थना आणि वेगवान घोड्यांसह, हे इंद्रा, आम्हाला कीर्ती मिळवून दे; तुझ्याबरोबर आम्ही हवे असलेले धन जिंकू.
अभूरु वीर गिर्वणो महाँ इन्द्र धने हिते । भरे वितन्तसाय्यः
हे वीर, गाणे आवडणाऱ्या इंद्रा, धनाच्या स्पर्धेत तू मोठा झालास, संघर्षात तुलाच आम्ही पुन्हा पुन्हा हाक मारतो.
या त ऊतिरमित्रहन्मक्षूजवस्तमासति । तया नो हिनुही रथम्
हे शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, तुझी जी मदत नेहमी तयार असते, त्याच्याच बळावर आमचा रथ पुढे ने.
स रथेन रथीतमोऽस्माकेनाभियुग्वना । जेषि जिष्णो हितं धनम्
त्या रथाने, जो रथ चालवण्यात सर्वात कुशल आहे, आमच्या रथासह लढताना, हे विजयी, तू हवे असलेले धन जिंकतोस.
य एक इत्तमु ष्टुहि कृष्टीनां विचर्षणिः । पतिर्जज्ञे वृषक्रतुः
जो एकटाच सर्व लोकांत सर्वश्रेष्ठ, विवेकशील आणि बलशाली इच्छाशक्तीने जन्मलेला अधिपती आहे, त्याची स्तुती करा.
यो गृणतामिदासिथापिरूती शिवः सखा । स त्वं न इन्द्र मृळय
जो स्तुती करणाऱ्यांचा चांगला मित्र आहे, मदत करणारा आहे, तोच तू, हे इंद्रा, आम्हांवर कृपा कर.
धिष्व वज्रं गभस्त्यो रक्षोहत्याय वज्रिवः । सासहीष्ठा अभि स्पृधः
आपल्या हातात वज्र उचल, हे वज्रधारी, राक्षसांचा नाश करण्यासाठी; शत्रूंवर सर्वात बलवान हो.
प्रत्नं रयीणां युजं सखायं कीरिचोदनम् । ब्रह्मवाहस्तमं हुवे
संपत्तीचा प्राचीन मित्र, स्तुतीला प्रेरणा देणारा, प्रार्थनेचा सर्वश्रेष्ठ वहाणारा, त्याला मी बोलावतो.
स हि विश्वानि पार्थिवाँ एको वसूनि पत्यते । गिर्वणस्तमो अध्रिगुः
कारण तो एकटाच, गाणे आवडणारा आणि नित्य तरुण, पृथ्वीवरील सर्व संपत्तीवर राज्य करतो.
स नो नियुद्भिरा पृण कामं वाजेभिरश्विभिः । गोमद्भिर्गोपते धृषत्
आपल्या सैन्यांनी आम्हाला इच्छित गोष्टी, बक्षिसे, घोडे आणि गायी दे, हे गायींचे धाडसी अधिपती.
तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने । शं यद्गवे न शाकिने
सोमाच्या पिळणीवेळी, अनेकदा आळविलेल्या आणि बलाढ्य देवतेसाठी, तुमची ही स्तुती गा, ज्यामुळे गायीला आणि आनंद देणाऱ्याला कल्याण मिळो.
न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः । यत्सीमुप श्रवद्गिरः
जेव्हा त्याच्यापर्यंत गायकांची गाणी पोहोचतात, तेव्हा दानशूर माणूस कधीच गायींनी समृद्ध असलेलं धन द्यायला मागेपुढे पाहत नाही.
कुवित्सस्य प्र हि व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत् । शचीभिरप नो वरत्
कदाचित तो शत्रूच्या गायींनी भरलेल्या वाड्यात जाईल; त्याच्या सामर्थ्याने तो त्या आपल्यापासून दूर लोटो.
इमा उ त्वा शतक्रतोऽभि प्र णोनुवुर्गिरः । इन्द्र वत्सं न मातरः
हे शतक्रतो, या स्तुती तुझ्याकडे पोहोचतात, जशा गाय आपल्या वासराकडे धावतात, तसंच.
दूणाशं सख्यं तव गौरसि वीर गव्यते । अश्वो अश्वायते भव
हे वीर, गायी मिळवण्यासाठी तुझ्या मैत्रीची आस धरली आहे; घोडा मिळवणाऱ्यासाठी तू घोड्यासारखा हो.
स मन्दस्वा ह्यन्धसो राधसे तन्वा महे । न स्तोतारं निदे करः
सोमपान करून आनंद मान, संपत्ती आणि मोठ्या बळासाठी; स्तुती करणाऱ्याला कधीही दारिद्र्यात टाकू नकोस.
इमा उ त्वा सुतेसुते नक्षन्ते गिर्वणो गिरः । वत्सं गावो न धेनवः
प्रत्येक सोमपानावेळी या स्तुती तुझी ओढ धरतात, हे गाण्याचा प्रेमी, जशा गायी आपल्या वासराला हाक मारतात, तशाच.
पुरूतमं पुरूणां स्तोतॄणां विवाचि । वाजेभिर्वाजयताम्
अनेकांमध्ये सर्वात उदार, तो आपल्या स्तुती करणाऱ्यांना बक्षिसांनी विजयी करो.
अस्माकमिन्द्र भूतु ते स्तोमो वाहिष्ठो अन्तमः । अस्मान्राये महे हिनु
हे इंद्रा, आमची ही स्तुती तुझ्यापर्यंत सर्वात जवळची आणि बलवान होवो; आम्हाला मोठ्या संपत्तीची प्राप्ती करून दे.
अधि बृबुः पणीनां वर्षिष्ठे मूर्धन्नस्थात् । उरुः कक्षो न गाङ्ग्यः
बृह्बु पणी लोकांमध्ये सर्वात उंच शिरोभागावर उभा राहिला, जसा गंगेच्या विस्तीर्ण काठीसारखा.
यस्य वायोरिव द्रवद्भद्रा रातिः सहस्रिणी । सद्यो दानाय मंहते
त्याचं दान वाऱ्यासारखं वेगवान, हजारोंनी समृद्ध, लगेच देण्यासाठी तयार असतं.
तत्सु नो विश्वे अर्य आ सदा गृणन्ति कारवः । बृबुं सहस्रदातमं सूरिं सहस्रसातमम्
म्हणून सर्व सज्जन गायक नेहमी बृह्बु या हजारो दान देणाऱ्या, हजारो संपत्तीच्या स्वामीची स्तुती करतात.
त्वामिद्धि हवामहे साता वाजस्य कारवः । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः
हे इंद्रा, आम्ही गायक नेहमीच तुझीच आळवणी करतो, बळाच्या बक्षिसासाठी; युद्धात सत्पती म्हणून, प्रत्येक स्पर्धेत पुरुषांसाठी तुझीच आठवण करतो.
स त्वं नश्चित्र वज्रहस्त धृष्णुया मह स्तवानो अद्रिवः । गामश्वं रथ्यमिन्द्र सं किर सत्रा वाजं न जिग्युषे
म्हणून, हे वज्रधारी, आमच्या स्तुतिंमुळे बळ मिळवणाऱ्या, पर्वत फोडणाऱ्या, आमच्यासाठी गायी, घोडे आणि रथ विखुरून टाक, जसा विजेत्यासाठी बक्षिस मिळवतोस.
यः सत्राहा विचर्षणिरिन्द्रं तं हूमहे वयम् । सहस्रमुष्क तुविनृम्ण सत्पते भवा समत्सु नो वृधे
जो सर्वांचा सहाय्यक आणि बुद्धिमान आहे, त्या इंद्राची आम्ही आळवणी करतो; हे हजार बळाचे, महान कार्य करणाऱ्या, सत्पती, युद्धात आमच्यासाठी बळाचा आधार हो.
बाधसे जनान्वृषभेव मन्युना घृषौ मीळ्ह ऋचीषम । अस्माकं बोध्यविता महाधने तनूष्वप्सु सूर्ये
तू रागाने, वृषभासारखा, लोकांना दूर लोटतोस; उत्साही, वर्षाव करणारा, गायक; मोठ्या संपत्तीत, आपल्या शरीरात, पाण्यात आणि सूर्यकिरणांत आमचा मदतगार हो.
इन्द्र ज्येष्ठं न आ भरँ ओजिष्ठं पपुरि श्रवः । येनेमे चित्र वज्रहस्त रोदसी ओभे सुशिप्र प्राः
हे इंद्रा, आम्हाला सर्वात मोठं, सर्वात बलवान कीर्ती मिळवून दे, हे वज्रधारी; ज्यामुळे, हे तेजस्वी, तू दोन्ही जगं प्रकाशमान केलीस.
त्वामुग्रमवसे चर्षणीसहं राजन्देवेषु हूमहे । विश्वा सु नो विथुरा पिब्दना वसोऽमित्रान्सुषहान्कृधि
हे बलाढ्य, जमातींचा सहाय्यक, देवांमध्ये राजा, आम्ही तुझ्या मदतीसाठी आळवतो; आमचे सर्व शत्रू सहज जिंकता येऊ देत, हे उदार, शत्रूंना शक्तिहीन कर.