त्यमु वो अप्रहणं गृणीषे शवसस्पतिम् । इन्द्रं विश्वासाहं नरं मंहिष्ठं विश्वचर्षणिम्
तो अजिंक्य सामर्थ्याचा स्वामी, इंद्र, सर्वांचा रक्षण करणारा, सर्वांत मोठा, सर्वांचा मित्र—त्याची मी तुमच्यासाठी स्तुती करतो.
यं वर्धयन्तीद्गिरः पतिं तुरस्य राधसः । तमिन्न्वस्य रोदसी देवी शुष्मं सपर्यतः
ज्याला ऋचांनी मोठे केले, जो मोठ्या दानाचा स्वामी आहे, त्याला या दोन दैवी जगांनी, देवतांनी, त्याच्या सामर्थ्यासाठी सन्मान दिला.
तद्व उक्थस्य बर्हणेन्द्रायोपस्तृणीषणि । विपो न यस्योतयो वि यद्रोहन्ति सक्षितः
ती स्तुतीची जागा मी इंद्रासाठी अर्पण करतो; जशी नद्या वाहतात, तशीच त्या ठिकाणी रहिवासी दूर जातात.
अविदद्दक्षं मित्रो नवीयान्पपानो देवेभ्यो वस्यो अचैत् । ससवान्स्तौलाभिर्धौतरीभिरुरुष्या पायुरभवत्सखिभ्यः
मित्राने, नेहमी नवा, कौशल्य मिळवले; प्यायला, तो देवांमध्ये सर्वात उदार झाला. तौल आणि धौतरी ऋचांनी, तो आपल्या मित्रांसाठी मोठा रक्षक झाला.
ऋतस्य पथि वेधा अपायि श्रिये मनांसि देवासो अक्रन् । दधानो नाम महो वचोभिर्वपुर्दृशये वेन्यो व्यावः
सत्याच्या मार्गावर, ज्ञानी माणूस प्याला; कीर्ती मिळवण्यासाठी, देवांनी आपली मने बनवली. मोठेपणाचे नाव घेत, शब्दांनी त्यांनी तेजस्वी, विणणाऱ्या रूपाला घडवले.
द्युमत्तमं दक्षं धेह्यस्मे सेधा जनानां पूर्वीररातीः । वर्षीयो वयः कृणुहि शचीभिर्धनस्य सातावस्माँ अविड्ढि
आमच्यावर सर्वात तेजस्वी कौशल्य दे; लोकांची जुनी वैरं दूर कर. आपल्या शक्तीने आमचं आयुष्य वाढव; संपत्ती मिळवू दे—आमचं स्मरण ठेव.
इन्द्र तुभ्यमिन्मघवन्नभूम वयं दात्रे हरिवो मा वि वेनः । नकिरापिर्ददृशे मर्त्यत्रा किमङ्ग रध्रचोदनं त्वाहुः
इंद्रा, आम्ही फक्त तुझ्यासाठीच नेहमी देणं केलं आहे, दानशूरा, आम्ही कधीच मागे राहिलो नाही. तुझ्या केसरी घोड्यांवर स्वार होणाऱ्या इंद्रा, आम्हाला सोडू नकोस. माणसांत इतका उदार दुसरा कुणीच दिसला नाही, मग तुला कोणी कधी कंजूष म्हणू शकेल का?
मा जस्वने वृषभ नो ररीथा मा ते रेवतः सख्ये रिषाम । पूर्वीष्ट इन्द्र निष्षिधो जनेषु जह्यसुष्वीन्प्र वृहापृणतः
गर्जनेत आम्हाला वळवू नकोस, बलाढ्या, तुझ्या मैत्रीत आम्ही कधीच दुरावू नये, तेजस्वी इंद्रा. पूर्वीच्या आणि नव्या कृपा आम्हाला लोकांत दे, शत्रूंना दूर कर आणि तुझं गुणगान करणाऱ्यांना उंचाव.
उदभ्राणीव स्तनयन्नियर्तीन्द्रो राधांस्यश्व्यानि गव्या । त्वमसि प्रदिवः कारुधाया मा त्वादामान आ दभन्मघोनः
मेघातून निघणाऱ्या गडगडाटासारखा इंद्र घोड्यांचं आणि गायींचं धन देतो. स्वर्गातून देणारा तूच आहेस, गायकांनो, तुझ्याकडे मागणाऱ्यांना कधीच निराश करू नकोस, दानशूरा.
अध्वर्यो वीर प्र महे सुतानामिन्द्राय भर स ह्यस्य राजा । यः पूर्व्याभिरुत नूतनाभिर्गीर्भिर्वावृधे गृणतामृषीणाम्
यज्ञ करणाऱ्या वीरांनो, इंद्रासाठी तयार केलेला सोम त्याच्याकडे अर्पण करा, कारण तोच त्याचा स्वामी आहे. प्राचीन आणि नवीन स्तुतींनी, ऋषींच्या गाण्यांनी तो अधिक बलवान झाला आहे.
अस्य मदे पुरु वर्पांसि विद्वानिन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघान । तमु प्र होषि मधुमन्तमस्मै सोमं वीराय शिप्रिणे पिबध्यै
स्वतःच्या आनंदात असंख्य रूपं जाणणाऱ्या इंद्राने शत्रूंना सहजपणे हरवले. त्याला मधुर सोम अर्पण करा, त्या शूरवीराला, जेणेकरून तो पिऊ शकेल.
पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं हन्ता वृत्रं वज्रेण मन्दसानः । गन्ता यज्ञं परावतश्चिदच्छा वसुर्धीनामविता कारुधायाः
इंद्राने तयार केलेला सोम प्यावा, तो वज्राने शत्रूंचा नाश करीत आनंदाने यावा. तो अगदी दूरूनही यज्ञाकडे यावा, तोच दयाळू, विचारांचा रक्षक आणि गायकांचा संरक्षक आहे.
इदं त्यत्पात्रमिन्द्रपानमिन्द्रस्य प्रियममृतमपायि । मत्सद्यथा सौमनसाय देवं व्यस्मद्द्वेषो युयवद्व्यंहः
हे पात्र इंद्रासाठी आहे, त्याचं आवडतं अमृत प्यायलं गेलं. देवाला आनंद मिळो आणि आमच्यापासून द्वेष व वैर दूर जावो.
एना मन्दानो जहि शूर शत्रूञ्जामिमजामिं मघवन्नमित्रान् । अभिषेणाँ अभ्यादेदिशानान्पराच इन्द्र प्र मृणा जही च
याचा आनंद घेत, शूरवीरा, तुझे शत्रू नष्ट कर. दानशूरा, शत्रूंना, मित्र नसणाऱ्यांना संपव. तुझ्या सामर्थ्याने विरोध करणाऱ्यांवर चाल करून जा, इंद्रा, त्यांचा पूर्ण नाश कर.
आसु ष्मा णो मघवन्निन्द्र पृत्स्वस्मभ्यं महि वरिवः सुगं कः । अपां तोकस्य तनयस्य जेष इन्द्र सूरीन्कृणुहि स्मा नो अर्धम्
दानशूर इंद्रा, आमच्यासाठी लढ, आम्हाला मोठा आणि सोपा मार्ग दे. आमच्या पाण्याचे, संततीचे आणि वंशाचे शत्रू हरव, आम्हाला स्वामी बनव आणि आमचा हिस्सा सुरक्षित कर.
आ त्वा हरयो वृषणो युजाना वृषरथासो वृषरश्मयोऽत्याः । अस्मत्राञ्चो वृषणो वज्रवाहो वृष्णे मदाय सुयुजो वहन्तु
तुझे बलाढ्य घोडे, तुझ्या रथांना तयार आहेत. हे वज्रधारी, आमच्या आनंदासाठी, आम्ही तुझे गाणारे, तुझे हे उत्तम जुंपलेले रथ तुला आमच्याकडे घेऊन येवोत.
आ ते वृषन्वृषणो द्रोणमस्थुर्घृतप्रुषो नोर्मयो मदन्तः । इन्द्र प्र तुभ्यं वृषभिः सुतानां वृष्णे भरन्ति वृषभाय सोमम्
तुझे बलाढ्य योद्धे तुझ्या पात्राजवळ आले आहेत, तुपात आणि मधात आनंद मानतात. इंद्रा, तुझ्यासाठी वृषभ सोम आणतात, बलाढ्याला प्यायला.
वृषासि दिवो वृषभः पृथिव्या वृषा सिन्धूनां वृषभ स्तियानाम् । वृष्णे त इन्दुर्वृषभ पीपाय स्वादू रसो मधुपेयो वराय
तू आकाशाचा वृषभ, पृथ्वीचा वृषभ, नद्यांचा वृषभ, स्त्रियांचा वृषभ आहेस. बलाढ्यासाठी सोम फुलला आहे, गोड रस, सर्वोत्तमासाठी, पिण्यासाठी.
अयं देवः सहसा जायमान इन्द्रेण युजा पणिमस्तभायत् । अयं स्वस्य पितुरायुधानीन्दुरमुष्णादशिवस्य मायाः
हा देव, सामर्थ्याने जन्मलेला, इंद्राच्या सोबतीने, दैत्याचा पराभव करतो. त्याने स्वतःच्या वडिलांची शस्त्रे घेतली; सोमाने दुष्टाचा मायाजाळ जाळून टाकलं.
अयमकृणोदुषसः सुपत्नीरयं सूर्ये अदधाज्ज्योतिरन्तः । अयं त्रिधातु दिवि रोचनेषु त्रितेषु विन्ददमृतं निगूळ्हम्
याने उषा उत्तम पत्नी केल्या; याने सूर्याच्या आत प्रकाश ठेवला. याने आकाशातील तीन ठिकाणी, तेजस्वी भागांत, लपलेलं अमृत शोधून काढलं.
अयं द्यावापृथिवी वि ष्कभायदयं रथमयुनक्सप्तरश्मिम् । अयं गोषु शच्या पक्वमन्तः सोमो दाधार दशयन्त्रमुत्सम्
याने आकाश आणि पृथ्वी यांना आधार दिला; याने सात किरणांचा रथ जुंपला. याने कौशल्याने गायींत पिकलेला सोम ठेवला आणि दहा धारांचा स्रोत उभा केला.
य आनयत्परावतः सुनीती तुर्वशं यदुम् । इन्द्रः स नो युवा सखा
जो दूरवरून यदु आणि तुर्वश यांना योग्य मार्गदर्शनाने आणला, तोच आमचा तरुण मित्र इंद्र नेहमी आमच्यासोबत असो.
अविप्रे चिद्वयो दधदनाशुना चिदर्वता । इन्द्रो जेता हितं धनम्
अशिक्षितालाही तो उपजीविका देतो; वेगवान घोड्यासाठीही इंद्र विजय मिळवून देतो, हवे असलेलं धन देतो.
महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः । नास्य क्षीयन्त ऊतयः
त्याचं मार्गदर्शन महान आहे, त्याच्या कृपा असंख्य आहेत; त्याची मदत कधीच कमी होत नाही.
सखायो ब्रह्मवाहसेऽर्चत प्र च गायत । स हि नः प्रमतिर्मही
मित्रांनो, प्रार्थनेचा वहाणारा देवासाठी गाणे गा, आणि आपले स्वर उंच करा; कारण तोच आपला मोठा आधार आहे.
त्वमेकस्य वृत्रहन्नविता द्वयोरसि । उतेदृशे यथा वयम्
हे वृत्राचा संहार करणाऱ्या, तू एकट्याचाही आणि दोघांचाही मदत करणारा आहेस; आम्हीही तुझ्यासारखेच होऊ दे.
नयसीद्वति द्विषः कृणोष्युक्थशंसिनः । नृभिः सुवीर उच्यसे
तू शत्रूंना दूर नेतोस, स्तुतीविरुद्ध बोलणाऱ्यांना खाली आणतोस; लोकांत तू वीरांमध्ये श्रेष्ठ म्हणून ओळखला जातोस.
ब्रह्माणं ब्रह्मवाहसं गीर्भिः सखायमृग्मियम् । गां न दोहसे हुवे
मी आपल्या शब्दांनी, प्रार्थनेचा वहाणारा, गाणारा, मित्र याला, जसा दूधासाठी गायेला हाक मारतो तसे, बोलावतो.
यस्य विश्वानि हस्तयोरूचुर्वसूनि नि द्विता । वीरस्य पृतनाषहः
जाच्या हातात सर्व संपत्ती विभाग न करता ठेवली आहे, तोच युद्धात जिंकणारा वीर आहे.
वि दृळ्हानि चिदद्रिवो जनानां शचीपते । वृह माया अनानत
हे सामर्थ्यशाली देव, लोकांच्या मजबूत किल्ल्यांनाही तू फोडतोस; हे दगडधारी, वाकणार नाहीत अशा मायाही तू खाली आण.