एमेनं प्रत्येतन सोमेभिः सोमपातमम् । अमत्रेभिरृजीषिणमिन्द्रं सुतेभिरिन्दुभिः
या सोमरसांनी त्या सोमपान करणाऱ्याजवळ जा. पिळलेल्या, शुद्ध रसांनी, विजयी इंद्राजवळ या.
यदी सुतेभिरिन्दुभिः सोमेभिः प्रतिभूषथ । वेदा विश्वस्य मेधिरो धृषत्तंतमिदेषते
जेव्हा तुम्ही पिळलेल्या सोमरसांनी त्याला शोभा देता, तो ज्ञानी सर्व काही जाणतो; तो धाडसी, गुंफलेला धागा, त्याचा शोध घेतो.
अस्माअस्मा इदन्धसोऽध्वर्यो प्र भरा सुतम् । कुवित्समस्य जेन्यस्य शर्धतोऽभिशस्तेरवस्परत्
त्याच्यासाठी, त्याच्यासाठी, हे अध्वर्यू, पिळलेला सोम आण. या बलवान, जिंकणाऱ्याच्या सामर्थ्याने कदाचित आपण शत्रूंच्या हल्ल्यावर मात करू.
यस्य त्यच्छम्बरं मदे दिवोदासाय रन्धयः । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब
ज्याच्या मदाने तू दिवोदासासाठी शंबराचा पराभव केला, हा सोम, इंद्रा, तुझ्यासाठी पिळला आहे—प्यावास.
यस्य तीव्रसुतं मदं मध्यमन्तं च रक्षसे । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब
ज्याच्या तीव्र पिळलेल्या मदाने तू मधला आणि शेवटचा भाग राखला, हा सोम, इंद्रा, तुझ्यासाठी पिळला आहे—प्यावास.
यस्य गा अन्तरश्मनो मदे दृळ्हा अवासृजः । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब
गायींमध्ये ज्याच्या मदाने तू दगडाखालील घट्ट गोष्टी सोडवल्यास, हा सोम, इंद्रा, तुझ्यासाठी पिळला आहे—प्यावास.
यस्य मन्दानो अन्धसो माघोनं दधिषे शवः । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब
ज्याच्या सोमाच्या आनंदाने तू उदारासाठी मोठे बळ धारण केलेस, हा सोम, इंद्रा, तुझ्यासाठी पिळला आहे—प्यावास.
यो रयिवो रयिंतमो यो द्युम्नैर्द्युम्नवत्तमः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः
जो सर्वात मोठा धनवान आहे, सर्वात मोठ्या कीर्तीने युक्त आहे—हा पिळलेला सोम, इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याचा आनंद आहे.
यः शग्मस्तुविशग्म ते रायो दामा मतीनाम् । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः
जो सर्वात उदार, भरपूर देणारा, संपत्ती आणि बुध्दीचा दाता आहे—हा पिळलेला सोम, इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याचा आनंद आहे.
येन वृद्धो न शवसा तुरो न स्वाभिरूतिभिः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः
ज्यामुळे बलवान कधीच हरत नाही, वेगवान आपल्याच मदतीने मागे राहत नाही—हा पिळलेला सोम, इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याचा आनंद आहे.
त्यमु वो अप्रहणं गृणीषे शवसस्पतिम् । इन्द्रं विश्वासाहं नरं मंहिष्ठं विश्वचर्षणिम्
तो अजिंक्य सामर्थ्याचा स्वामी, इंद्र, सर्वांचा रक्षण करणारा, सर्वांत मोठा, सर्वांचा मित्र—त्याची मी तुमच्यासाठी स्तुती करतो.
यं वर्धयन्तीद्गिरः पतिं तुरस्य राधसः । तमिन्न्वस्य रोदसी देवी शुष्मं सपर्यतः
ज्याला ऋचांनी मोठे केले, जो मोठ्या दानाचा स्वामी आहे, त्याला या दोन दैवी जगांनी, देवतांनी, त्याच्या सामर्थ्यासाठी सन्मान दिला.
तद्व उक्थस्य बर्हणेन्द्रायोपस्तृणीषणि । विपो न यस्योतयो वि यद्रोहन्ति सक्षितः
ती स्तुतीची जागा मी इंद्रासाठी अर्पण करतो; जशी नद्या वाहतात, तशीच त्या ठिकाणी रहिवासी दूर जातात.
अविदद्दक्षं मित्रो नवीयान्पपानो देवेभ्यो वस्यो अचैत् । ससवान्स्तौलाभिर्धौतरीभिरुरुष्या पायुरभवत्सखिभ्यः
मित्राने, नेहमी नवा, कौशल्य मिळवले; प्यायला, तो देवांमध्ये सर्वात उदार झाला. तौल आणि धौतरी ऋचांनी, तो आपल्या मित्रांसाठी मोठा रक्षक झाला.
ऋतस्य पथि वेधा अपायि श्रिये मनांसि देवासो अक्रन् । दधानो नाम महो वचोभिर्वपुर्दृशये वेन्यो व्यावः
सत्याच्या मार्गावर, ज्ञानी माणूस प्याला; कीर्ती मिळवण्यासाठी, देवांनी आपली मने बनवली. मोठेपणाचे नाव घेत, शब्दांनी त्यांनी तेजस्वी, विणणाऱ्या रूपाला घडवले.
द्युमत्तमं दक्षं धेह्यस्मे सेधा जनानां पूर्वीररातीः । वर्षीयो वयः कृणुहि शचीभिर्धनस्य सातावस्माँ अविड्ढि
आमच्यावर सर्वात तेजस्वी कौशल्य दे; लोकांची जुनी वैरं दूर कर. आपल्या शक्तीने आमचं आयुष्य वाढव; संपत्ती मिळवू दे—आमचं स्मरण ठेव.
इन्द्र तुभ्यमिन्मघवन्नभूम वयं दात्रे हरिवो मा वि वेनः । नकिरापिर्ददृशे मर्त्यत्रा किमङ्ग रध्रचोदनं त्वाहुः
इंद्रा, आम्ही फक्त तुझ्यासाठीच नेहमी देणं केलं आहे, दानशूरा, आम्ही कधीच मागे राहिलो नाही. तुझ्या केसरी घोड्यांवर स्वार होणाऱ्या इंद्रा, आम्हाला सोडू नकोस. माणसांत इतका उदार दुसरा कुणीच दिसला नाही, मग तुला कोणी कधी कंजूष म्हणू शकेल का?
मा जस्वने वृषभ नो ररीथा मा ते रेवतः सख्ये रिषाम । पूर्वीष्ट इन्द्र निष्षिधो जनेषु जह्यसुष्वीन्प्र वृहापृणतः
गर्जनेत आम्हाला वळवू नकोस, बलाढ्या, तुझ्या मैत्रीत आम्ही कधीच दुरावू नये, तेजस्वी इंद्रा. पूर्वीच्या आणि नव्या कृपा आम्हाला लोकांत दे, शत्रूंना दूर कर आणि तुझं गुणगान करणाऱ्यांना उंचाव.
उदभ्राणीव स्तनयन्नियर्तीन्द्रो राधांस्यश्व्यानि गव्या । त्वमसि प्रदिवः कारुधाया मा त्वादामान आ दभन्मघोनः
मेघातून निघणाऱ्या गडगडाटासारखा इंद्र घोड्यांचं आणि गायींचं धन देतो. स्वर्गातून देणारा तूच आहेस, गायकांनो, तुझ्याकडे मागणाऱ्यांना कधीच निराश करू नकोस, दानशूरा.
अध्वर्यो वीर प्र महे सुतानामिन्द्राय भर स ह्यस्य राजा । यः पूर्व्याभिरुत नूतनाभिर्गीर्भिर्वावृधे गृणतामृषीणाम्
यज्ञ करणाऱ्या वीरांनो, इंद्रासाठी तयार केलेला सोम त्याच्याकडे अर्पण करा, कारण तोच त्याचा स्वामी आहे. प्राचीन आणि नवीन स्तुतींनी, ऋषींच्या गाण्यांनी तो अधिक बलवान झाला आहे.
अस्य मदे पुरु वर्पांसि विद्वानिन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघान । तमु प्र होषि मधुमन्तमस्मै सोमं वीराय शिप्रिणे पिबध्यै
स्वतःच्या आनंदात असंख्य रूपं जाणणाऱ्या इंद्राने शत्रूंना सहजपणे हरवले. त्याला मधुर सोम अर्पण करा, त्या शूरवीराला, जेणेकरून तो पिऊ शकेल.
पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं हन्ता वृत्रं वज्रेण मन्दसानः । गन्ता यज्ञं परावतश्चिदच्छा वसुर्धीनामविता कारुधायाः
इंद्राने तयार केलेला सोम प्यावा, तो वज्राने शत्रूंचा नाश करीत आनंदाने यावा. तो अगदी दूरूनही यज्ञाकडे यावा, तोच दयाळू, विचारांचा रक्षक आणि गायकांचा संरक्षक आहे.
इदं त्यत्पात्रमिन्द्रपानमिन्द्रस्य प्रियममृतमपायि । मत्सद्यथा सौमनसाय देवं व्यस्मद्द्वेषो युयवद्व्यंहः
हे पात्र इंद्रासाठी आहे, त्याचं आवडतं अमृत प्यायलं गेलं. देवाला आनंद मिळो आणि आमच्यापासून द्वेष व वैर दूर जावो.
एना मन्दानो जहि शूर शत्रूञ्जामिमजामिं मघवन्नमित्रान् । अभिषेणाँ अभ्यादेदिशानान्पराच इन्द्र प्र मृणा जही च
याचा आनंद घेत, शूरवीरा, तुझे शत्रू नष्ट कर. दानशूरा, शत्रूंना, मित्र नसणाऱ्यांना संपव. तुझ्या सामर्थ्याने विरोध करणाऱ्यांवर चाल करून जा, इंद्रा, त्यांचा पूर्ण नाश कर.
आसु ष्मा णो मघवन्निन्द्र पृत्स्वस्मभ्यं महि वरिवः सुगं कः । अपां तोकस्य तनयस्य जेष इन्द्र सूरीन्कृणुहि स्मा नो अर्धम्
दानशूर इंद्रा, आमच्यासाठी लढ, आम्हाला मोठा आणि सोपा मार्ग दे. आमच्या पाण्याचे, संततीचे आणि वंशाचे शत्रू हरव, आम्हाला स्वामी बनव आणि आमचा हिस्सा सुरक्षित कर.
आ त्वा हरयो वृषणो युजाना वृषरथासो वृषरश्मयोऽत्याः । अस्मत्राञ्चो वृषणो वज्रवाहो वृष्णे मदाय सुयुजो वहन्तु
तुझे बलाढ्य घोडे, तुझ्या रथांना तयार आहेत. हे वज्रधारी, आमच्या आनंदासाठी, आम्ही तुझे गाणारे, तुझे हे उत्तम जुंपलेले रथ तुला आमच्याकडे घेऊन येवोत.
आ ते वृषन्वृषणो द्रोणमस्थुर्घृतप्रुषो नोर्मयो मदन्तः । इन्द्र प्र तुभ्यं वृषभिः सुतानां वृष्णे भरन्ति वृषभाय सोमम्
तुझे बलाढ्य योद्धे तुझ्या पात्राजवळ आले आहेत, तुपात आणि मधात आनंद मानतात. इंद्रा, तुझ्यासाठी वृषभ सोम आणतात, बलाढ्याला प्यायला.
वृषासि दिवो वृषभः पृथिव्या वृषा सिन्धूनां वृषभ स्तियानाम् । वृष्णे त इन्दुर्वृषभ पीपाय स्वादू रसो मधुपेयो वराय
तू आकाशाचा वृषभ, पृथ्वीचा वृषभ, नद्यांचा वृषभ, स्त्रियांचा वृषभ आहेस. बलाढ्यासाठी सोम फुलला आहे, गोड रस, सर्वोत्तमासाठी, पिण्यासाठी.
अयं देवः सहसा जायमान इन्द्रेण युजा पणिमस्तभायत् । अयं स्वस्य पितुरायुधानीन्दुरमुष्णादशिवस्य मायाः
हा देव, सामर्थ्याने जन्मलेला, इंद्राच्या सोबतीने, दैत्याचा पराभव करतो. त्याने स्वतःच्या वडिलांची शस्त्रे घेतली; सोमाने दुष्टाचा मायाजाळ जाळून टाकलं.
अयमकृणोदुषसः सुपत्नीरयं सूर्ये अदधाज्ज्योतिरन्तः । अयं त्रिधातु दिवि रोचनेषु त्रितेषु विन्ददमृतं निगूळ्हम्
याने उषा उत्तम पत्नी केल्या; याने सूर्याच्या आत प्रकाश ठेवला. याने आकाशातील तीन ठिकाणी, तेजस्वी भागांत, लपलेलं अमृत शोधून काढलं.