अस्य पिब यस्य जज्ञान इन्द्र मदाय क्रत्वे अपिबो विरप्शिन् । तमु ते गावो नर आपो अद्रिरिन्दुं समह्यन्पीतये समस्मै
हे इंद्रा, ज्यासाठी तू जन्मलास, आनंदासाठी, सामर्थ्यासाठी, तू तो सोमरस प्यायला आहेस, हे सर्वदृष्टी असणारा. तुझ्यासाठीच गायी, माणसे, पाणी, पर्वत — हे सर्व सोमरस घेऊन आले आहेत.
समिद्धे अग्नौ सुत इन्द्र सोम आ त्वा वहन्तु हरयो वहिष्ठाः । त्वायता मनसा जोहवीमीन्द्रा याहि सुविताय महे नः
अग्नी पेटवला की, इंद्रा, काढलेला सोमरस, तुझे उत्तम घोडे तुला इथे घेऊन येवोत. भक्तीने मी तुला हाक मारतो, इंद्रा, आमच्या मोठ्या कल्याणासाठी ये.
आ याहि शश्वदुशता ययाथेन्द्र महा मनसा सोमपेयम् । उप ब्रह्माणि शृणव इमा नोऽथा ते यज्ञस्तन्वे वयो धात्
इंद्रा, नेहमीच्या ओढीने, मोठ्या मनाने सोमरस पिण्यास ये. आमच्या या स्तोत्रांना ऐक, मग तुझ्या शरीराला यज्ञ बळ देवो.
यदिन्द्र दिवि पार्ये यदृधग्यद्वा स्वे सदने यत्र वासि । अतो नो यज्ञमवसे नियुत्वान्सजोषाः पाहि गिर्वणो मरुद्भिः
इंद्रा, स्वर्गात असशील, धर्मात असशील, किंवा तुझ्या स्वतःच्या निवासात असशील, जिथे कुठे असशील — आमच्या यज्ञासाठी ये, तुझ्या सोबत्यांसह, गायकांनो, मरुतांसह प्या.
अहेळमान उप याहि यज्ञं तुभ्यं पवन्त इन्दवः सुतासः । गावो न वज्रिन्स्वमोको अच्छेन्द्रा गहि प्रथमो यज्ञियानाम्
कसलाही अडथळा न येता, यज्ञाकडे ये, तुझ्यासाठी सोमरस शुद्ध केला आहे. वज्रधारी, आपल्या घरात जशा गायी येतात तसा, इंद्रा, ये, यज्ञाला सर्वांत योग्य ठर.
या ते काकुत्सुकृता या वरिष्ठा यया शश्वत्पिबसि मध्व ऊर्मिम् । तया पाहि प्र ते अध्वर्युरस्थात्सं ते वज्रो वर्ततामिन्द्र गव्युः
काकुत्स्थाने तुझ्यासाठी केलेली, सर्वोत्तम ती, जिच्याने तू नेहमी मधुर लाट पितोस — त्याच्यानेच प्या; पुजाऱ्याने ती तुझ्यासमोर ठेवली आहे, तुझा वज्र गायींसाठी तयार राहो.
एष द्रप्सो वृषभो विश्वरूप इन्द्राय वृष्णे समकारि सोमः । एतं पिब हरिव स्थातरुग्र यस्येशिषे प्रदिवि यस्ते अन्नम्
हा सोमरस, सर्व रूपांचा, वृषभासारखा, इंद्रासाठी तयार केला आहे. हे सुवर्णमय, स्थिर आणि रौद्र, ज्याचे अन्न तू स्वर्गात इच्छितोस, ते प्या.
सुतः सोमो असुतादिन्द्र वस्यानयं श्रेयाञ्चिकितुषे रणाय । एतं तितिर्व उप याहि यज्ञं तेन विश्वास्तविषीरा पृणस्व
इंद्रा, तुझ्या आनंदासाठी हा सोमरस काढला आहे, हा बुद्धिमानांसाठी युद्धात अधिक चांगला आहे. तितिर्वा, या यज्ञाकडे ये, आणि या सोमरसाने सर्व बलवानांना तृप्त कर.
ह्वयामसि त्वेन्द्र याह्यर्वाङरं ते सोमस्तन्वे भवाति । शतक्रतो मादयस्वा सुतेषु प्रास्माँ अव पृतनासु प्र विक्षु
हे इंद्रा, आम्ही तुला हाक मारतो, जवळ ये. हा सोम तुझ्या शरीराला बळ देऊ दे. शतक्रतो, या सोमरसाच्या पिळण्यांत आनंद मान. युद्धात आणि लोकांमध्ये आम्हाला विजय मिळवून दे.
प्रत्यस्मै पिपीषते विश्वानि विदुषे भर । अरंगमाय जग्मयेऽपश्चाद्दघ्वने नरे
जो प्यायला इच्छितो, सर्व काही जाणतो, त्याला सर्व काही दे. तो जवळ येतो, प्रवास करतो, दूरून आलेल्या, उत्सुक माणसासाठी हे आहे.
एमेनं प्रत्येतन सोमेभिः सोमपातमम् । अमत्रेभिरृजीषिणमिन्द्रं सुतेभिरिन्दुभिः
या सोमरसांनी त्या सोमपान करणाऱ्याजवळ जा. पिळलेल्या, शुद्ध रसांनी, विजयी इंद्राजवळ या.
यदी सुतेभिरिन्दुभिः सोमेभिः प्रतिभूषथ । वेदा विश्वस्य मेधिरो धृषत्तंतमिदेषते
जेव्हा तुम्ही पिळलेल्या सोमरसांनी त्याला शोभा देता, तो ज्ञानी सर्व काही जाणतो; तो धाडसी, गुंफलेला धागा, त्याचा शोध घेतो.
अस्माअस्मा इदन्धसोऽध्वर्यो प्र भरा सुतम् । कुवित्समस्य जेन्यस्य शर्धतोऽभिशस्तेरवस्परत्
त्याच्यासाठी, त्याच्यासाठी, हे अध्वर्यू, पिळलेला सोम आण. या बलवान, जिंकणाऱ्याच्या सामर्थ्याने कदाचित आपण शत्रूंच्या हल्ल्यावर मात करू.
यस्य त्यच्छम्बरं मदे दिवोदासाय रन्धयः । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब
ज्याच्या मदाने तू दिवोदासासाठी शंबराचा पराभव केला, हा सोम, इंद्रा, तुझ्यासाठी पिळला आहे—प्यावास.
यस्य तीव्रसुतं मदं मध्यमन्तं च रक्षसे । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब
ज्याच्या तीव्र पिळलेल्या मदाने तू मधला आणि शेवटचा भाग राखला, हा सोम, इंद्रा, तुझ्यासाठी पिळला आहे—प्यावास.
यस्य गा अन्तरश्मनो मदे दृळ्हा अवासृजः । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब
गायींमध्ये ज्याच्या मदाने तू दगडाखालील घट्ट गोष्टी सोडवल्यास, हा सोम, इंद्रा, तुझ्यासाठी पिळला आहे—प्यावास.
यस्य मन्दानो अन्धसो माघोनं दधिषे शवः । अयं स सोम इन्द्र ते सुतः पिब
ज्याच्या सोमाच्या आनंदाने तू उदारासाठी मोठे बळ धारण केलेस, हा सोम, इंद्रा, तुझ्यासाठी पिळला आहे—प्यावास.
यो रयिवो रयिंतमो यो द्युम्नैर्द्युम्नवत्तमः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः
जो सर्वात मोठा धनवान आहे, सर्वात मोठ्या कीर्तीने युक्त आहे—हा पिळलेला सोम, इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याचा आनंद आहे.
यः शग्मस्तुविशग्म ते रायो दामा मतीनाम् । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः
जो सर्वात उदार, भरपूर देणारा, संपत्ती आणि बुध्दीचा दाता आहे—हा पिळलेला सोम, इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याचा आनंद आहे.
येन वृद्धो न शवसा तुरो न स्वाभिरूतिभिः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः
ज्यामुळे बलवान कधीच हरत नाही, वेगवान आपल्याच मदतीने मागे राहत नाही—हा पिळलेला सोम, इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याचा आनंद आहे.
त्यमु वो अप्रहणं गृणीषे शवसस्पतिम् । इन्द्रं विश्वासाहं नरं मंहिष्ठं विश्वचर्षणिम्
तो अजिंक्य सामर्थ्याचा स्वामी, इंद्र, सर्वांचा रक्षण करणारा, सर्वांत मोठा, सर्वांचा मित्र—त्याची मी तुमच्यासाठी स्तुती करतो.
यं वर्धयन्तीद्गिरः पतिं तुरस्य राधसः । तमिन्न्वस्य रोदसी देवी शुष्मं सपर्यतः
ज्याला ऋचांनी मोठे केले, जो मोठ्या दानाचा स्वामी आहे, त्याला या दोन दैवी जगांनी, देवतांनी, त्याच्या सामर्थ्यासाठी सन्मान दिला.
तद्व उक्थस्य बर्हणेन्द्रायोपस्तृणीषणि । विपो न यस्योतयो वि यद्रोहन्ति सक्षितः
ती स्तुतीची जागा मी इंद्रासाठी अर्पण करतो; जशी नद्या वाहतात, तशीच त्या ठिकाणी रहिवासी दूर जातात.
अविदद्दक्षं मित्रो नवीयान्पपानो देवेभ्यो वस्यो अचैत् । ससवान्स्तौलाभिर्धौतरीभिरुरुष्या पायुरभवत्सखिभ्यः
मित्राने, नेहमी नवा, कौशल्य मिळवले; प्यायला, तो देवांमध्ये सर्वात उदार झाला. तौल आणि धौतरी ऋचांनी, तो आपल्या मित्रांसाठी मोठा रक्षक झाला.
ऋतस्य पथि वेधा अपायि श्रिये मनांसि देवासो अक्रन् । दधानो नाम महो वचोभिर्वपुर्दृशये वेन्यो व्यावः
सत्याच्या मार्गावर, ज्ञानी माणूस प्याला; कीर्ती मिळवण्यासाठी, देवांनी आपली मने बनवली. मोठेपणाचे नाव घेत, शब्दांनी त्यांनी तेजस्वी, विणणाऱ्या रूपाला घडवले.
द्युमत्तमं दक्षं धेह्यस्मे सेधा जनानां पूर्वीररातीः । वर्षीयो वयः कृणुहि शचीभिर्धनस्य सातावस्माँ अविड्ढि
आमच्यावर सर्वात तेजस्वी कौशल्य दे; लोकांची जुनी वैरं दूर कर. आपल्या शक्तीने आमचं आयुष्य वाढव; संपत्ती मिळवू दे—आमचं स्मरण ठेव.
इन्द्र तुभ्यमिन्मघवन्नभूम वयं दात्रे हरिवो मा वि वेनः । नकिरापिर्ददृशे मर्त्यत्रा किमङ्ग रध्रचोदनं त्वाहुः
इंद्रा, आम्ही फक्त तुझ्यासाठीच नेहमी देणं केलं आहे, दानशूरा, आम्ही कधीच मागे राहिलो नाही. तुझ्या केसरी घोड्यांवर स्वार होणाऱ्या इंद्रा, आम्हाला सोडू नकोस. माणसांत इतका उदार दुसरा कुणीच दिसला नाही, मग तुला कोणी कधी कंजूष म्हणू शकेल का?
मा जस्वने वृषभ नो ररीथा मा ते रेवतः सख्ये रिषाम । पूर्वीष्ट इन्द्र निष्षिधो जनेषु जह्यसुष्वीन्प्र वृहापृणतः
गर्जनेत आम्हाला वळवू नकोस, बलाढ्या, तुझ्या मैत्रीत आम्ही कधीच दुरावू नये, तेजस्वी इंद्रा. पूर्वीच्या आणि नव्या कृपा आम्हाला लोकांत दे, शत्रूंना दूर कर आणि तुझं गुणगान करणाऱ्यांना उंचाव.
उदभ्राणीव स्तनयन्नियर्तीन्द्रो राधांस्यश्व्यानि गव्या । त्वमसि प्रदिवः कारुधाया मा त्वादामान आ दभन्मघोनः
मेघातून निघणाऱ्या गडगडाटासारखा इंद्र घोड्यांचं आणि गायींचं धन देतो. स्वर्गातून देणारा तूच आहेस, गायकांनो, तुझ्याकडे मागणाऱ्यांना कधीच निराश करू नकोस, दानशूरा.
अध्वर्यो वीर प्र महे सुतानामिन्द्राय भर स ह्यस्य राजा । यः पूर्व्याभिरुत नूतनाभिर्गीर्भिर्वावृधे गृणतामृषीणाम्
यज्ञ करणाऱ्या वीरांनो, इंद्रासाठी तयार केलेला सोम त्याच्याकडे अर्पण करा, कारण तोच त्याचा स्वामी आहे. प्राचीन आणि नवीन स्तुतींनी, ऋषींच्या गाण्यांनी तो अधिक बलवान झाला आहे.