यूयं गावो मेदयथा कृशं चिदश्रीरं चित्कृणुथा सुप्रतीकम् । भद्रं गृहं कृणुथ भद्रवाचो बृहद्वो वय उच्यते सभासु
गाई, तुम्ही अगदी कृश माणसालाही तग धरायला लावता, आणि कुरूपालाही सुंदर बनवता. तुम्ही घर सुखी करता, तुमच्या हाका शुभ असतात, आणि सभांमध्ये तुमचं नाव मोठ्या आदराने घेतलं जातं.
प्रजावतीः सूयवसं रिशन्तीः शुद्धा अपः सुप्रपाणे पिबन्तीः । मा व स्तेन ईशत माघशंसः परि वो हेती रुद्रस्य वृज्याः
गाई भरपूर वासरांनी युक्त, उत्तम गवत खातात, शुद्ध पाणी छानपणे पितात. तुमच्यावर चोर किंवा वाईट विचार करणारा कधीच राज्य करू नये; रुद्राच्या शस्त्रापासूनही तुम्ही वाचाव्यात.
उपेदमुपपर्चनमासु गोषूप पृच्यताम् । उप ऋषभस्य रेतस्युपेन्द्र तव वीर्ये
ही अर्पण विधी गाईंच्या मध्येच व्हावी, त्यांच्यात विचारली जावी. वृषभाच्या वीर्यात, आणि तुझ्या सामर्थ्यात, हे इंद्र, ही विधी घडावी.
इन्द्रं वो नरः सख्याय सेपुर्महो यन्तः सुमतये चकानाः । महो हि दाता वज्रहस्तो अस्ति महामु रण्वमवसे यजध्वम्
माणसांनो, आपण मैत्रीसाठी इंद्राची निवड केली आहे, तो मोठा आहे, आपल्यासाठी येतो आणि आपल्यावर प्रसन्न होतो. तो मोठा दाता आहे, वज्रधारी आहे—म्हणून मदतीसाठी त्या बलाढ्य इंद्राची पूजा करा.
आ यस्मिन्हस्ते नर्या मिमिक्षुरा रथे हिरण्यये रथेष्ठाः । आ रश्मयो गभस्त्यो स्थूरयोराध्वन्नश्वासो वृषणो युजानाः
ज्याच्या हातात वीरतेची आस आहे, त्याच्याकडे सोन्याचे रथ आहेत, आणि तो रथावर उभा आहे. त्याच्या हातात मजबूत लगाम आहेत, बलवान घोडे त्याच्या रथाला जोडले आहेत.
श्रिये ते पादा दुव आ मिमिक्षुर्धृष्णुर्वज्री शवसा दक्षिणावान् । वसानो अत्कं सुरभिं दृशे कं स्वर्ण नृतविषिरो बभूथ
तुझ्या पायांना तेज मिळावं म्हणून ते उत्सुक असतात, तू धाडसी, वज्रधारी, सामर्थ्यशाली आणि कुशल आहेस. सुगंधी वस्त्र घालून, सुंदर दिसणारा, सोन्यासारखा तू पुरुषांचा प्रमुख झालास.
स सोम आमिश्लतमः सुतो भूद्यस्मिन्पक्तिः पच्यते सन्ति धानाः । इन्द्रं नर स्तुवन्तो ब्रह्मकारा उक्था शंसन्तो देववाततमाः
तो सोमरस उत्तम प्रकारे मिसळलेला आणि पिळलेला आहे; त्यात जेवण शिजतं, धान्य साठलेलं आहे. इंद्राचं स्तवन करणारे, स्तोत्र तयार करणारे पुरुष, देवांनी प्रेरित होऊन त्याचं गुणगान करतात.
न ते अन्तः शवसो धाय्यस्य वि तु बाबधे रोदसी महित्वा । आ ता सूरिः पृणति तूतुजानो यूथेवाप्सु समीजमान ऊती
तुझ्या सामर्थ्याला कुठेच मर्यादा नाही, तुझ्या महानतेला आकाश आणि पृथ्वीही अडवू शकत नाहीत. सूर्य वेगाने फिरून त्यांना भरतो, जणू पाण्यात सैन्य एकत्र करणारा प्रमुखच.
एवेदिन्द्रः सुहव ऋष्वो अस्तूती अनूती हिरिशिप्रः सत्वा । एवा हि जातो असमात्योजाः पुरू च वृत्रा हनति नि दस्यून्
इंद्र सहज बोलावता येणारा, उंच, स्तुती आणि निंदा दोन्ही मिळवणारा, पिवळ्या दाढीचा, बलवान आहे. असा जन्मलेला, तो बळात बरोबरी नसलेला, अनेक शत्रूंना मारतो आणि दस्यूंना खाली पाडतो.
भूय इद्वावृधे वीर्यायँ एको अजुर्यो दयते वसूनि । प्र रिरिचे दिव इन्द्रः पृथिव्या अर्धमिदस्य प्रति रोदसी उभे
तो नेहमीच अधिक सामर्थ्यवान होत गेला; एकटाच, कधीही न संपणारा, तो सर्वांना संपत्ती देतो. इंद्राने आकाश आणि पृथ्वी व्यापली, आणि दोन्ही जगातील अर्धा भाग स्वतःसाठी घेतला.
अधा मन्ये बृहदसुर्यमस्य यानि दाधार नकिरा मिनाति । दिवेदिवे सूर्यो दर्शतो भूद्वि सद्मान्युर्विया सुक्रतुर्धात्
म्हणून मी त्याचं मोठेपण मान्य करतो—तो जे काही धरून ठेवतो, ते कुणीही कमी करू शकत नाही. दिवसेंदिवस सूर्य दिसतो, त्याची निवासस्थाने विशाल आहेत, आणि ज्ञानी असलेला त्याने ती स्थापन केली आहेत.
अद्या चिन्नू चित्तदपो नदीनां यदाभ्यो अरदो गातुमिन्द्र । नि पर्वता अद्मसदो न सेदुस्त्वया दृळ्हानि सुक्रतो रजांसि
आजही, हे इंद्रा, तू नद्यांना मार्ग दाखवला आहेस, जेव्हा तू त्यांना सोडवलं होतंस. पर्वत, जणू जेवत बसलेले, तसे स्थिर राहिले नाहीत; तुझ्यामुळे, हे कुशल, घट्ट भाग खुले झाले.
सत्यमित्तन्न त्वावाँ अन्यो अस्तीन्द्र देवो न मर्त्यो ज्यायान् । अहन्नहिं परिशयानमर्णोऽवासृजो अपो अच्छा समुद्रम्
खरं सांगायचं तर, तुझ्यासारखा दुसरा देव नाही, इंद्रा, आणि कुठलाही माणूस तुझ्यापेक्षा मोठा नाही. तू पाण्यात पडून असलेल्या सर्पाला ठार केलंस, आणि पाण्यांना समुद्राकडे वाहू दिलंस.
त्वमपो वि दुरो विषूचीरिन्द्र दृळ्हमरुजः पर्वतस्य । राजाभवो जगतश्चर्षणीनां साकं सूर्यं जनयन्द्यामुषासम्
तू, इंद्रा, पाण्यांना विभागलं, अडथळे दूर केले, पर्वताची घट्टता मोडली. तू हालचाल करणाऱ्या लोकांचा राजा झालास, सूर्य, आकाश आणि उषा एकत्र निर्माण केलीस.
अभूरेको रयिपते रयीणामा हस्तयोरधिथा इन्द्र कृष्टीः । वि तोके अप्सु तनये च सूरेऽवोचन्त चर्षणयो विवाचः
हे इंद्रा, सर्व संपत्तींचा स्वामी, एकट्यानेच तू सर्व धनाचा अधिपती झाला आहेस. तू सर्व लोकांना आपल्या दोन्ही हातात ठेवलेस. संततीमध्ये, पाण्यात, मुलांमध्ये आणि सूर्यामध्ये लोक वेगवेगळ्या प्रकारे तुझी स्तुती करतात.
त्वद्भियेन्द्र पार्थिवानि विश्वाच्युता चिच्च्यावयन्ते रजांसि । द्यावाक्षामा पर्वतासो वनानि विश्वं दृळ्हं भयते अज्मन्ना ते
इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्यामुळे पृथ्वीवरील सर्व वस्तू, अगदी हलू न शकणाऱ्या गोष्टीही, थरथर कापतात. आकाश, पृथ्वी, पर्वत, अरण्य—सर्व स्थिर गोष्टी तुझ्या जन्मामुळे घाबरतात.
त्वं कुत्सेनाभि शुष्णमिन्द्राशुषं युध्य कुयवं गविष्टौ । दश प्रपित्वे अध सूर्यस्य मुषायश्चक्रमविवे रपांसि
कुत्सासोबत, इंद्रा, तू गायींसाठी झालेल्या युद्धात शुष्ण आणि कुयवावर विजय मिळवला. दहा पिढ्यांपासून तू सूर्याचे धन वाटलेस आणि चोरांच्या किल्ल्यांचा नाश केलास.
त्वं शतान्यव शम्बरस्य पुरो जघन्थाप्रतीनि दस्योः । अशिक्षो यत्र शच्या शचीवो दिवोदासाय सुन्वते सुतक्रे भरद्वाजाय गृणते वसूनि
तू शंबर नावाच्या दस्यूचे शेकडो किल्ले उद्ध्वस्त केलेस, हे इंद्रा. आपल्या सामर्थ्याने, सोम पिणाऱ्या दिवोदासासाठी आणि तुझी स्तुती करणाऱ्या भरद्वाजासाठी तू संपत्ती आणलीस.
स सत्यसत्वन्महते रणाय रथमा तिष्ठ तुविनृम्ण भीमम् । याहि प्रपथिन्नवसोप मद्रिक्प्र च श्रुत श्रावय चर्षणिभ्यः
हे खरे सामर्थ्य असलेले, भीषण शक्तिमान इंद्रा, मोठ्या युद्धासाठी आपल्या रथावर बस. नवीन संपत्ती घेऊन आमच्या मदतीला ये आणि आमच्या स्तुत्या सर्व लोकांपर्यंत पोहोचव.
अपूर्व्या पुरुतमान्यस्मै महे वीराय तवसे तुराय । विरप्शिने वज्रिणे शंतमानि वचांस्यासा स्थविराय तक्षम्
त्या महान, पराक्रमी, बलवान, वीर, वज्रधारी वीरप्शिनसाठी मी नवे, आनंददायी शब्द रचतो, त्या प्राचीन इंद्रासाठी.
स मातरा सूर्येणा कवीनामवासयद्रुजदद्रिं गृणानः । स्वाधीभिरृक्वभिर्वावशान उदुस्रियाणामसृजन्निदानम्
त्याने, स्तुती मिळवून, सूर्यासह, ज्ञानी लोकांच्या मातेला, पर्वत फोडला. आपल्या स्वतःच्या गाण्यांनी आनंदाने गायींच्या वासस्थानांचे बंधन सोडवले.
स वह्निभिरृक्वभिर्गोषु शश्वन्मितज्ञुभिः पुरुकृत्वा जिगाय । पुरः पुरोहा सखिभिः सखीयन्दृळ्हा रुरोज कविभिः कविः सन्
तो नेहमीच अग्नि आणि गाण्यांच्या सहाय्याने, योग्य मोजमाप करणाऱ्यांसोबत, अनेक पराक्रम करतो. मित्रांसोबत किल्ले फोडणारा, ज्ञानी असलेला ज्ञानी, इतर ज्ञानी लोकांसोबत मजबूत किल्ले उद्ध्वस्त करतो.
स नीव्याभिर्जरितारमच्छा महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः । पुरुवीराभिर्वृषभ क्षितीनामा गिर्वणः सुविताय प्र याहि
हे वीरांमध्ये वृषभ, मोठ्या बक्षिसांसह आणि प्रचंड सामर्थ्याने, गायकाजवळ ये. अनेक वीरांसह, गाण्याला आवडणारा, उत्तम भाग्यासाठी ये.
स सर्गेण शवसा तक्तो अत्यैरप इन्द्रो दक्षिणतस्तुराषाट् । इत्था सृजाना अनपावृदर्थं दिवेदिवे विविषुरप्रमृष्यम्
स्वतःच्या वेगाने आणि सामर्थ्याने, इंद्रा, तू दक्षिणेकडील शत्रूंना दूर हाकललेस. अशा प्रकारे, नेहमीच पाठवून, त्यांनी दिवसेंदिवस थकवा न येता, जिंकता न येणारे धन मिळवले.
य ओजिष्ठ इन्द्र तं सु नो दा मदो वृषन्स्वभिष्टिर्दास्वान् । सौवश्व्यं यो वनवत्स्वश्वो वृत्रा समत्सु सासहदमित्रान्
हे सर्वांत बलवान इंद्रा, आम्हाला ते सामर्थ्य दे. हे वृषभ, इच्छित दान देणारा, उदार, ज्याच्याकडे भरपूर घोडे आहेत, स्वतःच्या घोड्यांनी जिंकणारा, तो शत्रूंना आणि विरोधकांना युद्धात सहज पराभूत करो.
त्वां हीन्द्रावसे विवाचो हवन्ते चर्षणयः शूरसातौ । त्वं विप्रेभिर्वि पणीँरशायस्त्वोत इत्सनिता वाजमर्वा
इंद्रा, तुझ्या मदतीसाठी लोक स्पर्धेत तुला हाक मारतात. तू ज्ञानी लोकांसोबत पणींना दूर करतोस आणि तुझ्या सहाय्याने, जलदगतीने, बक्षीस जिंकतोस.
त्वं ताँ इन्द्रोभयाँ अमित्रान्दासा वृत्राण्यार्या च शूर । वधीर्वनेव सुधितेभिरत्कैरा पृत्सु दर्षि नृणां नृतम
इंद्रा, तू दोन्ही शत्रू—दस्यू आणि वृत्र, तसेच आर्य—यांचा नाश केलास. तू धारदार शस्त्रांनी शत्रूंना मारतोस आणि युद्धात सर्वश्रेष्ठ पुरुषांना ओळखतोस.
स त्वं न इन्द्राकवाभिरूती सखा विश्वायुरविता वृधे भूः । स्वर्षाता यद्ध्वयामसि त्वा युध्यन्तो नेमधिता पृत्सु शूर
म्हणून, इंद्रा, तुझ्या अचूक मदतीने, तू आमचा मित्र, सर्व जीवांचा रक्षक आणि वाढीसाठी आधार असो. जेव्हा आम्ही तुझ्या प्रकाशासाठी हाक मारतो, युद्ध करताना आम्ही कधीच मागे हटत नाही.
नूनं न इन्द्रापराय च स्या भवा मृळीक उत नो अभिष्टौ । इत्था गृणन्तो महिनस्य शर्मन्दिवि ष्याम पार्ये गोषतमाः
आता, इंद्रा, तू आमच्यासाठी आणि आमच्या पुढच्या पिढ्यांसाठी दयाळू आणि सहाय्यकारी हो. अशा प्रकारे, तुझ्या महानतेच्या छायेत, आम्ही गायींनी समृद्ध असलेल्या सर्वोच्च स्वर्गात राहू.
सं च त्वे जग्मुर्गिर इन्द्र पूर्वीर्वि च त्वद्यन्ति विभ्वो मनीषाः । पुरा नूनं च स्तुतय ऋषीणां पस्पृध्र इन्द्रे अध्युक्थार्का
इंद्रा, तुझ्याकडे अनेक स्तुतिगीते एकत्र येतात आणि असंख्य विचार तुझ्याकडे येतात, हे महाबलशाली. पूर्वी आणि आता, ऋषींच्या स्तुत्या इंद्रासाठीच्या गाण्यांमध्ये एकमेकांशी स्पर्धा करतात.