वृषा मद इन्द्रे श्लोक उक्था सचा सोमेषु सुतपा ऋजीषी । अर्चत्र्यो मघवा नृभ्य उक्थैर्द्युक्षो राजा गिरामक्षितोतिः
इंद्र, तू वृषभासारखा आहेस, स्तुती आणि गाण्यांनी तुझ्या मनात आनंद भरतो. सोमरस प्यायला तुला खूप आवडते, तू नेहमीच तयार असतोस. दानशूर इंद्र, तुझी माणसांत गाण्यांनी कीर्ती होते, स्वर्गासारखा बलवान राजा, गाण्यांचा खरा आधार आहेस.
ततुरिर्वीरो नर्यो विचेताः श्रोता हवं गृणत उर्व्यूतिः । वसुः शंसो नरां कारुधाया वाजी स्तुतो विदथे दाति वाजम्
तो वीर, तो श्रेष्ठ, तो बुद्धिमान आहे; तो आपल्या आर्जवाला नेहमी ऐकतो आणि सर्वांची रक्षा करतो. तो धन देणारा, पुरुषांच्या कामांसाठी प्रसिद्ध, आणि सभा-मंडळात स्तुती केली की विजय देणारा आहे.
अक्षो न चक्र्योः शूर बृहन्प्र ते मह्ना रिरिचे रोदस्योः । वृक्षस्य नु ते पुरुहूत वया व्यूतयो रुरुहुरिन्द्र पूर्वीः
हे बलाढ्य इंद्रा, तुझं सामर्थ्य मोठ्या रथाच्या अक्षासारखं दोन्ही जगांत पसरलं आहे. खूप वेळा बोलावला जाणारा इंद्रा, तुझ्या मदतीच्या शाखा झाडाच्या फांद्यांसारख्या सर्वत्र पसरल्या आहेत.
शचीवतस्ते पुरुशाक शाका गवामिव स्रुतयः संचरणीः । वत्सानां न तन्तयस्त इन्द्र दामन्वन्तो अदामानः सुदामन्
इंद्रा, तुझ्या अनेक शक्ती झाडाच्या फांद्यांसारख्या पसरलेल्या आहेत, त्या गायींच्या प्रवाहासारख्या सतत वाहतात. वासरांच्या दोरांसारख्या त्या मजबूत, तुटत नाहीत आणि नीट बांधलेल्या आहेत, दानशूरा.
अन्यदद्य कर्वरमन्यदु श्वोऽसच्च सन्मुहुराचक्रिरिन्द्रः । मित्रो नो अत्र वरुणश्च पूषार्यो वशस्य पर्येतास्ति
आज काही घडतं, उद्या काही वेगळं; इंद्र प्रत्येक क्षणी झपाट्याने कृती करतो. मित्र, वरुण, पूषा आणि अर्यमान, आमच्या संपत्तीचं रक्षण इथे करोत.
वि त्वदापो न पर्वतस्य पृष्ठादुक्थेभिरिन्द्रानयन्त यज्ञैः । तं त्वाभिः सुष्टुतिभिर्वाजयन्त आजिं न जग्मुर्गिर्वाहो अश्वाः
इंद्रा, तुझ्यामुळे पर्वताच्या शिखरावरून वाहणाऱ्या पाण्यासारखी पाणी, यज्ञ आणि स्तुतींनी प्रवाहित होतात. या सुंदर गाण्यांनी, ती घोड्यांसारखी वेगाने स्पर्धेकडे धावतात, गाण्यांना प्रिय असलेल्या इंद्रा.
न यं जरन्ति शरदो न मासा न द्याव इन्द्रमवकर्शयन्ति । वृद्धस्य चिद्वर्धतामस्य तनू स्तोमेभिरुक्थैश्च शस्यमाना
इंद्राला वर्षे किंवा महिने थकवत नाहीत; आकाश किंवा पृथ्वी त्याचं सामर्थ्य कमी करत नाही. तो वृद्ध झाला तरी त्याचं शरीर वाढतच राहतं; गाण्यांनी आणि स्तुतींनी त्याची नेहमीच कीर्ती केली जाते.
न वीळवे नमते न स्थिराय न शर्धते दस्युजूताय स्तवान् । अज्रा इन्द्रस्य गिरयश्चिदृष्वा गम्भीरे चिद्भवति गाधमस्मै
तो ना दुर्बळाला वाकतो, ना बलाढ्याला, ना शत्रूच्या स्तुतीला झुकतो. इंद्रासमोर पर्वतही हलतात; खोल ठिकाणीही तो वाट काढतो.
गम्भीरेण न उरुणामत्रिन्प्रेषो यन्धि सुतपावन्वाजान् । स्था ऊ षु ऊर्ध्व ऊती अरिषण्यन्नक्तोर्व्युष्टौ परितक्म्यायाम्
हे शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, तुझ्या खोल आणि विशाल सामर्थ्याने बक्षिसं मिळवून दे. सोमरस प्यायल्यावर, तुझ्या रक्षणाने नेहमी उभा राहा, पराभूत न होता, पहाटे आणि रात्रीच्या शेवटी आमच्या सुरक्षिततेसाठी.
सचस्व नायमवसे अभीक इतो वा तमिन्द्र पाहि रिषः । अमा चैनमरण्ये पाहि रिषो मदेम शतहिमाः सुवीराः
आमच्या मदतीला ये, मदतीसाठी जवळ रहा; कुठूनही, इंद्रा, आम्हाला संकटापासून वाचव. घरात असो वा जंगलात, त्याला वाचव; आम्ही शंभर सामर्थ्यांनी धाडसाने जगू.
या त ऊतिरवमा या परमा या मध्यमेन्द्र शुष्मिन्नस्ति । ताभिरू षु वृत्रहत्येऽवीर्न एभिश्च वाजैर्महान्न उग्र
इंद्रा, तुझी जी मदत जवळ आहे, जी दूर आहे, किंवा जी मधे आहे, त्या सगळ्यांनी आम्हाला वृत्राचा नाश करताना मदत कर. या सर्व बक्षिसांनी, हे महान आणि भयंकर इंद्रा, आमच्यावर कृपा कर.
आभि स्पृधो मिथतीररिषण्यन्नमित्रस्य व्यथया मन्युमिन्द्र । आभिर्विश्वा अभियुजो विषूचीरार्याय विशोऽव तारीर्दासीः
या शक्तींनी, शत्रू आणि विरोध करणाऱ्यांना दूर कर, हे अपराजित इंद्रा; शत्रूचा राग मोड. या शक्तींनी सर्व शत्रूंच्या सैन्याला हरव, दस्यूंना पळवून लाव, आणि आर्य लोकांना सुरक्षित पार ने.
इन्द्र जामय उत येऽजामयोऽर्वाचीनासो वनुषो युयुज्रे । त्वमेषां विथुरा शवांसि जहि वृष्ण्यानि कृणुही पराचः
इंद्रा, आप्त असो वा अनोळखी, जवळचे असो वा दूरचे, हे द्वेष करणारे एकत्र आले आहेत. तू त्यांच्या सामर्थ्याचा भेद करणारा आहेस; बलवानांना हरव आणि त्यांना दूर लोट.
शूरो वा शूरं वनते शरीरैस्तनूरुचा तरुषि यत्कृण्वैते । तोके वा गोषु तनये यदप्सु वि क्रन्दसी उर्वरासु ब्रवैते
बलवान आपल्या शरीराच्या सामर्थ्याने दुसऱ्या बलवानाला जिंकतो, जेव्हा तो स्वतःच्या बळावर कृती करतो. मुलांमध्ये, गायींमध्ये, संततीमध्ये किंवा पाण्यात, तू दोन्ही जगात गडगडाट करतोस, आणि शेतात बोलतोस.
नहि त्वा शूरो न तुरो न धृष्णुर्न त्वा योधो मन्यमानो युयोध । इन्द्र नकिष्ट्वा प्रत्यस्त्येषां विश्वा जातान्यभ्यसि तानि
कोणताही बलवान, वेगवान, धाडसी किंवा स्वतःला योद्धा समजणारा तुला कधीच जिंकू शकला नाही. इंद्रा, तुझ्यापुढे कोणीच टिकू शकत नाही; तू सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ आहेस.
स पत्यत उभयोर्नृम्णमयोर्यदी वेधसः समिथे हवन्ते । वृत्रे वा महो नृवति क्षये वा व्यचस्वन्ता यदि वितन्तसैते
जेव्हा बुद्धिमान लोक सभा-मंडळात तुला हाक मारतात, तेव्हा दोन्ही बाजूंनी शत्रू पडतात. वृत्राचा नाश असो, मोठी लढाई असो, किंवा लोकांच्या जमावात फूट पडली असो, तू त्यांना दूर करतोस.
अध स्मा ते चर्षणयो यदेजानिन्द्र त्रातोत भवा वरूता । अस्माकासो ये नृतमासो अर्य इन्द्र सूरयो दधिरे पुरो नः
इंद्रा, जेव्हा तू येतोस, तेव्हा सर्व लोक आनंदित होतात; आमचा रक्षक आणि संरक्षक हो. जे सत्यप्रिय आणि श्रेष्ठ आर्य आहेत, हे इंद्रा, ते ज्ञानी आमचे पुढारी पुढे ठेवोत.
अनु ते दायि मह इन्द्रियाय सत्रा ते विश्वमनु वृत्रहत्ये । अनु क्षत्रमनु सहो यजत्रेन्द्र देवेभिरनु ते नृषह्ये
तुझ्या सर्व शक्ती तुझ्या महानतेसाठी दिल्या आहेत; वृत्राचा नाश करताना सर्व काही तुझ्यासाठी आहे. तुझं सामर्थ्य, तुझी ताकद, तुझं पूजन, हे इंद्रा, देवांसोबत, तुझं सर्व वीरत्व तुझ्याजवळ आहे.
एवा न स्पृधः समजा समत्स्विन्द्र रारन्धि मिथतीरदेवीः । विद्याम वस्तोरवसा गृणन्तो भरद्वाजा उत त इन्द्र नूनम्
हे इंद्रा, प्रत्येक स्पर्धेत आमच्या विरोधकांवर विजय मिळवून दे. देव्या एकमेकींशी स्पर्धा करत असताना संतुष्ट होवोत. आम्ही भरद्वाज तुझी स्तुती करत आहोत, तुझ्या कृपेने आम्हाला हे धन मिळू दे, हे इंद्रा, आत्ताच.
श्रुधी न इन्द्र ह्वयामसि त्वा महो वाजस्य सातौ वावृषाणाः । सं यद्विशोऽयन्त शूरसाता उग्रं नोऽवः पार्ये अहन्दाः
हे इंद्रा, आम्ही तुला हाक मारतो, मोठ्या बळाच्या बक्षिसासाठी आम्ही उत्सुक आहोत. जेव्हा वीरांचे बक्षीस मिळवण्यासाठी लोक एकत्र येतात, त्या दिवशी, हे बलाढ्य, आम्हाला तुझं रक्षण मिळू दे.
त्वां वाजी हवते वाजिनेयो महो वाजस्य गध्यस्य सातौ । त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं तरुत्रं त्वां चष्टे मुष्टिहा गोषु युध्यन्
बक्षीस मिळवणारा तुझं नाव घेतो, हे इंद्रा, मोठ्या आणि हव्या असलेल्या बक्षिसासाठी. वृत्रांशीच्या लढायांमध्ये तू खरा स्वामी आणि बलवान आहेस; गायींसाठीच्या संघर्षात मुष्टीने लढणारा तुझीच मदत मागतो.
त्वं कविं चोदयोऽर्कसातौ त्वं कुत्साय शुष्णं दाशुषे वर्क् । त्वं शिरो अमर्मणः पराहन्नतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन्
तू कवीला स्तुती मिळवण्यासाठी प्रेरणा देतोस; कुत्सासाठी तू शुष्णाचा नाश केलास, भक्तासाठी. तू जिवंत नसलेल्या शत्रूचं डोकं उडवलंस आणि अतिथिग्वासाठी मोठं कार्य केलंस.
त्वं रथं प्र भरो योधमृष्वमावो युध्यन्तं वृषभं दशद्युम् । त्वं तुग्रं वेतसवे सचाहन्त्वं तुजिं गृणन्तमिन्द्र तूतोः
तू रथाला पुढे नेतोस, उंच योद्ध्याला आणि लढणाऱ्या दशल्यूम वृषभाला युद्धात उतरवतोस. तुग्राला वेतसूसाठी मदत केलीस; तुझी स्तुती करणाऱ्या तुजीचं, हे इंद्रा, संकटापासून रक्षण कर.
त्वं तदुक्थमिन्द्र बर्हणा कः प्र यच्छता सहस्रा शूर दर्षि । अव गिरेर्दासं शम्बरं हन्प्रावो दिवोदासं चित्राभिरूती
हे इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याने तू त्या स्तुतीमध्ये दिलेली हजारो दानं पाहिलीस. पर्वतावरून दास शंबराचा नाश केलास आणि दिवोदासाला अद्भुत मदत दिलीस.
त्वं श्रद्धाभिर्मन्दसानः सोमैर्दभीतये चुमुरिमिन्द्र सिष्वप् । त्वं रजिं पिठीनसे दशस्यन्षष्टिं सहस्रा शच्या सचाहन्
श्रद्धा आणि सोमाने तृप्त होऊन, हे इंद्रा, तू आमच्या सुरक्षिततेसाठी चुमुरीचा नाश केलास. तू राजीला मोडून टाकलंस आणि आपल्या सामर्थ्याने एकत्र साठ हजारांचा नाश केलास.
अहं चन तत्सूरिभिरानश्यां तव ज्याय इन्द्र सुम्नमोजः । त्वया यत्स्तवन्ते सधवीर वीरास्त्रिवरूथेन नहुषा शविष्ठ
मीही ज्ञानी लोकांसह तुझ्या कृपेचा, तुझ्या मोठ्या दयाळूपणाचा आणि बळाचा लाभ घेऊ दे, हे इंद्रा. जे वीर तुझी स्तुती करतात, त्यांना, हे नहुषपुत्र, तू तिप्पट संरक्षण देतोस.
वयं ते अस्यामिन्द्र द्युम्नहूतौ सखायः स्याम महिन प्रेष्ठाः । प्रातर्दनिः क्षत्रश्रीरस्तु श्रेष्ठो घने वृत्राणां सनये धनानाम्
हे इंद्रा, या कीर्तीच्या आह्वानात आम्ही तुझे मित्र होऊ, तुझ्या मोठेपणाने सर्वांत मानाचे ठरू. प्रातर्दनाला उत्तम राजसौभाग्य लाभो, तो युद्धात श्रेष्ठ ठरो आणि वृत्रांमध्ये धनाचा विजेता होवो.
किमस्य मदे किम्वस्य पीताविन्द्रः किमस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि किं ते अस्य पुरा विविद्रे किमु नूतनासः
या पेयाच्या आनंदासाठी, या पिण्यासाठी, या मैत्रीसाठी इंद्राने काय केलं? जे सभा किंवा रणांगणात बसतात, त्यांनी पूर्वी त्याला ओळखलं होतं का, की आत्ताच?
सदस्य मदे सद्वस्य पीताविन्द्रः सदस्य सख्ये चकार । रणा वा ये निषदि सत्ते अस्य पुरा विविद्रे सदु नूतनासः
या पेयाच्या आनंदासाठी, या पिण्यासाठी, या मैत्रीसाठीच इंद्र वागत असतो. सभा असो वा रणांगण, त्याच्यासोबत बसणाऱ्यांनी पूर्वी त्याला ओळखलं होतं का, की आत्ताच?
नहि नु ते महिमनः समस्य न मघवन्मघवत्त्वस्य विद्म । न राधसोराधसो नूतनस्येन्द्र नकिर्ददृश इन्द्रियं ते
खरंच, तुझ्या सामर्थ्याचं पूर्ण मोठेपण आम्हाला माहीत नाही, हे दानशूरा, ना तुझ्या दानाचं. तुझ्या जुन्या आणि नव्या दानांचं, हे इंद्रा, कुणीही मर्यादा पाहिलेली नाही.