तमु नः पूर्वे पितरो नवग्वाः सप्त विप्रासो अभि वाजयन्तः । नक्षद्दाभं ततुरिं पर्वतेष्ठामद्रोघवाचं मतिभिः शविष्ठम्
आपले पूर्वज, नवग्व, सात ऋषी, विजयासाठी त्याची स्तुती करीत. त्यांनी कधीही चुकले नाही, तो पर्वतावरचा बलवान, ज्याची वाणी खरी आहे, त्यांनी आपल्या बुद्धीने त्याची स्तुती केली.
तमीमह इन्द्रमस्य रायः पुरुवीरस्य नृवतः पुरुक्षोः । यो अस्कृधोयुरजरः स्वर्वान्तमा भर हरिवो मादयध्यै
आपण त्या इंद्राची स्तुती करतो, जो संपत्तीचा स्वामी, अनेक वीरांचा, पुरुषांचा आणि सामर्थ्याचा आहे. जो न थकणारा, न वृद्ध होणारा, प्रकाशाचा धनी आहे, हे हरिव, आमच्या आनंदासाठी तो आम्हाला मिळवून दे.
तन्नो वि वोचो यदि ते पुरा चिज्जरितार आनशुः सुम्नमिन्द्र । कस्ते भागः किं वयो दुध्र खिद्वः पुरुहूत पुरूवसोऽसुरघ्नः
हे इन्द्रा, मी तुला सांगतो—पूर्वी जे तुझे स्तुती करणारे होते, त्यांनी तुला कधी आनंद दिला असेल, तर तुझा हिस्सा कोणता, तुझी शक्ती किती आहे? अनेकदा हाक दिला जाणारा, भरपूर दान देणारा, असुरांचा नाश करणारा इन्द्रा, हे सर्व तुझ्याचकडून आहे.
तं पृच्छन्ती वज्रहस्तं रथेष्ठामिन्द्रं वेपी वक्वरी यस्य नू गीः । तुविग्राभं तुविकूर्मिं रभोदां गातुमिषे नक्षते तुम्रमच्छ
ती स्त्री, जी रथावर उभी असलेल्या वज्रधारी इन्द्राला विचारते, तिचा थरथरणारा आवाज आता त्याची स्तुती करतो; बलवान हात असलेला, सामर्थ्यशाली, संपत्ती देणारा तो इन्द्र, तिला विजयाचा मार्ग मिळवून देण्यासाठी जवळ येतो.
अया ह त्यं मायया वावृधानं मनोजुवा स्वतवः पर्वतेन । अच्युता चिद्वीळिता स्वोजो रुजो वि दृळ्हा धृषता विरप्शिन्
स्वतःच्या सामर्थ्याने वाढलेला, विचारासारखा जलद, स्वबलाने परिपूर्ण असलेला तो, पर्वतासह—even जे हलत नाहीत तेही—त्याच्या शक्तीने तुटतात; त्याच्या जोरावर तो कठीण, धाडसी आणि तेजस्वी गोष्टीही मोडतो.
तं वो धिया नव्यस्या शविष्ठं प्रत्नं प्रत्नवत्परितंसयध्यै । स नो वक्षदनिमानः सुवह्मेन्द्रो विश्वान्यति दुर्गहाणि
त्या सर्वात बलवान, प्राचीन आणि नेहमी नवा वाटणाऱ्या इन्द्राकडे तुमचे मन लावा, त्याची स्तुती करा; तो इन्द्रा, कोणतीही अडचण न येऊ देता, आपल्याला सुखरूप मार्ग दाखवो आणि सर्व अडथळे दूर करो.
आ जनाय द्रुह्वणे पार्थिवानि दिव्यानि दीपयोऽन्तरिक्षा । तपा वृषन्विश्वतः शोचिषा तान्ब्रह्मद्विषे शोचय क्षामपश्च
लोकांसाठी, पृथ्वीवरील आणि आकाशातील सर्व क्षेत्रे उजळव, आणि मधल्या जागाही प्रकाशमान कर; सर्व बाजूंनी आपल्या तेजाने जाळ, प्रार्थनेचे शत्रू आणि निष्फळ लोकांना जाळून टाक.
भुवो जनस्य दिव्यस्य राजा पार्थिवस्य जगतस्त्वेषसंदृक् । धिष्व वज्रं दक्षिण इन्द्र हस्ते विश्वा अजुर्य दयसे वि मायाः
तू आकाशातील आणि पृथ्वीवरील लोकांचा राजा आहेस, तुझी नजर तीव्र आहे; वज्र आपल्या उजव्या हातात घे, इन्द्रा, आणि त्या वज्राने सर्व अमर आणि मायावी शक्तींना नष्ट कर.
आ संयतमिन्द्र णः स्वस्तिं शत्रुतूर्याय बृहतीममृध्राम् । यया दासान्यार्याणि वृत्रा करो वज्रिन्सुतुका नाहुषाणि
इन्द्रा, आमच्यासाठी अखंड कल्याण घेऊन ये, शत्रूंवर विजय मिळवण्यासाठी तुझी मोठी आणि अटळ शक्ती घेऊन ये; ज्याने तू दास आणि आर्य शत्रूंना, तसेच नाहुषालाही जिंकलेस, तीच शक्ती आम्हाला मिळू दे.
स नो नियुद्भिः पुरुहूत वेधो विश्ववाराभिरा गहि प्रयज्यो । न या अदेवो वरते न देव आभिर्याहि तूयमा मद्र्यद्रिक्
अनेकदा हाक दिला जाणारा, ज्ञानी इन्द्रा, आपल्या सर्व सैन्यासह आणि सर्व वरांसह आमच्याकडे ये; ज्यांना ना देव, ना अधर्मी कोणीही मागे टाकू शकत नाही, त्या सर्वांसह, आमच्या यज्ञस्थळी ये.
सुत इत्त्वं निमिश्ल इन्द्र सोमे स्तोमे ब्रह्मणि शस्यमान उक्थे । यद्वा युक्ताभ्यां मघवन्हरिभ्यां बिभ्रद्वज्रं बाह्वोरिन्द्र यासि
इन्द्रा, तुझी स्तुती आम्ही पिळलेल्या सोमामध्ये, स्तोत्रामध्ये, गाण्यामध्ये आणि ऋचांमध्ये करतो; मग तू आपल्या दोन सुंदर घोड्यांसह, हातात वज्र घेऊन येत असशील.
यद्वा दिवि पार्ये सुष्विमिन्द्र वृत्रहत्येऽवसि शूरसातौ । यद्वा दक्षस्य बिभ्युषो अबिभ्यदरन्धयः शर्धत इन्द्र दस्यून्
इन्द्रा, स्वर्गात किंवा पृथ्वीवर, तू वृताचा वध करताना किंवा वीरांच्या युद्धात मदत करत असतोस; किंवा जेव्हा तू आपल्या सामर्थ्याने दस्यूंना घाबरवलेस आणि शत्रूंना पळवलेस.
पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं प्रणेनीरुग्रो जरितारमूती । कर्ता वीराय सुष्वय उ लोकं दाता वसु स्तुवते कीरये चित्
इन्द्रा, तू पिळलेला सोम प्या, तू बलवान, रक्षण करणारा, कठोर आणि गायकाचा आधार आहेस; तू वीराला जागा मिळवून दे, बलवानाला मदत कर, आणि स्तुती करणाऱ्याला संपत्ती दे.
गन्तेयान्ति सवना हरिभ्यां बभ्रिर्वज्रं पपिः सोमं ददिर्गाः । कर्ता वीरं नर्यं सर्ववीरं श्रोता हवं गृणत स्तोमवाहाः
तो आपल्या दोन सुंदर घोड्यांसह सोमपानासाठी येतो, वज्र घेऊन, सोम पितो, गायी देतो; तो वीराला, पुरुषार्थी आणि सर्वशक्तिमान बनवतो, तो हाक ऐकतो आणि स्तोत्र घेऊन येतो.
अस्मै वयं यद्वावान तद्विविष्म इन्द्राय यो नः प्रदिवो अपस्कः । सुते सोमे स्तुमसि शंसदुक्थेन्द्राय ब्रह्म वर्धनं यथासत्
आम्ही जे काही केले आहे, ते सर्व आम्ही इन्द्राला सांगतो, जो वरून आमचा मदतीला येतो; आम्ही पिळलेल्या सोमामध्ये गाण्याने त्याची स्तुती करतो, आणि योग्य त्या प्रकारे वाढणारे स्तोत्र इन्द्रासाठी गातो.
ब्रह्माणि हि चकृषे वर्धनानि तावत्त इन्द्र मतिभिर्विविष्मः । सुते सोमे सुतपाः शंतमानि राण्ड्या क्रियास्म वक्षणानि यज्ञैः
तूच हे स्तोत्रे आणि वाढवणारी साधने निर्माण केलीस; आतापर्यंत आम्ही आपल्या बुद्धीने तुला ओळखले आहे; पिळलेल्या सोमामध्ये, हे सोमपान करणाऱ्या, सर्वात प्रिय, आम्ही तुझ्यासाठी यज्ञांनी तुझे भांडार भरू.
स नो बोधि पुरोळाशं रराणः पिबा तु सोमं गोऋजीकमिन्द्र । एदं बर्हिर्यजमानस्य सीदोरुं कृधि त्वायत उ लोकम्
आमच्या यज्ञस्वीकारासाठी लक्ष दे, सोम प्या, वृषभासारखा गर्जणारा इन्द्रा; या यजमानाच्या पवित्र कुशांवर बस, आणि तुझी इच्छा असलेल्या भक्तासाठी जागा मोठी कर.
स मन्दस्वा ह्यनु जोषमुग्र प्र त्वा यज्ञास इमे अश्नुवन्तु । प्रेमे हवासः पुरुहूतमस्मे आ त्वेयं धीरवस इन्द्र यम्याः
हे बलाढ्य इन्द्रा, तुझ्या इच्छेनुसार आनंदी हो, हे यज्ञ तुझ्यापर्यंत पोहोचू देत; या हाकाही, अनेकदा हाक दिल्या गेलेल्या, आमच्याकडे येऊ देत; हे इन्द्रा, या सर्व शहाण्या आणि योग्य भावना तुझ्याच आहेत.
तं वः सखायः सं यथा सुतेषु सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् । कुवित्तस्मा असति नो भराय न सुष्विमिन्द्रोऽवसे मृधाति
मित्रांनो, जसे सोमपानाच्या वेळी, तसेच त्या दानशूर इन्द्राला सोमाने तृप्त करा; कोण जाणे, तो आपल्याला युद्धात मदत करील का? कारण पिळलेल्या सोमामध्ये इन्द्रा कधीच मदतीपासून मागे हटत नाही.
एवेदिन्द्रः सुते अस्तावि सोमे भरद्वाजेषु क्षयदिन्मघोनः । असद्यथा जरित्र उत सूरिरिन्द्रो रायो विश्ववारस्य दाता
इन्द्रा, येथे पिळलेल्या सोमामध्ये, भरद्वाजांच्या मध्ये, या दानशूर राजाने आनंद घेतला; गायक असो वा ज्ञानी, इन्द्रा सर्व प्रकारच्या संपत्तीचा दाता आहे.
वृषा मद इन्द्रे श्लोक उक्था सचा सोमेषु सुतपा ऋजीषी । अर्चत्र्यो मघवा नृभ्य उक्थैर्द्युक्षो राजा गिरामक्षितोतिः
इंद्र, तू वृषभासारखा आहेस, स्तुती आणि गाण्यांनी तुझ्या मनात आनंद भरतो. सोमरस प्यायला तुला खूप आवडते, तू नेहमीच तयार असतोस. दानशूर इंद्र, तुझी माणसांत गाण्यांनी कीर्ती होते, स्वर्गासारखा बलवान राजा, गाण्यांचा खरा आधार आहेस.
ततुरिर्वीरो नर्यो विचेताः श्रोता हवं गृणत उर्व्यूतिः । वसुः शंसो नरां कारुधाया वाजी स्तुतो विदथे दाति वाजम्
तो वीर, तो श्रेष्ठ, तो बुद्धिमान आहे; तो आपल्या आर्जवाला नेहमी ऐकतो आणि सर्वांची रक्षा करतो. तो धन देणारा, पुरुषांच्या कामांसाठी प्रसिद्ध, आणि सभा-मंडळात स्तुती केली की विजय देणारा आहे.
अक्षो न चक्र्योः शूर बृहन्प्र ते मह्ना रिरिचे रोदस्योः । वृक्षस्य नु ते पुरुहूत वया व्यूतयो रुरुहुरिन्द्र पूर्वीः
हे बलाढ्य इंद्रा, तुझं सामर्थ्य मोठ्या रथाच्या अक्षासारखं दोन्ही जगांत पसरलं आहे. खूप वेळा बोलावला जाणारा इंद्रा, तुझ्या मदतीच्या शाखा झाडाच्या फांद्यांसारख्या सर्वत्र पसरल्या आहेत.
शचीवतस्ते पुरुशाक शाका गवामिव स्रुतयः संचरणीः । वत्सानां न तन्तयस्त इन्द्र दामन्वन्तो अदामानः सुदामन्
इंद्रा, तुझ्या अनेक शक्ती झाडाच्या फांद्यांसारख्या पसरलेल्या आहेत, त्या गायींच्या प्रवाहासारख्या सतत वाहतात. वासरांच्या दोरांसारख्या त्या मजबूत, तुटत नाहीत आणि नीट बांधलेल्या आहेत, दानशूरा.
अन्यदद्य कर्वरमन्यदु श्वोऽसच्च सन्मुहुराचक्रिरिन्द्रः । मित्रो नो अत्र वरुणश्च पूषार्यो वशस्य पर्येतास्ति
आज काही घडतं, उद्या काही वेगळं; इंद्र प्रत्येक क्षणी झपाट्याने कृती करतो. मित्र, वरुण, पूषा आणि अर्यमान, आमच्या संपत्तीचं रक्षण इथे करोत.
वि त्वदापो न पर्वतस्य पृष्ठादुक्थेभिरिन्द्रानयन्त यज्ञैः । तं त्वाभिः सुष्टुतिभिर्वाजयन्त आजिं न जग्मुर्गिर्वाहो अश्वाः
इंद्रा, तुझ्यामुळे पर्वताच्या शिखरावरून वाहणाऱ्या पाण्यासारखी पाणी, यज्ञ आणि स्तुतींनी प्रवाहित होतात. या सुंदर गाण्यांनी, ती घोड्यांसारखी वेगाने स्पर्धेकडे धावतात, गाण्यांना प्रिय असलेल्या इंद्रा.
न यं जरन्ति शरदो न मासा न द्याव इन्द्रमवकर्शयन्ति । वृद्धस्य चिद्वर्धतामस्य तनू स्तोमेभिरुक्थैश्च शस्यमाना
इंद्राला वर्षे किंवा महिने थकवत नाहीत; आकाश किंवा पृथ्वी त्याचं सामर्थ्य कमी करत नाही. तो वृद्ध झाला तरी त्याचं शरीर वाढतच राहतं; गाण्यांनी आणि स्तुतींनी त्याची नेहमीच कीर्ती केली जाते.
न वीळवे नमते न स्थिराय न शर्धते दस्युजूताय स्तवान् । अज्रा इन्द्रस्य गिरयश्चिदृष्वा गम्भीरे चिद्भवति गाधमस्मै
तो ना दुर्बळाला वाकतो, ना बलाढ्याला, ना शत्रूच्या स्तुतीला झुकतो. इंद्रासमोर पर्वतही हलतात; खोल ठिकाणीही तो वाट काढतो.
गम्भीरेण न उरुणामत्रिन्प्रेषो यन्धि सुतपावन्वाजान् । स्था ऊ षु ऊर्ध्व ऊती अरिषण्यन्नक्तोर्व्युष्टौ परितक्म्यायाम्
हे शत्रूंचा नाश करणाऱ्या, तुझ्या खोल आणि विशाल सामर्थ्याने बक्षिसं मिळवून दे. सोमरस प्यायल्यावर, तुझ्या रक्षणाने नेहमी उभा राहा, पराभूत न होता, पहाटे आणि रात्रीच्या शेवटी आमच्या सुरक्षिततेसाठी.
सचस्व नायमवसे अभीक इतो वा तमिन्द्र पाहि रिषः । अमा चैनमरण्ये पाहि रिषो मदेम शतहिमाः सुवीराः
आमच्या मदतीला ये, मदतीसाठी जवळ रहा; कुठूनही, इंद्रा, आम्हाला संकटापासून वाचव. घरात असो वा जंगलात, त्याला वाचव; आम्ही शंभर सामर्थ्यांनी धाडसाने जगू.