यस्ता चकार स कुह स्विदिन्द्रः कमा जनं चरति कासु विक्षु । कस्ते यज्ञो मनसे शं वराय को अर्क इन्द्र कतमः स होता
ज्याने हे महान कार्य केले, तो इंद्र कुठे आहे? तो कोणत्या लोकांमध्ये वावरतो? तुझ्या मनाला कोणता यज्ञ प्रिय आहे? कोणती स्तुती तुला आवडते, आणि तो यज्ञकर्ता कोण आहे?
इदा हि ते वेविषतः पुराजाः प्रत्नास आसुः पुरुकृत्सखायः । ये मध्यमास उत नूतनास उतावमस्य पुरुहूत बोधि
हे नेहमी विजय मिळवणाऱ्या, तुझे जुने मित्र, जे पूर्वी जन्मले, ते आता तुझ्यासाठी उत्सुक झाले आहेत. ते मधल्या काळातले असोत, नवे असोत किंवा अगदी लहान असोत, त्यांची आठवण ठेव.
तं पृच्छन्तोऽवरासः पराणि प्रत्ना त इन्द्र श्रुत्यानु येमुः । अर्चामसि वीर ब्रह्मवाहो यादेव विद्म तात्त्वा महान्तम्
जे नंतरचे लोक विचारतात, त्यांनी तुझ्या प्राचीन कीर्तीचा माग घेतला आहे, इंद्रा. हे वीर, आम्ही तुला आमच्या ज्ञानाप्रमाणे, प्रार्थनेने आणि स्तोत्रांनी गौरवतो.
अभि त्वा पाजो रक्षसो वि तस्थे महि जज्ञानमभि तत्सु तिष्ठ । तव प्रत्नेन युज्येन सख्या वज्रेण धृष्णो अप ता नुदस्व
राक्षसांची शक्ती तुझ्याविरुद्ध उभी राहिली आहे. त्या महान जन्मात तू ठाम उभा रहा. तुझ्या जुन्या मैत्रीने आणि वज्राने, हे धाडसी, त्यांना दूर हाकल.
स तु श्रुधीन्द्र नूतनस्य ब्रह्मण्यतो वीर कारुधायः । त्वं ह्यापिः प्रदिवि पितॄणां शश्वद्बभूथ सुहव एष्टौ
आता, इंद्रा, या नवीन कवीची प्रार्थना ऐक, हे वीर. कारण तू नेहमीच आमच्या पूर्वजांचा मदतीला आला आहेस, आणि यज्ञात नेहमीच आवडता ठरलास.
प्रोतये वरुणं मित्रमिन्द्रं मरुतः कृष्वावसे नो अद्य । प्र पूषणं विष्णुमग्निं पुरंधिं सवितारमोषधीः पर्वताँश्च
आज आपल्या मदतीसाठी वरुण, मित्र, इंद्र, मरुत यांना बोलवा. पूषण, विष्णु, अग्नी, पुरंधी, सविता, औषधी आणि पर्वत यांनाही आवाहन करा.
इम उ त्वा पुरुशाक प्रयज्यो जरितारो अभ्यर्चन्त्यर्कैः । श्रुधी हवमा हुवतो हुवानो न त्वावाँ अन्यो अमृत त्वदस्ति
हे इंद्रा, हे अनेक गायक, यज्ञास पात्र, तुला स्तोत्रांनी गौरवतात. जो तुला हाक मारतो त्याचा आवाज ऐक, कारण तुझ्यासारखा दुसरा अमर नाही.
नू म आ वाचमुप याहि विद्वान्विश्वेभिः सूनो सहसो यजत्रैः । ये अग्निजिह्वा ऋतसाप आसुर्ये मनुं चक्रुरुपरं दसाय
आता, हे ज्ञानी, माझ्या वाणीपाशी ये, सर्व सामर्थ्यशाली पुत्रांसह, जे यज्ञास पात्र आहेत. ज्यांची जीभ अग्नी आहे, जे सत्याचे पालन करतात, ज्यांनी मनुंना लोकांचा प्रमुख केले.
स नो बोधि पुरएता सुगेषूत दुर्गेषु पथिकृद्विदानः । ये अश्रमास उरवो वहिष्ठास्तेभिर्न इन्द्राभि वक्षि वाजम्
आमचा पुढारी हो, चांगल्या आणि कठीण वाटा ओळखणारा, मार्ग दाखवणारा. जे थकता नाहीत, दूरपर्यंत मदत करणारे आहेत, त्यांच्या मदतीने, इंद्रा, आम्हाला विजयाकडे घेऊन चल.
य एक इद्धव्यश्चर्षणीनामिन्द्रं तं गीर्भिरभ्यर्च आभिः । यः पत्यते वृषभो वृष्ण्यावान्सत्यः सत्वा पुरुमायः सहस्वान्
सर्व लोकांनी ज्याला बोलवावे असा एकच आहे — तो म्हणजे इंद्र. चला, आपण त्याची स्तुती करू. तो वृषभ, सामर्थ्यवान, खरा, अनेक रूपांनी युक्त आणि बलवान आहे.
तमु नः पूर्वे पितरो नवग्वाः सप्त विप्रासो अभि वाजयन्तः । नक्षद्दाभं ततुरिं पर्वतेष्ठामद्रोघवाचं मतिभिः शविष्ठम्
आपले पूर्वज, नवग्व, सात ऋषी, विजयासाठी त्याची स्तुती करीत. त्यांनी कधीही चुकले नाही, तो पर्वतावरचा बलवान, ज्याची वाणी खरी आहे, त्यांनी आपल्या बुद्धीने त्याची स्तुती केली.
तमीमह इन्द्रमस्य रायः पुरुवीरस्य नृवतः पुरुक्षोः । यो अस्कृधोयुरजरः स्वर्वान्तमा भर हरिवो मादयध्यै
आपण त्या इंद्राची स्तुती करतो, जो संपत्तीचा स्वामी, अनेक वीरांचा, पुरुषांचा आणि सामर्थ्याचा आहे. जो न थकणारा, न वृद्ध होणारा, प्रकाशाचा धनी आहे, हे हरिव, आमच्या आनंदासाठी तो आम्हाला मिळवून दे.
तन्नो वि वोचो यदि ते पुरा चिज्जरितार आनशुः सुम्नमिन्द्र । कस्ते भागः किं वयो दुध्र खिद्वः पुरुहूत पुरूवसोऽसुरघ्नः
हे इन्द्रा, मी तुला सांगतो—पूर्वी जे तुझे स्तुती करणारे होते, त्यांनी तुला कधी आनंद दिला असेल, तर तुझा हिस्सा कोणता, तुझी शक्ती किती आहे? अनेकदा हाक दिला जाणारा, भरपूर दान देणारा, असुरांचा नाश करणारा इन्द्रा, हे सर्व तुझ्याचकडून आहे.
तं पृच्छन्ती वज्रहस्तं रथेष्ठामिन्द्रं वेपी वक्वरी यस्य नू गीः । तुविग्राभं तुविकूर्मिं रभोदां गातुमिषे नक्षते तुम्रमच्छ
ती स्त्री, जी रथावर उभी असलेल्या वज्रधारी इन्द्राला विचारते, तिचा थरथरणारा आवाज आता त्याची स्तुती करतो; बलवान हात असलेला, सामर्थ्यशाली, संपत्ती देणारा तो इन्द्र, तिला विजयाचा मार्ग मिळवून देण्यासाठी जवळ येतो.
अया ह त्यं मायया वावृधानं मनोजुवा स्वतवः पर्वतेन । अच्युता चिद्वीळिता स्वोजो रुजो वि दृळ्हा धृषता विरप्शिन्
स्वतःच्या सामर्थ्याने वाढलेला, विचारासारखा जलद, स्वबलाने परिपूर्ण असलेला तो, पर्वतासह—even जे हलत नाहीत तेही—त्याच्या शक्तीने तुटतात; त्याच्या जोरावर तो कठीण, धाडसी आणि तेजस्वी गोष्टीही मोडतो.
तं वो धिया नव्यस्या शविष्ठं प्रत्नं प्रत्नवत्परितंसयध्यै । स नो वक्षदनिमानः सुवह्मेन्द्रो विश्वान्यति दुर्गहाणि
त्या सर्वात बलवान, प्राचीन आणि नेहमी नवा वाटणाऱ्या इन्द्राकडे तुमचे मन लावा, त्याची स्तुती करा; तो इन्द्रा, कोणतीही अडचण न येऊ देता, आपल्याला सुखरूप मार्ग दाखवो आणि सर्व अडथळे दूर करो.
आ जनाय द्रुह्वणे पार्थिवानि दिव्यानि दीपयोऽन्तरिक्षा । तपा वृषन्विश्वतः शोचिषा तान्ब्रह्मद्विषे शोचय क्षामपश्च
लोकांसाठी, पृथ्वीवरील आणि आकाशातील सर्व क्षेत्रे उजळव, आणि मधल्या जागाही प्रकाशमान कर; सर्व बाजूंनी आपल्या तेजाने जाळ, प्रार्थनेचे शत्रू आणि निष्फळ लोकांना जाळून टाक.
भुवो जनस्य दिव्यस्य राजा पार्थिवस्य जगतस्त्वेषसंदृक् । धिष्व वज्रं दक्षिण इन्द्र हस्ते विश्वा अजुर्य दयसे वि मायाः
तू आकाशातील आणि पृथ्वीवरील लोकांचा राजा आहेस, तुझी नजर तीव्र आहे; वज्र आपल्या उजव्या हातात घे, इन्द्रा, आणि त्या वज्राने सर्व अमर आणि मायावी शक्तींना नष्ट कर.
आ संयतमिन्द्र णः स्वस्तिं शत्रुतूर्याय बृहतीममृध्राम् । यया दासान्यार्याणि वृत्रा करो वज्रिन्सुतुका नाहुषाणि
इन्द्रा, आमच्यासाठी अखंड कल्याण घेऊन ये, शत्रूंवर विजय मिळवण्यासाठी तुझी मोठी आणि अटळ शक्ती घेऊन ये; ज्याने तू दास आणि आर्य शत्रूंना, तसेच नाहुषालाही जिंकलेस, तीच शक्ती आम्हाला मिळू दे.
स नो नियुद्भिः पुरुहूत वेधो विश्ववाराभिरा गहि प्रयज्यो । न या अदेवो वरते न देव आभिर्याहि तूयमा मद्र्यद्रिक्
अनेकदा हाक दिला जाणारा, ज्ञानी इन्द्रा, आपल्या सर्व सैन्यासह आणि सर्व वरांसह आमच्याकडे ये; ज्यांना ना देव, ना अधर्मी कोणीही मागे टाकू शकत नाही, त्या सर्वांसह, आमच्या यज्ञस्थळी ये.
सुत इत्त्वं निमिश्ल इन्द्र सोमे स्तोमे ब्रह्मणि शस्यमान उक्थे । यद्वा युक्ताभ्यां मघवन्हरिभ्यां बिभ्रद्वज्रं बाह्वोरिन्द्र यासि
इन्द्रा, तुझी स्तुती आम्ही पिळलेल्या सोमामध्ये, स्तोत्रामध्ये, गाण्यामध्ये आणि ऋचांमध्ये करतो; मग तू आपल्या दोन सुंदर घोड्यांसह, हातात वज्र घेऊन येत असशील.
यद्वा दिवि पार्ये सुष्विमिन्द्र वृत्रहत्येऽवसि शूरसातौ । यद्वा दक्षस्य बिभ्युषो अबिभ्यदरन्धयः शर्धत इन्द्र दस्यून्
इन्द्रा, स्वर्गात किंवा पृथ्वीवर, तू वृताचा वध करताना किंवा वीरांच्या युद्धात मदत करत असतोस; किंवा जेव्हा तू आपल्या सामर्थ्याने दस्यूंना घाबरवलेस आणि शत्रूंना पळवलेस.
पाता सुतमिन्द्रो अस्तु सोमं प्रणेनीरुग्रो जरितारमूती । कर्ता वीराय सुष्वय उ लोकं दाता वसु स्तुवते कीरये चित्
इन्द्रा, तू पिळलेला सोम प्या, तू बलवान, रक्षण करणारा, कठोर आणि गायकाचा आधार आहेस; तू वीराला जागा मिळवून दे, बलवानाला मदत कर, आणि स्तुती करणाऱ्याला संपत्ती दे.
गन्तेयान्ति सवना हरिभ्यां बभ्रिर्वज्रं पपिः सोमं ददिर्गाः । कर्ता वीरं नर्यं सर्ववीरं श्रोता हवं गृणत स्तोमवाहाः
तो आपल्या दोन सुंदर घोड्यांसह सोमपानासाठी येतो, वज्र घेऊन, सोम पितो, गायी देतो; तो वीराला, पुरुषार्थी आणि सर्वशक्तिमान बनवतो, तो हाक ऐकतो आणि स्तोत्र घेऊन येतो.
अस्मै वयं यद्वावान तद्विविष्म इन्द्राय यो नः प्रदिवो अपस्कः । सुते सोमे स्तुमसि शंसदुक्थेन्द्राय ब्रह्म वर्धनं यथासत्
आम्ही जे काही केले आहे, ते सर्व आम्ही इन्द्राला सांगतो, जो वरून आमचा मदतीला येतो; आम्ही पिळलेल्या सोमामध्ये गाण्याने त्याची स्तुती करतो, आणि योग्य त्या प्रकारे वाढणारे स्तोत्र इन्द्रासाठी गातो.
ब्रह्माणि हि चकृषे वर्धनानि तावत्त इन्द्र मतिभिर्विविष्मः । सुते सोमे सुतपाः शंतमानि राण्ड्या क्रियास्म वक्षणानि यज्ञैः
तूच हे स्तोत्रे आणि वाढवणारी साधने निर्माण केलीस; आतापर्यंत आम्ही आपल्या बुद्धीने तुला ओळखले आहे; पिळलेल्या सोमामध्ये, हे सोमपान करणाऱ्या, सर्वात प्रिय, आम्ही तुझ्यासाठी यज्ञांनी तुझे भांडार भरू.
स नो बोधि पुरोळाशं रराणः पिबा तु सोमं गोऋजीकमिन्द्र । एदं बर्हिर्यजमानस्य सीदोरुं कृधि त्वायत उ लोकम्
आमच्या यज्ञस्वीकारासाठी लक्ष दे, सोम प्या, वृषभासारखा गर्जणारा इन्द्रा; या यजमानाच्या पवित्र कुशांवर बस, आणि तुझी इच्छा असलेल्या भक्तासाठी जागा मोठी कर.
स मन्दस्वा ह्यनु जोषमुग्र प्र त्वा यज्ञास इमे अश्नुवन्तु । प्रेमे हवासः पुरुहूतमस्मे आ त्वेयं धीरवस इन्द्र यम्याः
हे बलाढ्य इन्द्रा, तुझ्या इच्छेनुसार आनंदी हो, हे यज्ञ तुझ्यापर्यंत पोहोचू देत; या हाकाही, अनेकदा हाक दिल्या गेलेल्या, आमच्याकडे येऊ देत; हे इन्द्रा, या सर्व शहाण्या आणि योग्य भावना तुझ्याच आहेत.
तं वः सखायः सं यथा सुतेषु सोमेभिरीं पृणता भोजमिन्द्रम् । कुवित्तस्मा असति नो भराय न सुष्विमिन्द्रोऽवसे मृधाति
मित्रांनो, जसे सोमपानाच्या वेळी, तसेच त्या दानशूर इन्द्राला सोमाने तृप्त करा; कोण जाणे, तो आपल्याला युद्धात मदत करील का? कारण पिळलेल्या सोमामध्ये इन्द्रा कधीच मदतीपासून मागे हटत नाही.
एवेदिन्द्रः सुते अस्तावि सोमे भरद्वाजेषु क्षयदिन्मघोनः । असद्यथा जरित्र उत सूरिरिन्द्रो रायो विश्ववारस्य दाता
इन्द्रा, येथे पिळलेल्या सोमामध्ये, भरद्वाजांच्या मध्ये, या दानशूर राजाने आनंद घेतला; गायक असो वा ज्ञानी, इन्द्रा सर्व प्रकारच्या संपत्तीचा दाता आहे.