वि पिप्रोरहिमायस्य दृळ्हाः पुरो वज्रिञ्छवसा न दर्दः । सुदामन्तद्रेक्णो अप्रमृष्यमृजिश्वने दात्रं दाशुषे दाः
वज्रधारी, तू पिप्रू या मायावीचे किल्ले आपल्या सामर्थ्याने फोडलेस. उदार ऋजिश्वनाला, भक्ताला, तू अभेद्य आणि अमूल्य दान दिलंस.
स वेतसुं दशमायं दशोणिं तूतुजिमिन्द्रः स्वभिष्टिसुम्नः । आ तुग्रं शश्वदिभं द्योतनाय मातुर्न सीमुप सृजा इयध्यै
इंद्राने, नेहमी कृपावंत राहून, वेतसू, दशमाय, दशन्य, तुतुजिन यांना सोडवलं. त्याने तुग्राला, नेहमी तरुण असणाऱ्याला, तेजासाठी मुक्त केलं, जशी आई मुलाला वाढण्यासाठी सोडते.
स ईं स्पृधो वनते अप्रतीतो बिभ्रद्वज्रं वृत्रहणं गभस्तौ । तिष्ठद्धरी अध्यस्तेव गर्ते वचोयुजा वहत इन्द्रमृष्वम्
तो वज्रधारी, वृहत्राचा नाश करणारा, कोणत्याही विरोधाशिवाय शत्रूंना जिंकतो. त्याची घोडी जणू खड्ड्यात उभी आहे, वाणीने जुळवलेली, आणि उंच इंद्राला वाहून नेत आहे.
सनेम तेऽवसा नव्य इन्द्र प्र पूरव स्तवन्त एना यज्ञैः । सप्त यत्पुरः शर्म शारदीर्दर्द्धन्दासीः पुरुकुत्साय शिक्षन्
इंद्रा, तुझ्या नेहमी नवीन असणाऱ्या कृपेने आम्ही यशस्वी होऊ. पुरू लोक या यज्ञांनी तुझं स्तवन करोत. जेव्हा तू पुरुकुत्सासाठी दास शंबराच्या सात किल्ल्यांना फोडून, शरद ऋतूचं आश्रय दिलंस.
त्वं वृध इन्द्र पूर्व्यो भूर्वरिवस्यन्नुशने काव्याय । परा नववास्त्वमनुदेयं महे पित्रे ददाथ स्वं नपातम्
हे इंद्रा, तू प्राचीन काळापासून बलवान आहेस. तू उशना कवीला मोठी जागा दिलीस आणि महान पित्याला त्याचा स्वतःचा वंशज दिलास, जो कुणीही मागे टाकू शकत नाही. नवीन माणूस दूरच राहो.
त्वं धुनिरिन्द्र धुनिमतीरृणोरपः सीरा न स्रवन्तीः । प्र यत्समुद्रमति शूर पर्षि पारया तुर्वशं यदुं स्वस्ति
इंद्रा, तू ढवळणारा आहेस, तू वाहणाऱ्या नद्यांसारखी कंप पावणारी पाणी सोडून दिलीस. वीरांनो, जेव्हा तू समुद्र ओलांडतोस, तेव्हा तू तुर्वश आणि यदु यांना सुखरूप पार ने.
तव ह त्यदिन्द्र विश्वमाजौ सस्तो धुनीचुमुरी या ह सिष्वप् । दीदयदित्तुभ्यं सोमेभिः सुन्वन्दभीतिरिध्मभृतिः पक्थ्यर्कैः
इंद्रा, प्रत्येक युद्धात तूच जिंकतोस. झोपलेल्या कुमुरी आणि धुनी यांना तू पिटाळून लावलेस. सोमरसाने तुझी पूजा केली जाते आणि भीतीने यज्ञ करणारा तुझी स्तुती करतो.
इमा उ त्वा पुरुतमस्य कारोर्हव्यं वीर हव्या हवन्ते । धियो रथेष्ठामजरं नवीयो रयिर्विभूतिरीयते वचस्या
हे वीर इंद्रा, या कवीच्या प्रार्थना आणि यज्ञ तुला बोलावतात. रथावर ठेवलेल्या, नेहमी ताज्या आणि न संपणाऱ्या या विचारांनी वाणीने धन आणि समृद्धी येते.
तमु स्तुष इन्द्रं यो विदानो गिर्वाहसं गीर्भिर्यज्ञवृद्धम् । यस्य दिवमति मह्ना पृथिव्याः पुरुमायस्य रिरिचे महित्वम्
मी त्या इंद्राची स्तुती करतो, जो जाणणारा, गोड बोलणारा आणि स्तोत्रांनी बळकट झालेला आहे. त्याचे मोठेपण, अनेक रूपांनी युक्त, आकाश आणि पृथ्वीवर पसरले आहे.
स इत्तमोऽवयुनं ततन्वत्सूर्येण वयुनवच्चकार । कदा ते मर्ता अमृतस्य धामेयक्षन्तो न मिनन्ति स्वधावः
तोच श्रेष्ठ आहे, ज्याने सूर्याच्या प्रकाशासारखी बुद्धी सर्वत्र पसरवली. अमृताची इच्छा करणारे माणसे, तुझ्या नियमांचे उल्लंघन कधी थांबवतील, हे स्वयंपूर्णा?
यस्ता चकार स कुह स्विदिन्द्रः कमा जनं चरति कासु विक्षु । कस्ते यज्ञो मनसे शं वराय को अर्क इन्द्र कतमः स होता
ज्याने हे महान कार्य केले, तो इंद्र कुठे आहे? तो कोणत्या लोकांमध्ये वावरतो? तुझ्या मनाला कोणता यज्ञ प्रिय आहे? कोणती स्तुती तुला आवडते, आणि तो यज्ञकर्ता कोण आहे?
इदा हि ते वेविषतः पुराजाः प्रत्नास आसुः पुरुकृत्सखायः । ये मध्यमास उत नूतनास उतावमस्य पुरुहूत बोधि
हे नेहमी विजय मिळवणाऱ्या, तुझे जुने मित्र, जे पूर्वी जन्मले, ते आता तुझ्यासाठी उत्सुक झाले आहेत. ते मधल्या काळातले असोत, नवे असोत किंवा अगदी लहान असोत, त्यांची आठवण ठेव.
तं पृच्छन्तोऽवरासः पराणि प्रत्ना त इन्द्र श्रुत्यानु येमुः । अर्चामसि वीर ब्रह्मवाहो यादेव विद्म तात्त्वा महान्तम्
जे नंतरचे लोक विचारतात, त्यांनी तुझ्या प्राचीन कीर्तीचा माग घेतला आहे, इंद्रा. हे वीर, आम्ही तुला आमच्या ज्ञानाप्रमाणे, प्रार्थनेने आणि स्तोत्रांनी गौरवतो.
अभि त्वा पाजो रक्षसो वि तस्थे महि जज्ञानमभि तत्सु तिष्ठ । तव प्रत्नेन युज्येन सख्या वज्रेण धृष्णो अप ता नुदस्व
राक्षसांची शक्ती तुझ्याविरुद्ध उभी राहिली आहे. त्या महान जन्मात तू ठाम उभा रहा. तुझ्या जुन्या मैत्रीने आणि वज्राने, हे धाडसी, त्यांना दूर हाकल.
स तु श्रुधीन्द्र नूतनस्य ब्रह्मण्यतो वीर कारुधायः । त्वं ह्यापिः प्रदिवि पितॄणां शश्वद्बभूथ सुहव एष्टौ
आता, इंद्रा, या नवीन कवीची प्रार्थना ऐक, हे वीर. कारण तू नेहमीच आमच्या पूर्वजांचा मदतीला आला आहेस, आणि यज्ञात नेहमीच आवडता ठरलास.
प्रोतये वरुणं मित्रमिन्द्रं मरुतः कृष्वावसे नो अद्य । प्र पूषणं विष्णुमग्निं पुरंधिं सवितारमोषधीः पर्वताँश्च
आज आपल्या मदतीसाठी वरुण, मित्र, इंद्र, मरुत यांना बोलवा. पूषण, विष्णु, अग्नी, पुरंधी, सविता, औषधी आणि पर्वत यांनाही आवाहन करा.
इम उ त्वा पुरुशाक प्रयज्यो जरितारो अभ्यर्चन्त्यर्कैः । श्रुधी हवमा हुवतो हुवानो न त्वावाँ अन्यो अमृत त्वदस्ति
हे इंद्रा, हे अनेक गायक, यज्ञास पात्र, तुला स्तोत्रांनी गौरवतात. जो तुला हाक मारतो त्याचा आवाज ऐक, कारण तुझ्यासारखा दुसरा अमर नाही.
नू म आ वाचमुप याहि विद्वान्विश्वेभिः सूनो सहसो यजत्रैः । ये अग्निजिह्वा ऋतसाप आसुर्ये मनुं चक्रुरुपरं दसाय
आता, हे ज्ञानी, माझ्या वाणीपाशी ये, सर्व सामर्थ्यशाली पुत्रांसह, जे यज्ञास पात्र आहेत. ज्यांची जीभ अग्नी आहे, जे सत्याचे पालन करतात, ज्यांनी मनुंना लोकांचा प्रमुख केले.
स नो बोधि पुरएता सुगेषूत दुर्गेषु पथिकृद्विदानः । ये अश्रमास उरवो वहिष्ठास्तेभिर्न इन्द्राभि वक्षि वाजम्
आमचा पुढारी हो, चांगल्या आणि कठीण वाटा ओळखणारा, मार्ग दाखवणारा. जे थकता नाहीत, दूरपर्यंत मदत करणारे आहेत, त्यांच्या मदतीने, इंद्रा, आम्हाला विजयाकडे घेऊन चल.
य एक इद्धव्यश्चर्षणीनामिन्द्रं तं गीर्भिरभ्यर्च आभिः । यः पत्यते वृषभो वृष्ण्यावान्सत्यः सत्वा पुरुमायः सहस्वान्
सर्व लोकांनी ज्याला बोलवावे असा एकच आहे — तो म्हणजे इंद्र. चला, आपण त्याची स्तुती करू. तो वृषभ, सामर्थ्यवान, खरा, अनेक रूपांनी युक्त आणि बलवान आहे.
तमु नः पूर्वे पितरो नवग्वाः सप्त विप्रासो अभि वाजयन्तः । नक्षद्दाभं ततुरिं पर्वतेष्ठामद्रोघवाचं मतिभिः शविष्ठम्
आपले पूर्वज, नवग्व, सात ऋषी, विजयासाठी त्याची स्तुती करीत. त्यांनी कधीही चुकले नाही, तो पर्वतावरचा बलवान, ज्याची वाणी खरी आहे, त्यांनी आपल्या बुद्धीने त्याची स्तुती केली.
तमीमह इन्द्रमस्य रायः पुरुवीरस्य नृवतः पुरुक्षोः । यो अस्कृधोयुरजरः स्वर्वान्तमा भर हरिवो मादयध्यै
आपण त्या इंद्राची स्तुती करतो, जो संपत्तीचा स्वामी, अनेक वीरांचा, पुरुषांचा आणि सामर्थ्याचा आहे. जो न थकणारा, न वृद्ध होणारा, प्रकाशाचा धनी आहे, हे हरिव, आमच्या आनंदासाठी तो आम्हाला मिळवून दे.
तन्नो वि वोचो यदि ते पुरा चिज्जरितार आनशुः सुम्नमिन्द्र । कस्ते भागः किं वयो दुध्र खिद्वः पुरुहूत पुरूवसोऽसुरघ्नः
हे इन्द्रा, मी तुला सांगतो—पूर्वी जे तुझे स्तुती करणारे होते, त्यांनी तुला कधी आनंद दिला असेल, तर तुझा हिस्सा कोणता, तुझी शक्ती किती आहे? अनेकदा हाक दिला जाणारा, भरपूर दान देणारा, असुरांचा नाश करणारा इन्द्रा, हे सर्व तुझ्याचकडून आहे.
तं पृच्छन्ती वज्रहस्तं रथेष्ठामिन्द्रं वेपी वक्वरी यस्य नू गीः । तुविग्राभं तुविकूर्मिं रभोदां गातुमिषे नक्षते तुम्रमच्छ
ती स्त्री, जी रथावर उभी असलेल्या वज्रधारी इन्द्राला विचारते, तिचा थरथरणारा आवाज आता त्याची स्तुती करतो; बलवान हात असलेला, सामर्थ्यशाली, संपत्ती देणारा तो इन्द्र, तिला विजयाचा मार्ग मिळवून देण्यासाठी जवळ येतो.
अया ह त्यं मायया वावृधानं मनोजुवा स्वतवः पर्वतेन । अच्युता चिद्वीळिता स्वोजो रुजो वि दृळ्हा धृषता विरप्शिन्
स्वतःच्या सामर्थ्याने वाढलेला, विचारासारखा जलद, स्वबलाने परिपूर्ण असलेला तो, पर्वतासह—even जे हलत नाहीत तेही—त्याच्या शक्तीने तुटतात; त्याच्या जोरावर तो कठीण, धाडसी आणि तेजस्वी गोष्टीही मोडतो.
तं वो धिया नव्यस्या शविष्ठं प्रत्नं प्रत्नवत्परितंसयध्यै । स नो वक्षदनिमानः सुवह्मेन्द्रो विश्वान्यति दुर्गहाणि
त्या सर्वात बलवान, प्राचीन आणि नेहमी नवा वाटणाऱ्या इन्द्राकडे तुमचे मन लावा, त्याची स्तुती करा; तो इन्द्रा, कोणतीही अडचण न येऊ देता, आपल्याला सुखरूप मार्ग दाखवो आणि सर्व अडथळे दूर करो.
आ जनाय द्रुह्वणे पार्थिवानि दिव्यानि दीपयोऽन्तरिक्षा । तपा वृषन्विश्वतः शोचिषा तान्ब्रह्मद्विषे शोचय क्षामपश्च
लोकांसाठी, पृथ्वीवरील आणि आकाशातील सर्व क्षेत्रे उजळव, आणि मधल्या जागाही प्रकाशमान कर; सर्व बाजूंनी आपल्या तेजाने जाळ, प्रार्थनेचे शत्रू आणि निष्फळ लोकांना जाळून टाक.
भुवो जनस्य दिव्यस्य राजा पार्थिवस्य जगतस्त्वेषसंदृक् । धिष्व वज्रं दक्षिण इन्द्र हस्ते विश्वा अजुर्य दयसे वि मायाः
तू आकाशातील आणि पृथ्वीवरील लोकांचा राजा आहेस, तुझी नजर तीव्र आहे; वज्र आपल्या उजव्या हातात घे, इन्द्रा, आणि त्या वज्राने सर्व अमर आणि मायावी शक्तींना नष्ट कर.
आ संयतमिन्द्र णः स्वस्तिं शत्रुतूर्याय बृहतीममृध्राम् । यया दासान्यार्याणि वृत्रा करो वज्रिन्सुतुका नाहुषाणि
इन्द्रा, आमच्यासाठी अखंड कल्याण घेऊन ये, शत्रूंवर विजय मिळवण्यासाठी तुझी मोठी आणि अटळ शक्ती घेऊन ये; ज्याने तू दास आणि आर्य शत्रूंना, तसेच नाहुषालाही जिंकलेस, तीच शक्ती आम्हाला मिळू दे.
स नो नियुद्भिः पुरुहूत वेधो विश्ववाराभिरा गहि प्रयज्यो । न या अदेवो वरते न देव आभिर्याहि तूयमा मद्र्यद्रिक्
अनेकदा हाक दिला जाणारा, ज्ञानी इन्द्रा, आपल्या सर्व सैन्यासह आणि सर्व वरांसह आमच्याकडे ये; ज्यांना ना देव, ना अधर्मी कोणीही मागे टाकू शकत नाही, त्या सर्वांसह, आमच्या यज्ञस्थळी ये.