अनु द्यावापृथिवी तत्त ओजोऽमर्त्या जिहत इन्द्र देवाः । कृष्वा कृत्नो अकृतं यत्ते अस्त्युक्थं नवीयो जनयस्व यज्ञैः
इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्यानंतर आकाश आणि पृथ्वीही तुझ्या मागे येतात; अमर देवताही तुझ्या मागे धावतात. तू जे करायचे ते कर, आणि नवीन स्तुती यज्ञांनी निर्माण कर.
महाँ इन्द्रो नृवदा चर्षणिप्रा उत द्विबर्हा अमिनः सहोभिः । अस्मद्र्यग्वावृधे वीर्यायोरुः पृथुः सुकृतः कर्तृभिर्भूत्
इंद्र मोठा आहे, तो लोकांना देणारा, सर्वांचा स्वामी, दुहेरी उंचीचा आणि त्याचे सामर्थ्य कधीच कमी होत नाही. आमच्यासाठी त्याने शूर कृत्ये वाढवली, जी विस्तीर्ण आणि महान आहेत आणि सत्कर्म करणाऱ्यांनी साधली आहेत.
इन्द्रमेव धिषणा सातये धाद्बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् । अषाळ्हेन शवसा शूशुवांसं सद्यश्चिद्यो वावृधे असामि
धिषणा आमच्या कल्याणासाठी इंद्रालाच निवडो—तो उंच, तेजस्वी, कधीही न वृद्ध होणारा, नेहमी तरुण, प्रचंड बळाने चमकणारा आणि या युद्धांत एकाच वेळी वाढलेला.
पृथू करस्ना बहुला गभस्ती अस्मद्र्यक्सं मिमीहि श्रवांसि । यूथेव पश्वः पशुपा दमूना अस्माँ इन्द्राभ्या ववृत्स्वाजौ
इंद्रा, तुझे विशाल आणि सर्व व्यापणारे हात आम्हाला येथे कीर्ती देवोत. जसा गुराखी आपल्या जनावरांची काळजी घेतो, तसे इंद्रा आणि अग्नी, आमची शक्ती युद्धात वाढवा.
तं व इन्द्रं चतिनमस्य शाकैरिह नूनं वाजयन्तो हुवेम । यथा चित्पूर्वे जरितार आसुरनेद्या अनवद्या अरिष्टाः
चतिनामाच्या स्तुतींनी त्या इंद्राला आपण इथे, आता विजयासाठी बोलावू, जसे पूर्वीचे गायक—ते आदरणीय, निर्दोष आणि सुरक्षित होते—त्यांनी केले.
धृतव्रतो धनदाः सोमवृद्धः स हि वामस्य वसुनः पुरुक्षुः । सं जग्मिरे पथ्या रायो अस्मिन्त्समुद्रे न सिन्धवो यादमानाः
धृढ व्रताचा, संपत्ती देणारा, सोमाने वाढलेला इंद्र खूप सौख्याचा मालक आहे. संपत्तीचे मार्ग इथे एकत्र आले आहेत, जसे नद्या समुद्राकडे वाहतात.
शविष्ठं न आ भर शूर शव ओजिष्ठमोजो अभिभूत उग्रम् । विश्वा द्युम्ना वृष्ण्या मानुषाणामस्मभ्यं दा हरिवो मादयध्यै
हे वीर इंद्रा, तुझं प्रचंड बळ आम्हाला दे. तुझ्या अपार शक्तीने आम्ही आनंदी होऊ दे. सर्व पुरुषांची कीर्ती आणि सामर्थ्य, हे हरिवो, आम्हाला मिळू दे.
यस्ते मदः पृतनाषाळमृध्र इन्द्र तं न आ भर शूशुवांसम् । येन तोकस्य तनयस्य सातौ मंसीमहि जिगीवांसस्त्वोताः
इंद्रा, युद्धात विजय देणारा तुझा उत्साह आम्हाला दे. त्याच्या मदतीने आम्ही आपली संतती आणि वंशाचं रक्षण करू, आणि तुझ्या कृपेने दीर्घायुष्य लाभू दे.
आ नो भर वृषणं शुष्ममिन्द्र धनस्पृतं शूशुवांसं सुदक्षम् । येन वंसाम पृतनासु शत्रून्तवोतिभिरुत जामीँरजामीन्
इंद्रा, आम्हाला पुरुषार्थ, संपत्ती मिळवून देणारी, तेजस्वी आणि कुशल शक्ती दे. तिच्या जोरावर आम्ही युद्धात शत्रूंना आणि आपल्यातल्यांनाही तुझ्या मदतीने हरवू.
आ ते शुष्मो वृषभ एतु पश्चादोत्तरादधरादा पुरस्तात् । आ विश्वतो अभि समेत्वर्वाङिन्द्र द्युम्नं स्वर्वद्धेह्यस्मे
हे वृषभा, तुझं सामर्थ्य मागून, पुढून, वरून, खालून, सर्व दिशांनी आम्हाला मिळू दे. इंद्रा, आम्हाला तेजस्वी कीर्ती प्राप्त होऊ दे.
नृवत्त इन्द्र नृतमाभिरूती वंसीमहि वामं श्रोमतेभिः । ईक्षे हि वस्व उभयस्य राजन्धा रत्नं महि स्थूरं बृहन्तम्
इंद्रा, तुझ्या वीर सहाय्याने आम्ही तुझं प्रेम आणि कृपा मिळवू. राजांनो, तू दोन्ही बाजूंचं वैभव पाहतोस; आम्हाला मोठं आणि भरपूर धन मिळू दे.
मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानमकवारिं दिव्यं शासमिन्द्रम् । विश्वासाहमवसे नूतनायोग्रं सहोदामिह तं हुवेम
मरुतांसह असलेल्या, वाढणाऱ्या, अजिंक्य, दिव्य इंद्राला आम्ही हाक मारतो. सर्व मदतीसाठी, हे बलाढ्य रक्षक, आम्ही तुझं आवाहन करतो.
जनं वज्रिन्महि चिन्मन्यमानमेभ्यो नृभ्यो रन्धया येष्वस्मि । अधा हि त्वा पृथिव्यां शूरसातौ हवामहे तनये गोष्वप्सु
वज्रधारी, या लोकांसाठी स्वतःला मोठं समजणाऱ्यांना तू नमव. म्हणून, हे वीर, पृथ्वीवर, संततीत, गायींमध्ये आणि पाण्यात विजयासाठी आम्ही तुला हाक मारतो.
वयं त एभिः पुरुहूत सख्यैः शत्रोःशत्रोरुत्तर इत्स्याम । घ्नन्तो वृत्राण्युभयानि शूर राया मदेम बृहता त्वोताः
हे पुन्हा पुन्हा हाक मारलेला, या मित्रांसह आम्ही शत्रूच्या शत्रूपेक्षा श्रेष्ठ होऊ. वीर इंद्रा, सर्व शत्रूंना हरवून, तुझ्या मदतीने आम्ही मोठ्या संपत्तीत आनंद मानू.
द्यौर्न य इन्द्राभि भूमार्यस्तस्थौ रयिः शवसा पृत्सु जनान् । तं नः सहस्रभरमुर्वरासां दद्धि सूनो सहसो वृत्रतुरम्
इंद्रा, जसा आकाश पृथ्वीवर स्थिर आहे, तसंच तुझ्या सामर्थ्याने युद्धात लोकांमध्ये संपत्ती टिकते. हे बलपुत्रा, आम्हाला हजारो गोड संपत्ती दे, जी वृहत्रावर विजय मिळवणारी आहे.
दिवो न तुभ्यमन्विन्द्र सत्रासुर्यं देवेभिर्धायि विश्वम् । अहिं यद्वृत्रमपो वव्रिवांसं हन्नृजीषिन्विष्णुना सचानः
इंद्रा, तुझ्यासाठीच सर्व दैवी सामर्थ्य देवांमध्ये स्थापन झालं. जेव्हा तू विष्णूच्या सोबतीने पाणी अडवणाऱ्या वृहत्राला मारलं.
तूर्वन्नोजीयान्तवसस्तवीयान्कृतब्रह्मेन्द्रो वृद्धमहाः । राजाभवन्मधुनः सोम्यस्य विश्वासां यत्पुरां दर्त्नुमावत्
इंद्रा, स्तोत्राच्या सामर्थ्याने तू बलवानांपेक्षा अधिक बलवान आणि सामर्थ्यवान झाला. तू मधुर सोमाचा राजा झालास, जेव्हा सर्व जुन्या किल्ल्यांना तू फोडलं.
शतैरपद्रन्पणय इन्द्रात्र दशोणये कवयेऽर्कसातौ । वधैः शुष्णस्याशुषस्य मायाः पित्वो नारिरेचीत्किं चन प्र
इंद्रा, येथे तू ज्ञानी दशन्यासाठी पणींच्या शंभर बंदिस्त जागा उघडल्या. शुष्णाच्या कोरड्या मायाजाळाचा तू शस्त्रांनी नाश केला आणि शत्रूचं काहीच उरलं नाही.
महो द्रुहो अप विश्वायु धायि वज्रस्य यत्पतने पादि शुष्णः । उरु ष सरथं सारथये करिन्द्रः कुत्साय सूर्यस्य सातौ
इंद्रा, वज्राच्या आघाताने शुष्णाचा नाश करताना तू सर्व मोठ्या वैरांना दूर केलंस. तू कुत्सासाठी, सूर्याच्या स्पर्धेत, सारथ्याचा मार्ग मोकळा केलास.
प्र श्येनो न मदिरमंशुमस्मै शिरो दासस्य नमुचेर्मथायन् । प्रावन्नमीं साप्यं ससन्तं पृणग्राया समिषा सं स्वस्ति
इंद्रा, तू मदिरा आणि सोमाने भरलेला गरुडासारखा दास नामुचिचं डोकं फोडलं. तू नम्र आणि शरण गेलेल्या लोकांना कल्याण आणि समृद्धी दिलीस.
वि पिप्रोरहिमायस्य दृळ्हाः पुरो वज्रिञ्छवसा न दर्दः । सुदामन्तद्रेक्णो अप्रमृष्यमृजिश्वने दात्रं दाशुषे दाः
वज्रधारी, तू पिप्रू या मायावीचे किल्ले आपल्या सामर्थ्याने फोडलेस. उदार ऋजिश्वनाला, भक्ताला, तू अभेद्य आणि अमूल्य दान दिलंस.
स वेतसुं दशमायं दशोणिं तूतुजिमिन्द्रः स्वभिष्टिसुम्नः । आ तुग्रं शश्वदिभं द्योतनाय मातुर्न सीमुप सृजा इयध्यै
इंद्राने, नेहमी कृपावंत राहून, वेतसू, दशमाय, दशन्य, तुतुजिन यांना सोडवलं. त्याने तुग्राला, नेहमी तरुण असणाऱ्याला, तेजासाठी मुक्त केलं, जशी आई मुलाला वाढण्यासाठी सोडते.
स ईं स्पृधो वनते अप्रतीतो बिभ्रद्वज्रं वृत्रहणं गभस्तौ । तिष्ठद्धरी अध्यस्तेव गर्ते वचोयुजा वहत इन्द्रमृष्वम्
तो वज्रधारी, वृहत्राचा नाश करणारा, कोणत्याही विरोधाशिवाय शत्रूंना जिंकतो. त्याची घोडी जणू खड्ड्यात उभी आहे, वाणीने जुळवलेली, आणि उंच इंद्राला वाहून नेत आहे.
सनेम तेऽवसा नव्य इन्द्र प्र पूरव स्तवन्त एना यज्ञैः । सप्त यत्पुरः शर्म शारदीर्दर्द्धन्दासीः पुरुकुत्साय शिक्षन्
इंद्रा, तुझ्या नेहमी नवीन असणाऱ्या कृपेने आम्ही यशस्वी होऊ. पुरू लोक या यज्ञांनी तुझं स्तवन करोत. जेव्हा तू पुरुकुत्सासाठी दास शंबराच्या सात किल्ल्यांना फोडून, शरद ऋतूचं आश्रय दिलंस.
त्वं वृध इन्द्र पूर्व्यो भूर्वरिवस्यन्नुशने काव्याय । परा नववास्त्वमनुदेयं महे पित्रे ददाथ स्वं नपातम्
हे इंद्रा, तू प्राचीन काळापासून बलवान आहेस. तू उशना कवीला मोठी जागा दिलीस आणि महान पित्याला त्याचा स्वतःचा वंशज दिलास, जो कुणीही मागे टाकू शकत नाही. नवीन माणूस दूरच राहो.
त्वं धुनिरिन्द्र धुनिमतीरृणोरपः सीरा न स्रवन्तीः । प्र यत्समुद्रमति शूर पर्षि पारया तुर्वशं यदुं स्वस्ति
इंद्रा, तू ढवळणारा आहेस, तू वाहणाऱ्या नद्यांसारखी कंप पावणारी पाणी सोडून दिलीस. वीरांनो, जेव्हा तू समुद्र ओलांडतोस, तेव्हा तू तुर्वश आणि यदु यांना सुखरूप पार ने.
तव ह त्यदिन्द्र विश्वमाजौ सस्तो धुनीचुमुरी या ह सिष्वप् । दीदयदित्तुभ्यं सोमेभिः सुन्वन्दभीतिरिध्मभृतिः पक्थ्यर्कैः
इंद्रा, प्रत्येक युद्धात तूच जिंकतोस. झोपलेल्या कुमुरी आणि धुनी यांना तू पिटाळून लावलेस. सोमरसाने तुझी पूजा केली जाते आणि भीतीने यज्ञ करणारा तुझी स्तुती करतो.
इमा उ त्वा पुरुतमस्य कारोर्हव्यं वीर हव्या हवन्ते । धियो रथेष्ठामजरं नवीयो रयिर्विभूतिरीयते वचस्या
हे वीर इंद्रा, या कवीच्या प्रार्थना आणि यज्ञ तुला बोलावतात. रथावर ठेवलेल्या, नेहमी ताज्या आणि न संपणाऱ्या या विचारांनी वाणीने धन आणि समृद्धी येते.
तमु स्तुष इन्द्रं यो विदानो गिर्वाहसं गीर्भिर्यज्ञवृद्धम् । यस्य दिवमति मह्ना पृथिव्याः पुरुमायस्य रिरिचे महित्वम्
मी त्या इंद्राची स्तुती करतो, जो जाणणारा, गोड बोलणारा आणि स्तोत्रांनी बळकट झालेला आहे. त्याचे मोठेपण, अनेक रूपांनी युक्त, आकाश आणि पृथ्वीवर पसरले आहे.
स इत्तमोऽवयुनं ततन्वत्सूर्येण वयुनवच्चकार । कदा ते मर्ता अमृतस्य धामेयक्षन्तो न मिनन्ति स्वधावः
तोच श्रेष्ठ आहे, ज्याने सूर्याच्या प्रकाशासारखी बुद्धी सर्वत्र पसरवली. अमृताची इच्छा करणारे माणसे, तुझ्या नियमांचे उल्लंघन कधी थांबवतील, हे स्वयंपूर्णा?