तन्नः प्रत्नं सख्यमस्तु युष्मे इत्था वदद्भिर्वलमङ्गिरोभिः । हन्नच्युतच्युद्दस्मेषयन्तमृणोः पुरो वि दुरो अस्य विश्वाः
आमचे तुझ्याशी जुने मैत्र कायम राहो, आम्ही अंगिरसांसारख्या शूर वीरांसोबत असे बोलतो. तू आमच्या विरोधकांची, हट्टी आणि हलायमान न होणाऱ्यांची किल्ले मोडून टाकलीस.
स हि धीभिर्हव्यो अस्त्युग्र ईशानकृन्महति वृत्रतूर्ये । स तोकसाता तनये स वज्री वितन्तसाय्यो अभवत्समत्सु
तो पराक्रमी, मोठ्या युद्धात वृत्राचा नाश करणारा, प्रार्थनेने आवाहन करण्याजोगा आहे. वज्रधारी इंद्राने आपल्या संततीला भरभराट दिली आणि युद्धात नेहमीच विजय मिळवला.
स मज्मना जनिम मानुषाणाममर्त्येन नाम्नाति प्र सर्स्रे । स द्युम्नेन स शवसोत राया स वीर्येण नृतमः समोकाः
त्याच्या महानतेने तो माणसांच्या उत्पत्तीपेक्षा वरचढ ठरला, अमर नावाने प्रसिद्ध झाला. त्याच्या तेजाने, सामर्थ्याने आणि संपत्तीने तो वीरांमध्ये श्रेष्ठ आहे आणि लोकांमध्ये वावरतो.
स यो न मुहे न मिथू जनो भूत्सुमन्तुनामा चुमुरिं धुनिं च । वृणक्पिप्रुं शम्बरं शुष्णमिन्द्रः पुरां च्यौत्नाय शयथाय नू चित्
जो आमच्या लोकांना कधीही गोंधळात टाकत नाही किंवा फसवत नाही, त्याने चुमुरी आणि धुनी यांना जिंकले. इंद्रा, तू पिप्रु, शंबर आणि शुष्ण यांच्याही किल्ल्या पाडल्या, आणि च्यौत्नासाठी अजूनही त्यांचा नाश केलास.
उदावता त्वक्षसा पन्यसा च वृत्रहत्याय रथमिन्द्र तिष्ठ । धिष्व वज्रं हस्त आ दक्षिणत्राभि प्र मन्द पुरुदत्र मायाः
इंद्रा, उठ, आपल्या दोन सुंदर घोड्यांवर बस आणि वृत्राचा नाश करण्यासाठी रथावर चढ. उजव्या हातात वज्र घे आणि आपल्या असंख्य सामर्थ्यांनी आनंदित हो.
अग्निर्न शुष्कं वनमिन्द्र हेती रक्षो नि धक्ष्यशनिर्न भीमा । गम्भीरय ऋष्वया यो रुरोजाध्वानयद्दुरिता दम्भयच्च
इंद्रा, जसा अग्नी कोरड्या लाकडाला जाळतो, तसा तुझा शस्त्र राक्षसांना जाळून टाको, जणू काही भयंकर वीज पडली. खोल आणि उंच सामर्थ्याने तू वाईट गोष्टी मोडून काढल्या आणि दुष्टांचा पराभव केला.
आ सहस्रं पथिभिरिन्द्र राया तुविद्युम्न तुविवाजेभिरर्वाक् । याहि सूनो सहसो यस्य नू चिददेव ईशे पुरुहूत योतोः
इंद्रा, हजारो मार्गांनी, संपत्तीने, मोठ्या कीर्तीने आणि बक्षिसांनी ये. शक्तीच्या पुत्रा, ज्याच्यासाठी तू नेहमीच युद्धाचा स्वामी आहेस, त्याच्यासाठी ये.
प्र तुविद्युम्नस्य स्थविरस्य घृष्वेर्दिवो ररप्शे महिमा पृथिव्याः । नास्य शत्रुर्न प्रतिमानमस्ति न प्रतिष्ठिः पुरुमायस्य सह्योः
त्या प्राचीन, सदैव तेजस्वी, महान वैभवाच्या इंद्राची कीर्ती आकाश आणि पृथ्वीवर पसरली आहे. त्याला कोणताही शत्रू, कोणताही तोड किंवा समकक्ष नाही.
प्र तत्ते अद्या करणं कृतं भूत्कुत्सं यदायुमतिथिग्वमस्मै । पुरू सहस्रा नि शिशा अभि क्षामुत्तूर्वयाणं धृषता निनेथ
आज तुझे तेच कृत्य पुन्हा घडो, जसे तू कुत्स, आयु आणि अतिथिग्व यांना मदत केलीस. तू असंख्य शत्रूंना पाडलेस आणि धाडसी तुर्वयाणाला सर्व भूमीवर विजय मिळवून दिलास.
अनु त्वाहिघ्ने अध देव देवा मदन्विश्वे कवितमं कवीनाम् । करो यत्र वरिवो बाधिताय दिवे जनाय तन्वे गृणानः
तुझ्या मागे, हे देव, इतर देवताही आनंदित होतात, कारण तू सर्वात बुद्धिमान आहेस. जिथे तू पीडितांसाठी, आपल्या लोकांसाठी आणि स्वतःसाठी मार्ग तयार करतोस, तिथे तुझे गुणगान होते.
अनु द्यावापृथिवी तत्त ओजोऽमर्त्या जिहत इन्द्र देवाः । कृष्वा कृत्नो अकृतं यत्ते अस्त्युक्थं नवीयो जनयस्व यज्ञैः
इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्यानंतर आकाश आणि पृथ्वीही तुझ्या मागे येतात; अमर देवताही तुझ्या मागे धावतात. तू जे करायचे ते कर, आणि नवीन स्तुती यज्ञांनी निर्माण कर.
महाँ इन्द्रो नृवदा चर्षणिप्रा उत द्विबर्हा अमिनः सहोभिः । अस्मद्र्यग्वावृधे वीर्यायोरुः पृथुः सुकृतः कर्तृभिर्भूत्
इंद्र मोठा आहे, तो लोकांना देणारा, सर्वांचा स्वामी, दुहेरी उंचीचा आणि त्याचे सामर्थ्य कधीच कमी होत नाही. आमच्यासाठी त्याने शूर कृत्ये वाढवली, जी विस्तीर्ण आणि महान आहेत आणि सत्कर्म करणाऱ्यांनी साधली आहेत.
इन्द्रमेव धिषणा सातये धाद्बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् । अषाळ्हेन शवसा शूशुवांसं सद्यश्चिद्यो वावृधे असामि
धिषणा आमच्या कल्याणासाठी इंद्रालाच निवडो—तो उंच, तेजस्वी, कधीही न वृद्ध होणारा, नेहमी तरुण, प्रचंड बळाने चमकणारा आणि या युद्धांत एकाच वेळी वाढलेला.
पृथू करस्ना बहुला गभस्ती अस्मद्र्यक्सं मिमीहि श्रवांसि । यूथेव पश्वः पशुपा दमूना अस्माँ इन्द्राभ्या ववृत्स्वाजौ
इंद्रा, तुझे विशाल आणि सर्व व्यापणारे हात आम्हाला येथे कीर्ती देवोत. जसा गुराखी आपल्या जनावरांची काळजी घेतो, तसे इंद्रा आणि अग्नी, आमची शक्ती युद्धात वाढवा.
तं व इन्द्रं चतिनमस्य शाकैरिह नूनं वाजयन्तो हुवेम । यथा चित्पूर्वे जरितार आसुरनेद्या अनवद्या अरिष्टाः
चतिनामाच्या स्तुतींनी त्या इंद्राला आपण इथे, आता विजयासाठी बोलावू, जसे पूर्वीचे गायक—ते आदरणीय, निर्दोष आणि सुरक्षित होते—त्यांनी केले.
धृतव्रतो धनदाः सोमवृद्धः स हि वामस्य वसुनः पुरुक्षुः । सं जग्मिरे पथ्या रायो अस्मिन्त्समुद्रे न सिन्धवो यादमानाः
धृढ व्रताचा, संपत्ती देणारा, सोमाने वाढलेला इंद्र खूप सौख्याचा मालक आहे. संपत्तीचे मार्ग इथे एकत्र आले आहेत, जसे नद्या समुद्राकडे वाहतात.
शविष्ठं न आ भर शूर शव ओजिष्ठमोजो अभिभूत उग्रम् । विश्वा द्युम्ना वृष्ण्या मानुषाणामस्मभ्यं दा हरिवो मादयध्यै
हे वीर इंद्रा, तुझं प्रचंड बळ आम्हाला दे. तुझ्या अपार शक्तीने आम्ही आनंदी होऊ दे. सर्व पुरुषांची कीर्ती आणि सामर्थ्य, हे हरिवो, आम्हाला मिळू दे.
यस्ते मदः पृतनाषाळमृध्र इन्द्र तं न आ भर शूशुवांसम् । येन तोकस्य तनयस्य सातौ मंसीमहि जिगीवांसस्त्वोताः
इंद्रा, युद्धात विजय देणारा तुझा उत्साह आम्हाला दे. त्याच्या मदतीने आम्ही आपली संतती आणि वंशाचं रक्षण करू, आणि तुझ्या कृपेने दीर्घायुष्य लाभू दे.
आ नो भर वृषणं शुष्ममिन्द्र धनस्पृतं शूशुवांसं सुदक्षम् । येन वंसाम पृतनासु शत्रून्तवोतिभिरुत जामीँरजामीन्
इंद्रा, आम्हाला पुरुषार्थ, संपत्ती मिळवून देणारी, तेजस्वी आणि कुशल शक्ती दे. तिच्या जोरावर आम्ही युद्धात शत्रूंना आणि आपल्यातल्यांनाही तुझ्या मदतीने हरवू.
आ ते शुष्मो वृषभ एतु पश्चादोत्तरादधरादा पुरस्तात् । आ विश्वतो अभि समेत्वर्वाङिन्द्र द्युम्नं स्वर्वद्धेह्यस्मे
हे वृषभा, तुझं सामर्थ्य मागून, पुढून, वरून, खालून, सर्व दिशांनी आम्हाला मिळू दे. इंद्रा, आम्हाला तेजस्वी कीर्ती प्राप्त होऊ दे.
नृवत्त इन्द्र नृतमाभिरूती वंसीमहि वामं श्रोमतेभिः । ईक्षे हि वस्व उभयस्य राजन्धा रत्नं महि स्थूरं बृहन्तम्
इंद्रा, तुझ्या वीर सहाय्याने आम्ही तुझं प्रेम आणि कृपा मिळवू. राजांनो, तू दोन्ही बाजूंचं वैभव पाहतोस; आम्हाला मोठं आणि भरपूर धन मिळू दे.
मरुत्वन्तं वृषभं वावृधानमकवारिं दिव्यं शासमिन्द्रम् । विश्वासाहमवसे नूतनायोग्रं सहोदामिह तं हुवेम
मरुतांसह असलेल्या, वाढणाऱ्या, अजिंक्य, दिव्य इंद्राला आम्ही हाक मारतो. सर्व मदतीसाठी, हे बलाढ्य रक्षक, आम्ही तुझं आवाहन करतो.
जनं वज्रिन्महि चिन्मन्यमानमेभ्यो नृभ्यो रन्धया येष्वस्मि । अधा हि त्वा पृथिव्यां शूरसातौ हवामहे तनये गोष्वप्सु
वज्रधारी, या लोकांसाठी स्वतःला मोठं समजणाऱ्यांना तू नमव. म्हणून, हे वीर, पृथ्वीवर, संततीत, गायींमध्ये आणि पाण्यात विजयासाठी आम्ही तुला हाक मारतो.
वयं त एभिः पुरुहूत सख्यैः शत्रोःशत्रोरुत्तर इत्स्याम । घ्नन्तो वृत्राण्युभयानि शूर राया मदेम बृहता त्वोताः
हे पुन्हा पुन्हा हाक मारलेला, या मित्रांसह आम्ही शत्रूच्या शत्रूपेक्षा श्रेष्ठ होऊ. वीर इंद्रा, सर्व शत्रूंना हरवून, तुझ्या मदतीने आम्ही मोठ्या संपत्तीत आनंद मानू.
द्यौर्न य इन्द्राभि भूमार्यस्तस्थौ रयिः शवसा पृत्सु जनान् । तं नः सहस्रभरमुर्वरासां दद्धि सूनो सहसो वृत्रतुरम्
इंद्रा, जसा आकाश पृथ्वीवर स्थिर आहे, तसंच तुझ्या सामर्थ्याने युद्धात लोकांमध्ये संपत्ती टिकते. हे बलपुत्रा, आम्हाला हजारो गोड संपत्ती दे, जी वृहत्रावर विजय मिळवणारी आहे.
दिवो न तुभ्यमन्विन्द्र सत्रासुर्यं देवेभिर्धायि विश्वम् । अहिं यद्वृत्रमपो वव्रिवांसं हन्नृजीषिन्विष्णुना सचानः
इंद्रा, तुझ्यासाठीच सर्व दैवी सामर्थ्य देवांमध्ये स्थापन झालं. जेव्हा तू विष्णूच्या सोबतीने पाणी अडवणाऱ्या वृहत्राला मारलं.
तूर्वन्नोजीयान्तवसस्तवीयान्कृतब्रह्मेन्द्रो वृद्धमहाः । राजाभवन्मधुनः सोम्यस्य विश्वासां यत्पुरां दर्त्नुमावत्
इंद्रा, स्तोत्राच्या सामर्थ्याने तू बलवानांपेक्षा अधिक बलवान आणि सामर्थ्यवान झाला. तू मधुर सोमाचा राजा झालास, जेव्हा सर्व जुन्या किल्ल्यांना तू फोडलं.
शतैरपद्रन्पणय इन्द्रात्र दशोणये कवयेऽर्कसातौ । वधैः शुष्णस्याशुषस्य मायाः पित्वो नारिरेचीत्किं चन प्र
इंद्रा, येथे तू ज्ञानी दशन्यासाठी पणींच्या शंभर बंदिस्त जागा उघडल्या. शुष्णाच्या कोरड्या मायाजाळाचा तू शस्त्रांनी नाश केला आणि शत्रूचं काहीच उरलं नाही.
महो द्रुहो अप विश्वायु धायि वज्रस्य यत्पतने पादि शुष्णः । उरु ष सरथं सारथये करिन्द्रः कुत्साय सूर्यस्य सातौ
इंद्रा, वज्राच्या आघाताने शुष्णाचा नाश करताना तू सर्व मोठ्या वैरांना दूर केलंस. तू कुत्सासाठी, सूर्याच्या स्पर्धेत, सारथ्याचा मार्ग मोकळा केलास.
प्र श्येनो न मदिरमंशुमस्मै शिरो दासस्य नमुचेर्मथायन् । प्रावन्नमीं साप्यं ससन्तं पृणग्राया समिषा सं स्वस्ति
इंद्रा, तू मदिरा आणि सोमाने भरलेला गरुडासारखा दास नामुचिचं डोकं फोडलं. तू नम्र आणि शरण गेलेल्या लोकांना कल्याण आणि समृद्धी दिलीस.