अग्निं देवासो अग्रियमिन्धते वृत्रहन्तमम् । येना वसून्याभृता तृळ्हा रक्षांसि वाजिना
देवतांनी सर्वांत पुढील, वृत्राचा संहार करणारा अग्नी प्रज्वलित केला. त्याच्या द्वारे संपत्ती मिळते आणि तो आपल्या सामर्थ्याने राक्षसांना दूर लोटतो.
पिबा सोममभि यमुग्र तर्द ऊर्वं गव्यं महि गृणान इन्द्र । वि यो धृष्णो वधिषो वज्रहस्त विश्वा वृत्रममित्रिया शवोभिः
हे इंद्रा, आम्ही गातो त्या सोमरसाचा तू पान कर. गायींच्या मोठ्या कुंपणाला फोड आणि आपल्या वज्राने सर्व वृत्र व शत्रूंना आपल्या सामर्थ्याने नष्ट कर.
स ईं पाहि य ऋजीषी तरुत्रो यः शिप्रवान्वृषभो यो मतीनाम् । यो गोत्रभिद्वज्रभृद्यो हरिष्ठाः स इन्द्र चित्राँ अभि तृन्धि वाजान्
जो वेगवान, विजयी, घनदाट मानेचा वृषभ आहे, जो बुद्धीचा स्वामी आहे, जो गायींच्या कुंपणाला फोडतो, वज्रधारी आहे, घोड्यांसारखा वेगवान आहे, त्या इंद्रासाठी पान कर आणि आपल्या तेजाने बक्षिसे जिंक.
एवा पाहि प्रत्नथा मन्दतु त्वा श्रुधि ब्रह्म वावृधस्वोत गीर्भिः । आविः सूर्यं कृणुहि पीपिहीषो जहि शत्रूँरभि गा इन्द्र तृन्धि
पूर्वीप्रमाणेच हे इंद्रा, सोमरस पान कर, आनंद वाढू दे, आमची प्रार्थना ऐक, आमच्या गाण्यांनी तृप्त हो. तहानलेल्या लोकांसाठी सूर्य प्रकट कर, शत्रूंना पराभूत कर आणि गायी मिळव.
ते त्वा मदा बृहदिन्द्र स्वधाव इमे पीता उक्षयन्त द्युमन्तम् । महामनूनं तवसं विभूतिं मत्सरासो जर्हृषन्त प्रसाहम्
हे बलाढ्य आणि स्वयंपूर्ण इंद्रा, हे मद्यपान तुला तेजस्वी बनवतात. तुझ्या महान सामर्थ्याने आणि वैभवाने उत्साही लोक आनंदित होतात.
येभिः सूर्यमुषसं मन्दसानोऽवासयोऽप दृळ्हानि दर्द्रत् । महामद्रिं परि गा इन्द्र सन्तं नुत्था अच्युतं सदसस्परि स्वात्
हे इंद्रा, या मद्याने तू सूर्य आणि उषेचा आनंद घेतोस, मजबूत कुंपण फोडून टाकतोस. महान पर्वताभोवती फिर, उभा राहा आणि अढळ आसनाभोवती फिर.
तव क्रत्वा तव तद्दंसनाभिरामासु पक्वं शच्या नि दीधः । और्णोर्दुर उस्रियाभ्यो वि दृळ्होदूर्वाद्गा असृजो अङ्गिरस्वान्
तुझ्या निर्धाराने, कृतीने आणि कौशल्याने तू यज्ञपदार्थ शिजवला. अङ्गिरसांनो, तू गायींच्या कुंपणाला फोडलेस आणि गायी मुक्त केल्यास.
पप्राथ क्षां महि दंसो व्युर्वीमुप द्यामृष्वो बृहदिन्द्र स्तभायः । अधारयो रोदसी देवपुत्रे प्रत्ने मातरा यह्वी ऋतस्य
तू पृथ्वी विस्तारलीस, तुझ्या महान सामर्थ्याने ती रुंद केलीस. हे बलाढ्य इंद्रा, तू आकाश उंचावलेस आणि दोन प्राचीन, सत्यधर्मी देवकन्या माता आधारल्या.
अध त्वा विश्वे पुर इन्द्र देवा एकं तवसं दधिरे भराय । अदेवो यदभ्यौहिष्ट देवान्स्वर्षाता वृणत इन्द्रमत्र
तेव्हा सर्व देवांनी प्राचीन नगरींमध्ये तुला एकटा बलवान म्हणून निवडले. जेव्हा अधर्मी लोकांनी देवांना आव्हान दिले, तेव्हा प्रकाश देणारा म्हणून इंद्राचीच निवड केली.
अध द्यौश्चित्ते अप सा नु वज्राद्द्वितानमद्भियसा स्वस्य मन्योः । अहिं यदिन्द्रो अभ्योहसानं नि चिद्विश्वायुः शयथे जघान
तेव्हा आकाश वज्राच्या आघाताने फाटले, पाण्याचा प्रवाह बाहेर पडला. इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने सर्पाचा नाश केला आणि सर्व शत्रूंना खाली पाडले.
अध त्वष्टा ते मह उग्र वज्रं सहस्रभृष्टिं ववृतच्छताश्रिम् । निकाममरमणसं येन नवन्तमहिं सं पिणगृजीषिन्
तेव्हा त्वष्ट्याने तुझ्यासाठी, हे बलाढ्य, हजार टोकांचा, शंभर धारांचा महान वज्र तयार केला. त्याने तू कठोर आणि भयंकर सर्पाचा चुराडा केला.
वर्धान्यं विश्वे मरुतः सजोषाः पचच्छतं महिषाँ इन्द्र तुभ्यम् । पूषा विष्णुस्त्रीणि सरांसि धावन्वृत्रहणं मदिरमंशुमस्मै
सर्व मरुतांनी एकत्र येऊन तुझे सामर्थ्य वाढवले, हे इंद्रा, आणि तुझ्यासाठी यज्ञपदार्थ शिजवला. पूषा आणि विष्णू यांनी तीनही लोकांतून मद्य आणले, वृत्रसंहारकासाठी.
आ क्षोदो महि वृतं नदीनां परिष्ठितमसृज ऊर्मिमपाम् । तासामनु प्रवत इन्द्र पन्थां प्रार्दयो नीचीरपसः समुद्रम्
तू नद्यांचा मोठा पूर सोडवला, साठवलेले पाणी आणि लाटांना वाहू दिले. त्यांच्या मार्गाने, हे इंद्रा, तू वाट मोकळी केलीस आणि पाणी समुद्रापर्यंत नेलेस.
एवा ता विश्वा चकृवांसमिन्द्रं महामुग्रमजुर्यं सहोदाम् । सुवीरं त्वा स्वायुधं सुवज्रमा ब्रह्म नव्यमवसे ववृत्यात्
हे इंद्रा, हे सर्व महान कार्य करून, तू महान, बलाढ्य, अजिंक्य आणि सामर्थ्याचा सोबती आहेस. आम्ही तुझ्या स्वतःच्या शस्त्रांनी आणि वज्राने, नवे स्तोत्र गाऊन तुझी स्तुती करतो.
स नो वाजाय श्रवस इषे च राये धेहि द्युमत इन्द्र विप्रान् । भरद्वाजे नृवत इन्द्र सूरीन्दिवि च स्मैधि पार्ये न इन्द्र
हे इंद्रा, आम्हाला कीर्ती, सामर्थ्य आणि संपत्ती दे. ज्ञानी लोकांना तेज दे. भरद्वाजाला वीर आणि नेते मिळू देत, आणि स्वर्गात इंद्रा, तू आमचा रक्षक हो.
अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः
या देवप्रसादाने आम्ही विजयी होऊ, शंभर शत्रूंवर मात करू आणि बलवान पुत्रांसह आनंद मानू.
तमु ष्टुहि यो अभिभूत्योजा वन्वन्नवातः पुरुहूत इन्द्रः । अषाळ्हमुग्रं सहमानमाभिर्गीर्भिर्वर्ध वृषभं चर्षणीनाम्
जो अत्युच्च सामर्थ्याचा, सर्वांना जिंकणारा, अनेकांनी आवाहन केलेला इंद्र आहे, त्या अजिंक्य, बलवान, सहनशील याची स्तुती कर. गाण्यांनी मानवांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या वृषभाचे गौरव वाढव.
स युध्मः सत्वा खजकृत्समद्वा तुविम्रक्षो नदनुमाँ ऋजीषी । बृहद्रेणुश्च्यवनो मानुषीणामेकः कृष्टीनामभवत्सहावा
तोच खरा योद्धा, सामर्थ्यवान, सर्वांना हालवणारा, प्रखर आणि वेगवान, मानवांचा नेता आहे. मोठ्या धुळीने तो लोकांना हलवतो आणि एकटाच सर्व जमातींचा विजेता बनतो.
त्वं ह नु त्यददमायो दस्यूँरेकः कृष्टीरवनोरार्याय । अस्ति स्विन्नु वीर्यं तत्त इन्द्र न स्विदस्ति तदृतुथा वि वोचः
हे अजय्य इंद्रा, तूच एकटा त्या दस्यूला हरवून आर्य लोकांचे रक्षण केलेस. हे तुझे खरे बळ आहे का, की अजून काही बाकी आहे? खरे सांग.
सदिद्धि ते तुविजातस्य मन्ये सहः सहिष्ठ तुरतस्तुरस्य । उग्रमुग्रस्य तवसस्तवीयोऽरध्रस्य रध्रतुरो बभूव
तुझ्या जन्मजात सामर्थ्याला मी खूपच ठाम, अतिशय बलवान आणि वेगवान समजतो. तुझ्या कठोरतेचे बळ आणखी वाढले आहे, आणि तुझ्या निर्धारात अजूनही दृढता आली आहे.
तन्नः प्रत्नं सख्यमस्तु युष्मे इत्था वदद्भिर्वलमङ्गिरोभिः । हन्नच्युतच्युद्दस्मेषयन्तमृणोः पुरो वि दुरो अस्य विश्वाः
आमचे तुझ्याशी जुने मैत्र कायम राहो, आम्ही अंगिरसांसारख्या शूर वीरांसोबत असे बोलतो. तू आमच्या विरोधकांची, हट्टी आणि हलायमान न होणाऱ्यांची किल्ले मोडून टाकलीस.
स हि धीभिर्हव्यो अस्त्युग्र ईशानकृन्महति वृत्रतूर्ये । स तोकसाता तनये स वज्री वितन्तसाय्यो अभवत्समत्सु
तो पराक्रमी, मोठ्या युद्धात वृत्राचा नाश करणारा, प्रार्थनेने आवाहन करण्याजोगा आहे. वज्रधारी इंद्राने आपल्या संततीला भरभराट दिली आणि युद्धात नेहमीच विजय मिळवला.
स मज्मना जनिम मानुषाणाममर्त्येन नाम्नाति प्र सर्स्रे । स द्युम्नेन स शवसोत राया स वीर्येण नृतमः समोकाः
त्याच्या महानतेने तो माणसांच्या उत्पत्तीपेक्षा वरचढ ठरला, अमर नावाने प्रसिद्ध झाला. त्याच्या तेजाने, सामर्थ्याने आणि संपत्तीने तो वीरांमध्ये श्रेष्ठ आहे आणि लोकांमध्ये वावरतो.
स यो न मुहे न मिथू जनो भूत्सुमन्तुनामा चुमुरिं धुनिं च । वृणक्पिप्रुं शम्बरं शुष्णमिन्द्रः पुरां च्यौत्नाय शयथाय नू चित्
जो आमच्या लोकांना कधीही गोंधळात टाकत नाही किंवा फसवत नाही, त्याने चुमुरी आणि धुनी यांना जिंकले. इंद्रा, तू पिप्रु, शंबर आणि शुष्ण यांच्याही किल्ल्या पाडल्या, आणि च्यौत्नासाठी अजूनही त्यांचा नाश केलास.
उदावता त्वक्षसा पन्यसा च वृत्रहत्याय रथमिन्द्र तिष्ठ । धिष्व वज्रं हस्त आ दक्षिणत्राभि प्र मन्द पुरुदत्र मायाः
इंद्रा, उठ, आपल्या दोन सुंदर घोड्यांवर बस आणि वृत्राचा नाश करण्यासाठी रथावर चढ. उजव्या हातात वज्र घे आणि आपल्या असंख्य सामर्थ्यांनी आनंदित हो.
अग्निर्न शुष्कं वनमिन्द्र हेती रक्षो नि धक्ष्यशनिर्न भीमा । गम्भीरय ऋष्वया यो रुरोजाध्वानयद्दुरिता दम्भयच्च
इंद्रा, जसा अग्नी कोरड्या लाकडाला जाळतो, तसा तुझा शस्त्र राक्षसांना जाळून टाको, जणू काही भयंकर वीज पडली. खोल आणि उंच सामर्थ्याने तू वाईट गोष्टी मोडून काढल्या आणि दुष्टांचा पराभव केला.
आ सहस्रं पथिभिरिन्द्र राया तुविद्युम्न तुविवाजेभिरर्वाक् । याहि सूनो सहसो यस्य नू चिददेव ईशे पुरुहूत योतोः
इंद्रा, हजारो मार्गांनी, संपत्तीने, मोठ्या कीर्तीने आणि बक्षिसांनी ये. शक्तीच्या पुत्रा, ज्याच्यासाठी तू नेहमीच युद्धाचा स्वामी आहेस, त्याच्यासाठी ये.
प्र तुविद्युम्नस्य स्थविरस्य घृष्वेर्दिवो ररप्शे महिमा पृथिव्याः । नास्य शत्रुर्न प्रतिमानमस्ति न प्रतिष्ठिः पुरुमायस्य सह्योः
त्या प्राचीन, सदैव तेजस्वी, महान वैभवाच्या इंद्राची कीर्ती आकाश आणि पृथ्वीवर पसरली आहे. त्याला कोणताही शत्रू, कोणताही तोड किंवा समकक्ष नाही.
प्र तत्ते अद्या करणं कृतं भूत्कुत्सं यदायुमतिथिग्वमस्मै । पुरू सहस्रा नि शिशा अभि क्षामुत्तूर्वयाणं धृषता निनेथ
आज तुझे तेच कृत्य पुन्हा घडो, जसे तू कुत्स, आयु आणि अतिथिग्व यांना मदत केलीस. तू असंख्य शत्रूंना पाडलेस आणि धाडसी तुर्वयाणाला सर्व भूमीवर विजय मिळवून दिलास.
अनु त्वाहिघ्ने अध देव देवा मदन्विश्वे कवितमं कवीनाम् । करो यत्र वरिवो बाधिताय दिवे जनाय तन्वे गृणानः
तुझ्या मागे, हे देव, इतर देवताही आनंदित होतात, कारण तू सर्वात बुद्धिमान आहेस. जिथे तू पीडितांसाठी, आपल्या लोकांसाठी आणि स्वतःसाठी मार्ग तयार करतोस, तिथे तुझे गुणगान होते.