त्वेषासो अग्नेरमवन्तो अर्चयो भीमासो न प्रतीतये । रक्षस्विनः सदमिद्यातुमावतो विश्वं समत्रिणं दह
अग्नीच्या प्रचंड, भीषण ज्वाळा, जणू काही भीती निर्माण करणाऱ्या, कधीही जिंकता येत नाहीत. नेहमीच राक्षस आणि शत्रू दूर कर; सर्व विरोधकांना जाळून टाक.
क्रीळं वः शर्धो मारुतमनर्वाणं रथेशुभम् । कण्वा अभि प्र गायत
आनंदाने, मारुतांचा अमोघ आणि रथांमध्ये तेजस्वी असा समूह, कण्वांनी तुमचं स्तवन करावं.
ये पृषतीभिरृष्टिभिः साकं वाशीभिरञ्जिभिः । अजायन्त स्वभानवः
जे चितकबरे घोडे, भाले, कुऱ्हाडी आणि अलंकारांसह, स्वतःच्या तेजाने जन्मले आहेत.
इहेव शृण्व एषां कशा हस्तेषु यद्वदान् । नि यामञ्चित्रमृञ्जते
इथेच त्यांचे हातातील चाबकांचे आवाज ऐक, जेव्हा ते रथ चालवतात, तेव्हा विविध ध्वनीने ते रथ गाजवतात.
प्र वः शर्धाय घृष्वये त्वेषद्युम्नाय शुष्मिणे । देवत्तं ब्रह्म गायत
तुमच्या नेहमीच ताज्या, प्रचंड तेजस्वी आणि सामर्थ्यशाली समूहासाठी, देवपूजेत स्तोत्र गायले जावे.
प्र शंसा गोष्वघ्न्यं क्रीळं यच्छर्धो मारुतम् । जम्भे रसस्य वावृधे
गायींमध्ये शुभाशीर्वाद जाहीर करा, जेव्हा मारुतांचा समूह आनंदित होतो; रसाच्या गडगडाटात ते बलवान झाले आहेत.
को वो वर्षिष्ठ आ नरो दिवश्च ग्मश्च धूतयः । यत्सीमन्तं न धूनुथ
तुमच्यापैकी कोण सर्वात सामर्थ्यवान आहे, हे पुरुषांनो, ज्यांची प्रेरणा आकाश आणि पृथ्वीपासून आहे, जेव्हा तुम्ही स्थिर असलेल्यालाही हलवता?
नि वो यामाय मानुषो दध्र उग्राय मन्यवे । जिहीत पर्वतो गिरिः
तुमच्या गतीसाठी, माणूस पराक्रमी आणि भयंकरासाठी निघतो; पर्वत, डोंगर देखील थरथर कापतात.
येषामज्मेषु पृथिवी जुजुर्वाँ इव विश्पतिः । भिया यामेषु रेजते
ज्यांच्या जुंपण्याने, पृथ्वी जणू पत्नीप्रमाणे लोकांच्या स्वामीला शरण जाते; तुमच्या गतीच्या भीतीने ती थरथरते.
स्थिरं हि जानमेषां वयो मातुर्निरेतवे । यत्सीमनु द्विता शवः
त्यांच्या संततीचे सामर्थ्य खंबीर आहे, त्यांच्या आईच्या पोषणासाठी त्यांची ऊर्जा असते, जेव्हा त्यांचं बळ दुप्पट होतं.
उदु त्ये सूनवो गिरः काष्ठा अज्मेष्वत्नत । वाश्रा अभिज्ञु यातवे
त्यांच्या पुत्रांनी आपली गाणी वर उचलली आहेत, जणू काही जुव्यावरचे खांब ताठ उभे आहेत. हे बलवान, ओळख मिळवण्यासाठी आतुर आहेत.
त्यं चिद्घा दीर्घं पृथुं मिहो नपातममृध्रम् । प्र च्यावयन्ति यामभिः
ते लांब, रुंद आणि हट्टी मेघाचे अपत्यही आपल्या वेगाने हलवतात.
मरुतो यद्ध वो बलं जनाँ अचुच्यवीतन । गिरीँरचुच्यवीतन
मऱुतांनो, जेव्हा लोक तुमच्या बळाला तोंड देऊ शकत नाहीत, तेव्हा तुम्ही डोंगरही हलवता.
यद्ध यान्ति मरुतः सं ह ब्रुवतेऽध्वन्ना । शृणोति कश्चिदेषाम्
मऱुत जेव्हा मार्गावर निघतात, तेव्हा ते एकत्र बोलतात; त्यांचा आवाज कुणीतरी नक्कीच ऐकतो.
प्र यात शीभमाशुभिः सन्ति कण्वेषु वो दुवः । तत्रो षु मादयाध्वै
तुमच्या वेगवान घोड्यांवर बसून लवकर जा; कण्वांच्या घरात तुमचा आशीर्वाद आहे; तिथेच मार्गावर आनंद घ्या.
अस्ति हि ष्मा मदाय वः स्मसि ष्मा वयमेषाम् । विश्वं चिदायुर्जीवसे
खरंच, तुमच्यासाठी आनंद आहे; आम्हीही तुमच्यातलेच आहोत; आम्हाला पूर्ण आयुष्य जगू द्या.
कद्ध नूनं कधप्रियः पिता पुत्रं न हस्तयोः । दधिध्वे वृक्तबर्हिषः
आता, प्रिय म्हणून, तुम्ही आम्हाला कसे धरता, जसे वडील आपल्या मुलाला हातात धरतो, हे यज्ञकुशांनी सजलेले?
क्व नूनं कद्वो अर्थं गन्ता दिवो न पृथिव्याः । क्व वो गावो न रण्यन्ति
मऱुतांनो, आता तुम्ही कुठे जाणार, आकाशातून की पृथ्वीवरून? तुमच्या गायी कुठे भटकत नाहीत?
क्व वः सुम्ना नव्यांसि मरुतः क्व सुविता । क्वो विश्वानि सौभगा
मऱुतांनो, तुमचे नवे कृपाशिर्वाद कुठे आहेत, तुमचे उत्तम मार्गदर्शन कुठे आहे? तुमचे सर्व सौभाग्य कुठे आहे?
यद्यूयं पृश्निमातरो मर्तासः स्यातन । स्तोता वो अमृतः स्यात्
जर तुम्ही, पृष्णीच्या पुत्रांनो, मर्त्य झाले असतात, तर तुमचा स्तोत्र करणारा अमर झाला असता.
मा वो मृगो न यवसे जरिता भूदजोष्यः । पथा यमस्य गादुप
तुमचा गायक, चरणाऱ्या जनावरासारखा, तुम्हाला अप्रिय होऊ नये, यमाच्या मार्गावर जाऊ नये.
मो षु णः परापरा निरृतिर्दुर्हणा वधीत् । पदीष्ट तृष्णया सह
दूर किंवा जवळची, जिंकता न येणारी आपत्ती आम्हाला लागू नये; तुम्ही आम्हाला पाण्याबरोबरच्या मार्गावर ठेवा.
सत्यं त्वेषा अमवन्तो धन्वञ्चिदा रुद्रियासः । मिहं कृण्वन्त्यवाताम्
खरंच, तुम्ही रुद्रासारखे भयंकर आणि बलवान आहात, सपाट मैदानावरही; तुम्ही वाऱ्याविना पाऊस पाडता.
वाश्रेव विद्युन्मिमाति वत्सं न माता सिषक्ति । यदेषां वृष्टिरसर्जि
गायीसारखी वीज हंबरते, आई जशी वासराला सोडते, तशीच त्यांच्या पावसाच्या वेळी ती मुक्त होते.
दिवा चित्तमः कृण्वन्ति पर्जन्येनोदवाहेन । यत्पृथिवीं व्युन्दन्ति
दिवसा देखील, पर्जन्य मेघासह, ते अंधार करतात, जेव्हा ते पृथ्वी फाडतात.
अध स्वनान्मरुतां विश्वमा सद्म पार्थिवम् । अरेजन्त प्र मानुषाः
मऱुतांचा गडगडाट झाला, तेव्हा पृथ्वीवरील सर्व घरे थरथरली आणि माणसं घाबरली.
मरुतो वीळुपाणिभिश्चित्रा रोधस्वतीरनु । यातेमखिद्रयामभिः
मऱुतांनो, तुम्ही विखुरलेल्या हातांनी, तेजस्वी आणि विस्तीर्ण जागांमधून थकवा न येणाऱ्या मार्गाने जाता.
स्थिरा वः सन्तु नेमयो रथा अश्वास एषाम् । सुसंस्कृता अभीशवः
तुमच्या रथांच्या चाकांना बळकटपणा लाभो, घोडे ताठ राहो, आणि लगाम नीट बांधलेले असोत.
अच्छा वदा तना गिरा जरायै ब्रह्मणस्पतिम् । अग्निं मित्रं न दर्शतम्
आपल्या भक्तिपूर्ण वाणीने आपण वृद्धापकाळासाठी ब्रह्मणस्पतीला आणि तेजस्वी, सर्वांना दिसणाऱ्या मित्रासारख्या अग्नीला वंदन करूया.
मिमीहि श्लोकमास्ये पर्जन्य इव ततनः । गाय गायत्रमुक्थ्यम्
आपल्या तोंडातून सुंदर गाणे निर्माण कर, जसा पर्जन्य आकाशात पसरतो; स्तुती आणि गान आनंदाने गा.