वेषि ह्यध्वरीयतामग्ने होता दमे विशाम् । समृधो विश्पते कृणु जुषस्व हव्यमङ्गिरः
तूच खरं तर यज्ञासाठी योग्य आहेस, हे अग्ने, लोकांच्या घरात होतारूपाने; आम्हाला समृद्धी दे, हे लोकांचे स्वामी, आणि आमचे हवन स्वीकार, हे अङ्गिरस.
अच्छा नो मित्रमहो देव देवानग्ने वोचः सुमतिं रोदस्योः । वीहि स्वस्तिं सुक्षितिं दिवो नॄन्द्विषो अंहांसि दुरिता तरेम ता तरेम तवावसा तरेम
आमच्याकडे ये, मित्राचा सखा असलेला देव, हे अग्ने, देवांना स्वर्ग आणि पृथ्वीची कृपा मिळवून दे. आम्हाला कल्याण, चांगले घर मिळू दे, आणि द्वेष, दुःख, संकटे पार करू दे — तुझ्या मदतीने आम्ही ती पार करू.
अग्ने स क्षेषदृतपा ऋतेजा उरु ज्योतिर्नशते देवयुष्टे । यं त्वं मित्रेण वरुणः सजोषा देव पासि त्यजसा मर्तमंहः
हे अग्ने, जो देवांना भक्तीने मोठे तेज शोधतो, त्याचे तू, सत्य आणि तेजस्वी, रक्षण कर; ज्याचे तू मित्र आणि वरुणासोबत, देव, संकट आणि मृत्यूच्या दुःखापासून रक्षण करतोस.
ईजे यज्ञेभिः शशमे शमीभिरृधद्वारायाग्नये ददाश । एवा चन तं यशसामजुष्टिर्नांहो मर्तं नशते न प्रदृप्तिः
जो यज्ञांनी पूजा करतो, आहुतींनी आनंद मानतो, आणि मार्ग उघडणाऱ्या अग्निला अर्पण करतो — असा कीर्ती मिळवलेला माणूस कधीच संकटात सापडत नाही, त्याला कधीही दुःख होत नाही.
सूरो न यस्य दृशतिररेपा भीमा यदेति शुचतस्त आ धीः । हेषस्वतः शुरुधो नायमक्तोः कुत्रा चिद्रण्वो वसतिर्वनेजाः
ज्याची दृष्टी सूर्यासारखी निर्मळ आहे, जेव्हा तुझ्या भयंकर ज्वाळा पुढे सरकतात, तुझे विचारही तितकेच प्रखर असतात; गर्जणारा, वेगवान, मार्गदर्शक — जिथे कुठे जातो, तिथे हालचाल होते, उत्सुकतेने घर भरते.
तिग्मं चिदेम महि वर्पो अस्य भसदश्वो न यमसान आसा । विजेहमानः परशुर्न जिह्वां द्रविर्न द्रावयति दारु धक्षत्
त्याचे तिखट रूपही येथे मोठे आहे; तो स्पर्धेसाठी जुंपलेल्या घोड्यासारखा जळतो; कुऱ्हाडीच्या धारासारखा तो लाळतो, वितळलेल्या धातूसारखा तो लाकूड वितळवतो आणि जाळतो.
स इदस्तेव प्रति धादसिष्यञ्छिशीत तेजोऽयसो न धाराम् । चित्रध्रजतिररतिर्यो अक्तोर्वेर्न द्रुषद्वा रघुपत्मजंहाः
तोच खरोखर तुझं स्तवन करतो, तुझ्या तेजाला वितळलेल्या धातूच्या प्रवाहासारखं धारदार करतो; ज्याचा तेजस्वी मार्ग अद्भुत आहे, जो कधीही थकत नाही, जो कुशल कारागिरासारखा जलद पावलांनी शत्रूंचा पराभव करतो.
स ईं रेभो न प्रति वस्त उस्राः शोचिषा रारपीति मित्रमहाः । नक्तं य ईमरुषो यो दिवा नॄनमर्त्यो अरुषो यो दिवा नॄन्
तो वळवळणाऱ्या वळूसारखा रोखता येत नाही; तेजस्वी आणि बलवान, तो मित्रासारखा उषा प्रकट करतो; जो रात्री असो वा दिवसा, माणसांत लालसर तेजाने चमकतो, तो अमर आहे, दिवसा माणसांत लालसर दिसतो.
दिवो न यस्य विधतो नवीनोद्वृषा रुक्ष ओषधीषु नूनोत् । घृणा न यो ध्रजसा पत्मना यन्ना रोदसी वसुना दं सुपत्नी
जसा आकाशाचा ताजा प्रकाश नवा असतो, तसा त्याची ताकद नवी असते, तो सशक्त देव आता वनस्पतींमध्ये चमकतो; जसा सूर्य आपल्या स्थिर मार्गाने दोन्ही जगांना आपल्या संपत्तीने भरतो, तसा तू उदारपणे सर्वांना समृद्ध करतोस.
धायोभिर्वा यो युज्येभिरर्कैर्विद्युन्न दविद्योत्स्वेभिः शुष्मैः । शर्धो वा यो मरुतां ततक्ष ऋभुर्न त्वेषो रभसानो अद्यौत्
तो वेगवान घोड्यांशी किंवा स्तोत्रांशी जुळतो, विजेसारखा चमकतो, आपल्या प्रखर शक्तींनी झंकारतो; किंवा जेव्हा त्याने मरुतांचा समूह कारागिरासारखा घडवला, तेव्हा तो बलवान आणि वेगवान तेजाने प्रकट होतो.
यथा होतर्मनुषो देवताता यज्ञेभिः सूनो सहसो यजासि । एवा नो अद्य समना समानानुशन्नग्न उशतो यक्षि देवान्
जसा तू, बलशाली पुत्रा, यज्ञात मानवांसाठी पुरोहित म्हणून देवांची पूजा करतोस, तसाच आज आम्हा सर्वांसोबत एकरूप होऊन, अग्ने, उजळून देवांची उपासना कर.
स नो विभावा चक्षणिर्न वस्तोरग्निर्वन्दारु वेद्यश्चनो धात् । विश्वायुर्यो अमृतो मर्त्येषूषर्भुद्भूदतिथिर्जातवेदाः
तो सर्वत्र पाहणारा, आपल्या घराचा पाहुणा, स्तुत्य आणि जाणणारा अग्नी आमच्यासाठी सर्व काही स्थिर करो; तो अमर जातवेद, माणसांत उदार, उषेच्या वेळी पाहुणा होतो.
द्यावो न यस्य पनयन्त्यभ्वं भासांसि वस्ते सूर्यो न शुक्रः । वि य इनोत्यजरः पावकोऽश्नस्य चिच्छिश्नथत्पूर्व्याणि
जसा आकाशाचा प्रकाश अंधार दूर करतो, तसा तो तेजाने स्वतःला झाकतो, सूर्यासारखा उजळतो; तो कधीही न संपणारा, शुद्ध अग्नी, सर्वत्र पसरतो आणि जे खाण्याजोगं आहे तेही भस्म करतो, प्राचीन गोष्टींचाही नाश करतो.
वद्मा हि सूनो अस्यद्मसद्वा चक्रे अग्निर्जनुषाज्मान्नम् । स त्वं न ऊर्जसन ऊर्जं धा राजेव जेरवृके क्षेष्यन्तः
हे बलशाली पुत्रा, आम्ही तुझ्या जुन्या-नव्या कृत्यांची स्तुती करतो, कारण अग्नीने आपल्या जन्माने अन्न निर्माण केलं; म्हणून तू, शक्तीचा स्रोत, राजासारखा आपल्या सामर्थ्याने प्रजेला जपतोस, तशीच आम्हाला शक्ती दे.
नितिक्ति यो वारणमन्नमत्ति वायुर्न राष्ट्र्यत्येत्यक्तून् । तुर्याम यस्त आदिशामरातीरत्यो न ह्रुतः पततः परिह्रुत्
जो समोर ठेवलेलं अन्न खातो, वाऱ्यासारखा नियम ओलांडत नाही, यज्ञातील अर्पण दुर्लक्ष करत नाही; प्रारंभापासून शत्रुत्व करणाऱ्या शत्रूवर आम्ही विजय मिळवू, जसा पकडलेला आणि वेढलेला चोर असतो.
आ सूर्यो न भानुमद्भिरर्कैरग्ने ततन्थ रोदसी वि भासा । चित्रो नयत्परि तमांस्यक्तः शोचिषा पत्मन्नौशिजो न दीयन्
सूर्याच्या तेजस्वी किरणांसारखा, अग्ने, तू आपल्या प्रकाशाने दोन्ही जग व्यापून टाकलीस; तू आपल्या ज्वाळांनी उजळून अंधार दूर करतोस, आणि उपहार घेऊन येणाऱ्या दूतासारखा पुढे जातोस.
त्वां हि मन्द्रतममर्कशोकैर्ववृमहे महि नः श्रोष्यग्ने । इन्द्रं न त्वा शवसा देवता वायुं पृणन्ति राधसा नृतमाः
तुझ्यासाठी, सर्वात मधुर ज्वाळांनी, आम्ही निवडलं आहे, अग्ने, जेणेकरून तू आमचं ऐकावंस; जसा इंद्र आपल्या सामर्थ्याने, किंवा वायू देवता, तसेच सर्वात शूर लोक तुला आपल्या दानाने तृप्त करतात.
नू नो अग्नेऽवृकेभिः स्वस्ति वेषि रायः पथिभिः पर्ष्यंहः । ता सूरिभ्यो गृणते रासि सुम्नं मदेम शतहिमाः सुवीराः
आता, अग्ने, शत्रुत्व नसलेल्या मार्गांनी आम्हाला कल्याण मिळवून दे, संपत्ती दे, संकटातून पार ने; जे तुझी स्तुती करतात त्यांना शुभ लाभ दे, आणि आम्ही शंभर वीरपुत्रांसह आनंद साजरा करू.
हुवे वः सूनुं सहसो युवानमद्रोघवाचं मतिभिर्यविष्ठम् । य इन्वति द्रविणानि प्रचेता विश्ववाराणि पुरुवारो अध्रुक्
मी तुझं आवाहन करतो, हे बलशाली पुत्रा, तरुण आणि सामर्थ्यवान, ज्याचं वचन सत्य आहे, जो बुद्धीने महान आहे; जो द्रव्य देतो, ज्ञानी आहे, सर्वांना उदार आहे, कधीही मागे न पडणारा आहे.
त्वे वसूनि पुर्वणीक होतर्दोषा वस्तोरेरिरे यज्ञियासः । क्षामेव विश्वा भुवनानि यस्मिन्सं सौभगानि दधिरे पावके
तुझ्यात, हे पुरोहिता, प्राचीन संपत्ती ठेवली आहे, यज्ञासाठी योग्य, उषेच्या वेळी आणि घरात; जशा पृथ्वीवर सर्व जीव राहतात, तसाच शुद्ध अग्नीमध्ये सर्व सौभाग्य एकत्र येतात.
त्वं विक्षु प्रदिवः सीद आसु क्रत्वा रथीरभवो वार्याणाम् । अत इनोषि विधते चिकित्वो व्यानुषग्जातवेदो वसूनि
तू सभांमध्ये देणग्यांचा सारथी म्हणून बसतोस, आपल्या इच्छेने वरांचा स्वामी झाला आहेस; म्हणून, ज्ञानी जातवेद, तू उपासकांना उघड आणि गुप्तपणे संपत्ती वाटतोस.
यो नः सनुत्यो अभिदासदग्ने यो अन्तरो मित्रमहो वनुष्यात् । तमजरेभिर्वृषभिस्तव स्वैस्तपा तपिष्ठ तपसा तपस्वान्
जो कोणी, अग्ने, आमचं अहित करतो, उघडपणे किंवा खोटा मित्र म्हणून, त्याला तुझ्या न थकणाऱ्या, बलवान वृषभांनी जाळून टाक; हे अत्यंत प्रखर, आपल्या प्रचंड तेजाने त्याला भस्म कर.
यस्ते यज्ञेन समिधा य उक्थैरर्केभिः सूनो सहसो ददाशत् । स मर्त्येष्वमृत प्रचेता राया द्युम्नेन श्रवसा वि भाति
जो यज्ञ, समिधा आणि स्तोत्रांनी, हे बलशाली पुत्रा, तुला संतुष्ट करतो; तो माणसांत अमर, ज्ञानी, संपत्ती, कीर्ती आणि यशाने उजळतो.
स तत्कृधीषितस्तूयमग्ने स्पृधो बाधस्व सहसा सहस्वान् । यच्छस्यसे द्युभिरक्तो वचोभिस्तज्जुषस्व जरितुर्घोषि मन्म
हे अग्ने, जेव्हा आम्ही तुला बोलावतो, तेव्हा तू आपल्या सामर्थ्याने आमच्या शत्रूंना परतव; तू आपल्या दिव्य ज्वाळा आणि वचनांनी जे काही इच्छितोस, ते स्वीकार, आणि आमच्या स्तोत्रात आनंद मान.
अश्याम तं काममग्ने तवोती अश्याम रयिं रयिवः सुवीरम् । अश्याम वाजमभि वाजयन्तोऽश्याम द्युम्नमजराजरं ते
अग्ने, तुझ्या मदतीने आम्ही आमच्या इच्छित गोष्टी मिळवू दे. आम्ही भरपूर संपत्ती, समृद्धि आणि बलवान संतती मिळवू दे. आम्ही बळ मिळवू, पराक्रमासाठी प्रयत्न करू, आणि तुझं कधीही न कमी होणारं, न कधीही झिजणारं तेज आम्ही मिळवू दे.
प्र नव्यसा सहसः सूनुमच्छा यज्ञेन गातुमव इच्छमानः । वृश्चद्वनं कृष्णयामं रुशन्तं वीती होतारं दिव्यं जिगाति
नव्या स्तुतीने, तुझं आश्रय मिळवण्यासाठी, मी बलशाली पुत्राकडे यज्ञाने येतो, तुझं रक्षण मागतो. काळ्या पाठचं, उजळ, तेजस्वी दिव्य होतार, लाकूड फाडत येतो.
स श्वितानस्तन्यतू रोचनस्था अजरेभिर्नानदद्भिर्यविष्ठः । यः पावकः पुरुतमः पुरूणि पृथून्यग्निरनुयाति भर्वन्
तो तेजस्वी, गडगडणारा, प्रकाशमान स्थळी उभा आहे, अमरांमध्ये सर्वात तरुण, सतत नाद करणारा. जो अग्नि सर्वात शुद्ध, श्रेष्ठ आहे, तो असंख्य आणि विशाल वस्तू घेऊन पुढे जातो.
वि ते विष्वग्वातजूतासो अग्ने भामासः शुचे शुचयश्चरन्ति । तुविम्रक्षासो दिव्या नवग्वा वना वनन्ति धृषता रुजन्तः
अग्ने, तुझ्या ज्वाळा वाऱ्याने सर्वत्र पसरतात, त्या तेजस्वी आणि शुद्ध असतात. त्या प्रखर, दिव्य आणि नव्याने जन्मलेल्या ज्वाळा, जोराने लाकडं फोडून जिंकतात.
ये ते शुक्रासः शुचयः शुचिष्मः क्षां वपन्ति विषितासो अश्वाः । अध भ्रमस्त उर्विया वि भाति यातयमानो अधि सानु पृश्नेः
तुझे जे तेजस्वी, शुद्ध आणि उजळ घोडे आहेत, ते वेगाने पृथ्वीवर पसरतात. मग तुझे चाक मेघाच्या कड्यावरून जाताना सर्वत्र झळकतं.
अध जिह्वा पापतीति प्र वृष्णो गोषुयुधो नाशनिः सृजाना । शूरस्येव प्रसितिः क्षातिरग्नेर्दुर्वर्तुर्भीमो दयते वनानि
मग, बलवान अग्ने, तुझी जिव्हा वेगाने पुढे सरकते, आणि गायींमध्ये जाळणारी ज्वाळा सोडते. जसा एखादा वीर पुढे जातो, तशी तुझी शक्ती, अग्ने, आवरता येत नाही, ती भयंकरपणे जंगलं जाळते.