हिरण्यत्वङ्मधुवर्णो घृतस्नुः पृक्षो वहन्ना रथो वर्तते वाम् । मनोजवा अश्विना वातरंहा येनातियाथो दुरितानि विश्वा
सोन्यासारखे तेजस्वी, मधासारखा रंग, तुपाने ओथंबलेला, तुमचा रथ घोड्यांनी ओढला जातो, अश्विनी. तो मनासारखा वेगवान, वाऱ्यासारखा झपाट्याने सर्व संकटांवर मात करतो.
यो भूयिष्ठं नासत्याभ्यां विवेष चनिष्ठं पित्वो ररते विभागे । स तोकमस्य पीपरच्छमीभिरनूर्ध्वभासः सदमित्तुतुर्यात्
जो नेहमी नासत्य अश्विनींचं आवाहन करतो, जो वाटणीच्या वेळी सर्वात प्रिय असतो, त्याचं संतती सदैव शुभेच्छांनी भरून जावो, तो नेहमी उज्ज्वलतेने इतरांपेक्षा वरचढ राहो.
समश्विनोरवसा नूतनेन मयोभुवा सुप्रणीती गमेम । आ नो रयिं वहतमोत वीराना विश्वान्यमृता सौभगानि
अश्विनींच्या नव्या कृपेने, आनंददायी मार्गदर्शनाने आपण पुढे जाऊ. आमच्याकडे संपत्ती आणि शूर वीर आणा, आणि सर्व अमर सौभाग्यही.
अश्विनावेह गच्छतं नासत्या मा वि वेनतम् । हंसाविव पततमा सुताँ उप
अश्विनी, नासत्या, इथे या, विलंब करू नका. राजहंसांसारखे, तुम्ही पिळलेल्या सोमाकडे उडून या.
अश्विना हरिणाविव गौराविवानु यवसम् । हंसाविव पततमा सुताँ उप
अश्विनी, हरणांसारखे, गायींसारखे चारापाशी, राजहंसांसारखे, तुम्ही पिळलेल्या सोमाकडे उडून या.
अश्विना वाजिनीवसू जुषेथां यज्ञमिष्टये । हंसाविव पततमा सुताँ उप
अश्विनी, घोडे देणारे, इच्छित यज्ञासाठी ही पूजा स्वीकारा. राजहंसांसारखे, पिळलेल्या सोमाकडे उडून या.
अत्रिर्यद्वामवरोहन्नृबीसमजोहवीन्नाधमानेव योषा । श्येनस्य चिज्जवसा नूतनेनागच्छतमश्विना शंतमेन
अत्री संकटात सापडला असता, प्रसूतीच्या वेदनेतील स्त्रीसारखा त्याने तुमचं आवाहन केलं; तेव्हा अश्विनी, गरुडासारख्या वेगाने, नवीन मदतीसह, आनंद घेऊन तुम्ही आलात.
वि जिहीष्व वनस्पते योनिः सूष्यन्त्या इव । श्रुतं मे अश्विना हवं सप्तवध्रिं च मुञ्चतम्
हे वृक्ष, प्रसूतीसाठी जशी जागा उघडतेस तशी तू गर्भाशय उघड. अश्विनी, माझं आवाहन ऐका आणि सप्तवध्रीला मुक्त करा.
भीताय नाधमानाय ऋषये सप्तवध्रये । मायाभिरश्विना युवं वृक्षं सं च वि चाचथः
भयभीत, संकटात सापडलेल्या सप्तवध्री ऋषीसाठी, अश्विनी, तुमच्या मायांनी तुम्ही त्या वृक्षाला फोडलं आणि पुन्हा जोडलं.
यथा वातः पुष्करिणीं समिङ्गयति सर्वतः । एवा ते गर्भ एजतु निरैतु दशमास्यः
जसा वारा सर्व बाजूंनी कमळाच्या तळ्याला हलवतो, तसाच गर्भ हलू दे आणि दहा महिन्यांचा बाळ बाहेर येऊ दे.
यथा वातो यथा वनं यथा समुद्र एजति । एवा त्वं दशमास्य सहावेहि जरायुणा
जसा वारा, जसं जंगल, जसा समुद्र हलतो, तसाच तू, दहा महिन्यांचा बाळ, गर्भासह बाहेर ये.
दश मासाञ्छशयानः कुमारो अधि मातरि । निरैतु जीवो अक्षतो जीवो जीवन्त्या अधि
जो मुलगा दहा महिने आईच्या पोटात राहिला, तो जिवंत, अखंड, जिवंत आईकडे बाहेर येऊ दे.
महे नो अद्य बोधयोषो राये दिवित्मती । यथा चिन्नो अबोधयः सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते
हे उषा, आज आम्हाला जागं कर, मोठ्या संपत्तीने उजळव, जशी तू पूर्वीही जागं केलंस, सत्यप्रतिष्ठित, श्रेष्ठ वंशातील, घोडे आणि मधुर वाणी देणारी.
या सुनीथे शौचद्रथे व्यौच्छो दुहितर्दिवः । सा व्युच्छ सहीयसि सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते
जी उत्तम मार्गदर्शनाने, शुद्ध रथात, आकाशकन्या म्हणून उगवतेस, ती तू, सामर्थ्यशाली, सत्यप्रतिष्ठित, श्रेष्ठ वंशातील, घोडे आणि मधुर वाणी देणारी, उगव.
सा नो अद्याभरद्वसुर्व्युच्छा दुहितर्दिवः । यो व्यौच्छः सहीयसि सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते
ती उदार उषा, आज आपल्यासाठी संपत्ती घेऊन येवो, ती जी आकाशकन्या, सामर्थ्यशाली, सत्यप्रतिष्ठित, श्रेष्ठ वंशातील, घोडे आणि मधुर वाणी देणारी आहे.
अभि ये त्वा विभावरि स्तोमैर्गृणन्ति वह्नयः । मघैर्मघोनि सुश्रियो दामन्वन्तः सुरातयः सुजाते अश्वसूनृते
जे अग्नि तुझं स्तोत्रांनी, उज्ज्वलतेने, दानांनी गौरव करतात, हे उषा, ते सर्व सुंदर, घरात वास करणारे, श्रेष्ठ संतती आणि मधुर वाणी देणारे आहेत.
यच्चिद्धि ते गणा इमे छदयन्ति मघत्तये । परि चिद्वष्टयो दधुर्ददतो राधो अह्रयं सुजाते अश्वसूनृते
मित्रा, जर हे तुझे साथी धनासाठी तुला लपवतात, तरीही उदार लोकांनी तुझ्या दिलेल्या दानांनी सर्व बाजूंनी आपली श्री वाढवली आहे. सुजात, घोडे आणि मधुर वाणी देणाऱ्या, तुझे हे दान आम्हाला मिळो.
ऐषु धा वीरवद्यश उषो मघोनि सूरिषु । ये नो राधांस्यह्रया मघवानो अरासत सुजाते अश्वसूनृते
मघोनि उषा, या उदार लोकांत वीरश्री व कीर्ती ठेव. जे उदार सुजात, घोडे आणि मधुर वाणी देणारे आहेत, त्यांनी आम्हाला कुठलाही संकोच न करता दान दिले आहे.
तेभ्यो द्युम्नं बृहद्यश उषो मघोन्या वह । ये नो राधांस्यश्व्या गव्या भजन्त सूरयः सुजाते अश्वसूनृते
मघोनि उषा, त्या उदार लोकांना मोठी कीर्ती आणि मोठे यश दे. जे सुजात, घोडे आणि मधुर वाणी देणारे आहेत, ते आम्हाला घोडे आणि गायींचे दान देतात.
उत नो गोमतीरिष आ वहा दुहितर्दिवः । साकं सूर्यस्य रश्मिभिः शुक्रैः शोचद्भिरर्चिभिः सुजाते अश्वसूनृते
आकाशकन्या, आम्हाला गायींनी समृद्ध अशी संपत्ती घेऊन ये. सूर्याच्या तेजस्वी किरणांसह, प्रकाशमान ज्वाळांसह, सुजात, घोडे आणि मधुर वाणी देणाऱ्या, आम्हाला हे सर्व मिळो.
व्युच्छा दुहितर्दिवो मा चिरं तनुथा अपः । नेत्त्वा स्तेनं यथा रिपुं तपाति सूरो अर्चिषा सुजाते अश्वसूनृते
आकाशकन्या, तू उजळून निघा, आपले रूप फार वेळ लपवू नकोस. चोरास शत्रूसारखे दूर कर, जसा सूर्य आपल्या किरणांनी तापवतो, तशी तूही, सुजात, घोडे आणि मधुर वाणी देणारी आहेस.
एतावद्वेदुषस्त्वं भूयो वा दातुमर्हसि । या स्तोतृभ्यो विभावर्युच्छन्ती न प्रमीयसे सुजाते अश्वसूनृते
जितके तू जाणणाऱ्यांना दिले आहेस, त्याहून अधिक देण्यास तू योग्य आहेस. स्तुती करणाऱ्यांसाठी तू नेहमीच तेजस्वी राहतेस, सुजात, घोडे आणि मधुर वाणी देणारी.
द्युतद्यामानं बृहतीमृतेन ऋतावरीमरुणप्सुं विभातीम् । देवीमुषसं स्वरावहन्तीं प्रति विप्रासो मतिभिर्जरन्ते
ती तेजस्वी, महान, सत्यावर चालणारी, पाण्यात लालसर दिसणारी, प्रकाश आणणारी देवी उषा, ऋषी आपल्या मनाने तिची स्तुती करतात.
एषा जनं दर्शता बोधयन्ती सुगान्पथः कृण्वती यात्यग्रे । बृहद्रथा बृहती विश्वमिन्वोषा ज्योतिर्यच्छत्यग्रे अह्नाम्
ही उषा लोकांना जागवते, मार्ग सोपे करते आणि पुढे जाते. मोठ्या रथावर बसून, सर्वांना सामर्थ्य देते, दिवसांच्या सुरुवातीला प्रकाश पसरवते.
एषा गोभिररुणेभिर्युजानास्रेधन्ती रयिमप्रायु चक्रे । पथो रदन्ती सुविताय देवी पुरुष्टुता विश्ववारा वि भाति
ती लाल गायी जुळवून, संपत्ती वाढवते आणि मार्ग तयार करते. समृद्धीसाठी मार्ग देणारी, अनेकांनी स्तुत्य, सर्वांना देणारी देवी उषा उजळते.
एषा व्येनी भवति द्विबर्हा आविष्कृण्वाना तन्वं पुरस्तात् । ऋतस्य पन्थामन्वेति साधु प्रजानतीव न दिशो मिनाति
ती दोन वेण्या घालून समोर आपले रूप दाखवते. सत्याचा मार्ग उत्तमपणे चालते, जाणणाऱ्यासारखी दिशांचा विसर करत नाही.
एषा शुभ्रा न तन्वो विदानोर्ध्वेव स्नाती दृशये नो अस्थात् । अप द्वेषो बाधमाना तमांस्युषा दिवो दुहिता ज्योतिषागात्
ती शुभ्र, आपले रूप दाखवत, उभी राहते जणू अंघोळ करून. द्वेष आणि अंधार दूर करत, आकाशकन्या उषा प्रकाश घेऊन येते.
एषा प्रतीची दुहिता दिवो नॄन्योषेव भद्रा नि रिणीते अप्सः । व्यूर्ण्वती दाशुषे वार्याणि पुनर्ज्योतिर्युवतिः पूर्वथाकः
ती आमच्याकडे तोंड करून, जशी शुभेच्छा देणारी स्त्री, पाणी ओढते. भक्तांसाठी संपत्ती उघडते, ही तरुणी पूर्वीसारखे पुन्हा प्रकाश परत आणते.
युञ्जते मन उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः । वि होत्रा दधे वयुनाविदेक इन्मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः
ऋषी आपले मन आणि विचार जोडतात, त्या महान ज्ञानी ऋषीचे. विधी जाणणाऱ्यासाठी, त्यानेच होमाची स्थापना केली आहे—हा देव सविताचा मोठा स्तवन आहे.
विश्वा रूपाणि प्रति मुञ्चते कविः प्रासावीद्भद्रं द्विपदे चतुष्पदे । वि नाकमख्यत्सविता वरेण्योऽनु प्रयाणमुषसो वि राजति
तो कवी सर्व रूपे सोडतो; दोनपाय आणि चौपायांना शुभ घडवतो. सविता, श्रेष्ठ देव, आकाश उघडतो आणि उषांचा प्रवास सुरू होताच तेज पसरतो.