सनत्साश्व्यं पशुमुत गव्यं शतावयम् । श्यावाश्वस्तुताय या दोर्वीरायोपबर्बृहत्
हे उदार हात असणाऱ्या देवता, श्यावाश्व याने ज्याची स्तुती केली, त्याला सनत्शाश्व यांचे धन, गायी, आणि शंभरपट समृद्धी आम्हाला दे.
उत त्वा स्त्री शशीयसी पुंसो भवति वस्यसी । अदेवत्रादराधसः
स्त्री जर देवहीन आणि आदर न करणाऱ्यांशी जोडली नाही, तर ती पुरुषापेक्षा अधिक प्रिय आणि हवीशी होते.
वि या जानाति जसुरिं वि तृष्यन्तं वि कामिनम् । देवत्रा कृणुते मनः
ती चतुर, तृषार्त आणि इच्छा असणाऱ्याला ओळखते; तिचे मन देवत्वाकडे वळते.
उत घा नेमो अस्तुतः पुमाँ इति ब्रुवे पणिः । स वैरदेय इत्समः
स्तुती न मिळालेला तो म्हणतो, 'मी पुरुष आहे'; पण तो पणी म्हणजे शत्रूच आहे, नेहमी तसाच राहतो.
उत मेऽरपद्युवतिर्ममन्दुषी प्रति श्यावाय वर्तनिम् । वि रोहिता पुरुमीळ्हाय येमतुर्विप्राय दीर्घयशसे
तरुण आणि उत्सुक स्त्री माझ्याकडे आली नाही; मार्ग श्यावाकडे वळला, आणि लाल रंगाच्या, अनेकदा आह्वान केलेल्या, दीर्घ कीर्ती असलेल्या ऋषीकडे वळल्या.
यो मे धेनूनां शतं वैददश्विर्यथा ददत् । तरन्त इव मंहना
ज्याने मला शंभर गायी दिल्या, जणू दहा पट दिल्यासारखे, तो आपल्या मोठेपणाने सर्व अडथळे पार करणारा आहे.
य ईं वहन्त आशुभिः पिबन्तो मदिरं मधु । अत्र श्रवांसि दधिरे
जे वेगाने तिला नेतात, आणि मदिर मध पितात, त्यांनी इथे कीर्ती मिळवली आहे.
येषां श्रियाधि रोदसी विभ्राजन्ते रथेष्वा । दिवि रुक्म इवोपरि
ज्यांच्यासाठी रथांवर पृथ्वी आणि आकाश तेजाने उजळतात, जणू आकाशातले सोने.
युवा स मारुतो गणस्त्वेषरथो अनेद्यः । शुभंयावाप्रतिष्कुतः
तो मारुतींचा तरुण समूह, प्रचंड रथ असणारा, अजेय, तेजस्वी आणि कुणीही थांबवू न शकणारा आहे.
को वेद नूनमेषां यत्रा मदन्ति धूतयः । ऋतजाता अरेपसः
खरंच, कोण जाणतो त्यांच्या प्रेरितांचे ठिकाण कुठे आहे, जे सत्यातून जन्मलेले, कलंकरहित आहेत?
यूयं मर्तं विपन्यवः प्रणेतार इत्था धिया । श्रोतारो यामहूतिषु
हे ज्ञानीहो, तुम्ही माणसांना योग्य मार्ग दाखवता, अशा बुद्धीने; तुम्ही यज्ञातील आह्वान ऐकता.
ते नो वसूनि काम्या पुरुश्चन्द्रा रिशादसः । आ यज्ञियासो ववृत्तन
हे शत्रूंचा नाश करणारे, यज्ञास पात्र असणारे, आमच्यासाठी हवीहवीशी, उजळ संपत्ती द्या.
एतं मे स्तोममूर्म्ये दार्भ्याय परा वह । गिरो देवि रथीरिव
हे देवी, माझी ही स्तुती रथ चालवणाऱ्यासारखी उर्म्याचा पुत्र दार्भ्य याच्यापर्यंत पोहोचव.
उत मे वोचतादिति सुतसोमे रथवीतौ । न कामो अप वेति मे
हे अदिती, सोम पिळताना आणि रथस्पर्धेत मला बोलाव, कारण माझी इच्छा माझ्यापासून दूर जात नाही.
एष क्षेति रथवीतिर्मघवा गोमतीरनु । पर्वतेष्वपश्रितः
इथे रथ चालवणारा, दानशूर, गायींनी समृद्ध अशा प्रदेशात, पर्वतांमध्ये निवारा घेतो.
ऋतेन ऋतमपिहितं ध्रुवं वां सूर्यस्य यत्र विमुचन्त्यश्वान् । दश शता सह तस्थुस्तदेकं देवानां श्रेष्ठं वपुषामपश्यम्
सत्याने सत्य झाकले आहे, तिथेच सूर्याचे घोडे सोडले जातात; तिथे दहा शंभर एकत्र उभे होते, मी देवांमध्ये तेजाने श्रेष्ठ अशा त्या एकाला पाहिले.
तत्सु वां मित्रावरुणा महित्वमीर्मा तस्थुषीरहभिर्दुदुह्रे । विश्वाः पिन्वथः स्वसरस्य धेना अनु वामेकः पविरा ववर्त
हे मित्रावरुण, हेच तुमचे मोठेपण; उभे असणाऱ्यांनी ते दिवसा मिळवले; तुम्ही दोघे तुमच्या प्रवाहातील सर्व गायी वाढवता, आणि एकच धुरा तुमच्यासाठी फिरते.
अधारयतं पृथिवीमुत द्यां मित्रराजाना वरुणा महोभिः । वर्धयतमोषधीः पिन्वतं गा अव वृष्टिं सृजतं जीरदानू
हे मित्रावरुण राजांनो, तुमच्या सामर्थ्याने तुम्ही पृथ्वी आणि आकाश धरले; तुम्ही औषधी वाढवता, गायी वाढवता, पाऊस पाडता, आणि दीर्घायुष्य देता.
आ वामश्वासः सुयुजो वहन्तु यतरश्मय उप यन्त्वर्वाक् । घृतस्य निर्णिगनु वर्तते वामुप सिन्धवः प्रदिवि क्षरन्ति
तुमचे उत्तम जुळलेले, वेगवान घोडे तुमचा रथ जवळ आणोत. तुमच्यासाठी तुपाच्या धारांनी मार्ग तयार आहे, आणि आकाशातून नद्या तुमच्याकडे वाहत येतात.
अनु श्रुताममतिं वर्धदुर्वीं बर्हिरिव यजुषा रक्षमाणा । नमस्वन्ता धृतदक्षाधि गर्ते मित्रासाथे वरुणेळास्वन्तः
प्रसिद्ध आणि अचूक बुद्धीचे अनुसरण करत, जशी यज्ञाची आसंदी मंत्रांनी राखली जाते, तसेच आम्ही नम्रतेने, स्थिर कौशल्य धरून, हे मित्रावरुणा आणि इळा, तुम्ही खोल गाभ्यात निवास करता.
अक्रविहस्ता सुकृते परस्पा यं त्रासाथे वरुणेळास्वन्तः । राजाना क्षत्रमहृणीयमाना सहस्रस्थूणं बिभृथः सह द्वौ
कोणतीही कठोरता न करता, योग्य हातांनी, तुम्ही त्याचे रक्षण करता, हे मित्रावरुणा आणि इळा. राजे म्हणून, अपराजेय सामर्थ्याने, तुम्ही दोघे हजार खांबांचा आधार सांभाळता.
हिरण्यनिर्णिगयो अस्य स्थूणा वि भ्राजते दिव्यश्वाजनीव । भद्रे क्षेत्रे निमिता तिल्विले वा सनेम मध्वो अधिगर्त्यस्य
याच्या सुवर्ण धार आणि खांब तेजाने झळकतात, जणू दिव्य घोड्यांनी ओढलेला रथ. शुभ शेतात, चिन्हांकित आणि फुललेल्या जागी, आम्हाला तुमच्या कृपेचा मध मिळो.
हिरण्यरूपमुषसो व्युष्टावयस्थूणमुदिता सूर्यस्य । आ रोहथो वरुण मित्र गर्तमतश्चक्षाथे अदितिं दितिं च
उषेच्या तेजस्वी वेळी, सूर्याचा सुवर्ण रूप आणि खांब उगवतात. हे वरुणा-मित्रा, तुम्ही खोल गर्तेतून वर येता आणि अदिती व दिती यांना पाहता.
यद्बंहिष्ठं नातिविधे सुदानू अच्छिद्रं शर्म भुवनस्य गोपा । तेन नो मित्रावरुणावविष्टं सिषासन्तो जिगीवांसः स्याम
तुमचे सर्वात मोठे, अखंड, उदार आणि अभेद्य रक्षण, हे विश्वाचे रक्षक मित्रावरुणा, त्या रक्षणाने आम्हाला सुरक्षित ठेवा, जेणेकरून आम्ही प्रयत्नशील राहून आयुष्य जगू शकू.
ऋतस्य गोपावधि तिष्ठथो रथं सत्यधर्माणा परमे व्योमनि । यमत्र मित्रावरुणावथो युवं तस्मै वृष्टिर्मधुमत्पिन्वते दिवः
सत्याचे रक्षक म्हणून, तुम्ही तुमच्या रथावर उभे आहात, सर्वोच्च आकाशात धर्माची स्थापना करता. हे मित्रावरुणा, ज्या व्यक्तीवर तुम्ही कृपा करता, त्याच्यावर आकाशातून मधुर पाऊस पडतो.
सम्राजावस्य भुवनस्य राजथो मित्रावरुणा विदथे स्वर्दृशा । वृष्टिं वां राधो अमृतत्वमीमहे द्यावापृथिवी वि चरन्ति तन्यवः
संपूर्ण सृष्टीचे सम्राट राजे, हे मित्रावरुणा, तुम्ही सभेत तेजाने उजळता. आम्ही तुमच्या पावसाची, संपत्तीची आणि अमरत्वाची इच्छा करतो; आकाश आणि पृथ्वीवर वीज चमकते.
सम्राजा उग्रा वृषभा दिवस्पती पृथिव्या मित्रावरुणा विचर्षणी । चित्रेभिरभ्रैरुप तिष्ठथो रवं द्यां वर्षयथो असुरस्य मायया
सम्राट, बलवान, वृषभासारखे आकाश-पृथ्वीचे अधिपती, हे मित्रावरुणा, तुम्ही लोकांत बुद्धिमान आहात. अद्भुत मेघांनी तुम्ही गर्जना करता आणि असुराच्या सामर्थ्याने आकाशावर पाऊस पाडता.
माया वां मित्रावरुणा दिवि श्रिता सूर्यो ज्योतिश्चरति चित्रमायुधम् । तमभ्रेण वृष्ट्या गूहथो दिवि पर्जन्य द्रप्सा मधुमन्त ईरते
तुमची मायावी शक्ती, हे मित्रावरुणा, आकाशात स्थिर आहे; सूर्य तेजस्वी शस्त्र घेऊन फिरतो. तुम्ही त्याला मेघ व पावसाने झाकता, आणि पर्जन्याचे मधुर थेंब आकाशातून बरसतात.
रथं युञ्जते मरुतः शुभे सुखं शूरो न मित्रावरुणा गविष्टिषु । रजांसि चित्रा वि चरन्ति तन्यवो दिवः सम्राजा पयसा न उक्षतम्
मरुतगण आपला सुंदर आणि सुखद रथ जुळवतात, जसा वीर स्पर्धेत उतरतो, हे मित्रावरुणा. तेजस्वी वीज आकाशात फिरते, सम्राटांनो, तुम्ही आकाशातून पाऊस पाडता आणि त्याची संपत्ती काढता.
वाचं सु मित्रावरुणाविरावतीं पर्जन्यश्चित्रां वदति त्विषीमतीम् । अभ्रा वसत मरुतः सु मायया द्यां वर्षयतमरुणामरेपसम्
पर्जन्य तेजस्वी आणि गडगडणारा आवाज करतो, हे मित्रावरुणा. मरुतगण तुमच्या अद्भुत शक्तीने मेघात वास करतात आणि निर्मळ, तांबड्या आकाशावर पाऊस पाडतात.