प्र व स्पळक्रन्सुविताय दावनेऽर्चा दिवे प्र पृथिव्या ऋतं भरे । उक्षन्ते अश्वान्तरुषन्त आ रजोऽनु स्वं भानुं श्रथयन्ते अर्णवैः
कल्याणासाठी मी स्तुती अर्पण करतो, आकाश व पृथ्वीला सत्य捧तो. ते आपले घोडे, जे तांबडे आहेत, सोडतात, विस्तार व्यापतात आणि आपल्या तेजाच्या लाटा पसरवतात.
अमादेषां भियसा भूमिरेजति नौर्न पूर्णा क्षरति व्यथिर्यती । दूरेदृशो ये चितयन्त एमभिरन्तर्महे विदथे येतिरे नरः
त्यांच्या सामर्थ्यामुळे पृथ्वी भीतीने थरथरते, जणू भरलेली नौका वाहते आणि हलते. दूरदृष्टी असलेले, हे चिन्ह ओळखतात; मोठ्या सभेत हे वीर त्यांच्यासोबत स्पर्धा करतात.
गवामिव श्रियसे शृङ्गमुत्तमं सूर्यो न चक्षू रजसो विसर्जने । अत्या इव सुभ्वश्चारव स्थन मर्या इव श्रियसे चेतथा नरः
गायींच्या शिरोमणी शृंगासारखे, आकाशात सूर्याच्या डोळ्यासारखे, तुम्ही तेजाने झळकता. वेगवान घोड्यांसारखे, सुंदरपणे सजलेले, तुम्ही पुरुषांनो, कीर्ती मिळवता आणि लोक तुम्हाला ओळखतात.
को वो महान्ति महतामुदश्नवत्कस्काव्या मरुतः को ह पौंस्या । यूयं ह भूमिं किरणं न रेजथ प्र यद्भरध्वे सुविताय दावने
म्हणून सांगा, मरुतांनो, तुमच्यात सर्वांत मोठे सामर्थ्य कुणाकडे आहे? अद्भुत पराक्रम कोणाचा आहे? जेव्हा तुम्ही पृथ्वीला गवतासारखी हलवता, तेव्हा तुम्ही सर्वांना कल्याण देण्यासाठी पुढे जाता.
अश्वा इवेदरुषासः सबन्धवः शूरा इव प्रयुधः प्रोत युयुधुः । मर्या इव सुवृधो वावृधुर्नरः सूर्यस्य चक्षुः प्र मिनन्ति वृष्टिभिः
तांबूस घोड्यांसारखे आणि त्यांच्या सोबत्यांसह, रणासाठी सज्ज वीरांसारखे, तुम्ही एकत्र लढता. तरुणांप्रमाणे बळकट होत जाता, पुरुषांनो, आणि तुमच्या पावसाने सूर्याचे डोळे झाकता.
ते अज्येष्ठा अकनिष्ठास उद्भिदोऽमध्यमासो महसा वि वावृधुः । सुजातासो जनुषा पृश्निमातरो दिवो मर्या आ नो अच्छा जिगातन
ते ना मोठे ना लहान, नेहमी नव्याने प्रकट होणारे, त्यांच्यात मधला कोणी नाही; त्यांच्या सामर्थ्याने ते विशाल झाले आहेत. उत्तम जन्म घेतलेले, पृष्णीचे पुत्र, दिव्याचे लेकरांनो, आमच्याकडे या.
वयो न ये श्रेणीः पप्तुरोजसान्तान्दिवो बृहतः सानुनस्परि । अश्वास एषामुभये यथा विदुः प्र पर्वतस्य नभनूँरचुच्यवुः
पक्ष्यांच्या थव्यांसारखे, ते शक्तीने पंख पसरून, मोठ्या आकाशाच्या शिखरापलीकडे उडाले. त्यांच्या दोन्ही प्रकारच्या घोड्यांना वाट माहित आहे, आणि त्यांनी पर्वत व आकाशाचे शिखर हादरवले.
मिमातु द्यौरदितिर्वीतये नः सं दानुचित्रा उषसो यतन्ताम् । आचुच्यवुर्दिव्यं कोशमेत ऋषे रुद्रस्य मरुतो गृणानाः
आमच्या रक्षणासाठी आकाश आणि अदिती मापो, तेजस्वी उषा एकत्र प्रयत्न करो. ऋष्या, रुद्राचे मरुतांनी दिव्य भांडे उघडले आहे.
ईळे अग्निं स्ववसं नमोभिरिह प्रसत्तो वि चयत्कृतं नः । रथैरिव प्र भरे वाजयद्भिः प्रदक्षिणिन्मरुतां स्तोममृध्याम्
मी येथे अग्नीचे, कृपाळूचे, नम्रतेने स्तुती करतो, जो आमची कर्मे जाणतो; जसे युद्धासाठी सज्ज रथ, तसे मी मरुतांची स्तुती बळकट करतो.
आ ये तस्थुः पृषतीषु श्रुतासु सुखेषु रुद्रा मरुतो रथेषु । वना चिदुग्रा जिहते नि वो भिया पृथिवी चिद्रेजते पर्वतश्चित्
जिथे तुम्ही, रुद्रांनो, मरुतांनो, सुंदर सजवलेल्या रथांत उभे राहता, तिथे तुमच्या सामर्थ्याने जंगलही घाबरते; पृथ्वी आणि पर्वतही थरथर कापतात.
पर्वतश्चिन्महि वृद्धो बिभाय दिवश्चित्सानु रेजत स्वने वः । यत्क्रीळथ मरुत ऋष्टिमन्त आप इव सध्र्यञ्चो धवध्वे
मोठा, वाढलेला पर्वतही घाबरतो, आकाशाचे शिखरही तुमच्या गजराने थरथरते; मरुतांनो, तुम्ही भाल्यांसह खेळता, तेव्हा पाण्यांसारखे एकत्र धावता.
वरा इवेद्रैवतासो हिरण्यैरभि स्वधाभिस्तन्वः पिपिश्रे । श्रिये श्रेयांसस्तवसो रथेषु सत्रा महांसि चक्रिरे तनूषु
सोन्याने सजलेले, तेजस्वी, त्यांनी स्वतःच्या शक्तीने आपली देह झाकली आहेत; कीर्ती मिळवण्यासाठी, बलवान, रथांमध्ये, एकत्र येऊन मोठी कृत्ये केली आहेत.
अज्येष्ठासो अकनिष्ठास एते सं भ्रातरो वावृधुः सौभगाय । युवा पिता स्वपा रुद्र एषां सुदुघा पृश्निः सुदिना मरुद्भ्यः
हे ना मोठे ना लहान, सर्वजण भाऊ, सौभाग्यासाठी एकत्र वाढले आहेत. त्यांचे तरुण वडील, ज्ञानी रुद्र, आणि त्यांची पोषक माता पृष्णी, मरुतांना शुभ दिवस देतात.
यदुत्तमे मरुतो मध्यमे वा यद्वावमे सुभगासो दिवि ष्ठ । अतो नो रुद्रा उत वा न्वस्याग्ने वित्ताद्धविषो यद्यजाम
मरुतांनो, जे काही सर्वांत वरचे, मधले किंवा तळाचे आहे, हे भाग्यशाली, ते सर्व तुमचे आहे. त्या सर्वातून, रुद्रांनो किंवा अग्नी, आम्ही यज्ञातून काही मिळवू शकू का, हे आम्ही जाणू इच्छितो.
अग्निश्च यन्मरुतो विश्ववेदसो दिवो वहध्व उत्तरादधि ष्णुभिः । ते मन्दसाना धुनयो रिशादसो वामं धत्त यजमानाय सुन्वते
अग्नी आणि मरुतांनो, जेव्हा तुम्ही सर्वज्ञ, तुमच्या रथांनी सर्वोच्च आकाशातून घेऊन येता, तेव्हा ते आनंदी, दानशूर, उदार, यजमानाला संपत्ती देतात.
अग्ने मरुद्भिः शुभयद्भिरृक्वभिः सोमं पिब मन्दसानो गणश्रिभिः । पावकेभिर्विश्वमिन्वेभिरायुभिर्वैश्वानर प्रदिवा केतुना सजूः
अग्नी, मरुतांसह, तेजस्वी आणि गाणारे, तृप्त होऊन सोमपान कर; तुझ्या शुद्ध, सर्वत्र पसरलेल्या, अमर ज्वाळांनी, वैश्वानर, स्वर्गातून चिन्ह घेऊन ये.
के ष्ठा नरः श्रेष्ठतमा य एकएक आयय । परमस्याः परावतः
पुरुषांनो, तुम्हांपैकी सर्वांत श्रेष्ठ कोण आहेत, जे एकेकटे दूरवरून आले आहेत?
क्व वोऽश्वाः क्वाभीशवः कथं शेक कथा यय । पृष्ठे सदो नसोर्यमः
तुमचे घोडे कुठे आहेत? तुमच्या लगाम कुठे आहेत? तुम्ही कसे यशस्वी झालात, आणि कसे आलात? मागे कोण बसले आहे, तुमचा सोबती कोण आहे?
जघने चोद एषां वि सक्थानि नरो यमुः । पुत्रकृथे न जनयः
त्यांच्या मागे चाबूक आहे, त्यांच्या मांडी पसरलेल्या आहेत, पुरुषांनो; जणू पित्यांनी मुलांसाठी केलेल्या कृतीसारखे.
परा वीरास एतन मर्यासो भद्रजानयः । अग्नितपो यथासथ
वीरांनो, तरुणांनो, उत्तम कुळातील, पुढे चला; जसे अग्नीने प्रज्वलित होता, तसेच तुम्ही व्हा.
सनत्साश्व्यं पशुमुत गव्यं शतावयम् । श्यावाश्वस्तुताय या दोर्वीरायोपबर्बृहत्
हे उदार हात असणाऱ्या देवता, श्यावाश्व याने ज्याची स्तुती केली, त्याला सनत्शाश्व यांचे धन, गायी, आणि शंभरपट समृद्धी आम्हाला दे.
उत त्वा स्त्री शशीयसी पुंसो भवति वस्यसी । अदेवत्रादराधसः
स्त्री जर देवहीन आणि आदर न करणाऱ्यांशी जोडली नाही, तर ती पुरुषापेक्षा अधिक प्रिय आणि हवीशी होते.
वि या जानाति जसुरिं वि तृष्यन्तं वि कामिनम् । देवत्रा कृणुते मनः
ती चतुर, तृषार्त आणि इच्छा असणाऱ्याला ओळखते; तिचे मन देवत्वाकडे वळते.
उत घा नेमो अस्तुतः पुमाँ इति ब्रुवे पणिः । स वैरदेय इत्समः
स्तुती न मिळालेला तो म्हणतो, 'मी पुरुष आहे'; पण तो पणी म्हणजे शत्रूच आहे, नेहमी तसाच राहतो.
उत मेऽरपद्युवतिर्ममन्दुषी प्रति श्यावाय वर्तनिम् । वि रोहिता पुरुमीळ्हाय येमतुर्विप्राय दीर्घयशसे
तरुण आणि उत्सुक स्त्री माझ्याकडे आली नाही; मार्ग श्यावाकडे वळला, आणि लाल रंगाच्या, अनेकदा आह्वान केलेल्या, दीर्घ कीर्ती असलेल्या ऋषीकडे वळल्या.
यो मे धेनूनां शतं वैददश्विर्यथा ददत् । तरन्त इव मंहना
ज्याने मला शंभर गायी दिल्या, जणू दहा पट दिल्यासारखे, तो आपल्या मोठेपणाने सर्व अडथळे पार करणारा आहे.
य ईं वहन्त आशुभिः पिबन्तो मदिरं मधु । अत्र श्रवांसि दधिरे
जे वेगाने तिला नेतात, आणि मदिर मध पितात, त्यांनी इथे कीर्ती मिळवली आहे.
येषां श्रियाधि रोदसी विभ्राजन्ते रथेष्वा । दिवि रुक्म इवोपरि
ज्यांच्यासाठी रथांवर पृथ्वी आणि आकाश तेजाने उजळतात, जणू आकाशातले सोने.
युवा स मारुतो गणस्त्वेषरथो अनेद्यः । शुभंयावाप्रतिष्कुतः
तो मारुतींचा तरुण समूह, प्रचंड रथ असणारा, अजेय, तेजस्वी आणि कुणीही थांबवू न शकणारा आहे.
को वेद नूनमेषां यत्रा मदन्ति धूतयः । ऋतजाता अरेपसः
खरंच, कोण जाणतो त्यांच्या प्रेरितांचे ठिकाण कुठे आहे, जे सत्यातून जन्मलेले, कलंकरहित आहेत?