गोमदश्वावद्रथवत्सुवीरं चन्द्रवद्राधो मरुतो ददा नः । प्रशस्तिं नः कृणुत रुद्रियासो भक्षीय वोऽवसो दैव्यस्य
गायी, घोडे, रथ, आणि पराक्रमी पुत्र, तेजस्वी समृद्धी आम्हाला द्या, हे मरुतहो. आम्हाला कीर्ती द्या, हे रुद्राचे पुत्र; आम्ही तुमच्या दैवी कृपेचा लाभ घेऊ.
हये नरो मरुतो मृळता नस्तुवीमघासो अमृता ऋतज्ञाः । सत्यश्रुतः कवयो युवानो बृहद्गिरयो बृहदुक्षमाणाः
हे वीरहो, हे मरुतहो, आमच्यावर कृपा करा — तुम्ही दानशूर, अमर, सत्य जाणणारे आहात. खरी ऐकणारे, बुद्धिमान, तरुण, मोठ्या पर्वतांसारखे सामर्थ्यशाली आणि मोठ्या आधार देणारे आहात.
तमु नूनं तविषीमन्तमेषां स्तुषे गणं मारुतं नव्यसीनाम् । य आश्वश्वा अमवद्वहन्त उतेशिरे अमृतस्य स्वराजः
आता मी त्यांच्यातील सर्वात सामर्थ्यशाली, नित्य नवेपणाने भरलेले मरुतांचे गण यांची स्तुती करतो. ते वेगवान घोडे घेऊन येतात, प्रचंड बळवान, तेजस्वी, अमरतेचे स्वामी.
त्वेषं गणं तवसं खादिहस्तं धुनिव्रतं मायिनं दातिवारम् । मयोभुवो ये अमिता महित्वा वन्दस्व विप्र तुविराधसो नॄन्
त्यांचा समूह प्रचंड, बलवान, धारदार जबड्यांचा, निश्चयी, मायावी, आणि दानशूर आहे. हे ज्ञानी, त्या मरुतांची स्तुती कर, जे महान सामर्थ्याने आणि उदारपणाने भरलेले आहेत.
आ वो यन्तूदवाहासो अद्य वृष्टिं ये विश्वे मरुतो जुनन्ति । अयं यो अग्निर्मरुतः समिद्ध एतं जुषध्वं कवयो युवानः
तुमचे वेगवान रथ आज येथे येऊ द्या, हे मरुतहो, जे सर्व पाऊस आणतात. हा अग्नी, हे मरुतहो, प्रज्वलित केला आहे; हे तरुण, ज्ञानी, तुम्ही तो स्वीकारा.
यूयं राजानमिर्यं जनाय विभ्वतष्टं जनयथा यजत्राः । युष्मदेति मुष्टिहा बाहुजूतो युष्मत्सदश्वो मरुतः सुवीरः
तुम्ही, पूज्य हो, राजाला लोकांमध्ये प्रसिद्ध करता, तुम्ही त्याला यज्ञासाठी तेजस्वी बनवता. तुमच्यापासून मुष्टीधारी, बलवान योद्धा जन्मतो; तुमच्यापासूनच तेजस्वी घोडा मिळतो, हे मरुतहो.
अरा इवेदचरमा अहेव प्रप्र जायन्ते अकवा महोभिः । पृश्नेः पुत्रा उपमासो रभिष्ठाः स्वया मत्या मरुतः सं मिमिक्षुः
ते मुक्तपणे फिरतात, जणू काही कुणी रोखले नाही, नेहमी नव्याने जन्म घेतात, मोठ्या कृत्यांनी युक्त. पृथ्नीचे पुत्र, सर्वांत श्रेष्ठ, स्वतःच्या बुध्दीने एकरूप व्हायला सतत प्रयत्नशील असतात, हे मरुतहो.
यत्प्रायासिष्ट पृषतीभिरश्वैर्वीळुपविभिर्मरुतो रथेभिः । क्षोदन्त आपो रिणते वनान्यवोस्रियो वृषभः क्रन्दतु द्यौः
जेव्हा तुम्ही चित्ताकर्षक घोड्यांसह आणि सोन्याने सजवलेल्या रथांसह पुढे जाता, हे मरुतहो, तेव्हा तुम्ही पाणी ढवळता, वनं मोडता, आणि वृषभ गर्जतो, आकाश कडकडते.
प्रथिष्ट यामन्पृथिवी चिदेषां भर्तेव गर्भं स्वमिच्छवो धुः । वातान्ह्यश्वान्धुर्यायुयुज्रे वर्षं स्वेदं चक्रिरे रुद्रियासः
तुम्ही इतक्या मोठ्या प्रमाणात हालचाल करता की पृथ्वीही आईसारखी आपल्या पोटी मूल धरल्यासारखी वाकते. वाऱ्याचे घोडे रथाला जोडले जातात, आणि रुद्राचे पुत्र पाऊस व घाम निर्माण करतात.
हये नरो मरुतो मृळता नस्तुवीमघासो अमृता ऋतज्ञाः । सत्यश्रुतः कवयो युवानो बृहद्गिरयो बृहदुक्षमाणाः
हे वीरहो, हे मरुतहो, आमच्यावर कृपा करा — तुम्ही दानशूर, अमर, सत्य जाणणारे आहात. खरी ऐकणारे, बुद्धिमान, तरुण, मोठ्या पर्वतांसारखे सामर्थ्यशाली आणि मोठ्या आधार देणारे आहात.
प्र व स्पळक्रन्सुविताय दावनेऽर्चा दिवे प्र पृथिव्या ऋतं भरे । उक्षन्ते अश्वान्तरुषन्त आ रजोऽनु स्वं भानुं श्रथयन्ते अर्णवैः
कल्याणासाठी मी स्तुती अर्पण करतो, आकाश व पृथ्वीला सत्य捧तो. ते आपले घोडे, जे तांबडे आहेत, सोडतात, विस्तार व्यापतात आणि आपल्या तेजाच्या लाटा पसरवतात.
अमादेषां भियसा भूमिरेजति नौर्न पूर्णा क्षरति व्यथिर्यती । दूरेदृशो ये चितयन्त एमभिरन्तर्महे विदथे येतिरे नरः
त्यांच्या सामर्थ्यामुळे पृथ्वी भीतीने थरथरते, जणू भरलेली नौका वाहते आणि हलते. दूरदृष्टी असलेले, हे चिन्ह ओळखतात; मोठ्या सभेत हे वीर त्यांच्यासोबत स्पर्धा करतात.
गवामिव श्रियसे शृङ्गमुत्तमं सूर्यो न चक्षू रजसो विसर्जने । अत्या इव सुभ्वश्चारव स्थन मर्या इव श्रियसे चेतथा नरः
गायींच्या शिरोमणी शृंगासारखे, आकाशात सूर्याच्या डोळ्यासारखे, तुम्ही तेजाने झळकता. वेगवान घोड्यांसारखे, सुंदरपणे सजलेले, तुम्ही पुरुषांनो, कीर्ती मिळवता आणि लोक तुम्हाला ओळखतात.
को वो महान्ति महतामुदश्नवत्कस्काव्या मरुतः को ह पौंस्या । यूयं ह भूमिं किरणं न रेजथ प्र यद्भरध्वे सुविताय दावने
म्हणून सांगा, मरुतांनो, तुमच्यात सर्वांत मोठे सामर्थ्य कुणाकडे आहे? अद्भुत पराक्रम कोणाचा आहे? जेव्हा तुम्ही पृथ्वीला गवतासारखी हलवता, तेव्हा तुम्ही सर्वांना कल्याण देण्यासाठी पुढे जाता.
अश्वा इवेदरुषासः सबन्धवः शूरा इव प्रयुधः प्रोत युयुधुः । मर्या इव सुवृधो वावृधुर्नरः सूर्यस्य चक्षुः प्र मिनन्ति वृष्टिभिः
तांबूस घोड्यांसारखे आणि त्यांच्या सोबत्यांसह, रणासाठी सज्ज वीरांसारखे, तुम्ही एकत्र लढता. तरुणांप्रमाणे बळकट होत जाता, पुरुषांनो, आणि तुमच्या पावसाने सूर्याचे डोळे झाकता.
ते अज्येष्ठा अकनिष्ठास उद्भिदोऽमध्यमासो महसा वि वावृधुः । सुजातासो जनुषा पृश्निमातरो दिवो मर्या आ नो अच्छा जिगातन
ते ना मोठे ना लहान, नेहमी नव्याने प्रकट होणारे, त्यांच्यात मधला कोणी नाही; त्यांच्या सामर्थ्याने ते विशाल झाले आहेत. उत्तम जन्म घेतलेले, पृष्णीचे पुत्र, दिव्याचे लेकरांनो, आमच्याकडे या.
वयो न ये श्रेणीः पप्तुरोजसान्तान्दिवो बृहतः सानुनस्परि । अश्वास एषामुभये यथा विदुः प्र पर्वतस्य नभनूँरचुच्यवुः
पक्ष्यांच्या थव्यांसारखे, ते शक्तीने पंख पसरून, मोठ्या आकाशाच्या शिखरापलीकडे उडाले. त्यांच्या दोन्ही प्रकारच्या घोड्यांना वाट माहित आहे, आणि त्यांनी पर्वत व आकाशाचे शिखर हादरवले.
मिमातु द्यौरदितिर्वीतये नः सं दानुचित्रा उषसो यतन्ताम् । आचुच्यवुर्दिव्यं कोशमेत ऋषे रुद्रस्य मरुतो गृणानाः
आमच्या रक्षणासाठी आकाश आणि अदिती मापो, तेजस्वी उषा एकत्र प्रयत्न करो. ऋष्या, रुद्राचे मरुतांनी दिव्य भांडे उघडले आहे.
ईळे अग्निं स्ववसं नमोभिरिह प्रसत्तो वि चयत्कृतं नः । रथैरिव प्र भरे वाजयद्भिः प्रदक्षिणिन्मरुतां स्तोममृध्याम्
मी येथे अग्नीचे, कृपाळूचे, नम्रतेने स्तुती करतो, जो आमची कर्मे जाणतो; जसे युद्धासाठी सज्ज रथ, तसे मी मरुतांची स्तुती बळकट करतो.
आ ये तस्थुः पृषतीषु श्रुतासु सुखेषु रुद्रा मरुतो रथेषु । वना चिदुग्रा जिहते नि वो भिया पृथिवी चिद्रेजते पर्वतश्चित्
जिथे तुम्ही, रुद्रांनो, मरुतांनो, सुंदर सजवलेल्या रथांत उभे राहता, तिथे तुमच्या सामर्थ्याने जंगलही घाबरते; पृथ्वी आणि पर्वतही थरथर कापतात.
पर्वतश्चिन्महि वृद्धो बिभाय दिवश्चित्सानु रेजत स्वने वः । यत्क्रीळथ मरुत ऋष्टिमन्त आप इव सध्र्यञ्चो धवध्वे
मोठा, वाढलेला पर्वतही घाबरतो, आकाशाचे शिखरही तुमच्या गजराने थरथरते; मरुतांनो, तुम्ही भाल्यांसह खेळता, तेव्हा पाण्यांसारखे एकत्र धावता.
वरा इवेद्रैवतासो हिरण्यैरभि स्वधाभिस्तन्वः पिपिश्रे । श्रिये श्रेयांसस्तवसो रथेषु सत्रा महांसि चक्रिरे तनूषु
सोन्याने सजलेले, तेजस्वी, त्यांनी स्वतःच्या शक्तीने आपली देह झाकली आहेत; कीर्ती मिळवण्यासाठी, बलवान, रथांमध्ये, एकत्र येऊन मोठी कृत्ये केली आहेत.
अज्येष्ठासो अकनिष्ठास एते सं भ्रातरो वावृधुः सौभगाय । युवा पिता स्वपा रुद्र एषां सुदुघा पृश्निः सुदिना मरुद्भ्यः
हे ना मोठे ना लहान, सर्वजण भाऊ, सौभाग्यासाठी एकत्र वाढले आहेत. त्यांचे तरुण वडील, ज्ञानी रुद्र, आणि त्यांची पोषक माता पृष्णी, मरुतांना शुभ दिवस देतात.
यदुत्तमे मरुतो मध्यमे वा यद्वावमे सुभगासो दिवि ष्ठ । अतो नो रुद्रा उत वा न्वस्याग्ने वित्ताद्धविषो यद्यजाम
मरुतांनो, जे काही सर्वांत वरचे, मधले किंवा तळाचे आहे, हे भाग्यशाली, ते सर्व तुमचे आहे. त्या सर्वातून, रुद्रांनो किंवा अग्नी, आम्ही यज्ञातून काही मिळवू शकू का, हे आम्ही जाणू इच्छितो.
अग्निश्च यन्मरुतो विश्ववेदसो दिवो वहध्व उत्तरादधि ष्णुभिः । ते मन्दसाना धुनयो रिशादसो वामं धत्त यजमानाय सुन्वते
अग्नी आणि मरुतांनो, जेव्हा तुम्ही सर्वज्ञ, तुमच्या रथांनी सर्वोच्च आकाशातून घेऊन येता, तेव्हा ते आनंदी, दानशूर, उदार, यजमानाला संपत्ती देतात.
अग्ने मरुद्भिः शुभयद्भिरृक्वभिः सोमं पिब मन्दसानो गणश्रिभिः । पावकेभिर्विश्वमिन्वेभिरायुभिर्वैश्वानर प्रदिवा केतुना सजूः
अग्नी, मरुतांसह, तेजस्वी आणि गाणारे, तृप्त होऊन सोमपान कर; तुझ्या शुद्ध, सर्वत्र पसरलेल्या, अमर ज्वाळांनी, वैश्वानर, स्वर्गातून चिन्ह घेऊन ये.
के ष्ठा नरः श्रेष्ठतमा य एकएक आयय । परमस्याः परावतः
पुरुषांनो, तुम्हांपैकी सर्वांत श्रेष्ठ कोण आहेत, जे एकेकटे दूरवरून आले आहेत?
क्व वोऽश्वाः क्वाभीशवः कथं शेक कथा यय । पृष्ठे सदो नसोर्यमः
तुमचे घोडे कुठे आहेत? तुमच्या लगाम कुठे आहेत? तुम्ही कसे यशस्वी झालात, आणि कसे आलात? मागे कोण बसले आहे, तुमचा सोबती कोण आहे?
जघने चोद एषां वि सक्थानि नरो यमुः । पुत्रकृथे न जनयः
त्यांच्या मागे चाबूक आहे, त्यांच्या मांडी पसरलेल्या आहेत, पुरुषांनो; जणू पित्यांनी मुलांसाठी केलेल्या कृतीसारखे.
परा वीरास एतन मर्यासो भद्रजानयः । अग्नितपो यथासथ
वीरांनो, तरुणांनो, उत्तम कुळातील, पुढे चला; जसे अग्नीने प्रज्वलित होता, तसेच तुम्ही व्हा.