आ सूर्यो अरुहच्छुक्रमर्णोऽयुक्त यद्धरितो वीतपृष्ठाः । उद्ना न नावमनयन्त धीरा आशृण्वतीरापो अर्वागतिष्ठन्
सूर्य तेजस्वी रंगाने वर चढला आहे, जेव्हा हिरव्या पाठीचे घोडे जुंपले जातात; ज्ञानी लोकांनी जसे पाण्यातील नौका वर आणतात तसे त्याला वर आणले; ऐकणाऱ्या नद्या जवळ आल्या आहेत.
धियं वो अप्सु दधिषे स्वर्षां ययातरन्दश मासो नवग्वाः । अया धिया स्याम देवगोपा अया धिया तुतुर्यामात्यंहः
तुझ्यासाठी मी प्रकाशाने भरलेली बुद्धी पाण्यात ठेवली आहे, ज्यामुळे नवग्वांनी दहा महिने पूर्ण केले; या बुद्धीने आपण देवांच्या संरक्षणाखाली राहू, या बुद्धीने आपण संकट पार करू.
हयो न विद्वाँ अयुजि स्वयं धुरि तां वहामि प्रतरणीमवस्युवम् । नास्या वश्मि विमुचं नावृतं पुनर्विद्वान्पथः पुरएत ऋजु नेषति
शहाण्या घोड्यासारखा, अजोड, मी स्वतःच सहज चालणाऱ्या मदतीला येणाऱ्याला जू बसवतो; मी त्याला सोडत नाही किंवा बांधत नाही, पण मार्ग जाणणारा पुढे सरळ नेतो.
अग्न इन्द्र वरुण मित्र देवाः शर्धः प्र यन्त मारुतोत विष्णो । उभा नासत्या रुद्रो अध ग्नाः पूषा भगः सरस्वती जुषन्त
अग्नी, इंद्र, वरुण, मित्र, हे सर्व देव, मरुत आणि विष्णू, दोन्ही अश्विन, रुद्र, देवी, पूषा, भग, सरस्वती—हे सर्व प्रसन्न होऊ देत.
इन्द्राग्नी मित्रावरुणादितिं स्वः पृथिवीं द्यां मरुतः पर्वताँ अपः । हुवे विष्णुं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं भगं नु शंसं सवितारमूतये
इंद्र आणि अग्नी, मित्र आणि वरुण, अदिती, सूर्य, पृथ्वी, आकाश, मरुत, पर्वत, नद्या—मी विष्णू, पूषा, बृहस्पती, भग आणि सविता यांना मदतीसाठी आणि कल्याणासाठी हाक मारतो.
उत नो विष्णुरुत वातो अस्रिधो द्रविणोदा उत सोमो मयस्करत् । उत ऋभव उत राये नो अश्विनोत त्वष्टोत विभ्वानु मंसते
विष्णू, वात, अडथळे न येणारा, आपल्याला संपत्ती देवो; सोम आनंद देवो; ऋभू, अश्विन, त्वष्टा, विभ्वान आपल्यावर कृपा करो.
उत त्यन्नो मारुतं शर्ध आ गमद्दिविक्षयं यजतं बर्हिरासदे । बृहस्पतिः शर्म पूषोत नो यमद्वरूथ्यं वरुणो मित्रो अर्यमा
त्या मारुतांचा समूह आमच्याकडे यावा, स्वर्गात वास करणारा पूज्य देवता यज्ञाच्या कुशावर बसावा. बृहस्पती, पूषा, यम, वरुण, मित्र आणि अर्यमान यांनी आम्हाला संरक्षण द्यावे.
उत त्ये नः पर्वतासः सुशस्तयः सुदीतयो नद्यस्त्रामणे भुवन् । भगो विभक्ता शवसावसा गमदुरुव्यचा अदितिः श्रोतु मे हवम्
ते पर्वत आणि नद्या, जे सदैव कल्याणकारी आणि दयाळू आहेत, त्यांनी आम्हा सर्वांचा रक्षण करावे. भाग्यवंत देव, जो सर्वांना वाटणी करतो, तो आपल्या सामर्थ्याने आणि मदतीने आमच्याकडे यावा; विशाल आदितीने माझ्या प्रार्थनेला ऐकावे.
देवानां पत्नीरुशतीरवन्तु नः प्रावन्तु नस्तुजये वाजसातये । याः पार्थिवासो या अपामपि व्रते ता नो देवीः सुहवाः शर्म यच्छत
देवतांच्या तेजस्वी पत्नी आमच्यावर कृपा करोत, त्यांनी आम्हाला विजय आणि सामर्थ्य मिळविण्यात यश द्यावे. ज्या पृथ्वीवर राहतात आणि ज्या पाण्यांवर राज्य करतात, त्या सर्व दयाळू देवींनी आम्हाला संरक्षण द्यावे.
उत ग्ना व्यन्तु देवपत्नीरिन्द्राण्यग्नाय्यश्विनी राट् । आ रोदसी वरुणानी शृणोतु व्यन्तु देवीर्य ऋतुर्जनीनाम्
देवतांच्या पत्नी, इंद्राणी, अग्नायी, अश्विनी आणि राट, या सर्व आमच्याकडे याव्यात. दोन लोकांचा वरुणाणी आमचे ऐकावे; ऋतूंच्या माता असलेल्या त्या देवी आमच्याकडे याव्यात.
प्रयुञ्जती दिव एति ब्रुवाणा मही माता दुहितुर्बोधयन्ती । आविवासन्ती युवतिर्मनीषा पितृभ्य आ सदने जोहुवाना
ती, आकाशात चढत, मोठ्याने बोलते; मोठी आई आपल्या मुलीला जागवते. विचारांनी भरलेली तरुणी, पित्यांच्या निवासस्थानी त्यांना हाक मारत, प्रकट होते.
अजिरासस्तदप ईयमाना आतस्थिवांसो अमृतस्य नाभिम् । अनन्तास उरवो विश्वतः सीं परि द्यावापृथिवी यन्ति पन्थाः
वेगाने चालणाऱ्या त्या, अमृताच्या केंद्रस्थानी पोहोचून, सर्व बाजूंनी आपले मार्ग विस्तारतात. त्यांच्या अंतहीन वाटा, आकाश आणि पृथ्वी एकत्र फिरतात.
उक्षा समुद्रो अरुषः सुपर्णः पूर्वस्य योनिं पितुरा विवेश । मध्ये दिवो निहितः पृश्निरश्मा वि चक्रमे रजसस्पात्यन्तौ
बळवान, समुद्रासारखा, तांबूस, सुंदर पंख असलेला, पूर्वज पित्याच्या गर्भात प्रवेश करतो. आकाशाच्या मध्यभागी ठेवलेला, तो ठिपक्यांचा दगड सर्व दिशांना पसरतो.
चत्वार ईं बिभ्रति क्षेमयन्तो दश गर्भं चरसे धापयन्ते । त्रिधातवः परमा अस्य गावो दिवश्चरन्ति परि सद्यो अन्तान्
चार जण त्याचे रक्षण करतात, दहा जण गर्भ वाढवतात. त्याच्या तीन श्रेष्ठ गायी, आकाशाच्या काठावर एकाच वेळी भटकतात.
इदं वपुर्निवचनं जनासश्चरन्ति यन्नद्यस्तस्थुरापः । द्वे यदीं बिभृतो मातुरन्ये इहेह जाते यम्या सबन्धू
हे रूप, हे निवासस्थान, लोक फिरतात, जेव्हा नद्या आणि पाणी स्थिर राहतात. त्यातील दोन आईला वाहून नेतात, इतर येथे जन्म घेतात, जुळे आणि त्यांच्या नातलगांसह.
वि तन्वते धियो अस्मा अपांसि वस्त्रा पुत्राय मातरो वयन्ति । उपप्रक्षे वृषणो मोदमाना दिवस्पथा वध्वो यन्त्यच्छ
त्या पाण्यांनी त्याच्यासाठी आपले विचार विणले, जसे आई मुलासाठी वस्त्र विणते. आनंदाने, बलवान मंडळी एकत्र येतात, वधू आकाशाच्या मार्गाने जातात.
तदस्तु मित्रावरुणा तदग्ने शं योरस्मभ्यमिदमस्तु शस्तम् । अशीमहि गाधमुत प्रतिष्ठां नमो दिवे बृहते सादनाय
हे आमच्यासाठी लाभदायक ठरो, मित्रावरुणा आणि अग्नी, हे आमच्यासाठी शुभ होवो. आम्ही खोल आणि स्थिर आधार मिळवू; महान आकाशाला नमस्कार, त्याच्या आसनासाठी.
कदु प्रियाय धाम्ने मनामहे स्वक्षत्राय स्वयशसे महे वयम् । आमेन्यस्य रजसो यदभ्र आँ अपो वृणाना वितनोति मायिनी
आपल्या प्रिय निवासस्थानाकडे, महान सामर्थ्याकडे, स्वतःच्या कीर्तीने तेजस्वी असणाऱ्याकडे, आम्ही आपले मन वळवतो. जेव्हा आकाशाच्या प्रदेशातून, अद्भुत देवता पाण्यांना पसरेल, निवडून त्यांना पसरवतो.
ता अत्नत वयुनं वीरवक्षणं समान्या वृतया विश्वमा रजः । अपो अपाचीरपरा अपेजते प्र पूर्वाभिस्तिरते देवयुर्जनः
त्यांनी आपल्या सामर्थ्याने, वीरतेने, सर्व प्रदेशात मार्ग विस्तारले. पाणी एकत्र वाहते, काही मागे हटतात; देवतांचे लोक पूर्वजांबरोबर पार करतात.
आ ग्रावभिरहन्येभिरक्तुभिर्वरिष्ठं वज्रमा जिघर्ति मायिनि । शतं वा यस्य प्रचरन्स्वे दमे संवर्तयन्तो वि च वर्तयन्नहा
दगडांनी, दिवस-रात्रींनी, तो अद्भुत देव सर्वात बलवान वज्र प्रहार करतो. त्याच्या घरात शंभर जण फिरले तरी, ते एकत्र फिरतात आणि दिवस-रात्र बदलतात.
तामस्य रीतिं परशोरिव प्रत्यनीकमख्यं भुजे अस्य वर्पसः । सचा यदि पितुमन्तमिव क्षयं रत्नं दधाति भरहूतये विशे
त्याचा मार्ग, कुऱ्हाडीच्या पात्यासारखा, शत्रूवर वळवला जातो, त्याच्या रूपाचे सामर्थ्य प्रकट होते. तो जर मित्रासोबत, यज्ञ करणाऱ्यासाठी घरात धन ठेवतो.
स जिह्वया चतुरनीक ऋञ्जते चारु वसानो वरुणो यतन्नरिम् । न तस्य विद्म पुरुषत्वता वयं यतो भगः सविता दाति वार्यम्
आपल्या जिभेने, चार मुखांनी, तो वेगाने हालचाल करतो, सुंदर वस्त्र परिधान करतो, जेव्हा वरुण शत्रूला आवरतो. त्याची खरी सामर्थ्य आम्हाला माहीत नाही, ज्याच्याकडून भाग्य आणि सविता वरदान देतात.
देवं वो अद्य सवितारमेषे भगं च रत्नं विभजन्तमायोः । आ वां नरा पुरुभुजा ववृत्यां दिवेदिवे चिदश्विना सखीयन्
आज मी तुमच्यासाठी देवता सविता आणि भाग्य, जो धन आणि संपत्ती वाटतो, यांची प्रार्थना करतो. हे दात्या, तुम्ही दोघे आमच्याकडे वळा; दररोज, हे अश्विन, मित्रत्वाने.
प्रति प्रयाणमसुरस्य विद्वान्सूक्तैर्देवं सवितारं दुवस्य । उप ब्रुवीत नमसा विजानञ्ज्येष्ठं च रत्नं विभजन्तमायोः
महान देवतेच्या मार्गाला जाणून, स्तोत्रांनी सविता देवतेचे गुणगान करा. आदराने आणि समजून, त्याच्याशी बोला, जो प्रमुख आहे, जो धन आणि संपत्ती वाटतो.
अदत्रया दयते वार्याणि पूषा भगो अदितिर्वस्त उस्रः । इन्द्रो विष्णुर्वरुणो मित्रो अग्निरहानि भद्रा जनयन्त दस्माः
पूषा, भग, अदिती, वस्त, आणि उषा यांच्या कृपेने हवेहवेसे वर मिळतात; इंद्र, विष्णु, वरुण, मित्र आणि अग्नी — हे अद्भुत देव आपल्याला शुभ दिवस देतात.
तन्नो अनर्वा सविता वरूथं तत्सिन्धव इषयन्तो अनु ग्मन् । उप यद्वोचे अध्वरस्य होता रायः स्याम पतयो वाजरत्नाः
सविता देव आमच्यावर संकट येऊ देऊ नये, तो आम्हाला संरक्षण देवो; नद्या आपल्या मार्गाने वाहू देत. मी यज्ञाचा पुरोहित म्हणून तुम्हाला बोललो, तेव्हा आम्ही धनाचे आणि विजयाचे मालक होऊ दे.
प्र ये वसुभ्य ईवदा नमो दुर्ये मित्रे वरुणे सूक्तवाचः । अवैत्वभ्वं कृणुता वरीयो दिवस्पृथिव्योरवसा मदेम
जे दाते वसु देवांचे स्तवन करतात, आणि जे दूर असलेल्या मित्र व वरुण यांना स्तुती अर्पण करतात, त्यांनी आम्हाला उत्तम मार्ग दाखवावा; आकाश आणि पृथ्वीच्या कृपेने आम्ही आनंद मानू.
विश्वो देवस्य नेतुर्मर्तो वुरीत सख्यम् । विश्वो राय इषुध्यति द्युम्नं वृणीत पुष्यसे
प्रत्येक माणसाने त्या दैवी मार्गदर्शकाचे मैत्री मिळवावी; सर्वांनी धनासाठी, कीर्ती आणि समृद्धीसाठी प्रयत्न करावा.
ते ते देव नेतर्ये चेमाँ अनुशसे । ते राया ते ह्यापृचे सचेमहि सचथ्यैः
हे दैवी मार्गदर्शका, ज्यांना तू येथे मार्ग दाखवतोस, आम्ही त्यांच्या संपत्तीत सहभागी होऊ दे; जे खरेखुरे एकत्र आहेत, त्यांच्यासोबत आम्ही एकरूप होऊ दे.
अतो न आ नॄनतिथीनतः पत्नीर्दशस्यत । आरे विश्वं पथेष्ठां द्विषो युयोतु यूयुविः
तो आम्हाला माणसांत, पाहुण्यांत आणि स्त्रियांमध्ये सन्मान मिळवून देओ; सर्व शत्रुत्व आणि वाईट वाटेने जाणारे दूर जावोत.