संजर्भुराणस्तरुभिः सुतेगृभं वयाकिनं चित्तगर्भासु सुस्वरुः । धारवाकेष्वृजुगाथ शोभसे वर्धस्व पत्नीरभि जीवो अध्वरे
झाडांसह गुंजणारे, उत्तम वंशाचे, संततीचे गर्भ, ज्ञानी, सुंदर आवाज असणारे; वाहत्या प्रवाहात, सरळ गाण्यांनी तू चमकतोस; वाढ, आणि तुझ्या पत्नी यज्ञात सुखी राहू देत.
यादृगेव ददृशे तादृगुच्यते सं छायया दधिरे सिध्रयाप्स्वा । महीमस्मभ्यमुरुषामुरु ज्रयो बृहत्सुवीरमनपच्युतं सहः
जसा दिसतो, तसा तो ओळखला जातो; सावलीसह, जलद पाण्यात ठेवला जातो; आम्हाला मोठे, विशाल, महान बळ, विपुल वीर्य, कधीही न संपणारे सामर्थ्य मिळू दे.
वेत्यग्रुर्जनिवान्वा अति स्पृधः समर्यता मनसा सूर्यः कविः । घ्रंसं रक्षन्तं परि विश्वतो गयमस्माकं शर्म वनवत्स्वावसुः
तो प्रथम जन्मलेला, सृष्टीकर्ता, स्पर्धकांपेक्षा श्रेष्ठ, श्रेष्ठ मनाचा, सूर्य, ऋषी; घराचे रक्षण करणारा, सर्वत्र फिरणारा, आमच्यावर छत्र धरू दे, उत्तम संपत्ती असलेला.
ज्यायांसमस्य यतुनस्य केतुन ऋषिस्वरं चरति यासु नाम ते । यादृश्मिन्धायि तमपस्यया विदद्य उ स्वयं वहते सो अरं करत्
यज्ञाच्या चिन्हाने श्रेष्ठ, ऋषी, तुमच्यात फिरतो, तुमची नावे घेऊन; जसा ठेवला, तसा अंधारात दिसतो; तो स्वतः वाहतो, तो चांगले करो.
समुद्रमासामव तस्थे अग्रिमा न रिष्यति सवनं यस्मिन्नायता । अत्रा न हार्दि क्रवणस्य रेजते यत्रा मतिर्विद्यते पूतबन्धनी
तो प्रमुख समुद्राच्या काठावर उभा राहतो, जिथे मार्ग एकत्र येतात तिथे तो कधीच अपयशी होत नाही; इथे, हृदयात, अग्नीचे ज्वाळा थरथरतात, जिथे शुद्ध आणि बांधलेली बुद्धी असते.
स हि क्षत्रस्य मनसस्य चित्तिभिरेवावदस्य यजतस्य सध्रेः । अवत्सारस्य स्पृणवाम रण्वभिः शविष्ठं वाजं विदुषा चिदर्ध्यम्
तो राज्य आणि मनाच्या शक्तीने, पूजकासाठी, सोबतीसाठी बोलतो; वासराच्या गाण्यांनी आपण बलवान बक्षीस, मोठी संपत्ती, ज्ञानीसुद्धा मिळवू.
श्येन आसामदितिः कक्ष्यो मदो विश्ववारस्य यजतस्य मायिनः । समन्यमन्यमर्थयन्त्येतवे विदुर्विषाणं परिपानमन्ति ते
गरुड, माता, आनंद, सर्वांचे रक्षण करणाऱ्या, पूज्य, अद्भुत शक्ती; प्रत्येक दुसऱ्याला मिळवण्यासाठी प्रयत्न करतो, ते शिंगे ओळखतात, प्रवाही पेयाकडे येतात.
सदापृणो यजतो वि द्विषो वधीद्बाहुवृक्तः श्रुतवित्तर्यो वः सचा । उभा स वरा प्रत्येति भाति च यदीं गणं भजते सुप्रयावभिः
सदैव उदार, पूजक शत्रूंना नष्ट करतो, अनेकांनी स्तुत्य, ज्ञानात प्रसिद्ध, तुमच्यासह; दोन्ही वर येतात आणि चमकतात, जेव्हा तो चांगल्या मार्गदर्शनाने समूह वाटतो.
सुतम्भरो यजमानस्य सत्पतिर्विश्वासामूधः स धियामुदञ्चनः । भरद्धेनू रसवच्छिश्रिये पयोऽनुब्रुवाणो अध्येति न स्वपन्
जो यजमानाचा आधार आहे, खरा स्वामी आहे, सर्वांमध्ये स्थिर आहे आणि बुद्धी जागृत करणारा आहे, तो गायीसारखा पोषक दूध ओततो, स्तोत्र म्हणत पुढे जातो आणि कधीही झोपत नाही.
यो जागार तमृचः कामयन्ते यो जागार तमु सामानि यन्ति । यो जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः
जो जागा राहतो, त्याला ऋचा आवडतात; जो जागा राहतो, त्याच्याकडे सामे जातात; जो जागा राहतो, त्याला सोम म्हणतो: 'मी तुझा मित्र आहे, तुझ्यासोबत राहतो.'
अग्निर्जागार तमृचः कामयन्तेऽग्निर्जागार तमु सामानि यन्ति । अग्निर्जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः
अग्नी जागा राहतो—त्याला ऋचा आवडतात; अग्नी जागा राहतो—त्याच्याकडे सामे जातात; अग्नी जागा राहतो—त्याला सोम म्हणतो: 'मी तुझा मित्र आहे, तुझ्यासोबत राहतो.'
विदा दिवो विष्यन्नद्रिमुक्थैरायत्या उषसो अर्चिनो गुः । अपावृत व्रजिनीरुत्स्वर्गाद्वि दुरो मानुषीर्देव आवः
तू आकाश ओळखलेस, उषेच्या किरणांनी चमकलास, तुझ्या प्रकाशाने अंधार दूर केलास. देवा, तू स्वर्गातून अडथळे उघडलेस आणि मानवी अडचणी दूर केल्यास.
वि सूर्यो अमतिं न श्रियं सादोर्वाद्गवां माता जानती गात् । धन्वर्णसो नद्यः खादोअर्णा स्थूणेव सुमिता दृंहत द्यौः
सूर्य, गायींची जाणकार आई जशी मार्ग ओळखते, तसा प्रकाश पसरवतो आणि अंधार घालवतो; नद्या तेजस्वीपणे गडगडाट करत वाहतात; आकाश मजबूत खांबासारखे स्थिर आहे.
अस्मा उक्थाय पर्वतस्य गर्भो महीनां जनुषे पूर्व्याय । वि पर्वतो जिहीत साधत द्यौराविवासन्तो दसयन्त भूम
या स्तोत्रासाठी, पर्वताचा गर्भ, महान पूर्वजांच्या जन्मासाठी, पर्वत उघडतो, आकाश कार्य पूर्ण करतो, आणि पृथ्वीला गुंजवतो.
सूक्तेभिर्वो वचोभिर्देवजुष्टैरिन्द्रा न्वग्नी अवसे हुवध्यै । उक्थेभिर्हि ष्मा कवयः सुयज्ञा आविवासन्तो मरुतो यजन्ति
देवतांना प्रिय असलेल्या स्तोत्रांनी आणि शब्दांनी आपण इंद्र आणि अग्नीला मदतीसाठी हाक मारूया; यज्ञकुशल ज्ञानी लोक या स्तोत्रांनी मरुतांची पूजा करतात.
एतो न्वद्य सुध्यो भवाम प्र दुच्छुना मिनवामा वरीयः । आरे द्वेषांसि सनुतर्दधामायाम प्राञ्चो यजमानमच्छ
आज आपण सुज्ञ होऊ या; सर्व वाईट दूर करू या आणि मोठेपण मिळवू या; द्वेष दूर लोटू या, जाळून टाकू या आणि यजमानाकडे पुढे जाऊ या.
एता धियं कृणवामा सखायोऽप या माताँ ऋणुत व्रजं गोः । यया मनुर्विशिशिप्रं जिगाय यया वणिग्वङ्कुरापा पुरीषम्
मित्रांनो, आपण अशी बुद्धी निर्माण करू या, ज्यामुळे आपल्या आईने गायींचे गोठे सापडले; ज्यामुळे मनुने रंगीबेरंगी शत्रूवर विजय मिळवला आणि व्यापाऱ्याने लपलेला खजिना मिळवला.
अनूनोदत्र हस्तयतो अद्रिरार्चन्येन दश मासो नवग्वाः । ऋतं यती सरमा गा अविन्दद्विश्वानि सत्याङ्गिराश्चकार
इथे, दहा महिन्यांच्या प्रयत्नाने, नवग्वांनी हातांनी पर्वताची स्तुती केली; सरमा सत्य शोधत गायी सापडल्या; अङ्गिरसांनी सर्व सत्य कर्मे केली.
विश्वे अस्या व्युषि माहिनायाः सं यद्गोभिरङ्गिरसो नवन्त । उत्स आसां परमे सधस्थ ऋतस्य पथा सरमा विदद्गाः
ती उजळली तेव्हा सर्व देव तिच्या सामर्थ्याची अनुभूती घेतात; अङ्गिरस गायींसह जातात; त्यांच्या स्रोताचा उगम उच्च स्थानात आहे; सरमा सत्याच्या मार्गाने गायी सापडल्या.
आ सूर्यो यातु सप्ताश्वः क्षेत्रं यदस्योर्विया दीर्घयाथे । रघुः श्येनः पतयदन्धो अच्छा युवा कविर्दीदयद्गोषु गच्छन्
सूर्य, सात घोड्यांनी जुंपलेला, आपल्या लांब मार्गाने शेत मोजतो तेव्हा पुढे जाऊ दे; वेगवान गरुड सरळ उडतो, तरुण ऋषी गायींतून जाताना तेजाने चमकतो.
आ सूर्यो अरुहच्छुक्रमर्णोऽयुक्त यद्धरितो वीतपृष्ठाः । उद्ना न नावमनयन्त धीरा आशृण्वतीरापो अर्वागतिष्ठन्
सूर्य तेजस्वी रंगाने वर चढला आहे, जेव्हा हिरव्या पाठीचे घोडे जुंपले जातात; ज्ञानी लोकांनी जसे पाण्यातील नौका वर आणतात तसे त्याला वर आणले; ऐकणाऱ्या नद्या जवळ आल्या आहेत.
धियं वो अप्सु दधिषे स्वर्षां ययातरन्दश मासो नवग्वाः । अया धिया स्याम देवगोपा अया धिया तुतुर्यामात्यंहः
तुझ्यासाठी मी प्रकाशाने भरलेली बुद्धी पाण्यात ठेवली आहे, ज्यामुळे नवग्वांनी दहा महिने पूर्ण केले; या बुद्धीने आपण देवांच्या संरक्षणाखाली राहू, या बुद्धीने आपण संकट पार करू.
हयो न विद्वाँ अयुजि स्वयं धुरि तां वहामि प्रतरणीमवस्युवम् । नास्या वश्मि विमुचं नावृतं पुनर्विद्वान्पथः पुरएत ऋजु नेषति
शहाण्या घोड्यासारखा, अजोड, मी स्वतःच सहज चालणाऱ्या मदतीला येणाऱ्याला जू बसवतो; मी त्याला सोडत नाही किंवा बांधत नाही, पण मार्ग जाणणारा पुढे सरळ नेतो.
अग्न इन्द्र वरुण मित्र देवाः शर्धः प्र यन्त मारुतोत विष्णो । उभा नासत्या रुद्रो अध ग्नाः पूषा भगः सरस्वती जुषन्त
अग्नी, इंद्र, वरुण, मित्र, हे सर्व देव, मरुत आणि विष्णू, दोन्ही अश्विन, रुद्र, देवी, पूषा, भग, सरस्वती—हे सर्व प्रसन्न होऊ देत.
इन्द्राग्नी मित्रावरुणादितिं स्वः पृथिवीं द्यां मरुतः पर्वताँ अपः । हुवे विष्णुं पूषणं ब्रह्मणस्पतिं भगं नु शंसं सवितारमूतये
इंद्र आणि अग्नी, मित्र आणि वरुण, अदिती, सूर्य, पृथ्वी, आकाश, मरुत, पर्वत, नद्या—मी विष्णू, पूषा, बृहस्पती, भग आणि सविता यांना मदतीसाठी आणि कल्याणासाठी हाक मारतो.
उत नो विष्णुरुत वातो अस्रिधो द्रविणोदा उत सोमो मयस्करत् । उत ऋभव उत राये नो अश्विनोत त्वष्टोत विभ्वानु मंसते
विष्णू, वात, अडथळे न येणारा, आपल्याला संपत्ती देवो; सोम आनंद देवो; ऋभू, अश्विन, त्वष्टा, विभ्वान आपल्यावर कृपा करो.
उत त्यन्नो मारुतं शर्ध आ गमद्दिविक्षयं यजतं बर्हिरासदे । बृहस्पतिः शर्म पूषोत नो यमद्वरूथ्यं वरुणो मित्रो अर्यमा
त्या मारुतांचा समूह आमच्याकडे यावा, स्वर्गात वास करणारा पूज्य देवता यज्ञाच्या कुशावर बसावा. बृहस्पती, पूषा, यम, वरुण, मित्र आणि अर्यमान यांनी आम्हाला संरक्षण द्यावे.
उत त्ये नः पर्वतासः सुशस्तयः सुदीतयो नद्यस्त्रामणे भुवन् । भगो विभक्ता शवसावसा गमदुरुव्यचा अदितिः श्रोतु मे हवम्
ते पर्वत आणि नद्या, जे सदैव कल्याणकारी आणि दयाळू आहेत, त्यांनी आम्हा सर्वांचा रक्षण करावे. भाग्यवंत देव, जो सर्वांना वाटणी करतो, तो आपल्या सामर्थ्याने आणि मदतीने आमच्याकडे यावा; विशाल आदितीने माझ्या प्रार्थनेला ऐकावे.
देवानां पत्नीरुशतीरवन्तु नः प्रावन्तु नस्तुजये वाजसातये । याः पार्थिवासो या अपामपि व्रते ता नो देवीः सुहवाः शर्म यच्छत
देवतांच्या तेजस्वी पत्नी आमच्यावर कृपा करोत, त्यांनी आम्हाला विजय आणि सामर्थ्य मिळविण्यात यश द्यावे. ज्या पृथ्वीवर राहतात आणि ज्या पाण्यांवर राज्य करतात, त्या सर्व दयाळू देवींनी आम्हाला संरक्षण द्यावे.
उत ग्ना व्यन्तु देवपत्नीरिन्द्राण्यग्नाय्यश्विनी राट् । आ रोदसी वरुणानी शृणोतु व्यन्तु देवीर्य ऋतुर्जनीनाम्
देवतांच्या पत्नी, इंद्राणी, अग्नायी, अश्विनी आणि राट, या सर्व आमच्याकडे याव्यात. दोन लोकांचा वरुणाणी आमचे ऐकावे; ऋतूंच्या माता असलेल्या त्या देवी आमच्याकडे याव्यात.