आ वेधसं नीलपृष्ठं बृहन्तं बृहस्पतिं सदने सादयध्वम् । सादद्योनिं दम आ दीदिवांसं हिरण्यवर्णमरुषं सपेम
हे ज्ञानी, काळसर पाठीचे, बलाढ्य बृहस्पती, त्याला त्याच्या घरात आणा; त्याला त्याच्या योग्य जागी बसवा, तेजस्वी, सोन्यासारखा, प्रखर, ज्याची आपण भक्ती करतो.
आ धर्णसिर्बृहद्दिवो रराणो विश्वेभिर्गन्त्वोमभिर्हुवानः । ग्ना वसान ओषधीरमृध्रस्त्रिधातुशृङ्गो वृषभो वयोधाः
तो धर्णसि, मोठ्या आकाशात गुंजणारा, सर्व देवांबरोबर, स्तुतीने बोलावलेला येतो; प्रकाशाने वेष्टित, औषधींना पोसणारा, कधीही न थकणारा, तीन शिंगांचा वृषभ, जीवन देणारा आहे.
मातुष्पदे परमे शुक्र आयोर्विपन्यवो रास्पिरासो अग्मन् । सुशेव्यं नमसा रातहव्याः शिशुं मृजन्त्यायवो न वासे
आईच्या उंबरठ्यावर, त्या उच्च तेजस्वी स्थानात, तेजस्वी, दानशूर देवता आल्या आहेत; त्या पूजेच्या योग्य आहेत, नम्रतेने सन्मानित होतात, जसे घरात आई आपल्या मुलांना स्वच्छ करते.
बृहद्वयो बृहते तुभ्यमग्ने धियाजुरो मिथुनासः सचन्त । देवोदेवः सुहवो भूतु मह्यं मा नो माता पृथिवी दुर्मतौ धात्
हे अग्नि, मोठ्या सामर्थ्याचे, तुझ्यासाठी ज्ञानी, जोड्यांनी एकत्र येतात; देवांचा देव माझ्यावर कृपा करो; पृथ्वीमाता आपल्यावर संकट आणू नये.
उरौ देवा अनिबाधे स्याम
हे देवांनो, तुमच्या विशालतेत आम्ही कोणत्याही अडथळ्याविना वावरू दे.
समश्विनोरवसा नूतनेन मयोभुवा सुप्रणीती गमेम । आ नो रयिं वहतमोत वीराना विश्वान्यमृता सौभगानि
अश्विनांच्या नव्या कृपेने आम्हाला आनंद आणि योग्य मार्गदर्शन मिळू दे; आमच्याकडे संपत्ती आणि वीर आणा, आणि सर्व अमर सौभाग्ये द्या.
तं प्रत्नथा पूर्वथा विश्वथेमथा ज्येष्ठतातिं बर्हिषदं स्वर्विदम् । प्रतीचीनं वृजनं दोहसे गिराशुं जयन्तमनु यासु वर्धसे
तो प्राचीन, श्रेष्ठ, सर्वत्र व्यापणारा, ज्येष्ठ, आसनस्थ, प्रकाश जाणणारा; सहज सुलभ, सर्वांना पोसणारा, विजयी, ज्याला तुम्ही गाण्याने वाढवता, तो तुमच्यात वाढतो.
श्रिये सुदृशीरुपरस्य याः स्वर्विरोचमानः ककुभामचोदते । सुगोपा असि न दभाय सुक्रतो परो मायाभिरृत आस नाम ते
ते वरच्या लोकातील सुंदर तेजस्वी देवता तेजाने आकाश उजळवतात; तू चांगला रक्षक आहेस, तुला कोणी इजा करू शकत नाही, ज्ञानी आहेस; अद्भुततेत श्रेष्ठ, तुझे नाव सत्य आहे.
अत्यं हविः सचते सच्च धातु चारिष्टगातुः स होता सहोभरिः । प्रसर्स्राणो अनु बर्हिर्वृषा शिशुर्मध्ये युवाजरो विस्रुहा हितः
होम त्या वेगवान, सत्य, अहित न करणाऱ्या, पुरोहित, बलाढ्य वाहकाला शोधतो; वेदीवरून वाहणारा, तरुण वृषभ, बालक, नेहमी तरुण, सोडून दिला जातो, स्थिरावतो.
प्र व एते सुयुजो यामन्निष्टये नीचीरमुष्मै यम्य ऋतावृधः । सुयन्तुभिः सर्वशासैरभीशुभिः क्रिविर्नामानि प्रवणे मुषायति
हे उत्तम जुळलेले, प्रवासासाठी, धर्मनिष्ठ, नम्र, सत्यप्रिय, नीट वाढलेले, चांगल्या मार्गदर्शकांसह, सर्वज्ञ, बलवान सहाय्यकांसह, कुशल एक स्तुतीच्या ठिकाणी नावे जाहीर करतो.
संजर्भुराणस्तरुभिः सुतेगृभं वयाकिनं चित्तगर्भासु सुस्वरुः । धारवाकेष्वृजुगाथ शोभसे वर्धस्व पत्नीरभि जीवो अध्वरे
झाडांसह गुंजणारे, उत्तम वंशाचे, संततीचे गर्भ, ज्ञानी, सुंदर आवाज असणारे; वाहत्या प्रवाहात, सरळ गाण्यांनी तू चमकतोस; वाढ, आणि तुझ्या पत्नी यज्ञात सुखी राहू देत.
यादृगेव ददृशे तादृगुच्यते सं छायया दधिरे सिध्रयाप्स्वा । महीमस्मभ्यमुरुषामुरु ज्रयो बृहत्सुवीरमनपच्युतं सहः
जसा दिसतो, तसा तो ओळखला जातो; सावलीसह, जलद पाण्यात ठेवला जातो; आम्हाला मोठे, विशाल, महान बळ, विपुल वीर्य, कधीही न संपणारे सामर्थ्य मिळू दे.
वेत्यग्रुर्जनिवान्वा अति स्पृधः समर्यता मनसा सूर्यः कविः । घ्रंसं रक्षन्तं परि विश्वतो गयमस्माकं शर्म वनवत्स्वावसुः
तो प्रथम जन्मलेला, सृष्टीकर्ता, स्पर्धकांपेक्षा श्रेष्ठ, श्रेष्ठ मनाचा, सूर्य, ऋषी; घराचे रक्षण करणारा, सर्वत्र फिरणारा, आमच्यावर छत्र धरू दे, उत्तम संपत्ती असलेला.
ज्यायांसमस्य यतुनस्य केतुन ऋषिस्वरं चरति यासु नाम ते । यादृश्मिन्धायि तमपस्यया विदद्य उ स्वयं वहते सो अरं करत्
यज्ञाच्या चिन्हाने श्रेष्ठ, ऋषी, तुमच्यात फिरतो, तुमची नावे घेऊन; जसा ठेवला, तसा अंधारात दिसतो; तो स्वतः वाहतो, तो चांगले करो.
समुद्रमासामव तस्थे अग्रिमा न रिष्यति सवनं यस्मिन्नायता । अत्रा न हार्दि क्रवणस्य रेजते यत्रा मतिर्विद्यते पूतबन्धनी
तो प्रमुख समुद्राच्या काठावर उभा राहतो, जिथे मार्ग एकत्र येतात तिथे तो कधीच अपयशी होत नाही; इथे, हृदयात, अग्नीचे ज्वाळा थरथरतात, जिथे शुद्ध आणि बांधलेली बुद्धी असते.
स हि क्षत्रस्य मनसस्य चित्तिभिरेवावदस्य यजतस्य सध्रेः । अवत्सारस्य स्पृणवाम रण्वभिः शविष्ठं वाजं विदुषा चिदर्ध्यम्
तो राज्य आणि मनाच्या शक्तीने, पूजकासाठी, सोबतीसाठी बोलतो; वासराच्या गाण्यांनी आपण बलवान बक्षीस, मोठी संपत्ती, ज्ञानीसुद्धा मिळवू.
श्येन आसामदितिः कक्ष्यो मदो विश्ववारस्य यजतस्य मायिनः । समन्यमन्यमर्थयन्त्येतवे विदुर्विषाणं परिपानमन्ति ते
गरुड, माता, आनंद, सर्वांचे रक्षण करणाऱ्या, पूज्य, अद्भुत शक्ती; प्रत्येक दुसऱ्याला मिळवण्यासाठी प्रयत्न करतो, ते शिंगे ओळखतात, प्रवाही पेयाकडे येतात.
सदापृणो यजतो वि द्विषो वधीद्बाहुवृक्तः श्रुतवित्तर्यो वः सचा । उभा स वरा प्रत्येति भाति च यदीं गणं भजते सुप्रयावभिः
सदैव उदार, पूजक शत्रूंना नष्ट करतो, अनेकांनी स्तुत्य, ज्ञानात प्रसिद्ध, तुमच्यासह; दोन्ही वर येतात आणि चमकतात, जेव्हा तो चांगल्या मार्गदर्शनाने समूह वाटतो.
सुतम्भरो यजमानस्य सत्पतिर्विश्वासामूधः स धियामुदञ्चनः । भरद्धेनू रसवच्छिश्रिये पयोऽनुब्रुवाणो अध्येति न स्वपन्
जो यजमानाचा आधार आहे, खरा स्वामी आहे, सर्वांमध्ये स्थिर आहे आणि बुद्धी जागृत करणारा आहे, तो गायीसारखा पोषक दूध ओततो, स्तोत्र म्हणत पुढे जातो आणि कधीही झोपत नाही.
यो जागार तमृचः कामयन्ते यो जागार तमु सामानि यन्ति । यो जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः
जो जागा राहतो, त्याला ऋचा आवडतात; जो जागा राहतो, त्याच्याकडे सामे जातात; जो जागा राहतो, त्याला सोम म्हणतो: 'मी तुझा मित्र आहे, तुझ्यासोबत राहतो.'
अग्निर्जागार तमृचः कामयन्तेऽग्निर्जागार तमु सामानि यन्ति । अग्निर्जागार तमयं सोम आह तवाहमस्मि सख्ये न्योकाः
अग्नी जागा राहतो—त्याला ऋचा आवडतात; अग्नी जागा राहतो—त्याच्याकडे सामे जातात; अग्नी जागा राहतो—त्याला सोम म्हणतो: 'मी तुझा मित्र आहे, तुझ्यासोबत राहतो.'
विदा दिवो विष्यन्नद्रिमुक्थैरायत्या उषसो अर्चिनो गुः । अपावृत व्रजिनीरुत्स्वर्गाद्वि दुरो मानुषीर्देव आवः
तू आकाश ओळखलेस, उषेच्या किरणांनी चमकलास, तुझ्या प्रकाशाने अंधार दूर केलास. देवा, तू स्वर्गातून अडथळे उघडलेस आणि मानवी अडचणी दूर केल्यास.
वि सूर्यो अमतिं न श्रियं सादोर्वाद्गवां माता जानती गात् । धन्वर्णसो नद्यः खादोअर्णा स्थूणेव सुमिता दृंहत द्यौः
सूर्य, गायींची जाणकार आई जशी मार्ग ओळखते, तसा प्रकाश पसरवतो आणि अंधार घालवतो; नद्या तेजस्वीपणे गडगडाट करत वाहतात; आकाश मजबूत खांबासारखे स्थिर आहे.
अस्मा उक्थाय पर्वतस्य गर्भो महीनां जनुषे पूर्व्याय । वि पर्वतो जिहीत साधत द्यौराविवासन्तो दसयन्त भूम
या स्तोत्रासाठी, पर्वताचा गर्भ, महान पूर्वजांच्या जन्मासाठी, पर्वत उघडतो, आकाश कार्य पूर्ण करतो, आणि पृथ्वीला गुंजवतो.
सूक्तेभिर्वो वचोभिर्देवजुष्टैरिन्द्रा न्वग्नी अवसे हुवध्यै । उक्थेभिर्हि ष्मा कवयः सुयज्ञा आविवासन्तो मरुतो यजन्ति
देवतांना प्रिय असलेल्या स्तोत्रांनी आणि शब्दांनी आपण इंद्र आणि अग्नीला मदतीसाठी हाक मारूया; यज्ञकुशल ज्ञानी लोक या स्तोत्रांनी मरुतांची पूजा करतात.
एतो न्वद्य सुध्यो भवाम प्र दुच्छुना मिनवामा वरीयः । आरे द्वेषांसि सनुतर्दधामायाम प्राञ्चो यजमानमच्छ
आज आपण सुज्ञ होऊ या; सर्व वाईट दूर करू या आणि मोठेपण मिळवू या; द्वेष दूर लोटू या, जाळून टाकू या आणि यजमानाकडे पुढे जाऊ या.
एता धियं कृणवामा सखायोऽप या माताँ ऋणुत व्रजं गोः । यया मनुर्विशिशिप्रं जिगाय यया वणिग्वङ्कुरापा पुरीषम्
मित्रांनो, आपण अशी बुद्धी निर्माण करू या, ज्यामुळे आपल्या आईने गायींचे गोठे सापडले; ज्यामुळे मनुने रंगीबेरंगी शत्रूवर विजय मिळवला आणि व्यापाऱ्याने लपलेला खजिना मिळवला.
अनूनोदत्र हस्तयतो अद्रिरार्चन्येन दश मासो नवग्वाः । ऋतं यती सरमा गा अविन्दद्विश्वानि सत्याङ्गिराश्चकार
इथे, दहा महिन्यांच्या प्रयत्नाने, नवग्वांनी हातांनी पर्वताची स्तुती केली; सरमा सत्य शोधत गायी सापडल्या; अङ्गिरसांनी सर्व सत्य कर्मे केली.
विश्वे अस्या व्युषि माहिनायाः सं यद्गोभिरङ्गिरसो नवन्त । उत्स आसां परमे सधस्थ ऋतस्य पथा सरमा विदद्गाः
ती उजळली तेव्हा सर्व देव तिच्या सामर्थ्याची अनुभूती घेतात; अङ्गिरस गायींसह जातात; त्यांच्या स्रोताचा उगम उच्च स्थानात आहे; सरमा सत्याच्या मार्गाने गायी सापडल्या.
आ सूर्यो यातु सप्ताश्वः क्षेत्रं यदस्योर्विया दीर्घयाथे । रघुः श्येनः पतयदन्धो अच्छा युवा कविर्दीदयद्गोषु गच्छन्
सूर्य, सात घोड्यांनी जुंपलेला, आपल्या लांब मार्गाने शेत मोजतो तेव्हा पुढे जाऊ दे; वेगवान गरुड सरळ उडतो, तरुण ऋषी गायींतून जाताना तेजाने चमकतो.