समीं पणेरजति भोजनं मुषे वि दाशुषे भजति सूनरं वसु । दुर्गे चन ध्रियते विश्व आ पुरु जनो यो अस्य तविषीमचुक्रुधत्
तो लुटारूंसोबत जाऊन अन्न मिळवतो; भक्ताला, सज्जनाला तो धन वाटतो. जो त्याच्या सामर्थ्याला रागावतो, त्याचं काहीच सुरक्षित राहत नाही, अगदी किल्ल्यातही नाही.
सं यज्जनौ सुधनौ विश्वशर्धसाववेदिन्द्रो मघवा गोषु शुभ्रिषु । युजं ह्यन्यमकृत प्रवेपन्युदीं गव्यं सृजते सत्वभिर्धुनिः
इंद्र, दानशूर, तेजस्वी गायींमध्ये श्रीमंत आणि प्रसिद्ध लोकांना ओळखतो. त्याने एक जोडीदार थरथर कापवला आणि आपल्या बळाने, प्रवाहाने गायीचं दूध सोडवलं.
सहस्रसामाग्निवेशिं गृणीषे शत्रिमग्न उपमां केतुमर्यः । तस्मा आपः संयतः पीपयन्त तस्मिन्क्षत्रममवत्त्वेषमस्तु
तू हजार गाण्यांनी स्तुती केलेला, अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, शत्रू, श्रेष्ठ ध्वज, आदरणीय आहेस. त्याच्यासाठी आवरलेल्या पाण्यांनी ओसंडून वाहावं; त्याच्यात बलवान, तेजस्वी राज्य असो.
यस्ते साधिष्ठोऽवस इन्द्र क्रतुष्टमा भर । अस्मभ्यं चर्षणीसहं सस्निं वाजेषु दुष्टरम्
इंद्रा, तुझं सर्वात मदतीचं, सर्वात सामर्थ्यवान सहाय्य आम्हाला दे, जे लढाईत जिंकणारं आणि कोणालाही न जिंकता येणारं, लोकांना आधार देणारं आहे.
यदिन्द्र ते चतस्रो यच्छूर सन्ति तिस्रः । यद्वा पञ्च क्षितीनामवस्तत्सु न आ भर
इंद्रा, तुझ्याकडे चार, तीन किंवा पाच जरी सहाय्य असतील, ती आमच्याकडे आण, हे वीर.
आ तेऽवो वरेण्यं वृषन्तमस्य हूमहे । वृषजूतिर्हि जज्ञिष आभूभिरिन्द्र तुर्वणिः
आम्ही तुझ्या सर्वोत्तम, सर्वात बलवान मदतीला हाक मारतो; कारण तू, इंद्रा, वृषभासारखा सामर्थ्यवान आणि मोठ्या शक्तीने जन्म घेतलास.
वृषा ह्यसि राधसे जज्ञिषे वृष्णि ते शवः । स्वक्षत्रं ते धृषन्मनः सत्राहमिन्द्र पौंस्यम्
तू खरंच दानासाठी वृषभ आहेस; वृषभासारखा जन्मलास, तुझं बळ वृषभाचंच आहे. तुझं स्वतःचं सामर्थ्य, तुझं धाडसी मन, इंद्रा, हे खऱ्या पुरुषार्थाचं आहे.
त्वं तमिन्द्र मर्त्यममित्रयन्तमद्रिवः । सर्वरथा शतक्रतो नि याहि शवसस्पते
इंद्रा, अडथळे दूर करणारा, जो माणूस शत्रूसारखा वागतो त्याला तू वश कर. हे बळाचे स्वामी, शंभर सामर्थ्य असलेला, सर्व रथांसह पुढे जा.
त्वामिद्वृत्रहन्तम जनासो वृक्तबर्हिषः । उग्रं पूर्वीषु पूर्व्यं हवन्ते वाजसातये
वृत्राचा वध करणारा, लोक तुला आह्वान करतात, जे यज्ञासाठी कुश पसरतात; तू प्राचीनांमध्येही प्राचीन आणि भीषण आहेस, विजयासाठी तुला हाक मारतात.
अस्माकमिन्द्र दुष्टरं पुरोयावानमाजिषु । सयावानं धनेधने वाजयन्तमवा रथम्
इंद्रा, आमचा रथ, जो जिंकता येणार नाही आणि लढाईत पुढे नेणारा आहे, तो सदैव स्पर्धेत आणि संपत्तीत विजयी होऊ दे.
अस्माकमिन्द्रेहि नो रथमवा पुरंध्या । वयं शविष्ठ वार्यं दिवि श्रवो दधीमहि दिवि स्तोमं मनामहे
इंद्रा, आमच्याकडे ये, आमचा रथ वाचव, हे पुरंधी. आम्ही, अत्यंत बलवान, स्वर्गात कीर्ती मिळवू आणि तिथेच तुझी स्तुती करू.
स आ गमदिन्द्रो यो वसूनां चिकेतद्दातुं दामनो रयीणाम् । धन्वचरो न वंसगस्तृषाणश्चकमानः पिबतु दुग्धमंशुम्
तो इंद्र इथे यावा, जो खजिन्याचं ज्ञान ठेवतो, संपत्ती देतो, आणि जसा वाळवंटातला तहानलेला प्रवासी असतो, तसा तो गोड, पिळलेला सोम प्यायला इच्छितो.
आ ते हनू हरिवः शूर शिप्रे रुहत्सोमो न पर्वतस्य पृष्ठे । अनु त्वा राजन्नर्वतो न हिन्वन्गीर्भिर्मदेम पुरुहूत विश्वे
हे वीर, हे हरिव, तुझ्या गालांवर सोम पर्वताच्या शिखरासारखा चढू दे. राजासारखा, आम्ही वेगवान लोकांसारखे तुझ्या मागे जाऊ, आणि गाण्यांनी आनंद मानू, हे सर्वांनी आह्वान केलेल्या.
चक्रं न वृत्तं पुरुहूत वेपते मनो भिया मे अमतेरिदद्रिवः । रथादधि त्वा जरिता सदावृध कुविन्नु स्तोषन्मघवन्पुरूवसुः
हे सर्वांनी आह्वान केलेल्या, माझं मन फिरत्या चाकासारखं तुझ्या सामर्थ्याच्या भीतीने थरथरतं. गायक तुला नेहमी रथावर बसवतो; दानशूर, संपन्न, तुला नेहमी स्तुती करतो.
एष ग्रावेव जरिता त इन्द्रेयर्ति वाचं बृहदाशुषाणः । प्र सव्येन मघवन्यंसि रायः प्र दक्षिणिद्धरिवो मा वि वेनः
हा गायक, दगडासारखा, तुझ्यासाठी मोठा आवाज उठवतो, इंद्रा, पिळलेल्या सोमासाठी आसुसलेला. हे दानशूर, डाव्या हाताने दान दे, उजव्या हाताने, हे हरिव, काहीही थांबवू नकोस.
वृषा त्वा वृषणं वर्धतु द्यौर्वृषा वृषभ्यां वहसे हरिभ्याम् । स नो वृषा वृषरथः सुशिप्र वृषक्रतो वृषा वज्रिन्भरे धाः
आकाश तुझ्यासारख्या वृषभाला वाढवू दे; तू दोन तांबड्या घोड्यांनी जातोस. म्हणून, हे वृषभ, बलवान रथाचा, सुंदर गालांचा, मोठ्या इच्छेचा, वज्रधारी, आम्हाला संपत्ती मिळू दे.
यो रोहितौ वाजिनौ वाजिनीवान्त्रिभिः शतैः सचमानावदिष्ट । यूने समस्मै क्षितयो नमन्तां श्रुतरथाय मरुतो दुवोया
जो तीनशे साथीदारांसह दोन तांबड्या, वेगवान घोड्यांना जुळवतो, त्याला तरुणांनी वाकावं; प्रसिद्ध रथ असलेल्या मरुतांनी त्याच्यासाठी एकत्र यावं.
सं भानुना यतते सूर्यस्याजुह्वानो घृतपृष्ठः स्वञ्चाः । तस्मा अमृध्रा उषसो व्युच्छान्य इन्द्राय सुनवामेत्याह
तो सूर्याच्या तेजाने प्रयत्न करतो, तूप लावलेला पाठ वाकवतो. त्याच्यासाठी अखंड उषा उजाडतात; आपण इंद्रासाठी सोम पिळू, असं तो म्हणतो.
समिद्धाग्निर्वनवत्स्तीर्णबर्हिर्युक्तग्रावा सुतसोमो जराते । ग्रावाणो यस्येषिरं वदन्त्ययदध्वर्युर्हविषाव सिन्धुम्
प्रज्वललेला अग्नी आनंददायक आहे, कुशांचे आसन नीट पसरले आहे, दगड तयार आहेत आणि सोम रस पिळला जातो. त्या दगडांचे आवाज ऐकू येतात, आणि यज्ञ करणारा पुरोहित आहुती घेऊन त्या प्रवाहाजवळ येतो.
वधूरियं पतिमिच्छन्त्येति य ईं वहाते महिषीमिषिराम् । आस्य श्रवस्याद्रथ आ च घोषात्पुरू सहस्रा परि वर्तयाते
वधू आपल्या पतीची इच्छा धरून पुढे येते, आणि राणी पवित्र वाणी उच्चारते. रथाचा आवाज घुमतो, आणि त्या गजरात हजारो लोक स्तुती करत फिरतात.
न स राजा व्यथते यस्मिन्निन्द्रस्तीव्रं सोमं पिबति गोसखायम् । आ सत्वनैरजति हन्ति वृत्रं क्षेति क्षितीः सुभगो नाम पुष्यन्
ज्या राजामध्ये इंद्र, गायींचा मित्र, तीव्र सोम पितो, तो राजा कधीही डगमगत नाही. तो आपल्या सोबत्यांसह पुढे जातो, वृत्राचा नाश करतो, प्रजेवर राज्य करतो आणि त्याचे भाग्य व कीर्ती वाढते.
पुष्यात्क्षेमे अभि योगे भवात्युभे वृतौ संयती सं जयाति । प्रियः सूर्ये प्रियो अग्ना भवाति य इन्द्राय सुतसोमो ददाशत्
जो इंद्रासाठी पिळलेला सोम अर्पण करतो, तो सुखरूप राहतो, युद्धात जिंकतो, दोन्ही बाजूंना विजय मिळवतो. तो सूर्याला आणि अग्नीला प्रिय होतो.
उरोष्ट इन्द्र राधसो विभ्वी रातिः शतक्रतो । अधा नो विश्वचर्षणे द्युम्ना सुक्षत्र मंहय
रुंद मुख असलेला, धन देणारा, उदार इंद्र, शंभर सामर्थ्याचा, सर्व लोकांसाठी तू आम्हाला कीर्ती, उत्तम राज्य आणि मोठेपण दे.
यदीमिन्द्र श्रवाय्यमिषं शविष्ठ दधिषे । पप्रथे दीर्घश्रुत्तमं हिरण्यवर्ण दुष्टरम्
इंद्रा, जेव्हा तू, सर्वात बलवान, कीर्ती आणि समृद्धी निर्माण करतोस, तेव्हा तू दीर्घकाळ ऐकली गेलेली, सोन्यासारखी, जिंकता न येणारी कीर्ती दूरदूर पसरवतोस.
शुष्मासो ये ते अद्रिवो मेहना केतसापः । उभा देवावभिष्टये दिवश्च ग्मश्च राजथः
हे दगडधारी, तुझे सामर्थ्य बुद्धी आणि जाणिवेमुळे बलवान आहे. तुम्ही दोन्ही देव, आकाशात आणि पृथ्वीवर, लोकांच्या कल्याणासाठी राज्य करता.
उतो नो अस्य कस्य चिद्दक्षस्य तव वृत्रहन् । अस्मभ्यं नृम्णमा भरास्मभ्यं नृमणस्यसे
वृत्राचा नाश करणाऱ्या इंद्रा, तुझ्याकडे जी काही कौशल्ये आहेत, त्यातून आम्हाला शौर्य दे, आम्हाला वीरांचे सामर्थ्य दे.
नू त आभिरभिष्टिभिस्तव शर्मञ्छतक्रतो । इन्द्र स्याम सुगोपाः शूर स्याम सुगोपाः
हे शंभर सामर्थ्याच्या इंद्रा, या आशीर्वादांनी आम्हाला तुझे रक्षण मिळू दे. आम्ही तुझ्या छायेखाली सुरक्षित राहू दे, हे वीर, आम्ही चांगल्या रक्षणाखाली राहू दे.
यदिन्द्र चित्र मेहनास्ति त्वादातमद्रिवः । राधस्तन्नो विदद्वस उभयाहस्त्या भर
इंद्रा, तुझ्याकडे जी काही तेजस्वी शक्ती आहे, ती आम्हाला दे. आम्हाला दोन्ही प्रकारचे धन मिळू दे.
यन्मन्यसे वरेण्यमिन्द्र द्युक्षं तदा भर । विद्याम तस्य ते वयमकूपारस्य दावने
इंद्रा, तुला जे काही सर्वोत्तम वाटते, ते स्वर्गीय दान आम्हाला दे. आम्ही तुझ्या कृपेचा अनुभव घेऊ, कारण आम्हाला तुझ्या सहाय्याची गरज आहे.
यत्ते दित्सु प्रराध्यं मनो अस्ति श्रुतं बृहत् । तेन दृळ्हा चिदद्रिव आ वाजं दर्षि सातये
तुझे देण्याची इच्छा असलेले, प्रसिद्ध आणि महान मन, त्या सामर्थ्याने, हे दगडधारी, तू कठीण अडचणींवर मात करतोस आणि आम्हाला विजय मिळवून देतोस.