एवा न इन्द्रोतिभिरव पाहि गृणतः शूर कारून् । उत त्वचं ददतो वाजसातौ पिप्रीहि मध्वः सुषुतस्य चारोः
अशा रीतीने, हे इंद्रा, तुझ्या मोठ्या सामर्थ्याने आम्हा स्तुती करणाऱ्यांचे रक्षण कर, हे वीर, हे गायक. आणि जो संपत्तीच्या स्पर्धेत तुला कातडी अर्पण करतो, त्याला आनंद दे; मधुर, उत्तमपणे पिळलेल्या सोमात तृप्त हो.
उत त्ये मा पौरुकुत्स्यस्य सूरेस्त्रसदस्योर्हिरणिनो रराणाः । वहन्तु मा दश श्येतासो अस्य गैरिक्षितस्य क्रतुभिर्नु सश्चे
पुरुकुत्स्याचा पुत्र त्रसदस्यु याचे दहा शुभ्र, सोन्याने सजलेले, वेगवान घोडे मला वाहोत. हे लाल खुणा असलेले, आपल्या बळाने, खरोखर मला पुढे घेऊन जावोत.
उत त्ये मा मारुताश्वस्य शोणाः क्रत्वामघासो विदथस्य रातौ । सहस्रा मे च्यवतानो ददान आनूकमर्यो वपुषे नार्चत्
मारुताश्वाचे ते लाल घोडे, सामर्थ्याने समृद्ध, सभेत दान देणारे, मला वाहोत. हजारो, नेहमीच धावणारे, मला दान देतात; तेजस्वी, कुलीन पुरुष त्याच्या सौंदर्यासाठी स्तुत्य होवो.
उत त्ये मा ध्वन्यस्य जुष्टा लक्ष्मण्यस्य सुरुचो यतानाः । मह्ना रायः संवरणस्य ऋषेर्व्रजं न गावः प्रयता अपि ग्मन्
ध्वन्याचे ते प्रिय, शुभचिन्हांनी युक्त, तेजस्वी, नीट मार्गदर्शित घोडे मला वाहोत. ऋषि संवरणाच्या मोठ्या संपत्तीने, गायी जशा गोठ्यात येतात तसे, ते उत्साहाने माझ्याकडे येवोत.
अजातशत्रुमजरा स्वर्वत्यनु स्वधामिता दस्ममीयते । सुनोतन पचत ब्रह्मवाहसे पुरुष्टुताय प्रतरं दधातन
ज्याचे शत्रू अजन्मा आहेत, जो कधीही वृद्ध होत नाही, प्रकाशाने परिपूर्ण आहे, स्वतःच्या नियमाने वावरतो, तो अद्भुत म्हणून स्तुत्य आहे. प्रार्थनेचे वहन करणाऱ्यासाठी, बहुस्तुत्य असलेल्या, सोम पिळा आणि शिजवा, अर्पण तयार ठेवा.
आ यः सोमेन जठरमपिप्रतामन्दत मघवा मध्वो अन्धसः । यदीं मृगाय हन्तवे महावधः सहस्रभृष्टिमुशना वधं यमत्
जो सोमाने आपले पोट भरतो, तो दानशूर त्या मधुर पेयात आनंद घेतो. जेव्हा तो पशू मारण्यासाठी निघतो, तो महान संहारक, हजार वेळा प्रहार करणारा, शत्रूचा नाश करण्यासाठी शोध घेतो.
यो अस्मै घ्रंस उत वा य ऊधनि सोमं सुनोति भवति द्युमाँ अह । अपाप शक्रस्ततनुष्टिमूहति तनूशुभ्रं मघवा यः कवासखः
जो त्याच्यासाठी सोम पिळतो, मग तो दाबण्याच्या ठिकाणी असो वा पात्रात, तो तेजस्वी होतो, हे महाबलवान. शक्तिमान शक्र त्याच्यावरील पाप दूर करतो; दानशूर, ज्याचा मित्र ज्ञानी आहे, त्याचे शरीर निर्मळ करतो.
यस्यावधीत्पितरं यस्य मातरं यस्य शक्रो भ्रातरं नात ईषते । वेतीद्वस्य प्रयता यतंकरो न किल्बिषादीषते वस्व आकरः
जो वडिलांना, आईला किंवा भावाला मारतो — शक्र त्याला इच्छित नाही. जो भक्तीने वागतो, तो धर्माचा मार्ग जाणतो; पाप करणाऱ्याला संपत्तीचा खजिना मिळत नाही.
न पञ्चभिर्दशभिर्वष्ट्यारभं नासुन्वता सचते पुष्यता चन । जिनाति वेदमुया हन्ति वा धुनिरा देवयुं भजति गोमति व्रजे
तो पाच किंवा दहा जणांना मदतीसाठी बोलावत नाही; तो न अर्पण करणाऱ्याशी किंवा श्रीमंताशी मिळत नाही. तो ज्ञान जिंकतो, शत्रूचा नाश करतो, ज्ञानी देवाचा भाग गायींनी समृद्ध कळपात वाटतो.
वित्वक्षणः समृतौ चक्रमासजोऽसुन्वतो विषुणः सुन्वतो वृधः । इन्द्रो विश्वस्य दमिता विभीषणो यथावशं नयति दासमार्यः
स्पर्धेत वेगवान, तो चाक फिरवतो; न अर्पण करणाऱ्याचा तो शत्रू, पण अर्पण करणाऱ्याचा मित्र असतो. सर्वांचा दमन करणारा, भयंकर इंद्र, दास आणि आर्य यांना आपल्या इच्छेप्रमाणे चालवतो.
समीं पणेरजति भोजनं मुषे वि दाशुषे भजति सूनरं वसु । दुर्गे चन ध्रियते विश्व आ पुरु जनो यो अस्य तविषीमचुक्रुधत्
तो लुटारूंसोबत जाऊन अन्न मिळवतो; भक्ताला, सज्जनाला तो धन वाटतो. जो त्याच्या सामर्थ्याला रागावतो, त्याचं काहीच सुरक्षित राहत नाही, अगदी किल्ल्यातही नाही.
सं यज्जनौ सुधनौ विश्वशर्धसाववेदिन्द्रो मघवा गोषु शुभ्रिषु । युजं ह्यन्यमकृत प्रवेपन्युदीं गव्यं सृजते सत्वभिर्धुनिः
इंद्र, दानशूर, तेजस्वी गायींमध्ये श्रीमंत आणि प्रसिद्ध लोकांना ओळखतो. त्याने एक जोडीदार थरथर कापवला आणि आपल्या बळाने, प्रवाहाने गायीचं दूध सोडवलं.
सहस्रसामाग्निवेशिं गृणीषे शत्रिमग्न उपमां केतुमर्यः । तस्मा आपः संयतः पीपयन्त तस्मिन्क्षत्रममवत्त्वेषमस्तु
तू हजार गाण्यांनी स्तुती केलेला, अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, शत्रू, श्रेष्ठ ध्वज, आदरणीय आहेस. त्याच्यासाठी आवरलेल्या पाण्यांनी ओसंडून वाहावं; त्याच्यात बलवान, तेजस्वी राज्य असो.
यस्ते साधिष्ठोऽवस इन्द्र क्रतुष्टमा भर । अस्मभ्यं चर्षणीसहं सस्निं वाजेषु दुष्टरम्
इंद्रा, तुझं सर्वात मदतीचं, सर्वात सामर्थ्यवान सहाय्य आम्हाला दे, जे लढाईत जिंकणारं आणि कोणालाही न जिंकता येणारं, लोकांना आधार देणारं आहे.
यदिन्द्र ते चतस्रो यच्छूर सन्ति तिस्रः । यद्वा पञ्च क्षितीनामवस्तत्सु न आ भर
इंद्रा, तुझ्याकडे चार, तीन किंवा पाच जरी सहाय्य असतील, ती आमच्याकडे आण, हे वीर.
आ तेऽवो वरेण्यं वृषन्तमस्य हूमहे । वृषजूतिर्हि जज्ञिष आभूभिरिन्द्र तुर्वणिः
आम्ही तुझ्या सर्वोत्तम, सर्वात बलवान मदतीला हाक मारतो; कारण तू, इंद्रा, वृषभासारखा सामर्थ्यवान आणि मोठ्या शक्तीने जन्म घेतलास.
वृषा ह्यसि राधसे जज्ञिषे वृष्णि ते शवः । स्वक्षत्रं ते धृषन्मनः सत्राहमिन्द्र पौंस्यम्
तू खरंच दानासाठी वृषभ आहेस; वृषभासारखा जन्मलास, तुझं बळ वृषभाचंच आहे. तुझं स्वतःचं सामर्थ्य, तुझं धाडसी मन, इंद्रा, हे खऱ्या पुरुषार्थाचं आहे.
त्वं तमिन्द्र मर्त्यममित्रयन्तमद्रिवः । सर्वरथा शतक्रतो नि याहि शवसस्पते
इंद्रा, अडथळे दूर करणारा, जो माणूस शत्रूसारखा वागतो त्याला तू वश कर. हे बळाचे स्वामी, शंभर सामर्थ्य असलेला, सर्व रथांसह पुढे जा.
त्वामिद्वृत्रहन्तम जनासो वृक्तबर्हिषः । उग्रं पूर्वीषु पूर्व्यं हवन्ते वाजसातये
वृत्राचा वध करणारा, लोक तुला आह्वान करतात, जे यज्ञासाठी कुश पसरतात; तू प्राचीनांमध्येही प्राचीन आणि भीषण आहेस, विजयासाठी तुला हाक मारतात.
अस्माकमिन्द्र दुष्टरं पुरोयावानमाजिषु । सयावानं धनेधने वाजयन्तमवा रथम्
इंद्रा, आमचा रथ, जो जिंकता येणार नाही आणि लढाईत पुढे नेणारा आहे, तो सदैव स्पर्धेत आणि संपत्तीत विजयी होऊ दे.
अस्माकमिन्द्रेहि नो रथमवा पुरंध्या । वयं शविष्ठ वार्यं दिवि श्रवो दधीमहि दिवि स्तोमं मनामहे
इंद्रा, आमच्याकडे ये, आमचा रथ वाचव, हे पुरंधी. आम्ही, अत्यंत बलवान, स्वर्गात कीर्ती मिळवू आणि तिथेच तुझी स्तुती करू.
स आ गमदिन्द्रो यो वसूनां चिकेतद्दातुं दामनो रयीणाम् । धन्वचरो न वंसगस्तृषाणश्चकमानः पिबतु दुग्धमंशुम्
तो इंद्र इथे यावा, जो खजिन्याचं ज्ञान ठेवतो, संपत्ती देतो, आणि जसा वाळवंटातला तहानलेला प्रवासी असतो, तसा तो गोड, पिळलेला सोम प्यायला इच्छितो.
आ ते हनू हरिवः शूर शिप्रे रुहत्सोमो न पर्वतस्य पृष्ठे । अनु त्वा राजन्नर्वतो न हिन्वन्गीर्भिर्मदेम पुरुहूत विश्वे
हे वीर, हे हरिव, तुझ्या गालांवर सोम पर्वताच्या शिखरासारखा चढू दे. राजासारखा, आम्ही वेगवान लोकांसारखे तुझ्या मागे जाऊ, आणि गाण्यांनी आनंद मानू, हे सर्वांनी आह्वान केलेल्या.
चक्रं न वृत्तं पुरुहूत वेपते मनो भिया मे अमतेरिदद्रिवः । रथादधि त्वा जरिता सदावृध कुविन्नु स्तोषन्मघवन्पुरूवसुः
हे सर्वांनी आह्वान केलेल्या, माझं मन फिरत्या चाकासारखं तुझ्या सामर्थ्याच्या भीतीने थरथरतं. गायक तुला नेहमी रथावर बसवतो; दानशूर, संपन्न, तुला नेहमी स्तुती करतो.
एष ग्रावेव जरिता त इन्द्रेयर्ति वाचं बृहदाशुषाणः । प्र सव्येन मघवन्यंसि रायः प्र दक्षिणिद्धरिवो मा वि वेनः
हा गायक, दगडासारखा, तुझ्यासाठी मोठा आवाज उठवतो, इंद्रा, पिळलेल्या सोमासाठी आसुसलेला. हे दानशूर, डाव्या हाताने दान दे, उजव्या हाताने, हे हरिव, काहीही थांबवू नकोस.
वृषा त्वा वृषणं वर्धतु द्यौर्वृषा वृषभ्यां वहसे हरिभ्याम् । स नो वृषा वृषरथः सुशिप्र वृषक्रतो वृषा वज्रिन्भरे धाः
आकाश तुझ्यासारख्या वृषभाला वाढवू दे; तू दोन तांबड्या घोड्यांनी जातोस. म्हणून, हे वृषभ, बलवान रथाचा, सुंदर गालांचा, मोठ्या इच्छेचा, वज्रधारी, आम्हाला संपत्ती मिळू दे.
यो रोहितौ वाजिनौ वाजिनीवान्त्रिभिः शतैः सचमानावदिष्ट । यूने समस्मै क्षितयो नमन्तां श्रुतरथाय मरुतो दुवोया
जो तीनशे साथीदारांसह दोन तांबड्या, वेगवान घोड्यांना जुळवतो, त्याला तरुणांनी वाकावं; प्रसिद्ध रथ असलेल्या मरुतांनी त्याच्यासाठी एकत्र यावं.
सं भानुना यतते सूर्यस्याजुह्वानो घृतपृष्ठः स्वञ्चाः । तस्मा अमृध्रा उषसो व्युच्छान्य इन्द्राय सुनवामेत्याह
तो सूर्याच्या तेजाने प्रयत्न करतो, तूप लावलेला पाठ वाकवतो. त्याच्यासाठी अखंड उषा उजाडतात; आपण इंद्रासाठी सोम पिळू, असं तो म्हणतो.
समिद्धाग्निर्वनवत्स्तीर्णबर्हिर्युक्तग्रावा सुतसोमो जराते । ग्रावाणो यस्येषिरं वदन्त्ययदध्वर्युर्हविषाव सिन्धुम्
प्रज्वललेला अग्नी आनंददायक आहे, कुशांचे आसन नीट पसरले आहे, दगड तयार आहेत आणि सोम रस पिळला जातो. त्या दगडांचे आवाज ऐकू येतात, आणि यज्ञ करणारा पुरोहित आहुती घेऊन त्या प्रवाहाजवळ येतो.
वधूरियं पतिमिच्छन्त्येति य ईं वहाते महिषीमिषिराम् । आस्य श्रवस्याद्रथ आ च घोषात्पुरू सहस्रा परि वर्तयाते
वधू आपल्या पतीची इच्छा धरून पुढे येते, आणि राणी पवित्र वाणी उच्चारते. रथाचा आवाज घुमतो, आणि त्या गजरात हजारो लोक स्तुती करत फिरतात.