नवग्वासः सुतसोमास इन्द्रं दशग्वासो अभ्यर्चन्त्यर्कैः । गव्यं चिदूर्वमपिधानवन्तं तं चिन्नरः शशमाना अप व्रन्
नवग्वांनी सोम पिळून इंद्राची स्तुती केली; दशग्वांनीही त्याची स्तोत्रांनी पूजा केली. जरी गवळी माळ झाकलेली असली तरी, तीही, इच्छित असताना, त्यांनी त्याच्यासाठी उघडली, हे पुरुषांनो.
कथो नु ते परि चराणि विद्वान्वीर्या मघवन्या चकर्थ । या चो नु नव्या कृणवः शविष्ठ प्रेदु ता ते विदथेषु ब्रवाम
दानशूरा, तुझे पराक्रम जाणून मी ते कसे सांगू? आणि तू, बलवान, आता कोणते नवे महान कार्य करशील? ते आता स्पर्धेत जाहीर कर.
एता विश्वा चकृवाँ इन्द्र भूर्यपरीतो जनुषा वीर्येण । या चिन्नु वज्रिन्कृणवो दधृष्वान्न ते वर्ता तविष्या अस्ति तस्याः
हे इंद्रा, हे सर्व महान कार्ये तू केलीस, जन्म आणि सामर्थ्यात सर्वांपेक्षा श्रेष्ठ; वज्राने जे धाडसी कृत्ये केलीस, त्याला तुझ्या सामर्थ्याची सर कोणीही करू शकत नाही.
इन्द्र ब्रह्म क्रियमाणा जुषस्व या ते शविष्ठ नव्या अकर्म । वस्त्रेव भद्रा सुकृता वसूयू रथं न धीरः स्वपा अतक्षम्
इंद्रा, तुझ्यासाठी रचली जाणारी स्तोत्रे स्वीकार; तू केलेली नवी महान कार्ये, बलशाली, तीही. जसा कुशल कारागीर सुंदर वस्त्र तयार करतो, तसा ज्ञानी पुरुष धनासाठी तुझ्यासाठी रथ तयार करतो.
क्व स्य वीरः को अपश्यदिन्द्रं सुखरथमीयमानं हरिभ्याम् । यो राया वज्री सुतसोममिच्छन्तदोको गन्ता पुरुहूत ऊती
तो वीर कुठे आहे, ज्याने इंद्राला, त्याच्या सुंदर रथात दोन घोड्यांनी सहज प्रवास करताना पाहिले? तो वज्रधारी, जो सोमरसाची इच्छा करतो, दानशूराच्या घरी अनेकांच्या बोलावण्यावर येतो.
अवाचचक्षं पदमस्य सस्वरुग्रं निधातुरन्वायमिच्छन् । अपृच्छमन्याँ उत ते म आहुरिन्द्रं नरो बुबुधाना अशेम
मी त्या उच्चार करणाऱ्याचा मार्ग शोधला, धनदात्याच्या सामर्थ्यवान आसनाची इच्छा केली; मी इतरांना विचारले, आणि त्यांनी सांगितले: 'आम्ही, पुरुषांनो, शोधून इंद्राला मिळवले.'
प्र नु वयं सुते या ते कृतानीन्द्र ब्रवाम यानि नो जुजोषः । वेददविद्वाञ्छृणवच्च विद्वान्वहतेऽयं मघवा सर्वसेनः
हे इंद्रा, आम्ही सोम पिळताना तुझी केलेली आणि आम्हाला आवडलेली कृत्ये सांगतो. ज्ञानी माणूस ती जाणतो, अज्ञानी फक्त ऐकतो; हा उदार, सर्व सैन्यांचा स्वामी, ती सर्व कृत्ये पेलतो.
स्थिरं मनश्चकृषे जात इन्द्र वेषीदेको युधये भूयसश्चित् । अश्मानं चिच्छवसा दिद्युतो वि विदो गवामूर्वमुस्रियाणाम्
इंद्रा, तू जन्मापासूनच आपले मन दृढ केलेस; एकट्यानेच, सज्ज होऊन, अनेकांशी लढायला उभा राहिलास. तुझ्या शक्तीने दगडही फोडलास आणि भक्तांसाठी गायींचे मोकळे क्षेत्र उघडलेस.
परो यत्त्वं परम आजनिष्ठाः परावति श्रुत्यं नाम बिभ्रत् । अतश्चिदिन्द्रादभयन्त देवा विश्वा अपो अजयद्दासपत्नीः
जेव्हा तू दूर, उच्च स्थळी जन्मलास आणि तिथे प्रसिद्ध नाव धारण केलेस, तेव्हा तिथूनच देवतांनाही तुझी भीती वाटू लागली; तू सगळ्या पाण्यांवर आणि दस्यूंच्या स्त्रियांवर विजय मिळवला.
तुभ्येदेते मरुतः सुशेवा अर्चन्त्यर्कं सुन्वन्त्यन्धः । अहिमोहानमप आशयानं प्र मायाभिर्मायिनं सक्षदिन्द्रः
इंद्रा, तुझ्यासाठी हे कृपावंत मरुत गातात, सोम अर्पण करतात, आणि द्रव ओततात. तू आपल्या मायांनी, लपून बसलेल्या कपटी सर्पाला ठार केलेस.
वि षू मृधो जनुषा दानमिन्वन्नहन्गवा मघवन्संचकानः । अत्रा दासस्य नमुचेः शिरो यदवर्तयो मनवे गातुमिच्छन्
हे उदार इंद्रा, तुझ्या जन्माने तू शत्रूंना पांगवलेस, गायी मिळवण्यासाठी संपत्ती एकत्र केलीस. तिथेच, जेव्हा तू दस्यू नमुचिचे डोके वळवलेस, तेव्हा मनूसाठी मार्ग खुला केलास.
युजं हि मामकृथा आदिदिन्द्र शिरो दासस्य नमुचेर्मथायन् । अश्मानं चित्स्वर्यं वर्तमानं प्र चक्रियेव रोदसी मरुद्भ्यः
इंद्रा, त्या वेळी तू मला आपल्या कार्यात सामील केलेस, दस्यू नमुचिचे डोके फोडलेस. तेजस्वी आणि फिरणारा दगडही तू मरुतांसाठी प्रकट केलास, जणू दोन जगांची रचना केलीस.
स्त्रियो हि दास आयुधानि चक्रे किं मा करन्नबला अस्य सेनाः । अन्तर्ह्यख्यदुभे अस्य धेने अथोप प्रैद्युधये दस्युमिन्द्रः
दस्यूने स्त्रियांसारखी शस्त्रे बनवली; त्याच्या दुर्बल सैन्याने माझे काय वाईट करणार? त्याच्या गायी आत लपवलेल्या होत्या, पण इंद्राने युद्धासाठी धाव घेतले आणि दस्यूचा नाश केला.
समत्र गावोऽभितोऽनवन्तेहेह वत्सैर्वियुता यदासन् । सं ता इन्द्रो असृजदस्य शाकैर्यदीं सोमासः सुषुता अमन्दन्
इथे सर्वत्र गायी एकत्र हंबरत होत्या, जेव्हा त्या वासरांपासून वेगळ्या झाल्या. इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने त्या पुन्हा एकत्र आणल्या, जेव्हा उत्तमपणे पिळलेले सोम त्याला आनंद देत होते.
यदीं सोमा बभ्रुधूता अमन्दन्नरोरवीद्वृषभः सादनेषु । पुरंदरः पपिवाँ इन्द्रो अस्य पुनर्गवामददादुस्रियाणाम्
जेव्हा पिंगट, हलवलेले सोम त्याला आनंद देत होते, तेव्हा वृषभाने आसनांमध्ये गर्जना केली. नगरांचा संहार करणाऱ्या इंद्राने, पिऊन, भक्तांना गायी परत दिल्या.
भद्रमिदं रुशमा अग्ने अक्रन्गवां चत्वारि ददतः सहस्रा । ऋणंचयस्य प्रयता मघानि प्रत्यग्रभीष्म नृतमस्य नृणाम्
हे अग्नि, रुशमांनी चार हजार गायी दान केल्या, हे खरोखर शुभ आहे. ऋण फेडणाऱ्या उदार माणसासाठी आम्ही, सर्वात उदार पुरुषाच्या भेटी स्वीकारल्या.
सुपेशसं माव सृजन्त्यस्तं गवां सहस्रै रुशमासो अग्ने । तीव्रा इन्द्रमममन्दुः सुतासोऽक्तोर्व्युष्टौ परितक्म्यायाः
हे अग्नि, रुशमा लोक हजारो गायींसह सुंदर भेट पाठवतात. तीव्र सोमांनी इंद्राला आनंद दिला, परितक्म्या दिवशीच्या पहाटे.
औच्छत्सा रात्री परितक्म्या याँ ऋणंचये राजनि रुशमानाम् । अत्यो न वाजी रघुरज्यमानो बभ्रुश्चत्वार्यसनत्सहस्रा
परितक्म्या ही रात्र उजळली, जेव्हा रुशमांच्या राजा ऋणंचय उपस्थित होता. वेगवान घोड्यासारखा, तपकिरी रंगाचा त्याने चार हजार मिळवले.
चतुःसहस्रं गव्यस्य पश्वः प्रत्यग्रभीष्म रुशमेष्वग्ने । घर्मश्चित्तप्तः प्रवृजे य आसीदयस्मयस्तम्वादाम विप्राः
हे अग्नि, आम्ही रुशमांकडून चार हजार गायी आणि जनावरे स्वीकारली. अगदी तापवलेली पात्रही, जी ठेवली होती, आम्ही ज्ञानी ती त्यांचीच म्हणून जाहीर करतो.
इन्द्रो रथाय प्रवतं कृणोति यमध्यस्थान्मघवा वाजयन्तम् । यूथेव पश्वो व्युनोति गोपा अरिष्टो याति प्रथमः सिषासन्
इंद्रा, जो मध्यभागी उभा राहून विजयासाठी प्रयत्न करतो, त्याच्या रथासाठी तू मार्ग तयार करतोस. गवळ्याने कळपातील गायी वेगळ्या केल्यासारखा, तो अखंड राहून, सर्वांत पुढे विजयासाठी जातो.
आ प्र द्रव हरिवो मा वि वेनः पिशङ्गराते अभि नः सचस्व । नहि त्वदिन्द्र वस्यो अन्यदस्त्यमेनाँश्चिज्जनिवतश्चकर्थ
इंद्रा, आपल्या पिंगट घोड्यांवर बसून पुढे ये, थांबू नकोस; आमच्याजवळ ये. कारण तुझ्याशिवाय दुसरे कोणतेही ऐश्वर्य नाही; लोकांमध्येही हे सर्व तूच केलेस.
उद्यत्सहः सहस आजनिष्ट देदिष्ट इन्द्र इन्द्रियाणि विश्वा । प्राचोदयत्सुदुघा वव्रे अन्तर्वि ज्योतिषा संववृत्वत्तमोऽवः
बलवान इंद्र शक्तीने जन्मला, सर्वात सामर्थ्यशाली, त्याने आपली सर्व सामर्थ्ये दाखवली. त्याने कुंपणात असलेली सदैव दूध देणारी गाय चालू केली; प्रकाशाने एकत्र झालेले अंधार दूर केले.
अनवस्ते रथमश्वाय तक्षन्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम् । ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो अर्कैरवर्धयन्नहये हन्तवा उ
कारागीर घोड्यासाठी रथ बनवतात, त्वष्टा, हे बहुप्रार्थित इंद्रा, तुझ्यासाठी तेजस्वी वज्र बनवतो. ऋषी स्तोत्रांनी इंद्राची स्तुती करतात, त्याला वाढवतात, जेणेकरून तो युद्धात शत्रूचा नाश करेल.
वृष्णे यत्ते वृषणो अर्कमर्चानिन्द्र ग्रावाणो अदितिः सजोषाः । अनश्वासो ये पवयोऽरथा इन्द्रेषिता अभ्यवर्तन्त दस्यून्
बलाढ्य इंद्रासाठी, बलवानांनी स्तोत्र गावे, दगडांनी, आदितीने एकत्र येऊन. जे घोड्याविना, रथाविना आहेत, त्यांनाही इंद्राने प्रेरित केले आणि त्यांनी दस्यूंचा पराभव केला.
प्र ते पूर्वाणि करणानि वोचं प्र नूतना मघवन्या चकर्थ । शक्तीवो यद्विभरा रोदसी उभे जयन्नपो मनवे दानुचित्राः
हे दानशूर, तुझी जुनी आणि अलीकडची कृत्ये मी सांगितली. तुझ्या सामर्थ्याने तू आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही सांभाळतोस, पाणी जिंकतोस आणि माणसांना अद्भुत दान देतोस.
तदिन्नु ते करणं दस्म विप्राहिं यद्घ्नन्नोजो अत्रामिमीथाः । शुष्णस्य चित्परि माया अगृभ्णाः प्रपित्वं यन्नप दस्यूँरसेधः
हे अद्भुतवीर, तुझ्या या कृत्याचे ज्ञानी लोकांनी नेहमीच स्तुती केली आहे. शत्रूचा नाश करताना तू तुझी ताकद दाखवलीस, शुष्णाच्या मायाजाळावर विजय मिळवला आणि पाण्यातून दस्यूंना दूर हाकलून जुना प्रवाह पुन्हा चालू केला.
त्वमपो यदवे तुर्वशायारमयः सुदुघाः पार इन्द्र । उग्रमयातमवहो ह कुत्सं सं ह यद्वामुशनारन्त देवाः
हे इंद्रा, तू यदु आणि तुर्वशा यांच्यासाठी पाण्याचा प्रवाह सोडला, ते भरपूर फळ देणारे केले. तू उग्र आयु आणि कुत्स यांना सुरक्षितपणे पार नेलेस आणि देवता तुझ्या सोबत आनंदले.
इन्द्राकुत्सा वहमाना रथेना वामत्या अपि कर्णे वहन्तु । निः षीमद्भ्यो धमथो निः षधस्थान्मघोनो हृदो वरथस्तमांसि
इंद्र आणि कुत्स रथावर बसून येताना, त्या सुंदर गायकांनी तुझ्या कानांपर्यंत गाणे पोहोचवावे. हे दानशूर, शांत बसणाऱ्यांना आणि दूर राहणाऱ्यांना दूर कर, आणि आमच्या मनातील अंधार दूर कर.
वातस्य युक्तान्सुयुजश्चिदश्वान्कविश्चिदेषो अजगन्नवस्युः । विश्वे ते अत्र मरुतः सखाय इन्द्र ब्रह्माणि तविषीमवर्धन्
वाऱ्याचे उत्तम जुंपलेले घोडे आणि ज्ञानी लोकही तुझ्या कृपेच्या शोधात येथे आले आहेत. सर्व मरुतगण, तुझे मित्र, हे इंद्रा, आपल्या स्तोत्रांनी तुझे सामर्थ्य वाढवतात.
सूरश्चिद्रथं परितक्म्यायां पूर्वं करदुपरं जूजुवांसम् । भरच्चक्रमेतशः सं रिणाति पुरो दधत्सनिष्यति क्रतुं नः
सूर्यसुद्धा आपल्या मार्गावर रथाभोवती फिरतो, आधी त्याला तयार करतो आणि मग पुढे नेतो. वेगवान चाक एकत्र येते, पुढे जाते आणि आमचा निश्चय दृढ करते.