वीतिहोत्रं त्वा कवे द्युमन्तं समिधीमहि । अग्ने बृहन्तमध्वरे
हे कवी, तेजस्वी अग्ने, आम्ही तुझी समिधा करून, मोठ्या यज्ञात तुझ्या रूपाला आमच्या आहुती वाहतो.
अग्ने विश्वेभिरा गहि देवेभिर्हव्यदातये । होतारं त्वा वृणीमहे
अग्ने, सर्व देवतांसह आमच्या आहुती स्वीकारायला ये. आम्ही तुलाच यज्ञाचा पुरोहित म्हणून निवडतो.
यजमानाय सुन्वत आग्ने सुवीर्यं वह । देवैरा सत्सि बर्हिषि
अग्ने, जो यजमान सोम पिळतो त्याला तू वीरशक्ती दे. देवतांसह तू यज्ञाच्या कुशावर बस.
समिधानः सहस्रजिदग्ने धर्माणि पुष्यसि । देवानां दूत उक्थ्यः
समिधा लावल्यावर, हजारो विजय मिळवणारा अग्ने, तू धर्माचे पालन करतोस. देवांचा दूत म्हणून तू नेहमीच स्तुतीस पात्र आहेस.
न्यग्निं जातवेदसं होत्रवाहं यविष्ठ्यम् । दधाता देवमृत्विजम्
अग्नीला, सर्व जन्म जाणणारा, सर्वात तरुण, आहुती वाहणारा आणि देवांचा पुरोहित म्हणून नीट जागी ठेवा.
प्र यज्ञ एत्वानुषगद्या देवव्यचस्तमः । स्तृणीत बर्हिरासदे
हे सर्वात देवतुल्य, यज्ञ तुझ्या दिशेने येऊ दे. देवतांसाठी कुशाचे आसन नीट पसरवा.
एदं मरुतो अश्विना मित्रः सीदन्तु वरुणः । देवासः सर्वया विशा
इथे मरुत, अश्विन, मित्र, वरुण आणि सर्व देवता त्यांच्या संपूर्ण समुदायासह बसू देत.
अनस्वन्ता सत्पतिर्मामहे मे गावा चेतिष्ठो असुरो मघोनः । त्रैवृष्णो अग्ने दशभिः सहस्रैर्वैश्वानर त्र्यरुणश्चिकेत
कधीही कमी न पडणारा, दानशूर स्वामी मी गौरवतो. बलवान असुर, गायींनी संपन्न, तीन वृष्णींचा अग्नी, दहा हजारांसह, सर्वव्यापी आणि त्र्यरुण, सर्व जाणतो.
यो मे शता च विंशतिं च गोनां हरी च युक्ता सुधुरा ददाति । वैश्वानर सुष्टुतो वावृधानोऽग्ने यच्छ त्र्यरुणाय शर्म
जो मला शंभर वीस गायी आणि उत्तम, वेगवान घोडे देतो, तो वैश्वानर अग्नी, सतत वाढणारा आणि स्तुत्य, त्र्यरुणाला तू रक्षण दे.
एवा ते अग्ने सुमतिं चकानो नविष्ठाय नवमं त्रसदस्युः । यो मे गिरस्तुविजातस्य पूर्वीर्युक्तेनाभि त्र्यरुणो गृणाति
अग्ने, तुझी कृपा नव्याने लाभणाऱ्या त्रसदस्यूला दे. जो मला अनेक स्तोत्रांनी गौरवतो, त्र्यरुणाने प्राचीन ऋचांनी माझी स्तुती केली.
यो म इति प्रवोचत्यश्वमेधाय सूरये । दददृचा सनिं यते ददन्मेधामृतायते
जो मला म्हणतो, 'अश्वमेधासाठी, सूर्यस्वामीसाठी,' तो स्तोत्राने लाभाचा साथीदार देतो, अमरत्वासाठी बुद्धी देतो.
यस्य मा परुषाः शतमुद्धर्षयन्त्युक्षणः । अश्वमेधस्य दानाः सोमा इव त्र्याशिरः
ज्याचे शंभर पराक्रमी, अश्वमेधाच्या दानाला प्रवृत्त करतात, ते सोमरसासारखे, त्रिमुखी आहेत.
इन्द्राग्नी शतदाव्न्यश्वमेधे सुवीर्यम् । क्षत्रं धारयतं बृहद्दिवि सूर्यमिवाजरम्
इंद्र आणि अग्नी, शंभर दानांच्या अश्वमेधात, मोठे सामर्थ्य टिकवतात, आकाशात सूर्यासारखे अजर आहेत.
समिद्धो अग्निर्दिवि शोचिरश्रेत्प्रत्यङ्ङुषसमुर्विया वि भाति । एति प्राची विश्ववारा नमोभिर्देवाँ ईळाना हविषा घृताची
प्रज्वलित अग्नी, आकाशात आपली ज्वाला पसरवतो, पूर्वेला तोंड करून उजळतो. देवता, आहुतीची इच्छा धरून, नम्रतेने आणि तुपासह येतात.
समिध्यमानो अमृतस्य राजसि हविष्कृण्वन्तं सचसे स्वस्तये । विश्वं स धत्ते द्रविणं यमिन्वस्यातिथ्यमग्ने नि च धत्त इत्पुरः
प्रज्वलित होताना, अमरत्वावर राज्य करणारा अग्नी, कल्याणासाठी आहुती देणाऱ्याशी एकरूप होतो. तो सर्व संपत्ती देतो आणि पाहुण्याचे स्वागत करतो.
अग्ने शर्ध महते सौभगाय तव द्युम्नान्युत्तमानि सन्तु । सं जास्पत्यं सुयममा कृणुष्व शत्रूयतामभि तिष्ठा महांसि
अग्ने, मोठ्या सौभाग्यासाठी प्रयत्न कर. तुझी श्रेष्ठ कीर्ती आमच्याकडे येऊ दे. आम्हा सर्वांना एकत्र बांध, योग्य मार्गावर ने, आणि तुझ्या सामर्थ्याने शत्रूंना दूर ठेव.
समिद्धस्य प्रमहसोऽग्ने वन्दे तव श्रियम् । वृषभो द्युम्नवाँ असि समध्वरेष्विध्यसे
प्रज्वलित, तेजस्वी अग्नी, मी तुझ्या शोभेचे स्तवन करतो. तू कीर्तीने परिपूर्ण वृषभ आहेस, यज्ञात उजळतोस.
समिद्धो अग्न आहुत देवान्यक्षि स्वध्वर । त्वं हि हव्यवाळसि
प्रज्वलित आणि बोलावलेला अग्नी, तू देवांना यज्ञाकडे नेतोस. कारण आहुती पोचवणारा खरा तूच आहेस.
आ जुहोता दुवस्यताग्निं प्रयत्यध्वरे । वृणीध्वं हव्यवाहनम्
शुद्ध मनाने अग्नीला समर्पण करा, त्याचा सन्मान करा आणि यज्ञात त्याला हव्य वाहणारा म्हणून निवडा.
त्र्यर्यमा मनुषो देवताता त्री रोचना दिव्या धारयन्त । अर्चन्ति त्वा मरुतः पूतदक्षास्त्वमेषामृषिरिन्द्रासि धीरः
आर्यमा हा माणसांचा दैवी पिता तीन प्रकारे आहे; त्याने स्वर्गातील तीन तेजस्वी लोकांना धरून ठेवले आहे. शुद्ध सामर्थ्य असलेल्या मरुतगण तुझी स्तुती करतात; तू, इंद्रा, त्यांचा ऋषी आणि धैर्यवान वीर आहेस.
अनु यदीं मरुतो मन्दसानमार्चन्निन्द्रं पपिवांसं सुतस्य । आदत्त वज्रमभि यदहिं हन्नपो यह्वीरसृजत्सर्तवा उ
मरुतगण आनंदाने सोमरस प्यायला आवडणाऱ्या इंद्राची स्तुती करत होते, तेव्हा त्याने वज्र उचलून सर्पाचा वध केला आणि मोठ्या पाण्यांना सोडून दिले.
उत ब्रह्माणो मरुतो मे अस्येन्द्रः सोमस्य सुषुतस्य पेयाः । तद्धि हव्यं मनुषे गा अविन्ददहन्नहिं पपिवाँ इन्द्रो अस्य
पुरोहितांसह मरुतगणही इंद्राने उत्तम प्रकारे पिळलेला सोम प्यावा अशी इच्छा करतात; कारण हेच ते हव्य आहे जे त्याने माणसांसाठी मिळवले—त्याने सर्पाचा वध केला आणि सोम प्याला.
आद्रोदसी वितरं वि ष्कभायत्संविव्यानश्चिद्भियसे मृगं कः । जिगर्तिमिन्द्रो अपजर्गुराणः प्रति श्वसन्तमव दानवं हन्
तेव्हा इंद्राने पृथ्वी आणि आकाश दूर केले, भीतीने थरथरणाऱ्यांनाही जणू काही वन्यातील प्राणी असावेत तसे; निर्भयपणे त्याने गर्जणाऱ्या दानवाचा वध केला.
अध क्रत्वा मघवन्तुभ्यं देवा अनु विश्वे अददुः सोमपेयम् । यत्सूर्यस्य हरितः पतन्तीः पुरः सतीरुपरा एतशे कः
मग सर्व देवांनी आपल्या इच्छेने, दानशूर इंद्रा, तुला सोम पिण्याचा अधिकार दिला, जेव्हा सूर्याच्या हिरव्या घोड्यांनी तुझ्या आज्ञेने पुढे वाटचाल केली.
नव यदस्य नवतिं च भोगान्साकं वज्रेण मघवा विवृश्चत् । अर्चन्तीन्द्रं मरुतः सधस्थे त्रैष्टुभेन वचसा बाधत द्याम्
दानशूर इंद्राने वज्राच्या सहाय्याने जेव्हा त्याच्या नव्वद आणि नऊ किल्ल्यांना एकत्र फोडले, तेव्हा मरुतगण सभेत इंद्राची त्रैष्टुभ स्तोत्रांनी स्तुती करून अंधार दूर लोटतात.
सखा सख्ये अपचत्तूयमग्निरस्य क्रत्वा महिषा त्री शतानि । त्री साकमिन्द्रो मनुषः सरांसि सुतं पिबद्वृत्रहत्याय सोमम्
मित्रासाठी मित्रत्वाने, अग्नीने आपल्या इच्छेने तीनशे महिषांचा भक्षण केला; इंद्राने माणसांसह तीन संमेलनांत वृत्स्रवधासाठी सोम प्याला.
त्री यच्छता महिषाणामघो मास्त्री सरांसि मघवा सोम्यापाः । कारं न विश्वे अह्वन्त देवा भरमिन्द्राय यदहिं जघान
दानशूर इंद्राने अहित नको म्हणून तीनशे महिषे आणि तीन संमेलनातील सोम घेतला, तेव्हा सर्व देवांनी पुरोहिताला बोलावले, जसे इंद्राने सर्पाचा वध केला तेव्हा केले होते.
उशना यत्सहस्यैरयातं गृहमिन्द्र जूजुवानेभिरश्वैः । वन्वानो अत्र सरथं ययाथ कुत्सेन देवैरवनोर्ह शुष्णम्
जेव्हा उशनाने बलशाली घोड्यांसह तुला, इंद्रा, आपल्या घरी आणले, तेव्हा तूही उत्सुक घोड्यांसह आला; तिथे, कुत्सासह आणि देवांसह मिळून, तू त्यांचे रक्षण केलेस आणि शुष्णाचा नाश केला.
प्रान्यच्चक्रमवृहः सूर्यस्य कुत्सायान्यद्वरिवो यातवेऽकः । अनासो दस्यूँरमृणो वधेन नि दुर्योण आवृणङ्मृध्रवाचः
तू कुत्सासाठी सूर्याचे चाक पुढे फिरवलेस, त्याला एकटा प्रवास करण्यासाठी नवी वाट उघडलीस; तू नाक नसलेल्या दस्यूंचा वध केला आणि वाईट बोलणाऱ्यांना त्यांच्या घरातून हाकललेस.
स्तोमासस्त्वा गौरिवीतेरवर्धन्नरन्धयो वैदथिनाय पिप्रुम् । आ त्वामृजिश्वा सख्याय चक्रे पचन्पक्तीरपिबः सोममस्य
गायींच्या हंबरण्यासारख्या स्तोत्रांनी तुझी वाढ झाली, इंद्रा; वैदथिनासाठी तू पिप्रूचा पराभव केला. ऋजिश्वानाने तुला मित्र केले, आणि तू, ज्ञानी, त्याच्या भागांचे शिजवले आणि त्याचा सोम प्यालास.