स हि द्युभिर्जनानां होता दक्षस्य बाह्वोः । वि हव्यमग्निरानुषग्भगो न वारमृण्वति
तो अग्नी लोकांमध्ये यज्ञकर्ता आहे, कौशल्याच्या हातांनी युक्त आहे; तो भगासारखा हव्यांचे वाटप करतो आणि इच्छुकांना कृपा देतो.
अस्य स्तोमे मघोनः सख्ये वृद्धशोचिषः । विश्वा यस्मिन्तुविष्वणि समर्ये शुष्ममादधुः
ज्याची मैत्री उदार आहे, ज्याची ज्वाळा प्रबळ आहे, त्या अग्नीला सभेतल्या सर्व शक्तींनी आपली ताकद दिली आहे.
अधा ह्यग्न एषां सुवीर्यस्य मंहना । तमिद्यह्वं न रोदसी परि श्रवो बभूवतुः
अग्नी या लोकांमध्ये शौर्यासाठी गौरवला जातो; त्याची कीर्ती आकाश आणि पृथ्वीवर सर्वत्र पसरते.
नू न एहि वार्यमग्ने गृणान आ भर । ये वयं ये च सूरयः स्वस्ति धामहे सचोतैधि पृत्सु नो वृधे
आता अग्नी, आम्ही तुझी स्तुती करतो, म्हणून आम्हाला हवी ती दाने दे. आम्हा सर्वांना आणि सज्जनांना कल्याण लाभू दे, आणि युद्धात आमची शक्ती वाढू दे.
आ यज्ञैर्देव मर्त्य इत्था तव्यांसमूतये । अग्निं कृते स्वध्वरे पूरुरीळीतावसे
यज्ञांनी माणूस देवाकडे मदतीसाठी येतो; यज्ञात स्थिर असलेल्या अग्नीची मदतीसाठी नेहमी स्तुती केली जाते.
अस्य हि स्वयशस्तर आसा विधर्मन्मन्यसे । तं नाकं चित्रशोचिषं मन्द्रं परो मनीषया
स्वतःच्या कीर्तीकरिता तो स्वतःला सर्वांत श्रेष्ठ समजतो; ती स्वर्ग, तेजस्वी ज्वाळांनी युक्त, ज्ञानी लोकांना आनंद देते.
अस्य वासा उ अर्चिषा य आयुक्त तुजा गिरा । दिवो न यस्य रेतसा बृहच्छोचन्त्यर्चयः
त्याचे वस्त्र म्हणजे त्याच्या ज्वाळा, ज्या त्याने सामर्थ्यशाली वाणीने जोडल्या आहेत; जणू स्वर्गाच्या बीजासारख्या त्याच्या तेजस्वी किरणांनी सर्वत्र प्रकाश पसरतो.
अस्य क्रत्वा विचेतसो दस्मस्य वसु रथ आ । अधा विश्वासु हव्योऽग्निर्विक्षु प्र शस्यते
त्याच्या निर्धाराने आणि बुद्धीने, तो सुज्ञ आणि उत्तम, रथावर आरूढ होतो; म्हणून अग्नी सर्व जमातींमध्ये हव्याचा अधिकारी म्हणून ओळखला जातो.
नू न इद्धि वार्यमासा सचन्त सूरयः । ऊर्जो नपादभिष्टये पाहि शग्धि स्वस्तय उतैधि पृत्सु नो वृधे
आता खरोखर, हवी ती दाने सज्जनांनी मिळवली आहेत; ऊर्जेच्या पुत्रा, आमच्या पूर्ततेसाठी आम्हाला वाचव, सुख दे आणि युद्धात आमची शक्ती वाढव.
प्रातरग्निः पुरुप्रियो विश स्तवेतातिथिः । विश्वानि यो अमर्त्यो हव्या मर्तेषु रण्यति
प्रातःकाळी, सर्वांना प्रिय असलेल्या अग्नीची लोकांनी पाहुण्यासारखी स्तुती करावी; तो अमर, माणसांमध्ये सर्व हव्ये स्वीकारतो.
द्विताय मृक्तवाहसे स्वस्य दक्षस्य मंहना । इन्दुं स धत्त आनुषक्स्तोता चित्ते अमर्त्य
दुसऱ्यांदा, हव्य वाहणाऱ्यासाठी, स्वतःच्या कौशल्याच्या सामर्थ्याने, तो अमर, गायकाने नेहमी स्तुती केलेला, सोमरस घेतो.
तं वो दीर्घायुशोचिषं गिरा हुवे मघोनाम् । अरिष्टो येषां रथो व्यश्वदावन्नीयते
त्या दीर्घायुषी, तेजस्वी अग्नीला मी गाण्याने, उदारांसाठी बोलावतो; ज्यांचा रथ सुरक्षित आहे, तो वेगाने घोड्यांनी ओढला जातो.
चित्रा वा येषु दीधितिरासन्नुक्था पान्ति ये । स्तीर्णं बर्हिः स्वर्णरे श्रवांसि दधिरे परि
ज्यांच्यात प्रकाश आला आहे, ते तेजस्वी आहेत; ते स्तोत्रांचे रक्षण करतात, आणि पसरलेल्या कुशांवर, उज्ज्वलपणे, कीर्ती सर्वत्र ठेवतात.
ये मे पञ्चाशतं ददुरश्वानां सधस्तुति । द्युमदग्ने महि श्रवो बृहत्कृधि मघोनां नृवदमृत नृणाम्
ज्यांनी मला स्तुतीसह पन्नास घोडे दिले, हे अग्नी, उदार, शूर आणि अमर पुरुषांची कीर्ती मोठी आणि तेजस्वी कर.
अभ्यवस्थाः प्र जायन्ते प्र वव्रेर्वव्रिश्चिकेत । उपस्थे मातुर्वि चष्टे
अपत्ये वाढतात, फुलतात; कुंपण उघडले जाते आणि समजले जाते; कोणी आईच्या कुशीत डोळे लावतो.
जुहुरे वि चितयन्तोऽनिमिषं नृम्णं पान्ति । आ दृळ्हां पुरं विविशुः
त्यांनी यज्ञ केला, समजून, अचल बळाचे रक्षण केले; त्यांनी भक्कम किल्ल्यात प्रवेश केला.
आ श्वैत्रेयस्य जन्तवो द्युमद्वर्धन्त कृष्टयः । निष्कग्रीवो बृहदुक्थ एना मध्वा न वाजयुः
श्वैत्रेय लोक तेजाने फुलतात, वाढतात; गळ्यात हार घातलेला बृहदुक्त, मधासारखा, जिंकण्यासाठी पुढे जातो.
प्रियं दुग्धं न काम्यमजामि जाम्योः सचा । घर्मो न वाजजठरोऽदब्धः शश्वतो दभः
जसे प्रिय, हवेहवेसे दूध, तसे मी आप्तांबरोबर एकत्र येतो; जसे बक्षिसाच्या पोटातील उष्णता, तसेच न बदलणारे, खरी फसवणूक असते.
क्रीळन्नो रश्म आ भुवः सं भस्मना वायुना वेविदानः । ता अस्य सन्धृषजो न तिग्माः सुसंशिता वक्ष्यो वक्षणेस्थाः
खेळताना किरण प्रकट होतो, राख आणि वाऱ्याने स्पष्ट दिसतो; त्याच्या तीक्ष्ण, नीट बांधलेल्या गाठी वाहण्यासाठी तयार आहेत, वाहकात ठेवलेल्या.
यमग्ने वाजसातम त्वं चिन्मन्यसे रयिम् । तं नो गीर्भिः श्रवाय्यं देवत्रा पनया युजम्
अग्ने, तू आम्हाला जे धन द्यावे असे ठरवशील, तेच कीर्तीचे, योग्य, आमच्या गाण्यांनी देवांसाठी जोडून आम्हाला मिळू दे.
ये अग्ने नेरयन्ति ते वृद्धा उग्रस्य शवसः । अप द्वेषो अप ह्वरोऽन्यव्रतस्य सश्चिरे
जे अग्नीला जवळ करतात, त्यांना प्रचंड शक्तीने बळ मिळते; ते द्वेष आणि अपमान दूर करतात, वाईट मार्ग टाळतात.
होतारं त्वा वृणीमहेऽग्ने दक्षस्य साधनम् । यज्ञेषु पूर्व्यं गिरा प्रयस्वन्तो हवामहे
अग्ने, आम्ही तुला यजमान, कुशलतेचे साधन म्हणून निवडतो; यज्ञात, आमच्या बोलांनी, आम्ही तुझी आवडीनं हाक देतो.
इत्था यथा त ऊतये सहसावन्दिवेदिवे । राय ऋताय सुक्रतो गोभिः ष्याम सधमादो वीरैः स्याम सधमादः
जसा तू, बलाढ्य, दररोज मदतीसाठी, संपत्ती, सत्य, आणि चांगल्या कर्मासाठी बोलावला जातोस, तसा आम्ही गोमाता आणि वीरांसह एकत्र राहू दे.
मनुष्वत्त्वा नि धीमहि मनुष्वत्समिधीमहि । अग्ने मनुष्वदङ्गिरो देवान्देवयते यज
माणसांसारखा आम्ही तुला समर्पित करतो, माणसांसारखा पेटवतो; अग्ने, माणसांसारखा, अंगिरस, भक्तासाठी देवांची पूजा कर.
त्वं हि मानुषे जनेऽग्ने सुप्रीत इध्यसे । स्रुचस्त्वा यन्त्यानुषक्सुजात सर्पिरासुते
अग्ने, माणसांच्या सभेत तुला आनंदाने पेटवतात; सुवंशज समिधा तुझ्याकडे ओळीने येतात, तुप घालतात.
त्वां विश्वे सजोषसो देवासो दूतमक्रत । सपर्यन्तस्त्वा कवे यज्ञेषु देवमीळते
सर्व देवांनी तुला एकत्रितपणे दूत केले; यज्ञात तुझा सन्मान करून, ऋषी, ते तुला देव म्हणून हाक मारतात.
देवं वो देवयज्ययाग्निमीळीत मर्त्यः । समिद्धः शुक्र दीदिह्यृतस्य योनिमासदः ससस्य योनिमासदः
माणसाने देवासारख्या भक्तीने अग्नीची पूजा करावी; पेटलेला, तेजस्वी, तू सत्याच्या आणि समृद्धीच्या गर्भात बसून प्रज्वलित हो.
प्र विश्वसामन्नत्रिवदर्चा पावकशोचिषे । यो अध्वरेष्वीड्यो होता मन्द्रतमो विशि
शुद्ध, तेजस्वी ज्वालेचे आपण गाण्याने स्तवन करूया, जो यज्ञात बोलावण्यास योग्य, सर्वांत प्रिय पुरोहित आहे.
न्यग्निं जातवेदसं दधाता देवमृत्विजम् । प्र यज्ञ एत्वानुषगद्या देवव्यचस्तमः
जन्म जाणणारा अग्नी, देव ऋत्विज म्हणून स्थापित करा; यज्ञ त्याच्या मागे जावो, हे देवांनो, तो सर्वांत देवमय आहे.
चिकित्विन्मनसं त्वा देवं मर्तास ऊतये । वरेण्यस्य तेऽवस इयानासो अमन्महि
विवेकबुद्धीने, माणसे तुझ्याकडे, देवा, मदतीसाठी येतात; तुझ्या श्रेष्ठ कृपेने, आम्ही तुझ्या सहाय्यासाठी आलो आहोत.