ईळितो अग्न आ वहेन्द्रं चित्रमिह प्रियम् । सुखै रथेभिरूतये
आवाहन केल्यावर, हे अग्नी, इंद्राला इथे आण, तेजस्वी, प्रिय, आणि आमच्या सहाय्यासाठी सहज येणाऱ्या रथांसह.
ऊर्णम्रदा वि प्रथस्वाभ्यर्का अनूषत । भवा नः शुभ्र सातये
मऊऊन असलेले, तू सर्वत्र पसर, स्तोत्रांनी भक्तांनी तुझे गुणगान केले आहे. हे शुभ्र, आमच्या समृद्धीसाठी मार्गदर्शक हो.
देवीर्द्वारो वि श्रयध्वं सुप्रायणा न ऊतये । प्रप्र यज्ञं पृणीतन
हे दिव्य द्वारांनो, आमच्या सहाय्यासाठी उत्तम मार्गदर्शनाने उघडा. यज्ञ सुरळीतपणे पुढे जाऊ दे आणि परिपूर्ण होऊ द्या.
सुप्रतीके वयोवृधा यह्वी ऋतस्य मातरा । दोषामुषासमीमहे
सुंदर मुख असलेल्या, नेहमी तरुण, बलवान, सत्याच्या मातांनो—प्रभात आणि संध्याकाळी आम्ही तुम्हाला आवाहन करतो.
वातस्य पत्मन्नीळिता दैव्या होतारा मनुषः । इमं नो यज्ञमा गतम्
वाऱ्याच्या मार्गदर्शनाखाली आणि माणसांच्या प्रयत्नांनी प्रेरित असलेल्या दिव्य पुरोहितांनो, आमच्या या यज्ञात या.
इळा सरस्वती मही तिस्रो देवीर्मयोभुवः । बर्हिः सीदन्त्वस्रिधः
इळा, सरस्वती आणि मही या तिघी आनंद देणाऱ्या देवता, त्या आमच्या यज्ञाच्या कुशावर अढळपणे विराजमान होवोत.
शिवस्त्वष्टरिहा गहि विभुः पोष उत त्मना । यज्ञेयज्ञे न उदव
कल्याणकारी त्वष्टा, तू स्वतःच्या सामर्थ्याने समर्थ आणि पोषण करणारा आहेस, प्रत्येक यज्ञात ये आणि आमच्यासाठी आहुती वाढव.
यत्र वेत्थ वनस्पते देवानां गुह्या नामानि । तत्र हव्यानि गामय
वनस्पतींच्या अधिपती, जिथे तुला देवतांची गुप्त नावे माहीत आहेत, तिथेच आमच्या आहुती पोहोचव.
स्वाहाग्नये वरुणाय स्वाहेन्द्राय मरुद्भ्यः । स्वाहा देवेभ्यो हविः
स्वाहा अग्नीला, वरुणाला, स्वाहा इंद्राला आणि मरुतांना, स्वाहा देवांना ही आहुती अर्पण.
अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः । अस्तमर्वन्त आशवोऽस्तं नित्यासो वाजिन इषं स्तोतृभ्य आ भर
तो अग्नी मी धन देणारा समजतो, ज्याच्याकडे गायी जातात, ज्याच्याकडे वेगवान घोडे आणि नेहमी तयार असलेली घोडदळे जातात; स्तुती करणाऱ्यांना तू पोषण दे.
सो अग्निर्यो वसुर्गृणे सं यमायन्ति धेनवः । समर्वन्तो रघुद्रुवः सं सुजातासः सूरय इषं स्तोतृभ्य आ भर
तोच अग्नी, ज्याची मी स्तुती करतो, तो धन देणारा आहे, ज्याच्याकडे गायी एकत्र येतात, ज्याच्याकडे वेगवान आणि उत्तम वंशाचे घोडे, श्रेष्ठ लोक येतात; स्तोत्र करणाऱ्यांना तू पोषण दे.
अग्निर्हि वाजिनं विशे ददाति विश्वचर्षणिः । अग्नी राये स्वाभुवं स प्रीतो याति वार्यमिषं स्तोतृभ्य आ भर
अग्नी सर्व लोकांना संपत्ती देतो, तो सर्वांचा प्रसिद्ध आहे; अग्नी, जो स्वतःच संपत्तीचा स्रोत आहे, तो आनंदाने बक्षीसाकडे जातो; स्तोत्र करणाऱ्यांना तू पोषण दे.
आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम् । यद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषं स्तोतृभ्य आ भर
अग्नी, आम्ही तुला तेजस्वी, अमर देव म्हणून प्रज्वलित करतो; जेव्हा तुझी सर्वात मौल्यवान ज्वाला पेटते, तेव्हा तू तेजाने प्रकाशमान हो; स्तोत्र करणाऱ्यांना तू पोषण दे.
आ ते अग्न ऋचा हविः शुक्रस्य शोचिषस्पते । सुश्चन्द्र दस्म विश्पते हव्यवाट् तुभ्यं हूयत इषं स्तोतृभ्य आ भर
अग्नी, तेजस्वी ज्वालेच्या अधिपती, तुला आम्ही स्तोत्राने आणि आहुतीने अर्पण करतो; सुंदर, अद्भुत, लोकांचा स्वामी, आहुती स्वीकारणारा, आम्ही तुला हाक मारतो; स्तोत्र करणाऱ्यांना तू पोषण दे.
प्रो त्ये अग्नयोऽग्निषु विश्वं पुष्यन्ति वार्यम् । ते हिन्विरे त इन्विरे त इषण्यन्त्यानुषगिषं स्तोतृभ्य आ भर
त्या अग्नीच्या ज्वाळा सर्व यज्ञाग्नीत सर्व शुभ गोष्टी वाढवतात; त्या हलवतात, प्रवाहित करतात, आणि पोषण वाटतात; स्तोत्र करणाऱ्यांना तू पोषण दे.
तव त्ये अग्ने अर्चयो महि व्राधन्त वाजिनः । ये पत्वभिः शफानां व्रजा भुरन्त गोनामिषं स्तोतृभ्य आ भर
अग्नी, तुझ्या ज्वाळा मोठ्या, बलवान आणि विजयी होतात; ज्या गायींच्या खुरांनी गोठे गायींनी भरतात; स्तोत्र करणाऱ्यांना तू पोषण दे.
नवा नो अग्न आ भर स्तोतृभ्यः सुक्षितीरिषः । ते स्याम य आनृचुस्त्वादूतासो दमेदम इषं स्तोतृभ्य आ भर
अग्नी, आम्हाला आणि स्तोत्र करणाऱ्यांना नवीन आणि भरपूर पोषण दे; आम्ही नेहमी तुझ्या मार्गदर्शनाखाली, प्रत्येक घरात विश्वासू राहो; स्तोत्र करणाऱ्यांना तू पोषण दे.
उभे सुश्चन्द्र सर्पिषो दर्वी श्रीणीष आसनि । उतो न उत्पुपूर्या उक्थेषु शवसस्पत इषं स्तोतृभ्य आ भर
दोन सुंदर तुपाने भरलेल्या समई तुझ्यासाठी ठेवलेल्या आहेत; आणि शक्तीच्या अधिपती, तू आम्हाला स्तुतीने परिपूर्ण कर; स्तोत्र करणाऱ्यांना तू पोषण दे.
एवाँ अग्निमजुर्यमुर्गीर्भिर्यज्ञेभिरानुषक् । दधदस्मे सुवीर्यमुत त्यदाश्वश्व्यमिषं स्तोतृभ्य आ भर
असे अमर अग्नी, स्तोत्रे आणि यज्ञांनी आम्हाला वीरशक्ती आणि घोड्यांनी युक्त संपत्ती देतो; स्तोत्र करणाऱ्यांना तू पोषण दे.
सखायः सं वः सम्यञ्चमिषं स्तोमं चाग्नये । वर्षिष्ठाय क्षितीनामूर्जो नप्त्रे सहस्वते
मित्रांनो, आपण आपले पोषण आणि स्तुती एकत्र करून अग्नीला अर्पण करूया, जो सर्व लोकांमध्ये श्रेष्ठ आहे, सामर्थ्य आणि समृद्धीचा पुत्र आहे.
कुत्रा चिद्यस्य समृतौ रण्वा नरो नृषदने । अर्हन्तश्चिद्यमिन्धते संजनयन्ति जन्तवः
जिथे कुठे त्याच्या सभेत श्रेष्ठ पुरुष, सभागृहात, अग्नी प्रज्वलित करतात, तिथेच सर्व जीव जन्म घेतात.
सं यदिषो वनामहे सं हव्या मानुषाणाम् । उत द्युम्नस्य शवस ऋतस्य रश्मिमा ददे
जेव्हा आपण पोषणासाठी एकत्र येतो, जेव्हा मानवी आहुतीसाठी एकत्र येतो, तेव्हा मी सामर्थ्य, कीर्ती आणि सत्याचा किरण देतो.
स स्मा कृणोति केतुमा नक्तं चिद्दूर आ सते । पावको यद्वनस्पतीन्प्र स्मा मिनात्यजरः
तो स्वतःच प्रकाशाचा दीप होतो, अगदी रात्रीसुद्धा दूर बसतो; जेव्हा तो शुद्ध, अमर अग्नी झाडांमध्ये पसरतो, तेव्हा तो त्यांना जाळून टाकतो.
अव स्म यस्य वेषणे स्वेदं पथिषु जुह्वति । अभीमह स्वजेन्यं भूमा पृष्ठेव रुरुहुः
ज्याच्या आवरणातून, वाटांवर घाम गळतो, तो बलवान, स्वयंसिद्ध अग्नी, विशाल, वादळासारखा आवाज करतो.
यं मर्त्यः पुरुस्पृहं विदद्विश्वस्य धायसे । प्र स्वादनं पितूनामस्ततातिं चिदायवे
ज्याला माणूस, सर्वांना पोषण देण्यासाठी, मोठ्या इच्छेने वाटतो; पितरांसाठी गोड पेय, ते अगदी दूर असलेल्यालाही हवे असते.
स हि ष्मा धन्वाक्षितं दाता न दात्या पशुः । हिरिश्मश्रुः शुचिदन्नृभुरनिभृष्टतविषिः
कारण तोच खरा धन देणारा आहे, जनावरं लपवणारा नाही; तांबूस दाढी, शुद्ध अन्न, श्रेष्ठ, आणि कधीही रणात जळत नाही.
शुचिः ष्म यस्मा अत्रिवत्प्र स्वधितीव रीयते । सुषूरसूत माता क्राणा यदानशे भगम्
जो अग्नी अगदी शुद्ध आहे, जणू काही धारदार कुऱ्हाडीप्रमाणे त्याच्यापासून प्रवाह वाहतो; तो उत्तम वीर, आईपासून जन्मलेला, जेव्हा तो आपला हिस्सा वाटतो.
आ यस्ते सर्पिरासुतेऽग्ने शमस्ति धायसे । ऐषु द्युम्नमुत श्रव आ चित्तं मर्त्येषु धाः
ज्याच्यासाठी तूप ओतलं जातं, अग्ने, जो आनंदासाठी आहे; त्यात तू कीर्ती आणि यश ठेव, आणि माणसांत विचार जागव.
इति चिन्मन्युमध्रिजस्त्वादातमा पशुं ददे । आदग्ने अपृणतोऽत्रिः सासह्याद्दस्यूनिषः सासह्यान्नॄन्
अगदी रागावलेल्यांनीही, निर्दोषांनी, तुझ्याकडून मिळालेली जनावरं दिली; मग, अग्ने, अत्रीने सर्व भरून टाकलं, त्याने दस्यूंना जिंकले, माणसांनाही जिंकले.
त्वामग्न ऋतायवः समीधिरे प्रत्नं प्रत्नास ऊतये सहस्कृत । पुरुश्चन्द्रं यजतं विश्वधायसं दमूनसं गृहपतिं वरेण्यम्
तुला, अग्ने, धर्मशील लोकांनी प्राचीन काळापासून मदतीसाठी प्रज्वलित केलं; तू नेहमी पुढे उजळतोस, पूज्य, सर्वांना आधार देणारा, घराचा स्वामी, निवडण्याजोगा.