ता घा ता भद्रा उषसः पुरासुरभिष्टिद्युम्ना ऋतजातसत्याः । यास्वीजानः शशमान उक्थै स्तुवञ्छंसन्द्रविणं सद्य आप
त्या खरोखरच मंगलमय, सुगंधी, तेजस्वी, सत्यातून जन्मलेल्या प्राचीन उषा आहेत; ज्यांच्यात गायक स्तुती करताना लगेचच भरपूर संपत्ती मिळवतो.
ता आ चरन्ति समना पुरस्तात्समानतः समना पप्रथानाः । ऋतस्य देवीः सदसो बुधाना गवां न सर्गा उषसो जरन्ते
त्या एकत्र, एकसारख्या पुढे जातात, एकत्र पसरतात; सत्याच्या आसनावरून जागृत होणाऱ्या त्या देवता, गायींच्या प्रवाहासारख्या, उषा पुढे येतात.
ता इन्न्वेव समना समानीरमीतवर्णा उषसश्चरन्ति । गूहन्तीरभ्वमसितं रुशद्भिः शुक्रास्तनूभिः शुचयो रुचानाः
त्या लाटांसारख्या, एकत्र रंगात एकरूप होऊन, उषा पुढे सरकतात; आपल्या तेजस्वी देहाने अंधार लपवतात, शुद्ध, उजळ, आणि तेजस्वी रूपांनी चमकतात.
रयिं दिवो दुहितरो विभातीः प्रजावन्तं यच्छतास्मासु देवीः । स्योनादा वः प्रतिबुध्यमानाः सुवीर्यस्य पतयः स्याम
हे तेजस्वी स्वर्गकन्या, आम्हाला संततीयुक्त संपत्ती द्या; तुम्ही सुखदायक निवासातून जागृत झाल्यावर आम्हाला उत्तम सामर्थ्याचे स्वामी बनवा.
तद्वो दिवो दुहितरो विभातीरुप ब्रुव उषसो यज्ञकेतुः । वयं स्याम यशसो जनेषु तद्द्यौश्च धत्तां पृथिवी च देवी
हे स्वर्गकन्या तेजस्वी उषा, मी हा यज्ञाचा संकेत तुम्हाला सांगतो; आम्ही लोकांमध्ये कीर्ती मिळवू, आणि हे आकाश व पृथ्वी देवी, हेही आम्हाला लाभू दे.
प्रति ष्या सूनरी जनी व्युच्छन्ती परि स्वसुः । दिवो अदर्शि दुहिता
ती तेजस्वी कन्या उगवते, आपल्या बहिणीला जागवते; स्वर्गाची कन्या प्रकट होते.
अश्वेव चित्रारुषी माता गवामृतावरी । सखाभूदश्विनोरुषाः
घोड्यांमध्ये रंगीबेरंगी, लाल रंगाची जशी एक घोडी असते, तसेच, गायींची माय, दूधाने भरपूर, अश्विनांची सखी झाली, हे उषा.
उत सखास्यश्विनोरुत माता गवामसि । उतोषो वस्व ईशिषे
तू खरंच अश्विनांची सखी आहेस, तू गायींची माय आहेस; आणि हे उषा, तू संपत्तीची मालकीण आहेस.
यावयद्द्वेषसं त्वा चिकित्वित्सूनृतावरि । प्रति स्तोमैरभुत्स्महि
हे ज्ञानी उषा, तू द्वेष दूर करणारी, गोड बोल देणारी आहेस, आम्ही तुझ्या स्तुतीच्या गाण्यांनी तुझ्याकडे आलो आहोत.
प्रति भद्रा अदृक्षत गवां सर्गा न रश्मयः । ओषा अप्रा उरु ज्रयः
शुभ्र किरणे दिसू लागली, जणू गायींच्या प्रवाहासारखी; हे उषा, तू जगण्यासाठी मोठं मोकळं स्थान उघडलंस.
आपप्रुषी विभावरि व्यावर्ज्योतिषा तमः । उषो अनु स्वधामव
हे तेजस्विनी, तू तुझ्या प्रकाशाने अंधार दूर करून, सर्वत्र उजेड पसरवला आहेस; हे उषा, तू तुझ्या मार्गाने चालतेस.
आ द्यां तनोषि रश्मिभिरान्तरिक्षमुरु प्रियम् । उषः शुक्रेण शोचिषा
हे उषा, तू तुझे किरण आकाशापर्यंत, आणि आवडत्या विशाल मधल्या जागेत पसरवतेस, तुझ्या शुभ्र तेजाने.
तद्देवस्य सवितुर्वार्यं महद्वृणीमहे असुरस्य प्रचेतसः । छर्दिर्येन दाशुषे यच्छति त्मना तन्नो महाँ उदयान्देवो अक्तुभिः
आम्ही त्या सवितादेवतेचं मोठं वर मागतो, जो ज्ञानी अधिपती आहे, ज्याच्या सामर्थ्याने तो भक्ताला संरक्षण देतो; तो महान देव आपल्या प्रकाशाने आम्हाला दिवसांकडे घेऊन जावो.
दिवो धर्ता भुवनस्य प्रजापतिः पिशङ्गं द्रापिं प्रति मुञ्चते कविः । विचक्षणः प्रथयन्नापृणन्नुर्वजीजनत्सविता सुम्नमुक्थ्यम्
स्वर्गाचा आधार, सर्व जीवांचा अधिपती, तो ऋषी आपले पिवळसर वस्त्र धारण करतो; दूरदृष्टी असलेला, सर्वत्र पसरणारा सविता शुभ स्तुती निर्माण करतो.
आप्रा रजांसि दिव्यानि पार्थिवा श्लोकं देवः कृणुते स्वाय धर्मणे । प्र बाहू अस्राक्सविता सवीमनि निवेशयन्प्रसुवन्नक्तुभिर्जगत्
तो देव आकाशातील आणि पृथ्वीवरील सर्व क्षेत्रे भरतो; आपल्या धर्मासाठी तो आपली कीर्ती निर्माण करतो; सविताने आपल्या प्रेरणेने हात पसरले, दिवसांनी जगाला स्थिर आणि गतिमान केले.
अदाभ्यो भुवनानि प्रचाकशद्व्रतानि देवः सविताभि रक्षते । प्रास्राग्बाहू भुवनस्य प्रजाभ्यो धृतव्रतो महो अज्मस्य राजति
सवितादेव अचूकपणे सर्व जग उजळतो; आपल्या नियमांनी तो सर्व जीवांचं रक्षण करतो; आपल्या व्रताने तो हात पसरतो आणि महान मार्गाचा राजा म्हणून तेजस्वी होतो.
त्रिरन्तरिक्षं सविता महित्वना त्री रजांसि परिभुस्त्रीणि रोचना । तिस्रो दिवः पृथिवीस्तिस्र इन्वति त्रिभिर्व्रतैरभि नो रक्षति त्मना
सविता आपल्या महानतेने तिन्ही आकाशमध्य, तिन्ही क्षेत्रे, तिन्ही प्रकाशस्थाने व्यापतो; तो तिन्ही आकाश, तिन्ही पृथ्वी, तिन्ही पाणी यांवर राज्य करतो; या तिन्ही नियमांनी तो आपल्या शक्तीने आपले रक्षण करतो.
बृहत्सुम्नः प्रसवीता निवेशनो जगत स्थातुरुभयस्य यो वशी । स नो देवः सविता शर्म यच्छत्वस्मे क्षयाय त्रिवरूथमंहसः
महान मनाचा, सर्वांना वाढवणारा, स्थिर करणारा देव, जो स्थिर आणि चल या दोन्हीचा स्वामी आहे, तो सविता आम्हाला निवारा देवो, आमच्या वास्तव्याला त्रिकाळ रक्षण देवो.
आगन्देव ऋतुभिर्वर्धतु क्षयं दधातु नः सविता सुप्रजामिषम् । स नः क्षपाभिरहभिश्च जिन्वतु प्रजावन्तं रयिमस्मे समिन्वतु
तो देव ऋतूंनुसार येवो, सविता आमचं घर वाढवो, चांगली संतती आणि अन्न देवो; तो आम्हाला रात्री आणि दिवसांनी उत्साही करो, आणि आम्हाला संततीसह संपत्ती देवो.
अभूद्देवः सविता वन्द्यो नु न इदानीमह्न उपवाच्यो नृभिः । वि यो रत्ना भजति मानवेभ्यः श्रेष्ठं नो अत्र द्रविणं यथा दधत्
सवितादेव आता स्तुतीस पात्र झाला आहे; या वेळेला तो माणसांनी पूजला जावा; तो माणसांना धन वाटतो, आणि जसा नेहमी देतो तसं इथेही आम्हाला उत्तम संपत्ती देवो.
देवेभ्यो हि प्रथमं यज्ञियेभ्योऽमृतत्वं सुवसि भागमुत्तमम् । आदिद्दामानं सवितर्व्यूर्णुषेऽनूचीना जीविता मानुषेभ्यः
देवतांमध्ये, सर्वात प्रथम आणि पूज्य अशा, तू, सविता, अमरत्वाचा आणि उत्तम भागाचा लाभ देतोस; तिथून तू बंधने सोडवतोस, आणि माणसांना आयुष्य देतोस.
अचित्ती यच्चकृमा दैव्ये जने दीनैर्दक्षैः प्रभूती पूरुषत्वता । देवेषु च सवितर्मानुषेषु च त्वं नो अत्र सुवतादनागसः
देवतांच्या समुदायात, आम्ही अज्ञानाने जे काही चुकीचे केले असेल, दुर्बलतेने किंवा मानवी कमकुवततेने, हे सविता, देवांमध्ये आणि माणसांमध्ये, तू आम्हाला इथे निष्पाप कर.
न प्रमिये सवितुर्दैव्यस्य तद्यथा विश्वं भुवनं धारयिष्यति । यत्पृथिव्या वरिमन्ना स्वङ्गुरिर्वर्ष्मन्दिवः सुवति सत्यमस्य तत्
दैवी सविताचा विस्तार मोजता येणार नाही, कारण तो सर्व जग धरतो; पृथ्वीचे जेवढे विस्तार, किंवा आकाशाची जागा, तो खरोखरच ते देतो.
इन्द्रज्येष्ठान्बृहद्भ्यः पर्वतेभ्यः क्षयाँ एभ्यः सुवसि पस्त्यावतः । यथायथा पतयन्तो वियेमिर एवैव तस्थुः सवितः सवाय ते
इंद्राला प्रिय असलेल्या मोठ्या पर्वतांपासून, आणि निवासस्थानांपासून, तू, सविता, घरासाठी समृद्धी देतोस; जसे पक्षी वेगवेगळ्या दिशांना उडतात, तसे तुझे प्रेरणास्वरूप कार्य नेहमीच स्थिर असते, हे सविता.
ये ते त्रिरहन्सवितः सवासो दिवेदिवे सौभगमासुवन्ति । इन्द्रो द्यावापृथिवी सिन्धुरद्भिरादित्यैर्नो अदितिः शर्म यंसत्
हे सविता, तुझे जे तीन वेळा दिवसभर तुझ्या सोबत्यांसह आपल्याला भाग्य लवकर आणतात, ते मित्र. इंद्र, आकाश आणि पृथ्वी, सिंधू नदी आणि तिच्या पाण्यांसह, आणि आदित्यांसह अदिती — हे सर्व आम्हाला आश्रय देवोत.
को वस्त्राता वसवः को वरूता द्यावाभूमी अदिते त्रासीथां नः । सहीयसो वरुण मित्र मर्तात्को वोऽध्वरे वरिवो धाति देवाः
वसुहो, तुमच्यात कपड्यांचा दाता कोण? रक्षण करणारा कोण? हे आकाश आणि पृथ्वी, हे अदिती, आमच्यावर भीती येऊ देऊ नका. बलवान वरुण आणि मित्र, यज्ञात माणसांना मार्ग देणारा देव कोण?
प्र ये धामानि पूर्व्याण्यर्चान्वि यदुच्छान्वियोतारो अमूराः । विधातारो वि ते दधुरजस्रा ऋतधीतयो रुरुचन्त दस्माः
जे सुरुवातीपासून जुने नियम ठरवतात, जेव्हा ते वर जातात, ते अचूक आणि शहाणे असतात, त्यांनी कायमचे नियम ठरवले. हे अद्भुत, सत्य विचारांनी तेजस्वी होतात.
प्र पस्त्यामदितिं सिन्धुमर्कैः स्वस्तिमीळे सख्याय देवीम् । उभे यथा नो अहनी निपात उषासानक्ता करतामदब्धे
मी अदिती आणि सिंधू नदीचे मंगल आणि मैत्रीसाठी स्तुती करतो. जशी दिवस आणि रात्र आपल्यावर येतात, तशी खरी उषा आणि रात्र आपल्यासाठी चांगले घडवोत.
व्यर्यमा वरुणश्चेति पन्थामिषस्पतिः सुवितं गातुमग्निः । इन्द्राविष्णू नृवदु षु स्तवाना शर्म नो यन्तममवद्वरूथम्
अर्यमान आणि वरुण यांनी मार्ग खुले केले आहेत. अन्नाचा स्वामी अग्नी आपल्याला सौभाग्याकडे नेत आहे. हे इंद्र आणि विष्णू, लोकांमध्ये ज्यांची स्तुती होते, त्यांनी आम्हाला आश्रय आणि रक्षण द्यावे आणि मदतीला यावे.
आ पर्वतस्य मरुतामवांसि देवस्य त्रातुरव्रि भगस्य । पात्पतिर्जन्यादंहसो नो मित्रो मित्रियादुत न उरुष्येत्
डोंगरावरून मरुतांची आणि रक्षण करणाऱ्या भग देवाची मदत आमच्यापर्यंत पोहोचू दे. मित्र, सर्वांचा स्वामी, माणसांमध्ये होणाऱ्या संकटांपासून आमचे रक्षण करो आणि आम्हाला त्रास होऊ देऊ नको.