अस्मे इन्द्राबृहस्पती रयिं धत्तं शतग्विनम् । अश्वावन्तं सहस्रिणम्
इंद्रा आणि बृहस्पती, आम्हाला शंभर गायी, घोडे आणि हजारो संपत्ती द्या.
इन्द्राबृहस्पती वयं सुते गीर्भिर्हवामहे । अस्य सोमस्य पीतये
इंद्रा आणि बृहस्पती, आम्ही गाण्यांनी आणि स्तुतींनी तुम्हाला या सोमपानासाठी बोलावतो.
सोममिन्द्राबृहस्पती पिबतं दाशुषो गृहे । मादयेथां तदोकसा
इंद्रा आणि बृहस्पती, भक्ताच्या घरी सोम प्या आणि त्या निवासात आनंद घ्या.
यस्तस्तम्भ सहसा वि ज्मो अन्तान्बृहस्पतिस्त्रिषधस्थो रवेण । तं प्रत्नास ऋषयो दीध्यानाः पुरो विप्रा दधिरे मन्द्रजिह्वम्
ज्याने आपल्या सामर्थ्याने आकाश धरून ठेवले, तो बृहस्पती, त्रिस्थळी आसनावर उभा राहून, आपल्या गर्जनेने; त्याला प्राचीन तेजस्वी ऋषींनी, विद्वानांनी, गोड जिभेने पुढे ठेवले.
धुनेतयः सुप्रकेतं मदन्तो बृहस्पते अभि ये नस्ततस्रे । पृषन्तं सृप्रमदब्धमूर्वं बृहस्पते रक्षतादस्य योनिम्
हे बृहस्पती, जे वेगवान, आनंदी आणि स्पष्टदर्शी आहेत, जे आमच्याजवळ आले, त्यांनी सतत वाहणाऱ्या आणि अखंड दूधाचा स्त्रोत जपावा; बृहस्पती, त्याचा मूळ रक्षण कर.
बृहस्पते या परमा परावदत आ त ऋतस्पृशो नि षेदुः । तुभ्यं खाता अवता अद्रिदुग्धा मध्व श्चोतन्त्यभितो विरप्शम्
हे बृहस्पती, जे दूरवर बोलले, सत्य शोधणारे तुझ्याजवळ बसले; तुझ्यासाठी, खडकातून मिळवलेले पाण्याचे कुंड आणि विहिरी, सर्वत्र मधासारखे गोड द्रव ओततात.
बृहस्पतिः प्रथमं जायमानो महो ज्योतिषः परमे व्योमन् । सप्तास्यस्तुविजातो रवेण वि सप्तरश्मिरधमत्तमांसि
बृहस्पती, प्रथम उत्पन्न झालेला, महान तेजाच्या उच्च आकाशात प्रकट झाला; सात तोंडांनी, उत्तम जन्माने, गर्जनेने, सात किरणांनी अंधार दूर केला.
स सुष्टुभा स ऋक्वता गणेन वलं रुरोज फलिगं रवेण । बृहस्पतिरुस्रिया हव्यसूदः कनिक्रदद्वावशतीरुदाजत्
स्तोत्र, ऋचांसह आणि आपल्या गणासह, त्याने गर्जनेने वळाचा बंद फोडला; बृहस्पती, हव्य स्वीकारणारा, मोठ्याने हाक मारणारा, आणि गायी आनंदाने बाहेर पडल्या.
एवा पित्रे विश्वदेवाय वृष्णे यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः । बृहस्पते सुप्रजा वीरवन्तो वयं स्याम पतयो रयीणाम्
म्हणून आपण आपल्या वडिलांना, सर्व देवांना आणि बलाढ्य देवतेला भक्तीभावाने, नम्रतेने आणि हविर्दाने पूजा करू या. बृहस्पती, आम्हाला चांगली संतती, शूर पुत्र आणि भरपूर संपत्ती लाभू दे.
स इद्राजा प्रतिजन्यानि विश्वा शुष्मेण तस्थावभि वीर्येण । बृहस्पतिं यः सुभृतं बिभर्ति वल्गूयति वन्दते पूर्वभाजम्
जो राजा सर्व शत्रूंना धैर्याने आणि सामर्थ्याने सामोरा जातो, आणि जो बृहस्पतीचे पालन करतो, तो त्याचे स्तवन करतो आणि आदर करतो, कारण तोच प्राचीन उपकारकर्ता आहे.
स इत्क्षेति सुधित ओकसि स्वे तस्मा इळा पिन्वते विश्वदानीम् । तस्मै विशः स्वयमेवा नमन्ते यस्मिन्ब्रह्मा राजनि पूर्व एति
तो आपल्या घरात आनंदाने राहतो; त्याच्यासाठी सर्व बाजूंनी भरपूर अन्न मिळते; त्याला सर्व लोक आपोआप वाकतात, कारण त्याच्यामध्ये ब्रह्मतेज राजांमध्ये सर्वात पुढे असते.
अप्रतीतो जयति सं धनानि प्रतिजन्यान्युत या सजन्या । अवस्यवे यो वरिवः कृणोति ब्रह्मणे राजा तमवन्ति देवाः
कोणताही विरोध न होता तो शत्रू आणि मित्रांकडूनही संपत्ती जिंकतो; जो राजा ब्राह्मणाला मदतीसाठी मार्ग देतो, त्याचे देवता रक्षण करतात.
इन्द्रश्च सोमं पिबतं बृहस्पतेऽस्मिन्यज्ञे मन्दसाना वृषण्वसू । आ वां विशन्त्विन्दवः स्वाभुवोऽस्मे रयिं सर्ववीरं नि यच्छतम्
इंद्र आणि बृहस्पती, या यज्ञात आनंदाने सोमपान करा, हे बलशाली देवहो; तुमच्यात स्वाभाविकपणे उमटणारे सोमरस प्रवेशू दे, आणि आम्हाला सर्व शूरवीरांनी युक्त अशी संपत्ती द्या.
बृहस्पत इन्द्र वर्धतं नः सचा सा वां सुमतिर्भूत्वस्मे । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः
बृहस्पती आणि इंद्र, आमचे बळ वाढवा; तुमची कृपा आमच्यावर असू दे; आमचे विचार स्वीकारा, शहाणपणाची दिशा घ्या, आणि शत्रूंचा नाश करा, विरोध करणाऱ्यांना जिंकून टाका.
इदमु त्यत्पुरुतमं पुरस्ताज्ज्योतिस्तमसो वयुनावदस्थात् । नूनं दिवो दुहितरो विभातीर्गातुं कृणवन्नुषसो जनाय
हे सर्वश्रेष्ठ तेज आता आपल्यासमोर उगवले आहे, अंधार दूर करून मार्ग दाखवते; आता, स्वर्गाच्या कन्या, तेजस्वी उषा, लोकांसाठी मार्ग तयार करतात.
अस्थुरु चित्रा उषसः पुरस्तान्मिता इव स्वरवोऽध्वरेषु । व्यू व्रजस्य तमसो द्वारोच्छन्तीरव्रञ्छुचयः पावकाः
तेजस्वी उषा समोर प्रकटल्या आहेत, जणू विधिपूर्वक उच्चारलेल्या स्वरांसारख्या; त्या अंधाराचे दोन दरवाजे उघडतात, चमकदार, शुद्ध आणि तेजस्वी.
उच्छन्तीरद्य चितयन्त भोजान्राधोदेयायोषसो मघोनीः । अचित्रे अन्तः पणयः ससन्त्वबुध्यमानास्तमसो विमध्ये
आज उगवणाऱ्या उषा उदारपणे दान देतात, संपत्ती बहाल करतात; जे उठले नाहीत, ते अंधारातच राहू देत, आणि जे जागे झालेत, ते पुढे जाऊ देत.
कुवित्स देवीः सनयो नवो वा यामो बभूयादुषसो वो अद्य । येना नवग्वे अङ्गिरे दशग्वे सप्तास्ये रेवती रेवदूष
तुमच्यातील कोणती देवी नवी आहे, कोणती जुनी आहे? आज कोणती उषा आली आहे? कोणत्या उषेने नवगव आणि दशगव अंगिरसांना, तसेच सप्तमुखीला, संपत्ती मिळवून दिली?
यूयं हि देवीरृतयुग्भिरश्वैः परिप्रयाथ भुवनानि सद्यः । प्रबोधयन्तीरुषसः ससन्तं द्विपाच्चतुष्पाच्चरथाय जीवम्
तुम्ही देवता सत्याशी जुळवलेले घोडे घेऊन सर्व जगात वेगाने फिरता; उषा, तुम्ही जागृत करताच, दोन पायांचे आणि चार पायांचे सर्व प्राणी रथासाठी उठतात.
क्व स्विदासां कतमा पुराणी यया विधाना विदधुरृभूणाम् । शुभं यच्छुभ्रा उषसश्चरन्ति न वि ज्ञायन्ते सदृशीरजुर्याः
त्या प्राचीन उषा कुठे आहेत? त्यांच्यातील कोणत्या उषेने ऋभूंनी आपली कृत्ये साधली? तेजस्वी उषा सुंदरतेने फिरतात, पण त्यांचे रूप कोणालाही समजत नाही, त्या सारख्या नाहीत आणि कधीही नाश पावत नाहीत.
ता घा ता भद्रा उषसः पुरासुरभिष्टिद्युम्ना ऋतजातसत्याः । यास्वीजानः शशमान उक्थै स्तुवञ्छंसन्द्रविणं सद्य आप
त्या खरोखरच मंगलमय, सुगंधी, तेजस्वी, सत्यातून जन्मलेल्या प्राचीन उषा आहेत; ज्यांच्यात गायक स्तुती करताना लगेचच भरपूर संपत्ती मिळवतो.
ता आ चरन्ति समना पुरस्तात्समानतः समना पप्रथानाः । ऋतस्य देवीः सदसो बुधाना गवां न सर्गा उषसो जरन्ते
त्या एकत्र, एकसारख्या पुढे जातात, एकत्र पसरतात; सत्याच्या आसनावरून जागृत होणाऱ्या त्या देवता, गायींच्या प्रवाहासारख्या, उषा पुढे येतात.
ता इन्न्वेव समना समानीरमीतवर्णा उषसश्चरन्ति । गूहन्तीरभ्वमसितं रुशद्भिः शुक्रास्तनूभिः शुचयो रुचानाः
त्या लाटांसारख्या, एकत्र रंगात एकरूप होऊन, उषा पुढे सरकतात; आपल्या तेजस्वी देहाने अंधार लपवतात, शुद्ध, उजळ, आणि तेजस्वी रूपांनी चमकतात.
रयिं दिवो दुहितरो विभातीः प्रजावन्तं यच्छतास्मासु देवीः । स्योनादा वः प्रतिबुध्यमानाः सुवीर्यस्य पतयः स्याम
हे तेजस्वी स्वर्गकन्या, आम्हाला संततीयुक्त संपत्ती द्या; तुम्ही सुखदायक निवासातून जागृत झाल्यावर आम्हाला उत्तम सामर्थ्याचे स्वामी बनवा.
तद्वो दिवो दुहितरो विभातीरुप ब्रुव उषसो यज्ञकेतुः । वयं स्याम यशसो जनेषु तद्द्यौश्च धत्तां पृथिवी च देवी
हे स्वर्गकन्या तेजस्वी उषा, मी हा यज्ञाचा संकेत तुम्हाला सांगतो; आम्ही लोकांमध्ये कीर्ती मिळवू, आणि हे आकाश व पृथ्वी देवी, हेही आम्हाला लाभू दे.
प्रति ष्या सूनरी जनी व्युच्छन्ती परि स्वसुः । दिवो अदर्शि दुहिता
ती तेजस्वी कन्या उगवते, आपल्या बहिणीला जागवते; स्वर्गाची कन्या प्रकट होते.
अश्वेव चित्रारुषी माता गवामृतावरी । सखाभूदश्विनोरुषाः
घोड्यांमध्ये रंगीबेरंगी, लाल रंगाची जशी एक घोडी असते, तसेच, गायींची माय, दूधाने भरपूर, अश्विनांची सखी झाली, हे उषा.
उत सखास्यश्विनोरुत माता गवामसि । उतोषो वस्व ईशिषे
तू खरंच अश्विनांची सखी आहेस, तू गायींची माय आहेस; आणि हे उषा, तू संपत्तीची मालकीण आहेस.
यावयद्द्वेषसं त्वा चिकित्वित्सूनृतावरि । प्रति स्तोमैरभुत्स्महि
हे ज्ञानी उषा, तू द्वेष दूर करणारी, गोड बोल देणारी आहेस, आम्ही तुझ्या स्तुतीच्या गाण्यांनी तुझ्याकडे आलो आहोत.
प्रति भद्रा अदृक्षत गवां सर्गा न रश्मयः । ओषा अप्रा उरु ज्रयः
शुभ्र किरणे दिसू लागली, जणू गायींच्या प्रवाहासारखी; हे उषा, तू जगण्यासाठी मोठं मोकळं स्थान उघडलंस.