वायविन्द्रश्च शुष्मिणा सरथं शवसस्पती । नियुत्वन्ता न ऊतय आ यातं सोमपीतये
वायू आणि इंद्रा, तुमच्या सामर्थ्याने आणि बळाने, तुमच्या रथासह, तुम्ही दोघेही, तुमच्या सेवकांसह, सोमपानासाठी या.
या वां सन्ति पुरुस्पृहो नियुतो दाशुषे नरा । अस्मे ता यज्ञवाहसेन्द्रवायू नि यच्छतम्
इंद्रा आणि वायू, जे तुमच्याकडे सेवेसाठी उत्सुक असे अनेक सेवक आहेत, ते सर्व या यज्ञासाठी आमच्याकडे आणा.
विहि होत्रा अवीता विपो न रायो अर्यः । वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये
वायू, आम्ही यज्ञाची तयारी करून विधी जपली आहे; संपत्ती वाटणाऱ्या सज्जनांसारखे, तुझ्या तेजस्वी रथावर बसून, सोमपानासाठी ये.
निर्युवाणो अशस्तीर्नियुत्वाँ इन्द्रसारथिः । वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये
वायू, तूं अपशकुन दूर करून, सेवकांसह, इंद्र रथावर सारथ्य करत असताना, तुझ्या तेजस्वी रथावर बसून सोमपानासाठी ये.
अनु कृष्णे वसुधिती येमाते विश्वपेशसा । वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये
वायू, सर्व सौंदर्याने सजलेल्या काळ्या सुपीक भूमीवरून, तुझ्या तेजस्वी रथावर बसून सोमपानासाठी ये.
वहन्तु त्वा मनोयुजो युक्तासो नवतिर्नव । वायवा चन्द्रेण रथेन याहि सुतस्य पीतये
वायू, नव्याने जुळवलेल्या नव्याण्णव घोड्यांनी, ज्यांना मनाने जुळवले आहे, तुझ्या तेजस्वी रथावर बसून सोमपानासाठी ये.
वायो शतं हरीणां युवस्व पोष्याणाम् । उत वा ते सहस्रिणो रथ आ यातु पाजसा
वायू, पोषण देणाऱ्या शंभर घोड्यांना जुळव, आणि तुझा हजार घोड्यांचा रथ वेगाने येवो.
इदं वामास्ये हविः प्रियमिन्द्राबृहस्पती । उक्थं मदश्च शस्यते
हे इंद्रा आणि बृहस्पती, हे तुमच्यासाठी प्रिय हविर्दान आहे; स्तुती आणि आनंद यांचा यथायोग्य गजर केला जातो.
अयं वां परि षिच्यते सोम इन्द्राबृहस्पती । चारुर्मदाय पीतये
हे इंद्रा आणि बृहस्पती, हा सोम तुमच्यासाठी ओतला जातो, तो सुंदर आहे, आनंदासाठी आणि पिण्यासाठी.
आ न इन्द्राबृहस्पती गृहमिन्द्रश्च गच्छतम् । सोमपा सोमपीतये
इंद्रा आणि बृहस्पती, सोमपानासाठी आमच्या घरी या.
अस्मे इन्द्राबृहस्पती रयिं धत्तं शतग्विनम् । अश्वावन्तं सहस्रिणम्
इंद्रा आणि बृहस्पती, आम्हाला शंभर गायी, घोडे आणि हजारो संपत्ती द्या.
इन्द्राबृहस्पती वयं सुते गीर्भिर्हवामहे । अस्य सोमस्य पीतये
इंद्रा आणि बृहस्पती, आम्ही गाण्यांनी आणि स्तुतींनी तुम्हाला या सोमपानासाठी बोलावतो.
सोममिन्द्राबृहस्पती पिबतं दाशुषो गृहे । मादयेथां तदोकसा
इंद्रा आणि बृहस्पती, भक्ताच्या घरी सोम प्या आणि त्या निवासात आनंद घ्या.
यस्तस्तम्भ सहसा वि ज्मो अन्तान्बृहस्पतिस्त्रिषधस्थो रवेण । तं प्रत्नास ऋषयो दीध्यानाः पुरो विप्रा दधिरे मन्द्रजिह्वम्
ज्याने आपल्या सामर्थ्याने आकाश धरून ठेवले, तो बृहस्पती, त्रिस्थळी आसनावर उभा राहून, आपल्या गर्जनेने; त्याला प्राचीन तेजस्वी ऋषींनी, विद्वानांनी, गोड जिभेने पुढे ठेवले.
धुनेतयः सुप्रकेतं मदन्तो बृहस्पते अभि ये नस्ततस्रे । पृषन्तं सृप्रमदब्धमूर्वं बृहस्पते रक्षतादस्य योनिम्
हे बृहस्पती, जे वेगवान, आनंदी आणि स्पष्टदर्शी आहेत, जे आमच्याजवळ आले, त्यांनी सतत वाहणाऱ्या आणि अखंड दूधाचा स्त्रोत जपावा; बृहस्पती, त्याचा मूळ रक्षण कर.
बृहस्पते या परमा परावदत आ त ऋतस्पृशो नि षेदुः । तुभ्यं खाता अवता अद्रिदुग्धा मध्व श्चोतन्त्यभितो विरप्शम्
हे बृहस्पती, जे दूरवर बोलले, सत्य शोधणारे तुझ्याजवळ बसले; तुझ्यासाठी, खडकातून मिळवलेले पाण्याचे कुंड आणि विहिरी, सर्वत्र मधासारखे गोड द्रव ओततात.
बृहस्पतिः प्रथमं जायमानो महो ज्योतिषः परमे व्योमन् । सप्तास्यस्तुविजातो रवेण वि सप्तरश्मिरधमत्तमांसि
बृहस्पती, प्रथम उत्पन्न झालेला, महान तेजाच्या उच्च आकाशात प्रकट झाला; सात तोंडांनी, उत्तम जन्माने, गर्जनेने, सात किरणांनी अंधार दूर केला.
स सुष्टुभा स ऋक्वता गणेन वलं रुरोज फलिगं रवेण । बृहस्पतिरुस्रिया हव्यसूदः कनिक्रदद्वावशतीरुदाजत्
स्तोत्र, ऋचांसह आणि आपल्या गणासह, त्याने गर्जनेने वळाचा बंद फोडला; बृहस्पती, हव्य स्वीकारणारा, मोठ्याने हाक मारणारा, आणि गायी आनंदाने बाहेर पडल्या.
एवा पित्रे विश्वदेवाय वृष्णे यज्ञैर्विधेम नमसा हविर्भिः । बृहस्पते सुप्रजा वीरवन्तो वयं स्याम पतयो रयीणाम्
म्हणून आपण आपल्या वडिलांना, सर्व देवांना आणि बलाढ्य देवतेला भक्तीभावाने, नम्रतेने आणि हविर्दाने पूजा करू या. बृहस्पती, आम्हाला चांगली संतती, शूर पुत्र आणि भरपूर संपत्ती लाभू दे.
स इद्राजा प्रतिजन्यानि विश्वा शुष्मेण तस्थावभि वीर्येण । बृहस्पतिं यः सुभृतं बिभर्ति वल्गूयति वन्दते पूर्वभाजम्
जो राजा सर्व शत्रूंना धैर्याने आणि सामर्थ्याने सामोरा जातो, आणि जो बृहस्पतीचे पालन करतो, तो त्याचे स्तवन करतो आणि आदर करतो, कारण तोच प्राचीन उपकारकर्ता आहे.
स इत्क्षेति सुधित ओकसि स्वे तस्मा इळा पिन्वते विश्वदानीम् । तस्मै विशः स्वयमेवा नमन्ते यस्मिन्ब्रह्मा राजनि पूर्व एति
तो आपल्या घरात आनंदाने राहतो; त्याच्यासाठी सर्व बाजूंनी भरपूर अन्न मिळते; त्याला सर्व लोक आपोआप वाकतात, कारण त्याच्यामध्ये ब्रह्मतेज राजांमध्ये सर्वात पुढे असते.
अप्रतीतो जयति सं धनानि प्रतिजन्यान्युत या सजन्या । अवस्यवे यो वरिवः कृणोति ब्रह्मणे राजा तमवन्ति देवाः
कोणताही विरोध न होता तो शत्रू आणि मित्रांकडूनही संपत्ती जिंकतो; जो राजा ब्राह्मणाला मदतीसाठी मार्ग देतो, त्याचे देवता रक्षण करतात.
इन्द्रश्च सोमं पिबतं बृहस्पतेऽस्मिन्यज्ञे मन्दसाना वृषण्वसू । आ वां विशन्त्विन्दवः स्वाभुवोऽस्मे रयिं सर्ववीरं नि यच्छतम्
इंद्र आणि बृहस्पती, या यज्ञात आनंदाने सोमपान करा, हे बलशाली देवहो; तुमच्यात स्वाभाविकपणे उमटणारे सोमरस प्रवेशू दे, आणि आम्हाला सर्व शूरवीरांनी युक्त अशी संपत्ती द्या.
बृहस्पत इन्द्र वर्धतं नः सचा सा वां सुमतिर्भूत्वस्मे । अविष्टं धियो जिगृतं पुरंधीर्जजस्तमर्यो वनुषामरातीः
बृहस्पती आणि इंद्र, आमचे बळ वाढवा; तुमची कृपा आमच्यावर असू दे; आमचे विचार स्वीकारा, शहाणपणाची दिशा घ्या, आणि शत्रूंचा नाश करा, विरोध करणाऱ्यांना जिंकून टाका.
इदमु त्यत्पुरुतमं पुरस्ताज्ज्योतिस्तमसो वयुनावदस्थात् । नूनं दिवो दुहितरो विभातीर्गातुं कृणवन्नुषसो जनाय
हे सर्वश्रेष्ठ तेज आता आपल्यासमोर उगवले आहे, अंधार दूर करून मार्ग दाखवते; आता, स्वर्गाच्या कन्या, तेजस्वी उषा, लोकांसाठी मार्ग तयार करतात.
अस्थुरु चित्रा उषसः पुरस्तान्मिता इव स्वरवोऽध्वरेषु । व्यू व्रजस्य तमसो द्वारोच्छन्तीरव्रञ्छुचयः पावकाः
तेजस्वी उषा समोर प्रकटल्या आहेत, जणू विधिपूर्वक उच्चारलेल्या स्वरांसारख्या; त्या अंधाराचे दोन दरवाजे उघडतात, चमकदार, शुद्ध आणि तेजस्वी.
उच्छन्तीरद्य चितयन्त भोजान्राधोदेयायोषसो मघोनीः । अचित्रे अन्तः पणयः ससन्त्वबुध्यमानास्तमसो विमध्ये
आज उगवणाऱ्या उषा उदारपणे दान देतात, संपत्ती बहाल करतात; जे उठले नाहीत, ते अंधारातच राहू देत, आणि जे जागे झालेत, ते पुढे जाऊ देत.
कुवित्स देवीः सनयो नवो वा यामो बभूयादुषसो वो अद्य । येना नवग्वे अङ्गिरे दशग्वे सप्तास्ये रेवती रेवदूष
तुमच्यातील कोणती देवी नवी आहे, कोणती जुनी आहे? आज कोणती उषा आली आहे? कोणत्या उषेने नवगव आणि दशगव अंगिरसांना, तसेच सप्तमुखीला, संपत्ती मिळवून दिली?
यूयं हि देवीरृतयुग्भिरश्वैः परिप्रयाथ भुवनानि सद्यः । प्रबोधयन्तीरुषसः ससन्तं द्विपाच्चतुष्पाच्चरथाय जीवम्
तुम्ही देवता सत्याशी जुळवलेले घोडे घेऊन सर्व जगात वेगाने फिरता; उषा, तुम्ही जागृत करताच, दोन पायांचे आणि चार पायांचे सर्व प्राणी रथासाठी उठतात.
क्व स्विदासां कतमा पुराणी यया विधाना विदधुरृभूणाम् । शुभं यच्छुभ्रा उषसश्चरन्ति न वि ज्ञायन्ते सदृशीरजुर्याः
त्या प्राचीन उषा कुठे आहेत? त्यांच्यातील कोणत्या उषेने ऋभूंनी आपली कृत्ये साधली? तेजस्वी उषा सुंदरतेने फिरतात, पण त्यांचे रूप कोणालाही समजत नाही, त्या सारख्या नाहीत आणि कधीही नाश पावत नाहीत.