स नश्चित्राभिरद्रिवोऽनवद्याभिरूतिभिः । अनाधृष्टाभिरा गहि
हे वज्रधारी, तुझ्या अद्भुत, निर्दोष आणि अपराजित मदतीने आमच्याकडे ये.
भूयामो षु त्वावतः सखाय इन्द्र गोमतः । युजो वाजाय घृष्वये
हे इंद्र, आम्ही तुझ्या मैत्रीत राहू दे, गायी असलेल्या, स्पर्धेसाठी सज्ज असलेल्या तुझ्या मित्रांमध्ये आम्ही असू दे.
त्वं ह्येक ईशिष इन्द्र वाजस्य गोमतः । स नो यन्धि महीमिषम्
हे इंद्र, गायींनी समृद्ध असा विजय फक्त तुझ्या हातात आहे; आम्हाला मोठा उदरनिर्वाह दे.
न त्वा वरन्ते अन्यथा यद्दित्ससि स्तुतो मघम् । स्तोतृभ्य इन्द्र गिर्वणः
हे गायकांना प्रिय इंद्र, जेव्हा तू स्तुतीने संतुष्ट होऊन धन द्यायचे ठरवतोस, तेव्हा तुला कोणीही थांबवू शकत नाही.
अभि त्वा गोतमा गिरानूषत प्र दावने । इन्द्र वाजाय घृष्वये
गोतमांनी तुझ्यासाठी स्तुतीचे गाणे गायलं आहे, हे इंद्र, स्पर्धेतील विजयासाठी.
प्र ते वोचाम वीर्या या मन्दसान आरुजः । पुरो दासीरभीत्य
तुझ्या त्या पराक्रमांची आम्ही स्तुती करू, जे तू सोमपान करून दस्यूंच्या किल्ल्यांचा नाश करताना केलेस.
ता ते गृणन्ति वेधसो यानि चकर्थ पौंस्या । सुतेष्विन्द्र गिर्वणः
हे बुद्धिमान, गायकांना प्रिय इंद्र, तुझ्या त्या महान कृत्यांची स्तुती सोमयज्ञात केली जाते.
अवीवृधन्त गोतमा इन्द्र त्वे स्तोमवाहसः । ऐषु धा वीरवद्यशः
गोतमांनी त्यांच्या स्तुत्यांनी तुला वाढवले आहे, हे इंद्र; त्यांच्यात वीरांनी भरलेली कीर्ती ठेव.
यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् । तं त्वा वयं हवामहे
हे इंद्र, तू नेहमी सर्वांचा मदतीसाठी तयार असतोस; म्हणूनच आम्ही तुला हाक मारतो.
अर्वाचीनो वसो भवास्मे सु मत्स्वान्धसः । सोमानामिन्द्र सोमपाः
हे धनदायक, आमच्यासाठी जवळ ये; सोमपान करणाऱ्या इंद्रा, सोमरसात आनंद मान.
अस्माकं त्वा मतीनामा स्तोम इन्द्र यच्छतु । अर्वागा वर्तया हरी
हे इंद्र, आमच्या स्तुतीने तू आमच्या मनात ये; तुझे दोन घोडे आमच्याकडे वळव.
पुरोळाशं च नो घसो जोषयासे गिरश्च नः । वधूयुरिव योषणाम्
तू आमच्या यज्ञातील अन्नात आणि गाण्यांत आनंद मान, जसा वर मुलींमध्ये आनंद मानतो.
सहस्रं व्यतीनां युक्तानामिन्द्रमीमहे । शतं सोमस्य खार्यः
आम्ही इंद्राला हजार उत्तम रथांसाठी आणि शंभर सोमरसाच्या घड्यांसाठी बोलावतो.
सहस्रा ते शता वयं गवामा च्यावयामसि । अस्मत्रा राध एतु ते
हे इंद्र, हजारो आणि शेकडो गायी आम्ही तुझ्याकडे आणू दे; तुझा कृपाशीर्वाद आम्हाला मिळू दे.
दश ते कलशानां हिरण्यानामधीमहि । भूरिदा असि वृत्रहन्
आम्ही तुझ्या दहा सोन्याच्या कलशांचा स्वीकार केला आहे; तू मोठ्या दानशूर आहेस, वृत्राचा संहार करणारा.
भूरिदा भूरि देहि नो मा दभ्रं भूर्या भर । भूरि घेदिन्द्र दित्ससि
हे उदार दाता, आम्हाला भरपूर दे, थोडे देऊ नकोस, आम्हाला विपुलता दे; कारण तू, इंद्रा, खरोखरच भरपूर देतोस.
भूरिदा ह्यसि श्रुतः पुरुत्रा शूर वृत्रहन् । आ नो भजस्व राधसि
तू अनेक ठिकाणी दानशूर म्हणून प्रसिद्ध आहेस, हे वीर वृत्रहंता; तुझ्या संपत्तीतील भाग आम्हाला दे.
प्र ते बभ्रू विचक्षण शंसामि गोषणो नपात् । माभ्यां गा अनु शिश्रथः
हे तांबूस वर्णाचे, बुद्धिमान आणि दूरदृष्टी असलेले, मी तुझी स्तुती करतो, गवांची शोध घेणाऱ्याचा वंशज; आमच्यासाठी गायी सोडू नकोस.
कनीनकेव विद्रधे नवे द्रुपदे अर्भके । बभ्रू यामेषु शोभेते
जशी एखादी तरुण मुलगी नवीन वस्त्रात शोभते, किंवा एखादे मूल ताज्या कपड्यात, तसे हे तांबूस वर्णाचे यामांमध्ये उजळून निघतात.
अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे । बभ्रू यामेष्वस्रिधा
गवांच्या वासासाठी कल्याण होवो, त्या वासातील लोकांसाठीही कल्याण होवो; हे तांबूस वर्णाचे, नेहमी वाहणारे, यामांमध्ये आहेत.
प्र ऋभुभ्यो दूतमिव वाचमिष्य उपस्तिरे श्वैतरीं धेनुमीळे । ये वातजूतास्तरणिभिरेवैः परि द्यां सद्यो अपसो बभूवुः
मी ऋभूंना दूतासारखी वाणी पाठवतो, मी पांढरी गाय स्तुतीसाठी अर्पण करतो; जे वाऱ्याच्या वेगाने, जलद रथांवर, आकाशाभोवती पाणी झाले.
यदारमक्रन्नृभवः पितृभ्यां परिविष्टी वेषणा दंसनाभिः । आदिद्देवानामुप सख्यमायन्धीरासः पुष्टिमवहन्मनायै
जेव्हा कुशल ऋभूंनी आपल्या आईवडिलांसाठी विश्रांतीचे स्थान तयार केले, त्यांना अलंकारांनी आणि दातांनी वेढले, तेव्हा त्या बुद्धिमानांनी देवांशी मैत्री करून मनाला बळ दिले.
पुनर्ये चक्रुः पितरा युवाना सना यूपेव जरणा शयाना । ते वाजो विभ्वाँ ऋभुरिन्द्रवन्तो मधुप्सरसो नोऽवन्तु यज्ञम्
ज्यांनी आपल्या वृद्ध आईवडिलांना पुन्हा तरुण केले, जरी ते जुने आणि यूपाजवळ पडलेले असले, ते ऋभू, सामर्थ्यवान, इंद्राचे सखा आणि मधुर प्रवाह असलेले, आमच्या यज्ञाचे रक्षण करो.
यत्संवत्समृभवो गामरक्षन्यत्संवत्समृभवो मा अपिंशन् । यत्संवत्समभरन्भासो अस्यास्ताभिः शमीभिरमृतत्वमाशुः
एक वर्ष ऋभूंनी गाय रक्षित केली, एक वर्ष घोडा घडवला, एक वर्ष या तेजाचे वहन केले, त्या कष्टांमुळे त्यांनी लवकरच अमरत्व मिळवले.
ज्येष्ठ आह चमसा द्वा करेति कनीयान्त्रीन्कृणवामेत्याह । कनिष्ठ आह चतुरस्करेति त्वष्ट ऋभवस्तत्पनयद्वचो वः
ज्येष्ठ म्हणाला, 'आपण दोन चमचे बनवू', तर कनिष्ठ म्हणाला, 'आपण चार बनवू', आणि त्वष्टा, हे ऋभू, तुमच्या या शब्दांना मान्यता दिली.
सत्यमूचुर्नर एवा हि चक्रुरनु स्वधामृभवो जग्मुरेताम् । विभ्राजमानाँश्चमसाँ अहेवावेनत्त्वष्टा चतुरो ददृश्वान्
त्यांनी सत्य बोलले आणि तसेच केले; ऋभूंनी आपली स्वभावधर्म पाळली; ते चमचे तेजाने झळकत होते, त्वष्ट्याने ते चार एकसारखे पाहिले.
द्वादश द्यून्यदगोह्यस्यातिथ्ये रणन्नृभवः ससन्तः । सुक्षेत्राकृण्वन्ननयन्त सिन्धून्धन्वातिष्ठन्नोषधीर्निम्नमापः
जेव्हा ऋभू, पाहुणे म्हणून, बारा दिवस गुप्त स्थळी राहिले, त्यांनी शेतं सुपीक केली, नद्या वळविल्या, वाळवंटात उभे राहिले आणि वनस्पती व वाहणारे पाणी मार्गी लावले.
रथं ये चक्रुः सुवृतं नरेष्ठां ये धेनुं विश्वजुवं विश्वरूपाम् । त आ तक्षन्त्वृभवो रयिं नः स्ववसः स्वपसः सुहस्ताः
ज्यांनी उत्तम रथ तयार केला, जो माणसांमध्ये श्रेष्ठ आहे, ज्यांनी सर्व पोषण करणारी, सर्व रूपांची गाय निर्माण केली, ते ऋभू, स्वतः समर्थ, कुशल आणि चांगल्या हातांचे, आमच्यासाठी संपत्ती निर्माण करो.
अपो ह्येषामजुषन्त देवा अभि क्रत्वा मनसा दीध्यानाः । वाजो देवानामभवत्सुकर्मेन्द्रस्य ऋभुक्षा वरुणस्य विभ्वा
देवतांना त्यांच्या कर्मात आनंद मिळाला, त्यांनी मनाने आणि इच्छेने तेज प्राप्त केले; देवतांचे सामर्थ्य इंद्र, ऋभुक्षा आणि वरुणपुत्र विभ्वान यांच्याकडे गेले.
ये हरी मेधयोक्था मदन्त इन्द्राय चक्रुः सुयुजा ये अश्वा । ते रायस्पोषं द्रविणान्यस्मे धत्त ऋभवः क्षेमयन्तो न मित्रम्
ज्यांनी दोन तांबूस घोडे, बुद्धिमान आणि उत्साही, जोडलो, ज्यांनी इंद्रासाठी उत्तम घोडे बनवले, ते ऋभू, आमच्यासाठी समृद्धी आणि संपत्ती आणोत आणि मित्रासारखे सुरक्षितता देवोत.