अत्राह ते हरिवस्ता उ देवीरवोभिरिन्द्र स्तवन्त स्वसारः । यत्सीमनु प्र मुचो बद्बधाना दीर्घामनु प्रसितिं स्यन्दयध्यै
इथे, हे हरिव, तुझ्या दैवी भगिनी, इंद्रा, तुला मदतीने स्तुती करतात; जेव्हा त्यांनी आपली बंधने सोडली, तेव्हा त्या लांब प्रवाहात वाहू लागल्या.
पिपीळे अंशुर्मद्यो न सिन्धुरा त्वा शमी शशमानस्य शक्तिः । अस्मद्र्यक्छुशुचानस्य यम्या आशुर्न रश्मिं तुव्योजसं गोः
उत्साही सोम, नदीसारखा, तुला आनंद देतो; आनंदाची इच्छा असणाऱ्याची शक्ती तुझीच आहे; आमच्यासाठी, तेजस्वी गायीचा किरण, जलद आणि बलवान, जवळ येतो.
अस्मे वर्षिष्ठा कृणुहि ज्येष्ठा नृम्णानि सत्रा सहुरे सहांसि । अस्मभ्यं वृत्रा सुहनानि रन्धि जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्य
आम्हाला सर्वांत समृद्ध, सर्वांत मोठ्या शौर्याचे कर, हे बलाढ्य, नेहमी विजयी; आमच्यासाठी शत्रूंचा नाश कर, अडथळे दूर कर, आणि मर्त्यांचा शत्रू ठार कर.
अस्माकमित्सु शृणुहि त्वमिन्द्रास्मभ्यं चित्राँ उप माहि वाजान् । अस्मभ्यं विश्वा इषणः पुरंधीरस्माकं सु मघवन्बोधि गोदाः
आमच्या प्रयत्नात, हे इंद्रा, आमचे ऐक; आम्हाला सुंदर बक्षिसे दे; आमच्यासाठी सर्व पोषक दान आणि संपत्ती मिळू दे; हे मघवन्, आमच्या गायींची आठवण ठेव.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता, स्तुती केलेल्या इंद्रा, आता, गाणाऱ्या आम्हाला, कर्त्यासाठी, नद्यांसारखी समृद्धी दे; तुझ्यासाठी, हे हरिव, नवीन स्तोत्र रचले आहे, आम्ही बुद्धीने नेहमी रथावर आरूढ होऊ दे.
कथा महामवृधत्कस्य होतुर्यज्ञं जुषाणो अभि सोममूधः । पिबन्नुशानो जुषमाणो अन्धो ववक्ष ऋष्वः शुचते धनाय
तो महान कसा वाढला, ज्याचा होतार यज्ञ स्वीकारून सोमाजवळ गेला? पिताना, इच्छिताना, अर्पण स्वीकारताना, तो उंचावला, शुद्ध राहिला आणि धनासाठी पुढे गेला.
को अस्य वीरः सधमादमाप समानंश सुमतिभिः को अस्य । कदस्य चित्रं चिकिते कदूती वृधे भुवच्छशमानस्य यज्योः
कोण हा वीर आहे ज्याने एकत्र येऊन त्याची मैत्री मिळवली, ज्याने त्याच्या कृपेचा समान भाग घेतला? कोण त्याच्या अद्भुत कृत्याला ओळखतो, कोण त्याच्या स्तुत्य आणि पूजनीय असणाऱ्या महानतेला समजतो?
कथा शृणोति हूयमानमिन्द्रः कथा शृण्वन्नवसामस्य वेद । का अस्य पूर्वीरुपमातयो ह कथैनमाहुः पपुरिं जरित्रे
इंद्राला बोलावलेले कसे ऐकू येते? तो ऐकत असताना नवीन स्तुती कशी ओळखतो? त्याच्या अनेक रक्षणाच्या रूपे कोणती आहेत, आणि उदार असणाऱ्या त्याची भक्ताला कशी सांगतात?
कथा सबाधः शशमानो अस्य नशदभि द्रविणं दीध्यानः । देवो भुवन्नवेदा म ऋतानां नमो जगृभ्वाँ अभि यज्जुजोषत्
परिश्रम करून, संपत्ती मिळवण्याचा प्रयत्न करताना, आपली संपत्ती कशी नष्ट होत नाही? देव सत्याचा पालन करणारा ज्ञानी होवो; नमस्कार स्वीकारून, तो यज्ञात आनंदित होवो.
कथा कदस्या उषसो व्युष्टौ देवो मर्तस्य सख्यं जुजोष । कथा कदस्य सख्यं सखिभ्यो ये अस्मिन्कामं सुयुजं ततस्रे
उषेच्या वेळी, देवाने माणसाच्या मैत्रीत कसा आनंद घेतला? त्या वेळी, त्याने आपल्या साथीदारांना, ज्यांनी त्याच्यात योग्य इच्छा शोधली, कसा स्नेह दाखवला?
किमादमत्रं सख्यं सखिभ्यः कदा नु ते भ्रात्रं प्र ब्रवाम । श्रिये सुदृशो वपुरस्य सर्गाः स्वर्ण चित्रतममिष आ गोः
साथीदारांशी ती खरी मैत्री कोणती आहे? तुझे बंधुत्व आम्ही कधी सांगू? त्याचा रूप शोभेचे आहे; त्याची निर्मिती तेजस्वी आणि गोमय प्रकाशासारखी चमकदार आहे.
द्रुहं जिघांसन्ध्वरसमनिन्द्रां तेतिक्ते तिग्मा तुजसे अनीका । ऋणा चिद्यत्र ऋणया न उग्रो दूरे अज्ञाता उषसो बबाधे
फसवणूक करणाऱ्याला मारण्याची इच्छा ठेवून, शक्तिमानाने आपली तीक्ष्ण शस्त्रे धारदार केली; तेथे कर्जदारही कठोर नाही; दूर, अज्ञातांना त्याने उषेच्या वेळी दूर केले.
ऋतस्य हि शुरुधः सन्ति पूर्वीरृतस्य धीतिर्वृजिनानि हन्ति । ऋतस्य श्लोको बधिरा ततर्द कर्णा बुधानः शुचमान आयोः
सत्यासाठी अनेक जागरूक आहेत; सत्याचा विचार चुकीचे नष्ट करतो. सत्याचा संदेश बहिरे लोकांपर्यंत पोहोचला, त्यांच्या कानांनी जागरूकता मिळवली, शुद्ध लोकांच्या आगमनात.
ऋतस्य दृळ्हा धरुणानि सन्ति पुरूणि चन्द्रा वपुषे वपूंषि । ऋतेन दीर्घमिषणन्त पृक्ष ऋतेन गाव ऋतमा विवेशुः
सत्याची मजबूत पाया अनेक आहेत, चमकदार आणि अद्भुत रूपाची. सत्यामुळे दीर्घ, पोषण करणाऱ्या धारा वाहतात; सत्यामुळे गायी सत्यात प्रवेश करतात.
ऋतं येमान ऋतमिद्वनोत्यृतस्य शुष्मस्तुरया उ गव्युः । ऋताय पृथ्वी बहुले गभीरे ऋताय धेनू परमे दुहाते
जो सत्याने चालतो, तोच सत्य जिंकतो; सत्याची शक्ती गायी मिळवण्याच्या स्पर्धेत विजयी होते. सत्यासाठी पृथ्वी विस्तीर्ण आणि खोल आहे; सत्यासाठी गायी सर्वोच्च स्थानी दूध देतात.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता, स्तुत्य इंद्रा, आता, गाणाऱ्या भक्ताला तू नद्यासारखे पोषण दे. हे हरिव, तुझ्यासाठी नवीन स्तुती रचली आहे; विचाराने आम्ही नेहमी रथावर बसणारे होवो.
का सुष्टुतिः शवसः सूनुमिन्द्रमर्वाचीनं राधस आ ववर्तत् । ददिर्हि वीरो गृणते वसूनि स गोपतिर्निष्षिधां नो जनासः
कुठली स्तुती शक्तिमान इंद्राकडे वळली, त्याला संपत्तीने जवळ आणली? कारण हा वीर गायकाला धन देतो; तो गोपाल आहे, त्याने आमच्या लोकांना दूर केले नाही.
स वृत्रहत्ये हव्यः स ईड्यः स सुष्टुत इन्द्रः सत्यराधाः । स यामन्ना मघवा मर्त्याय ब्रह्मण्यते सुष्वये वरिवो धात्
तो वृत्राचा वध करताना बोलावण्यास योग्य आहे, स्तुत्य आहे, तोच सत्य उदार इंद्र आहे. तो उदार, माणसाच्या मदतीला येतो; भक्ताच्या गाण्यासाठी तो विस्तीर्ण मार्ग तयार करतो.
तमिन्नरो वि ह्वयन्ते समीके रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत त्राम् । मिथो यत्त्यागमुभयासो अग्मन्नरस्तोकस्य तनयस्य सातौ
त्याला, पुरुष सभा मध्ये बोलावतात, मिळवण्याची इच्छा ठेवून, शरीर मजबूत करण्यासाठी प्रयत्न करतात. जेव्हा दोन्ही बाजू एकत्र येतात, संतती आणि वंशाच्या लाभासाठी.
क्रतूयन्ति क्षितयो योग उग्राशुषाणासो मिथो अर्णसातौ । सं यद्विशोऽववृत्रन्त युध्मा आदिन्नेम इन्द्रयन्ते अभीके
लोक शक्तीने, उत्साहाने, परस्पर स्पर्धेत संपत्ती मिळवण्यासाठी प्रयत्न करतात. जेव्हा कुटुंबे एकत्र येतात, शक्तिमान, तेव्हा ते सभा मध्ये इंद्राला बोलावतात.
आदिद्ध नेम इन्द्रियं यजन्त आदित्पक्तिः पुरोळाशं रिरिच्यात् । आदित्सोमो वि पपृच्यादसुष्वीनादिज्जुजोष वृषभं यजध्यै
तेव्हा, खरेच, इंद्राच्या शक्तीची पूजा करतात; तेव्हा अर्पण तयार होते, पुरोळा पसवतात. तेव्हा सोम दाबतात, उत्साही लोक ओततात; तेव्हा यज्ञासाठी वृषभात आनंद घेतात.
कृणोत्यस्मै वरिवो य इत्थेन्द्राय सोममुशते सुनोति । सध्रीचीनेन मनसाविवेनन्तमित्सखायं कृणुते समत्सु
जो इंद्रासाठी सोम दाबतो आणि अर्पण करतो, त्याला तो मार्ग तयार करतो. एकत्रित मनाने ते एकत्र येतात; तो त्याला युद्धात मित्र बनवतो.
य इन्द्राय सुनवत्सोममद्य पचात्पक्तीरुत भृज्जाति धानाः । प्रति मनायोरुचथानि हर्यन्तस्मिन्दधद्वृषणं शुष्ममिन्द्रः
जो आज इंद्रासाठी सोम दाबतो, अर्पण शिजवतो, किंवा धान्य भाजतो—त्याच्याकडे विचार, विस्तीर्ण मार्ग वळतात; त्यात इंद्र आपली पुरुषार्थ शक्ती ठेवतो.
यदा समर्यं व्यचेदृघावा दीर्घं यदाजिमभ्यख्यदर्यः । अचिक्रदद्वृषणं पत्न्यच्छा दुरोण आ निशितं सोमसुद्भिः
जेव्हा शक्तिमानाने समर्याचे विभाजन केले, जेव्हा त्याने आर्याला दीर्घ स्पर्धा घोषित केली, त्याने आपल्या पत्नीच्या दिशेने, घरात, सोम दाबणाऱ्या तीक्ष्ण लोकांसह पुरुषार्थ शक्ती बोलावली.
भूयसा वस्नमचरत्कनीयोऽविक्रीतो अकानिषं पुनर्यन् । स भूयसा कनीयो नारिरेचीद्दीना दक्षा वि दुहन्ति प्र वाणम्
लहान असलेला अधिक संपत्तीत वावरत होता, विकत न घेता मी त्याला परत घेतले नाही. तो लहान असला तरी फारसा कमी झाला नाही; गरीब आणि कुशल लोक खरंच आपली वाणी ओततात.
क इमं दशभिर्ममेन्द्रं क्रीणाति धेनुभिः । यदा वृत्राणि जङ्घनदथैनं मे पुनर्ददत्
कोण दहा गायींनी माझ्या इंद्राला विकत घेईल, जेव्हा त्याने शत्रूंचा नाश केला आहे? मग तो मला परत द्यावा.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता स्तुती केलेला, आता गायन केलेला इंद्रा, भक्तासाठी नद्या जशी संपत्ती ओततात तशी तूही ओत. हे हरिव, तुझ्यासाठी नवीन स्तोत्र रचले आहे; आम्ही नेहमीच विवेकाने रथावर बसू दे.
को अद्य नर्यो देवकाम उशन्निन्द्रस्य सख्यं जुजोष । को वा महेऽवसे पार्याय समिद्धे अग्नौ सुतसोम ईट्टे
आज कोण देवांची इच्छा धरून, हे श्रेष्ठा, इंद्राशी मैत्रीचा आनंद घेतो? कोण मोठ्या मदतीसाठी, संरक्षणासाठी, प्रज्वलित अग्नीजवळ सुतसोमासह प्रार्थना करतो?
को नानाम वचसा सोम्याय मनायुर्वा भवति वस्त उस्राः । क इन्द्रस्य युज्यं कः सखित्वं को भ्रात्रं वष्टि कवये क ऊती
कोण सोमासाठी वाणीने स्तुती करतो, कोण मन लावणाऱ्याचा मित्र होतो, कोण इंद्राशी मैत्री शोधतो, कोण ऋषीशी बंधुत्वाची इच्छा करतो, कोण त्याची मदत मागतो?
को देवानामवो अद्या वृणीते क आदित्याँ अदितिं ज्योतिरीट्टे । कस्याश्विनाविन्द्रो अग्निः सुतस्यांशोः पिबन्ति मनसाविवेनम्
आज कोण देवांची मदत निवडतो, कोण आदित्यांमध्ये अदितीचे तेज शोधतो? कोणासाठी अश्विन, इंद्र, अग्नी आणि सोमाचा भाग एकत्र मनाने पितात?