वि यद्वरांसि पर्वतस्य वृण्वे पयोभिर्जिन्वे अपां जवांसि । विदद्गौरस्य गवयस्य गोहे यदी वाजाय सुध्यो वहन्ति
जेव्हा तो पर्वताची उत्तम संपत्ती निवडतो, तेव्हा तो पाण्याच्या वेगवान प्रवाहांना पोषण देतो; जेव्हा पुष्ट झालेल्या गायी त्या बक्षीसासाठी नेतात, तेव्हा तो जंगली बैलाच्या गुहेत गायी शोधतो.
भद्रा ते हस्ता सुकृतोत पाणी प्रयन्तारा स्तुवते राध इन्द्र । का ते निषत्तिः किमु नो ममत्सि किं नोदुदु हर्षसे दातवा उ
हे इंद्रा, तुझे हात शुभ आहेत, कुशल आहेत, आणि तुझे तळवे स्तुती करणाऱ्याला दान देतात; तुझी नकार देण्याची इच्छा काय आहे, तू आम्हाला विसरणार का? तुझ्या दानाला काय अडथळा आहे?
एवा वस्व इन्द्रः सत्यः सम्राड्ढन्ता वृत्रं वरिवः पूरवे कः । पुरुष्टुत क्रत्वा नः शग्धि रायो भक्षीय तेऽवसो दैव्यस्य
अशा प्रकारे, सत्य आणि सर्वश्रेष्ठ इंद्राने, पुरूला मार्ग देण्यासाठी, सर्पाचा वध केला; हे बहुस्तुत, आम्हाला तुझ्या सामर्थ्याने संपत्ती दे, आणि आम्ही तुझ्या दैवी कृपेचा उपभोग घेऊ दे.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता, स्तुती केलेल्या इंद्रा, आता, गाणाऱ्या आम्हाला, कर्त्यासाठी, नद्यांसारखी समृद्धी दे; तुझ्यासाठी, हे हरिव, नवीन स्तोत्र रचले आहे, आम्ही बुद्धीने नेहमी रथावर आरूढ होऊ दे.
यन्न इन्द्रो जुजुषे यच्च वष्टि तन्नो महान्करति शुष्म्या चित् । ब्रह्म स्तोमं मघवा सोममुक्था यो अश्मानं शवसा बिभ्रदेति
इंद्राने जे काही निवडले, जे काही तो इच्छितो, ते महान आपल्या सामर्थ्याने पूर्ण करतो; बलशाली, दगड हातात घेऊन, आमचे स्तोत्र, स्तुती आणि सोम अर्पण स्वीकारतो.
वृषा वृषन्धिं चतुरश्रिमस्यन्नुग्रो बाहुभ्यां नृतमः शचीवान् । श्रिये परुष्णीमुषमाण ऊर्णां यस्याः पर्वाणि सख्याय विव्ये
शक्तिशाली, बलवान हातांनी, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ, उत्साही, चौकोनी अन्न खातो; कीर्तीकरता, तो परुष्णी नदीची लोकर फाडतो, ज्याच्या सांध्यांना त्याने मैत्रीसाठी तयार केले आहे.
यो देवो देवतमो जायमानो महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः । दधानो वज्रं बाह्वोरुशन्तं द्याममेन रेजयत्प्र भूम
तो देव, देवांमध्ये श्रेष्ठ, जन्मताना, महान घोड्यांनी आणि मोठ्या सामर्थ्याने, आपल्या रुंद हातात वज्र धरून, आपल्या शक्तीने आकाश घुमवतो आणि पृथ्वीवर तेज पसरवतो.
विश्वा रोधांसि प्रवतश्च पूर्वीर्द्यौरृष्वाज्जनिमन्रेजत क्षाः । आ मातरा भरति शुष्म्या गोर्नृवत्परिज्मन्नोनुवन्त वाताः
सर्व अडथळे आणि जुने मार्ग, उंच आकाश, पृथ्वी आणि त्यांची उत्पत्ती, हे सर्व घुमले; आई गायीची शक्ती आणते, आणि वारे, पुरुषांसारखे, त्या परिक्रमेचा पाठपुरावा करतात.
ता तू त इन्द्र महतो महानि विश्वेष्वित्सवनेषु प्रवाच्या । यच्छूर धृष्णो धृषता दधृष्वानहिं वज्रेण शवसाविवेषीः
हे इंद्रा, ही तुझी सर्व सभांमध्ये सांगण्याजोगी महान कृत्ये आहेत; हे वीर, धाडसी, तू वज्राने सर्पाचा नाश केला आणि आपली शक्ती दाखवली.
ता तू ते सत्या तुविनृम्ण विश्वा प्र धेनवः सिस्रते वृष्ण ऊध्नः । अधा ह त्वद्वृषमणो भियानाः प्र सिन्धवो जवसा चक्रमन्त
ही तुझी खरी आणि बलशाली कृत्ये आहेत; सर्व गायी बैलाच्या थनातून वाहतात; मग तुझ्या सामर्थ्याला घाबरून, नद्या वेगाने वाहू लागतात.
अत्राह ते हरिवस्ता उ देवीरवोभिरिन्द्र स्तवन्त स्वसारः । यत्सीमनु प्र मुचो बद्बधाना दीर्घामनु प्रसितिं स्यन्दयध्यै
इथे, हे हरिव, तुझ्या दैवी भगिनी, इंद्रा, तुला मदतीने स्तुती करतात; जेव्हा त्यांनी आपली बंधने सोडली, तेव्हा त्या लांब प्रवाहात वाहू लागल्या.
पिपीळे अंशुर्मद्यो न सिन्धुरा त्वा शमी शशमानस्य शक्तिः । अस्मद्र्यक्छुशुचानस्य यम्या आशुर्न रश्मिं तुव्योजसं गोः
उत्साही सोम, नदीसारखा, तुला आनंद देतो; आनंदाची इच्छा असणाऱ्याची शक्ती तुझीच आहे; आमच्यासाठी, तेजस्वी गायीचा किरण, जलद आणि बलवान, जवळ येतो.
अस्मे वर्षिष्ठा कृणुहि ज्येष्ठा नृम्णानि सत्रा सहुरे सहांसि । अस्मभ्यं वृत्रा सुहनानि रन्धि जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्य
आम्हाला सर्वांत समृद्ध, सर्वांत मोठ्या शौर्याचे कर, हे बलाढ्य, नेहमी विजयी; आमच्यासाठी शत्रूंचा नाश कर, अडथळे दूर कर, आणि मर्त्यांचा शत्रू ठार कर.
अस्माकमित्सु शृणुहि त्वमिन्द्रास्मभ्यं चित्राँ उप माहि वाजान् । अस्मभ्यं विश्वा इषणः पुरंधीरस्माकं सु मघवन्बोधि गोदाः
आमच्या प्रयत्नात, हे इंद्रा, आमचे ऐक; आम्हाला सुंदर बक्षिसे दे; आमच्यासाठी सर्व पोषक दान आणि संपत्ती मिळू दे; हे मघवन्, आमच्या गायींची आठवण ठेव.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता, स्तुती केलेल्या इंद्रा, आता, गाणाऱ्या आम्हाला, कर्त्यासाठी, नद्यांसारखी समृद्धी दे; तुझ्यासाठी, हे हरिव, नवीन स्तोत्र रचले आहे, आम्ही बुद्धीने नेहमी रथावर आरूढ होऊ दे.
कथा महामवृधत्कस्य होतुर्यज्ञं जुषाणो अभि सोममूधः । पिबन्नुशानो जुषमाणो अन्धो ववक्ष ऋष्वः शुचते धनाय
तो महान कसा वाढला, ज्याचा होतार यज्ञ स्वीकारून सोमाजवळ गेला? पिताना, इच्छिताना, अर्पण स्वीकारताना, तो उंचावला, शुद्ध राहिला आणि धनासाठी पुढे गेला.
को अस्य वीरः सधमादमाप समानंश सुमतिभिः को अस्य । कदस्य चित्रं चिकिते कदूती वृधे भुवच्छशमानस्य यज्योः
कोण हा वीर आहे ज्याने एकत्र येऊन त्याची मैत्री मिळवली, ज्याने त्याच्या कृपेचा समान भाग घेतला? कोण त्याच्या अद्भुत कृत्याला ओळखतो, कोण त्याच्या स्तुत्य आणि पूजनीय असणाऱ्या महानतेला समजतो?
कथा शृणोति हूयमानमिन्द्रः कथा शृण्वन्नवसामस्य वेद । का अस्य पूर्वीरुपमातयो ह कथैनमाहुः पपुरिं जरित्रे
इंद्राला बोलावलेले कसे ऐकू येते? तो ऐकत असताना नवीन स्तुती कशी ओळखतो? त्याच्या अनेक रक्षणाच्या रूपे कोणती आहेत, आणि उदार असणाऱ्या त्याची भक्ताला कशी सांगतात?
कथा सबाधः शशमानो अस्य नशदभि द्रविणं दीध्यानः । देवो भुवन्नवेदा म ऋतानां नमो जगृभ्वाँ अभि यज्जुजोषत्
परिश्रम करून, संपत्ती मिळवण्याचा प्रयत्न करताना, आपली संपत्ती कशी नष्ट होत नाही? देव सत्याचा पालन करणारा ज्ञानी होवो; नमस्कार स्वीकारून, तो यज्ञात आनंदित होवो.
कथा कदस्या उषसो व्युष्टौ देवो मर्तस्य सख्यं जुजोष । कथा कदस्य सख्यं सखिभ्यो ये अस्मिन्कामं सुयुजं ततस्रे
उषेच्या वेळी, देवाने माणसाच्या मैत्रीत कसा आनंद घेतला? त्या वेळी, त्याने आपल्या साथीदारांना, ज्यांनी त्याच्यात योग्य इच्छा शोधली, कसा स्नेह दाखवला?
किमादमत्रं सख्यं सखिभ्यः कदा नु ते भ्रात्रं प्र ब्रवाम । श्रिये सुदृशो वपुरस्य सर्गाः स्वर्ण चित्रतममिष आ गोः
साथीदारांशी ती खरी मैत्री कोणती आहे? तुझे बंधुत्व आम्ही कधी सांगू? त्याचा रूप शोभेचे आहे; त्याची निर्मिती तेजस्वी आणि गोमय प्रकाशासारखी चमकदार आहे.
द्रुहं जिघांसन्ध्वरसमनिन्द्रां तेतिक्ते तिग्मा तुजसे अनीका । ऋणा चिद्यत्र ऋणया न उग्रो दूरे अज्ञाता उषसो बबाधे
फसवणूक करणाऱ्याला मारण्याची इच्छा ठेवून, शक्तिमानाने आपली तीक्ष्ण शस्त्रे धारदार केली; तेथे कर्जदारही कठोर नाही; दूर, अज्ञातांना त्याने उषेच्या वेळी दूर केले.
ऋतस्य हि शुरुधः सन्ति पूर्वीरृतस्य धीतिर्वृजिनानि हन्ति । ऋतस्य श्लोको बधिरा ततर्द कर्णा बुधानः शुचमान आयोः
सत्यासाठी अनेक जागरूक आहेत; सत्याचा विचार चुकीचे नष्ट करतो. सत्याचा संदेश बहिरे लोकांपर्यंत पोहोचला, त्यांच्या कानांनी जागरूकता मिळवली, शुद्ध लोकांच्या आगमनात.
ऋतस्य दृळ्हा धरुणानि सन्ति पुरूणि चन्द्रा वपुषे वपूंषि । ऋतेन दीर्घमिषणन्त पृक्ष ऋतेन गाव ऋतमा विवेशुः
सत्याची मजबूत पाया अनेक आहेत, चमकदार आणि अद्भुत रूपाची. सत्यामुळे दीर्घ, पोषण करणाऱ्या धारा वाहतात; सत्यामुळे गायी सत्यात प्रवेश करतात.
ऋतं येमान ऋतमिद्वनोत्यृतस्य शुष्मस्तुरया उ गव्युः । ऋताय पृथ्वी बहुले गभीरे ऋताय धेनू परमे दुहाते
जो सत्याने चालतो, तोच सत्य जिंकतो; सत्याची शक्ती गायी मिळवण्याच्या स्पर्धेत विजयी होते. सत्यासाठी पृथ्वी विस्तीर्ण आणि खोल आहे; सत्यासाठी गायी सर्वोच्च स्थानी दूध देतात.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता, स्तुत्य इंद्रा, आता, गाणाऱ्या भक्ताला तू नद्यासारखे पोषण दे. हे हरिव, तुझ्यासाठी नवीन स्तुती रचली आहे; विचाराने आम्ही नेहमी रथावर बसणारे होवो.
का सुष्टुतिः शवसः सूनुमिन्द्रमर्वाचीनं राधस आ ववर्तत् । ददिर्हि वीरो गृणते वसूनि स गोपतिर्निष्षिधां नो जनासः
कुठली स्तुती शक्तिमान इंद्राकडे वळली, त्याला संपत्तीने जवळ आणली? कारण हा वीर गायकाला धन देतो; तो गोपाल आहे, त्याने आमच्या लोकांना दूर केले नाही.
स वृत्रहत्ये हव्यः स ईड्यः स सुष्टुत इन्द्रः सत्यराधाः । स यामन्ना मघवा मर्त्याय ब्रह्मण्यते सुष्वये वरिवो धात्
तो वृत्राचा वध करताना बोलावण्यास योग्य आहे, स्तुत्य आहे, तोच सत्य उदार इंद्र आहे. तो उदार, माणसाच्या मदतीला येतो; भक्ताच्या गाण्यासाठी तो विस्तीर्ण मार्ग तयार करतो.
तमिन्नरो वि ह्वयन्ते समीके रिरिक्वांसस्तन्वः कृण्वत त्राम् । मिथो यत्त्यागमुभयासो अग्मन्नरस्तोकस्य तनयस्य सातौ
त्याला, पुरुष सभा मध्ये बोलावतात, मिळवण्याची इच्छा ठेवून, शरीर मजबूत करण्यासाठी प्रयत्न करतात. जेव्हा दोन्ही बाजू एकत्र येतात, संतती आणि वंशाच्या लाभासाठी.
क्रतूयन्ति क्षितयो योग उग्राशुषाणासो मिथो अर्णसातौ । सं यद्विशोऽववृत्रन्त युध्मा आदिन्नेम इन्द्रयन्ते अभीके
लोक शक्तीने, उत्साहाने, परस्पर स्पर्धेत संपत्ती मिळवण्यासाठी प्रयत्न करतात. जेव्हा कुटुंबे एकत्र येतात, शक्तिमान, तेव्हा ते सभा मध्ये इंद्राला बोलावतात.