कया तच्छृण्वे शच्या शचिष्ठो यया कृणोति मुहु का चिदृष्वः । पुरु दाशुषे विचयिष्ठो अंहोऽथा दधाति द्रविणं जरित्रे
हे सर्वात सामर्थ्यशाली, कोणत्या शक्तीने तुझी ती कर्तबगारी ऐकू येते, ज्याने तू पुन्हा पुन्हा मोठी कामे करतोस? भक्तावर सर्वात उदार, अनेक दान ओळखणारा, मग तू गायकाला संपत्ती देतोस.
मा नो मर्धीरा भरा दद्धि तन्नः प्र दाशुषे दातवे भूरि यत्ते । नव्ये देष्णे शस्ते अस्मिन्त उक्थे प्र ब्रवाम वयमिन्द्र स्तुवन्तः
आम्हाला त्रास देऊ नकोस; आम्हाला देणगी दे, ती आम्हाला मिळू दे. भक्ताला देण्यासाठी तुझ्याकडील भरपूर दे, आणि या नवीन, उत्तम, स्तुत्य स्तोत्रात आम्ही, इंद्राची स्तुती करत, तुझी कीर्ती सांगू.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता, स्तुती करण्यात आलेल्या इंद्रा, आम्ही तुझे गाणे गात आहोत, भक्ताला अन्नधान्य दे, जसे नद्या पोसतात. हे हरिव, तुझ्यासाठी नवे स्तोत्र रचले आहे—बुद्धीने आम्ही नेहमीच स्पर्धेत विजयी होऊ.
आ यात्विन्द्रोऽवस उप न इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः । वावृधानस्तविषीर्यस्य पूर्वीर्द्यौर्न क्षत्रमभिभूति पुष्यात्
इंद्रा, आमच्या मदतीसाठी इथे ये, आम्ही तुझी स्तुती करतो, वीर आमच्या सोबत बसू दे. त्याची शक्ती नेहमी वाढू दे, ज्याचे सामर्थ्य आकाशासारखे मोठे आहे, त्याचे राज्य कधीही जिंकता येऊ नये.
तस्येदिह स्तवथ वृष्ण्यानि तुविद्युम्नस्य तुविराधसो नॄन् । यस्य क्रतुर्विदथ्यो न सम्राट् साह्वान्तरुत्रो अभ्यस्ति कृष्टीः
इथे, त्याच्या महान पराक्रमांची स्तुती करा—त्या बलाढ्य, कीर्तीमान, लोकांना भरपूर देणाऱ्याच्या. ज्याचा निश्चय सभेत सर्वश्रेष्ठ आहे, जो लोकांना बोलावतो आणि प्रेरणा देतो.
आ यात्विन्द्रो दिव आ पृथिव्या मक्षू समुद्रादुत वा पुरीषात् । स्वर्णरादवसे नो मरुत्वान्परावतो वा सदनादृतस्य
इंद्रा, आकाशातून, पृथ्वीवरून, लवकर समुद्रातून किंवा पाण्यातून ये. प्रकाश देणारा, आमच्या मदतीसाठी, मरुतांसोबत ये, किंवा सत्याच्या दूरच्या आसनावरून ये.
स्थूरस्य रायो बृहतो य ईशे तमु ष्टवाम विदथेष्विन्द्रम् । यो वायुना जयति गोमतीषु प्र धृष्णुया नयति वस्यो अच्छ
जो मोठ्या आणि महान संपत्तीचा स्वामी आहे, त्याची आम्ही सभांमध्ये स्तुती करू. इंद्र, जो आपल्या सामर्थ्याने धनिकांमध्ये जिंकतो आणि धाडसी लोकांना संपत्ती मिळवून देतो.
उप यो नमो नमसि स्तभायन्नियर्ति वाचं जनयन्यजध्यै । ऋञ्जसानः पुरुवार उक्थैरेन्द्रं कृण्वीत सदनेषु होता
जो नम्रतेने वाकून गर्विष्ठांना आवरतो, जो बोलणे तयार करतो आणि यज्ञासाठी वाणी निर्माण करतो; उदार, वारंवार आवाहन केलेला, स्तोत्रांनी—तो इंद्र सभांमध्ये होतार होऊ दे.
धिषा यदि धिषण्यन्तः सरण्यान्सदन्तो अद्रिमौशिजस्य गोहे । आ दुरोषाः पास्त्यस्य होता यो नो महान्संवरणेषु वह्निः
जर तू ज्ञानाच्या मार्गदर्शनाने, वेगवान लोकांमध्ये, मौजिजाच्या पर्वताच्या गुहेत वास करत असशील, हे होतार, जो आमच्यासाठी मोठा आहे आणि सभांमध्ये अग्नी प्रज्वलित करतो, तर तू आमच्या घराचा रक्षक आहेस.
सत्रा यदीं भार्वरस्य वृष्णः सिषक्ति शुष्म स्तुवते भराय । गुहा यदीमौशिजस्य गोहे प्र यद्धिये प्रायसे मदाय
जेव्हा भावर नावाचा बलाढ्य पुरुष स्तुती व अर्पणासाठी आपली शक्ती उधळतो, आणि मौजिजाच्या गुहेत लपलेला असतो, तेव्हा भक्ती आणि प्रयत्नातून तो आनंद प्रकट करतो.
वि यद्वरांसि पर्वतस्य वृण्वे पयोभिर्जिन्वे अपां जवांसि । विदद्गौरस्य गवयस्य गोहे यदी वाजाय सुध्यो वहन्ति
जेव्हा तो पर्वताची उत्तम संपत्ती निवडतो, तेव्हा तो पाण्याच्या वेगवान प्रवाहांना पोषण देतो; जेव्हा पुष्ट झालेल्या गायी त्या बक्षीसासाठी नेतात, तेव्हा तो जंगली बैलाच्या गुहेत गायी शोधतो.
भद्रा ते हस्ता सुकृतोत पाणी प्रयन्तारा स्तुवते राध इन्द्र । का ते निषत्तिः किमु नो ममत्सि किं नोदुदु हर्षसे दातवा उ
हे इंद्रा, तुझे हात शुभ आहेत, कुशल आहेत, आणि तुझे तळवे स्तुती करणाऱ्याला दान देतात; तुझी नकार देण्याची इच्छा काय आहे, तू आम्हाला विसरणार का? तुझ्या दानाला काय अडथळा आहे?
एवा वस्व इन्द्रः सत्यः सम्राड्ढन्ता वृत्रं वरिवः पूरवे कः । पुरुष्टुत क्रत्वा नः शग्धि रायो भक्षीय तेऽवसो दैव्यस्य
अशा प्रकारे, सत्य आणि सर्वश्रेष्ठ इंद्राने, पुरूला मार्ग देण्यासाठी, सर्पाचा वध केला; हे बहुस्तुत, आम्हाला तुझ्या सामर्थ्याने संपत्ती दे, आणि आम्ही तुझ्या दैवी कृपेचा उपभोग घेऊ दे.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता, स्तुती केलेल्या इंद्रा, आता, गाणाऱ्या आम्हाला, कर्त्यासाठी, नद्यांसारखी समृद्धी दे; तुझ्यासाठी, हे हरिव, नवीन स्तोत्र रचले आहे, आम्ही बुद्धीने नेहमी रथावर आरूढ होऊ दे.
यन्न इन्द्रो जुजुषे यच्च वष्टि तन्नो महान्करति शुष्म्या चित् । ब्रह्म स्तोमं मघवा सोममुक्था यो अश्मानं शवसा बिभ्रदेति
इंद्राने जे काही निवडले, जे काही तो इच्छितो, ते महान आपल्या सामर्थ्याने पूर्ण करतो; बलशाली, दगड हातात घेऊन, आमचे स्तोत्र, स्तुती आणि सोम अर्पण स्वीकारतो.
वृषा वृषन्धिं चतुरश्रिमस्यन्नुग्रो बाहुभ्यां नृतमः शचीवान् । श्रिये परुष्णीमुषमाण ऊर्णां यस्याः पर्वाणि सख्याय विव्ये
शक्तिशाली, बलवान हातांनी, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ, उत्साही, चौकोनी अन्न खातो; कीर्तीकरता, तो परुष्णी नदीची लोकर फाडतो, ज्याच्या सांध्यांना त्याने मैत्रीसाठी तयार केले आहे.
यो देवो देवतमो जायमानो महो वाजेभिर्महद्भिश्च शुष्मैः । दधानो वज्रं बाह्वोरुशन्तं द्याममेन रेजयत्प्र भूम
तो देव, देवांमध्ये श्रेष्ठ, जन्मताना, महान घोड्यांनी आणि मोठ्या सामर्थ्याने, आपल्या रुंद हातात वज्र धरून, आपल्या शक्तीने आकाश घुमवतो आणि पृथ्वीवर तेज पसरवतो.
विश्वा रोधांसि प्रवतश्च पूर्वीर्द्यौरृष्वाज्जनिमन्रेजत क्षाः । आ मातरा भरति शुष्म्या गोर्नृवत्परिज्मन्नोनुवन्त वाताः
सर्व अडथळे आणि जुने मार्ग, उंच आकाश, पृथ्वी आणि त्यांची उत्पत्ती, हे सर्व घुमले; आई गायीची शक्ती आणते, आणि वारे, पुरुषांसारखे, त्या परिक्रमेचा पाठपुरावा करतात.
ता तू त इन्द्र महतो महानि विश्वेष्वित्सवनेषु प्रवाच्या । यच्छूर धृष्णो धृषता दधृष्वानहिं वज्रेण शवसाविवेषीः
हे इंद्रा, ही तुझी सर्व सभांमध्ये सांगण्याजोगी महान कृत्ये आहेत; हे वीर, धाडसी, तू वज्राने सर्पाचा नाश केला आणि आपली शक्ती दाखवली.
ता तू ते सत्या तुविनृम्ण विश्वा प्र धेनवः सिस्रते वृष्ण ऊध्नः । अधा ह त्वद्वृषमणो भियानाः प्र सिन्धवो जवसा चक्रमन्त
ही तुझी खरी आणि बलशाली कृत्ये आहेत; सर्व गायी बैलाच्या थनातून वाहतात; मग तुझ्या सामर्थ्याला घाबरून, नद्या वेगाने वाहू लागतात.
अत्राह ते हरिवस्ता उ देवीरवोभिरिन्द्र स्तवन्त स्वसारः । यत्सीमनु प्र मुचो बद्बधाना दीर्घामनु प्रसितिं स्यन्दयध्यै
इथे, हे हरिव, तुझ्या दैवी भगिनी, इंद्रा, तुला मदतीने स्तुती करतात; जेव्हा त्यांनी आपली बंधने सोडली, तेव्हा त्या लांब प्रवाहात वाहू लागल्या.
पिपीळे अंशुर्मद्यो न सिन्धुरा त्वा शमी शशमानस्य शक्तिः । अस्मद्र्यक्छुशुचानस्य यम्या आशुर्न रश्मिं तुव्योजसं गोः
उत्साही सोम, नदीसारखा, तुला आनंद देतो; आनंदाची इच्छा असणाऱ्याची शक्ती तुझीच आहे; आमच्यासाठी, तेजस्वी गायीचा किरण, जलद आणि बलवान, जवळ येतो.
अस्मे वर्षिष्ठा कृणुहि ज्येष्ठा नृम्णानि सत्रा सहुरे सहांसि । अस्मभ्यं वृत्रा सुहनानि रन्धि जहि वधर्वनुषो मर्त्यस्य
आम्हाला सर्वांत समृद्ध, सर्वांत मोठ्या शौर्याचे कर, हे बलाढ्य, नेहमी विजयी; आमच्यासाठी शत्रूंचा नाश कर, अडथळे दूर कर, आणि मर्त्यांचा शत्रू ठार कर.
अस्माकमित्सु शृणुहि त्वमिन्द्रास्मभ्यं चित्राँ उप माहि वाजान् । अस्मभ्यं विश्वा इषणः पुरंधीरस्माकं सु मघवन्बोधि गोदाः
आमच्या प्रयत्नात, हे इंद्रा, आमचे ऐक; आम्हाला सुंदर बक्षिसे दे; आमच्यासाठी सर्व पोषक दान आणि संपत्ती मिळू दे; हे मघवन्, आमच्या गायींची आठवण ठेव.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता, स्तुती केलेल्या इंद्रा, आता, गाणाऱ्या आम्हाला, कर्त्यासाठी, नद्यांसारखी समृद्धी दे; तुझ्यासाठी, हे हरिव, नवीन स्तोत्र रचले आहे, आम्ही बुद्धीने नेहमी रथावर आरूढ होऊ दे.
कथा महामवृधत्कस्य होतुर्यज्ञं जुषाणो अभि सोममूधः । पिबन्नुशानो जुषमाणो अन्धो ववक्ष ऋष्वः शुचते धनाय
तो महान कसा वाढला, ज्याचा होतार यज्ञ स्वीकारून सोमाजवळ गेला? पिताना, इच्छिताना, अर्पण स्वीकारताना, तो उंचावला, शुद्ध राहिला आणि धनासाठी पुढे गेला.
को अस्य वीरः सधमादमाप समानंश सुमतिभिः को अस्य । कदस्य चित्रं चिकिते कदूती वृधे भुवच्छशमानस्य यज्योः
कोण हा वीर आहे ज्याने एकत्र येऊन त्याची मैत्री मिळवली, ज्याने त्याच्या कृपेचा समान भाग घेतला? कोण त्याच्या अद्भुत कृत्याला ओळखतो, कोण त्याच्या स्तुत्य आणि पूजनीय असणाऱ्या महानतेला समजतो?
कथा शृणोति हूयमानमिन्द्रः कथा शृण्वन्नवसामस्य वेद । का अस्य पूर्वीरुपमातयो ह कथैनमाहुः पपुरिं जरित्रे
इंद्राला बोलावलेले कसे ऐकू येते? तो ऐकत असताना नवीन स्तुती कशी ओळखतो? त्याच्या अनेक रक्षणाच्या रूपे कोणती आहेत, आणि उदार असणाऱ्या त्याची भक्ताला कशी सांगतात?
कथा सबाधः शशमानो अस्य नशदभि द्रविणं दीध्यानः । देवो भुवन्नवेदा म ऋतानां नमो जगृभ्वाँ अभि यज्जुजोषत्
परिश्रम करून, संपत्ती मिळवण्याचा प्रयत्न करताना, आपली संपत्ती कशी नष्ट होत नाही? देव सत्याचा पालन करणारा ज्ञानी होवो; नमस्कार स्वीकारून, तो यज्ञात आनंदित होवो.
कथा कदस्या उषसो व्युष्टौ देवो मर्तस्य सख्यं जुजोष । कथा कदस्य सख्यं सखिभ्यो ये अस्मिन्कामं सुयुजं ततस्रे
उषेच्या वेळी, देवाने माणसाच्या मैत्रीत कसा आनंद घेतला? त्या वेळी, त्याने आपल्या साथीदारांना, ज्यांनी त्याच्यात योग्य इच्छा शोधली, कसा स्नेह दाखवला?