अवर्त्या शुन आन्त्राणि पेचे न देवेषु विविदे मर्डितारम् । अपश्यं जायाममहीयमानामधा मे श्येनो मध्वा जभार
म्हशीसारखी मी आतडी फाडली; देवांमध्ये मला कुणीही आधार देणारा सापडला नाही. मी पाहिले की माझी पत्नी दुसऱ्याच्या हातात जात आहे, आणि मग गरुडाने माझ्यासाठी मध घेऊन गेले.
एवा त्वामिन्द्र वज्रिन्नत्र विश्वे देवासः सुहवास ऊमाः । महामुभे रोदसी वृद्धमृष्वं निरेकमिद्वृणते वृत्रहत्ये
हे इंद्र, वज्रधारी, सर्व देव तुला इथे बोलावतात; मोठे आकाश आणि पृथ्वी, दोन्ही वाढून उंच झालेले, वृत्रवधासाठी फक्त तुलाच निवडतात.
अवासृजन्त जिव्रयो न देवा भुवः सम्राळिन्द्र सत्ययोनिः । अहन्नहिं परिशयानमर्णः प्र वर्तनीररदो विश्वधेनाः
देवांनी जिवंत पाण्यांना सोडून दिले, हे सत्यस्वरूप इंद्र; तू त्या सर्पाचा वध केला, जो सगळ्या नद्यांना अडवून बसला होता, आणि सर्व प्रवाहांसाठी मार्ग मोकळा केला.
अतृप्णुवन्तं वियतमबुध्यमबुध्यमानं सुषुपाणमिन्द्र । सप्त प्रति प्रवत आशयानमहिं वज्रेण वि रिणा अपर्वन्
तो तृप्त नव्हता, तो बेशुद्ध, झोपेत होता, हे इंद्र; वज्राने तू त्या सर्पाला सात प्रवाहांमध्ये पसरलेला असताना फोडून टाकले.
अक्षोदयच्छवसा क्षाम बुध्नं वार्ण वातस्तविषीभिरिन्द्रः । दृळ्हान्यौभ्नादुशमान ओजोऽवाभिनत्ककुभः पर्वतानाम्
इंद्र, तुझ्या सामर्थ्याने तू कोरड्या नदीच्या तळाला हलवले; तुझ्या बळाने तू मजबूत अडथळे फोडले, आणि तुझ्या शक्तीने पर्वतांच्या कड्या तुटल्या.
अभि प्र दद्रुर्जनयो न गर्भं रथा इव प्र ययुः साकमद्रयः । अतर्पयो विसृत उब्ज ऊर्मीन्त्वं वृताँ अरिणा इन्द्र सिन्धून्
लोक संततीसारखे पुढे धावले, नद्या रथांसारख्या एकत्र वाहू लागल्या; तू, इंद्र, आपल्या सामर्थ्याने नद्या सोडून दिल्या आणि लाटा वाहू दिल्या.
त्वं महीमवनिं विश्वधेनां तुर्वीतये वय्याय क्षरन्तीम् । अरमयो नमसैजदर्णः सुतरणाँ अकृणोरिन्द्र सिन्धून्
तू मोठ्या, सर्वांना पोसणाऱ्या, नेहमी वाहणाऱ्या पृथ्वीला टुर्वीती आणि वय्याला दिलीस; आपल्या सामर्थ्याने, इंद्रा, भक्तांसाठी नद्या सहज ओलांडता येतील अशा केल्यास.
प्राग्रुवो नभन्वो न वक्वा ध्वस्रा अपिन्वद्युवतीरृतज्ञाः । धन्वान्यज्राँ अपृणक्तृषाणाँ अधोगिन्द्र स्तर्यो दंसुपत्नीः
तू, इंद्रा, जुन्या, तरुण, सत्य जाणणाऱ्या नद्या आकाशातील ढगांसारख्या उघडून दिल्यास; तू तहानलेल्या वाळवंटांना भरून टाकलेस आणि दासांच्या स्त्रियांना वश केलेस.
पूर्वीरुषसः शरदश्च गूर्ता वृत्रं जघन्वाँ असृजद्वि सिन्धून् । परिष्ठिता अतृणद्बद्बधानाः सीरा इन्द्रः स्रवितवे पृथिव्या
अनेक उषा आणि शरद ऋतू लपून होत्या; तू वृत्राचा वध केला आणि नद्या सोडल्या; इंद्राने, बंधने तोडून, पृथ्वीवर नद्यांचे प्रवाह वाहू दिले.
वम्रीभिः पुत्रमग्रुवो अदानं निवेशनाद्धरिव आ जभर्थ । व्यन्धो अख्यदहिमाददानो निर्भूदुखच्छित्समरन्त पर्व
नम्रांसोबत, इंद्रा, तू त्या मुलाला, जो अर्पण न केलेला होता, त्याच्या घरातून उचलून नेलास; आंधळ्याने सर्पाला गिळले, आणि कठीण शिखरेही जिंकली गेली.
प्र ते पूर्वाणि करणानि विप्राविद्वाँ आह विदुषे करांसि । यथायथा वृष्ण्यानि स्वगूर्तापांसि राजन्नर्याविवेषीः
हे जाणकारा, ज्ञानी लोकांनी तुझ्या पूर्वीच्या कृत्यांची आठवण करून दिली आहे, आणि समजणाऱ्याला तुझे कार्य सांगितले आहे. राजसा, जसे तू आपल्या सामर्थ्याने आणि कीर्तीने पराक्रम केलेस, तसेच पाण्यांमध्येही तू शिरलास.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता, स्तुती करण्यात आलेल्या इंद्रा, आम्ही तुझे गाणे गात आहोत, भक्ताला अन्नधान्य दे, जसे नद्या पोसतात. हे हरिव, तुझ्यासाठी नवे स्तोत्र रचले आहे—बुद्धीने आम्ही नेहमीच स्पर्धेत विजयी होऊ.
आ न इन्द्रो दूरादा न आसादभिष्टिकृदवसे यासदुग्रः । ओजिष्ठेभिर्नृपतिर्वज्रबाहुः संगे समत्सु तुर्वणिः पृतन्यून्
इंद्रा, तू दूर असो किंवा जवळ, मदतीसाठी ये, कारण तू मदत करणारा आहेस. लोकांचा स्वामी, वज्रधारी, युद्धात विजयी आणि स्पर्धेत जिंकणारा तूच आहेस.
आ न इन्द्रो हरिभिर्यात्वच्छार्वाचीनोऽवसे राधसे च । तिष्ठाति वज्री मघवा विरप्शीमं यज्ञमनु नो वाजसातौ
इंद्रा, आपल्या हरिंना घेऊन आमच्याकडे ये, मदतीसाठी आणि संपत्ती मिळवण्यासाठी आमच्याकडे वळ. वज्रधारी, उदार, तू आमच्या यज्ञाजवळ उभा राहा आणि आमच्या बलप्रार्थनेनंतर आम्हाला सामर्थ्य दे.
इमं यज्ञं त्वमस्माकमिन्द्र पुरो दधत्सनिष्यसि क्रतुं नः । श्वघ्नीव वज्रिन्सनये धनानां त्वया वयमर्य आजिं जयेम
इंद्रा, तू आमचा हा यज्ञ पुढे नेशील आणि आम्हाला बुद्धी देशील. शत्रूंचा नाश करणाऱ्या वज्रधारी, संपत्ती मिळवण्यासाठी, तुझ्या सोबत आम्ही युद्धात नक्कीच जिंकू.
उशन्नु षु णः सुमना उपाके सोमस्य नु सुषुतस्य स्वधावः । पा इन्द्र प्रतिभृतस्य मध्वः समन्धसा ममदः पृष्ठ्येन
इंद्रा, प्रसन्न मनाने आमच्याकडे ये, उत्तमपणे दाबलेल्या सोमाचा आस्वाद घे, स्वयंपूर्णा. तुझ्यासमोर ठेवलेल्या मधुर मद्याचा प्या आणि आनंद घे, जसा तुला हवे तसे.
वि यो ररप्श ऋषिभिर्नवेभिर्वृक्षो न पक्वः सृण्यो न जेता । मर्यो न योषामभि मन्यमानोऽच्छा विवक्मि पुरुहूतमिन्द्रम्
जो नवीन ऋषींनी जणू फळांनी भरलेल्या झाडासारखा किंवा वेगवान धावपटूसारखा मुक्त केला आहे, तो जसा तरुण मुलगा मुलीवर आनंदित होतो, तसा मी, इच्छेने, पुन्हा पुन्हा आवाहन केलेल्या इंद्राला हाक मारतो.
गिरिर्न यः स्वतवाँ ऋष्व इन्द्रः सनादेव सहसे जात उग्रः । आदर्ता वज्रं स्थविरं न भीम उद्नेव कोशं वसुना न्यृष्टम्
इंद्र स्वतःच्या सामर्थ्याने पर्वतासारखा भक्कम आहे, जन्मापासूनच बलशाली आहे. त्याने जुना वज्र उचलला, जो भयंकर आहे, जसे कोणी पाण्यातून धनाने भरलेली भांडी बाहेर काढतो.
न यस्य वर्ता जनुषा न्वस्ति न राधस आमरीता मघस्य । उद्वावृषाणस्तविषीव उग्रास्मभ्यं दद्धि पुरुहूत रायः
त्याच्या मार्गापर्यंत कुणीही जन्माने पोहोचू शकत नाही, त्याची संपत्ती किंवा दान कुणीही संपवू शकत नाही. बल वाढवून, हे महाबली, आम्हाला, वारंवार आवाहन केलेल्या, भरपूर संपत्ती दे.
ईक्षे रायः क्षयस्य चर्षणीनामुत व्रजमपवर्तासि गोनाम् । शिक्षानरः समिथेषु प्रहावान्वस्वो राशिमभिनेतासि भूरिम्
तू लोकांच्या घरातील संपत्ती सांभाळतोस आणि गायींच्या गोठ्याचे दार उघडतोस. हे पुरुषार्थी, सभांमध्ये तू विजयी होतोस आणि आमच्यासाठी मोठ्या संपत्तीचा ढीग पुढे नेतोस.
कया तच्छृण्वे शच्या शचिष्ठो यया कृणोति मुहु का चिदृष्वः । पुरु दाशुषे विचयिष्ठो अंहोऽथा दधाति द्रविणं जरित्रे
हे सर्वात सामर्थ्यशाली, कोणत्या शक्तीने तुझी ती कर्तबगारी ऐकू येते, ज्याने तू पुन्हा पुन्हा मोठी कामे करतोस? भक्तावर सर्वात उदार, अनेक दान ओळखणारा, मग तू गायकाला संपत्ती देतोस.
मा नो मर्धीरा भरा दद्धि तन्नः प्र दाशुषे दातवे भूरि यत्ते । नव्ये देष्णे शस्ते अस्मिन्त उक्थे प्र ब्रवाम वयमिन्द्र स्तुवन्तः
आम्हाला त्रास देऊ नकोस; आम्हाला देणगी दे, ती आम्हाला मिळू दे. भक्ताला देण्यासाठी तुझ्याकडील भरपूर दे, आणि या नवीन, उत्तम, स्तुत्य स्तोत्रात आम्ही, इंद्राची स्तुती करत, तुझी कीर्ती सांगू.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता, स्तुती करण्यात आलेल्या इंद्रा, आम्ही तुझे गाणे गात आहोत, भक्ताला अन्नधान्य दे, जसे नद्या पोसतात. हे हरिव, तुझ्यासाठी नवे स्तोत्र रचले आहे—बुद्धीने आम्ही नेहमीच स्पर्धेत विजयी होऊ.
आ यात्विन्द्रोऽवस उप न इह स्तुतः सधमादस्तु शूरः । वावृधानस्तविषीर्यस्य पूर्वीर्द्यौर्न क्षत्रमभिभूति पुष्यात्
इंद्रा, आमच्या मदतीसाठी इथे ये, आम्ही तुझी स्तुती करतो, वीर आमच्या सोबत बसू दे. त्याची शक्ती नेहमी वाढू दे, ज्याचे सामर्थ्य आकाशासारखे मोठे आहे, त्याचे राज्य कधीही जिंकता येऊ नये.
तस्येदिह स्तवथ वृष्ण्यानि तुविद्युम्नस्य तुविराधसो नॄन् । यस्य क्रतुर्विदथ्यो न सम्राट् साह्वान्तरुत्रो अभ्यस्ति कृष्टीः
इथे, त्याच्या महान पराक्रमांची स्तुती करा—त्या बलाढ्य, कीर्तीमान, लोकांना भरपूर देणाऱ्याच्या. ज्याचा निश्चय सभेत सर्वश्रेष्ठ आहे, जो लोकांना बोलावतो आणि प्रेरणा देतो.
आ यात्विन्द्रो दिव आ पृथिव्या मक्षू समुद्रादुत वा पुरीषात् । स्वर्णरादवसे नो मरुत्वान्परावतो वा सदनादृतस्य
इंद्रा, आकाशातून, पृथ्वीवरून, लवकर समुद्रातून किंवा पाण्यातून ये. प्रकाश देणारा, आमच्या मदतीसाठी, मरुतांसोबत ये, किंवा सत्याच्या दूरच्या आसनावरून ये.
स्थूरस्य रायो बृहतो य ईशे तमु ष्टवाम विदथेष्विन्द्रम् । यो वायुना जयति गोमतीषु प्र धृष्णुया नयति वस्यो अच्छ
जो मोठ्या आणि महान संपत्तीचा स्वामी आहे, त्याची आम्ही सभांमध्ये स्तुती करू. इंद्र, जो आपल्या सामर्थ्याने धनिकांमध्ये जिंकतो आणि धाडसी लोकांना संपत्ती मिळवून देतो.
उप यो नमो नमसि स्तभायन्नियर्ति वाचं जनयन्यजध्यै । ऋञ्जसानः पुरुवार उक्थैरेन्द्रं कृण्वीत सदनेषु होता
जो नम्रतेने वाकून गर्विष्ठांना आवरतो, जो बोलणे तयार करतो आणि यज्ञासाठी वाणी निर्माण करतो; उदार, वारंवार आवाहन केलेला, स्तोत्रांनी—तो इंद्र सभांमध्ये होतार होऊ दे.
धिषा यदि धिषण्यन्तः सरण्यान्सदन्तो अद्रिमौशिजस्य गोहे । आ दुरोषाः पास्त्यस्य होता यो नो महान्संवरणेषु वह्निः
जर तू ज्ञानाच्या मार्गदर्शनाने, वेगवान लोकांमध्ये, मौजिजाच्या पर्वताच्या गुहेत वास करत असशील, हे होतार, जो आमच्यासाठी मोठा आहे आणि सभांमध्ये अग्नी प्रज्वलित करतो, तर तू आमच्या घराचा रक्षक आहेस.
सत्रा यदीं भार्वरस्य वृष्णः सिषक्ति शुष्म स्तुवते भराय । गुहा यदीमौशिजस्य गोहे प्र यद्धिये प्रायसे मदाय
जेव्हा भावर नावाचा बलाढ्य पुरुष स्तुती व अर्पणासाठी आपली शक्ती उधळतो, आणि मौजिजाच्या गुहेत लपलेला असतो, तेव्हा भक्ती आणि प्रयत्नातून तो आनंद प्रकट करतो.