इन्द्रं कामा वसूयन्तो अग्मन्स्वर्मीळ्हे न सवने चकानाः । श्रवस्यवः शशमानास उक्थैरोको न रण्वा सुदृशीव पुष्टिः
संपत्तीची इच्छा ठेवून, लोक इंद्राकडे आले, जसे सोमयज्ञात आनंद मिळतो तसे; कीर्ती मिळवण्याच्या आशेने, स्तोत्रांमध्ये रमले, जशी सुंदर आणि भरभराटीची समृद्धी.
तमिद्व इन्द्रं सुहवं हुवेम यस्ता चकार नर्या पुरूणि । यो मावते जरित्रे गध्यं चिन्मक्षू वाजं भरति स्पार्हराधाः
तोच इंद्र, जो सहज बोलावता येतो, आणि अनेक शौर्यकृत्ये केलेली आहे, त्याला आम्ही पुन्हा पुन्हा हाक मारतो. जो भक्तासाठी अद्भुत मदतीने, लवकरच विजय मिळवून देतो.
तिग्मा यदन्तरशनिः पताति कस्मिञ्चिच्छूर मुहुके जनानाम् । घोरा यदर्य समृतिर्भवात्यध स्मा नस्तन्वो बोधि गोपाः
हे वीर, जेव्हा तुझे तीक्ष्ण वज्र लोकांच्या मध्ये कोसळते, किंवा शत्रूवर तुझा प्रचंड राग उफाळतो, तेव्हा, रक्षण करणाऱ्या, आमच्या देहांची आठवण ठेव.
भुवोऽविता वामदेवस्य धीनां भुवः सखावृको वाजसातौ । त्वामनु प्रमतिमा जगन्मोरुशंसो जरित्रे विश्वध स्याः
तू वामदेवाच्या प्रार्थनांचा रक्षक झाला आहेस, विजयसंग्रामात मित्र आणि लांडगा आहेस; आमच्या सर्व इच्छा तुझ्या मागे जातात, हे सर्वत्र गौरव मिळवणाऱ्या, भक्तासाठी तू नेहमीच मदतीस तयार राहो.
एभिर्नृभिरिन्द्र त्वायुभिष्ट्वा मघवद्भिर्मघवन्विश्व आजौ । द्यावो न द्युम्नैरभि सन्तो अर्यः क्षपो मदेम शरदश्च पूर्वीः
हे इंद्र, या वीरांसोबत, तुझ्या सोबत्यांसह, आम्ही प्रत्येक स्पर्धेत जिंकू; जसे आकाश आपल्या तेजाने भरलेले असते, तसे सज्जन लोक आमचे रक्षण करो, आणि आम्ही रात्रींमध्ये व अनेक शरद ऋतूंमध्ये आनंद मानू.
एवेदिन्द्राय वृषभाय वृष्णे ब्रह्माकर्म भृगवो न रथम् । नू चिद्यथा नः सख्या वियोषदसन्न उग्रोऽविता तनूपाः
या बलाढ्य, वीर इंद्रासाठी हे स्तोत्र आहे, जसे भृगूंना त्यांचा रथ प्रिय आहे; आता आणि नेहमीसाठी, तू आमचे मैत्री कधीही सोडू नकोस, हे बलशाली, आमच्या देहांचा रक्षक.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता स्तुती केली, आता गौरव दिला, हे इंद्र, नद्यांसारखी भक्तासाठी संपत्ती ओत. तुझ्यासाठी नवीन स्तोत्र तयार केले आहे, हे सुंदर घोड्यांचा स्वामी, आम्ही सदैव तुझ्या रथावर बसणारे, सुज्ञ होऊ दे.
त्वं महाँ इन्द्र तुभ्यं ह क्षा अनु क्षत्रं मंहना मन्यत द्यौः । त्वं वृत्रं शवसा जघन्वान्त्सृजः सिन्धूँरहिना जग्रसानान्
तू खरोखर महान आहेस, हे इंद्र; तुझ्या सामर्थ्याने पृथ्वी आणि आकाश तुझे राज्य मानतात. तू आपल्या बळाने वृत्राचा वध केला, नद्या सोडवल्या, आणि वेटोळे घालणाऱ्यांना संपवले.
तव त्विषो जनिमन्रेजत द्यौ रेजद्भूमिर्भियसा स्वस्य मन्योः । ऋघायन्त सुभ्वः पर्वतास आर्दन्धन्वानि सरयन्त आपः
तुझ्या जन्मावेळी, तुझ्या तेजाने आकाश थरथरले, तुझ्या सामर्थ्याच्या भीतीने पृथ्वी हादरली; पर्वत, सुंदर डोंगर हलले, दऱ्या फुटल्या आणि पाणी वेगाने वाहू लागले.
भिनद्गिरिं शवसा वज्रमिष्णन्नाविष्कृण्वानः सहसान ओजः । वधीद्वृत्रं वज्रेण मन्दसानः सरन्नापो जवसा हतवृष्णीः
तू आपल्या सामर्थ्याने पर्वत फोडलेस, वज्रधारी होऊन गुप्त गोष्टी उघड केल्यास; आनंदाने वज्राने वृत्राचा वध केला, आणि पाण्याने वेगाने वाहून त्यांची शक्ती नष्ट केली.
सुवीरस्ते जनिता मन्यत द्यौरिन्द्रस्य कर्ता स्वपस्तमो भूत् । य ईं जजान स्वर्यं सुवज्रमनपच्युतं सदसो न भूम
आकाशाने स्वतःला तुझ्या वीरत्वाचा जनक समजले, हे इंद्र; सर्वश्रेष्ठ कुशलाने तुला घडवले, ज्याने सूर्य निर्माण केला, बलवान वज्र दिला, आणि अढळ आधार दिला.
य एक इच्च्यावयति प्र भूमा राजा कृष्टीनां पुरुहूत इन्द्रः । सत्यमेनमनु विश्वे मदन्ति रातिं देवस्य गृणतो मघोनः
तोच एकटाच दोन जग विस्तारतो, लोकांचा राजा, अनेकदा हाक दिलेला इंद्र; सर्व देव त्याच्या सत्यात आनंद मानतात, आणि उदार देवाच्या दानात रमतात.
सत्रा सोमा अभवन्नस्य विश्वे सत्रा मदासो बृहतो मदिष्ठाः । सत्राभवो वसुपतिर्वसूनां दत्रे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः
सर्व सोम त्याचे झाले, सर्व आनंददायक पेये त्या महानाचे; तू संपत्ती देणाऱ्यांचा स्वामी झाला, हे इंद्र, सर्व लोकांना वाटण्यासाठी.
त्वमध प्रथमं जायमानोऽमे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः । त्वं प्रति प्रवत आशयानमहिं वज्रेण मघवन्वि वृश्चः
तू जन्मल्यापासूनच, हे इंद्र, सर्व लोकांना वाटलेस; आणि तू, हे दानशूर, वज्राने मार्गात पडलेल्या महाशत्रूला छेदलेस.
सत्राहणं दाधृषिं तुम्रमिन्द्रं महामपारं वृषभं सुवज्रम् । हन्ता यो वृत्रं सनितोत वाजं दाता मघानि मघवा सुराधाः
मी बलवान, पराक्रमी, महान, अमर्याद वृषभ, उत्तम वज्रधारी इंद्र याला आधार दिला आहे; ज्याने वृत्राचा वध केला, विजय मिळवला, दान दिले, आणि संपत्तीने परिपूर्ण असा माघव आहे.
अयं वृतश्चातयते समीचीर्य आजिषु मघवा शृण्व एकः । अयं वाजं भरति यं सनोत्यस्य प्रियासः सख्ये स्याम
हा निवडलेला माघव योग्यतेने वागतो, तोच युद्धात ऐकतो; हा विजय मिळवतो, जे हवे ते साधतो—त्याच्या मैत्रीत आपण त्याला प्रिय होऊ दे.
अयं शृण्वे अध जयन्नुत घ्नन्नयमुत प्र कृणुते युधा गाः । यदा सत्यं कृणुते मन्युमिन्द्रो विश्वं दृळ्हं भयत एजदस्मात्
हा जिंकताना ऐकू येतो, मारताना देखील; हा युद्धाने गायी सोडवतो. जेव्हा इंद्राचा राग खरा ठरतो, तेव्हा जे काही मजबूत आहे ते त्याच्यापासून थरथरते आणि दूर होते.
समिन्द्रो गा अजयत्सं हिरण्या समश्विया मघवा यो ह पूर्वीः । एभिर्नृभिर्नृतमो अस्य शाकै रायो विभक्ता सम्भरश्च वस्वः
इंद्राने गायी मिळवल्या, सोने मिळवले, घोडे मिळवले—माघव, ज्याच्याकडे पुष्कळ आहे; या वीर पुरुषांसह तो संपत्ती वाटतो, आणि धन गोळा करतो.
कियत्स्विदिन्द्रो अध्येति मातुः कियत्पितुर्जनितुर्यो जजान । यो अस्य शुष्मं मुहुकैरियर्ति वातो न जूत स्तनयद्भिरभ्रैः
इंद्र आपल्या आईपेक्षा किती पुढे आहे? वडिलांपेक्षा, ज्यांनी त्याला जन्म दिला, किती पुढे आहे? तो वारंवार आपली शक्ती उचलतो, जशी गडगडाटी वाऱ्याने ढग हलतात.
क्षियन्तं त्वमक्षियन्तं कृणोतीयर्ति रेणुं मघवा समोहम् । विभञ्जनुरशनिमाँ इव द्यौरुत स्तोतारं मघवा वसौ धात्
माघवा, तू नाश पावणारे अजर बनवतोस; तू धुळीचा गोंधळ उडवतोस. जसा आकाश वीजेने फाटतो, तसा माघवा, उपासकाला धन दे.
अयं चक्रमिषणत्सूर्यस्य न्येतशं रीरमत्ससृमाणम् । आ कृष्ण ईं जुहुराणो जिघर्ति त्वचो बुध्ने रजसो अस्य योनौ
याने सूर्याचे चाक फिरवले; प्रवाही मार्ग चालू केला. काळोख ओढून घेत, आपल्या क्षेत्राच्या मुळाशी असलेली त्वचा गिळतो.
असिक्न्यां यजमानो न होता
असिक्नीमध्ये यजमान होत्र्यासारखा असतो.
गव्यन्त इन्द्रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः । जनीयन्तो जनिदामक्षितोतिमा च्यावयामोऽवते न कोशम्
गायी मिळवण्यासाठी ज्ञानी इंद्राकडे मैत्रीसाठी येतात, घोड्यांसाठी, बलासाठी वृषभाचे स्तवन करतात; संततीसाठी, संततीचा दाता, न फसणारा, आपण त्याला मदतीसाठी खजिना हलवावा तसा जागृत करूया.
त्राता नो बोधि ददृशान आपिरभिख्याता मर्डिता सोम्यानाम् । सखा पिता पितृतमः पितॄणां कर्तेमु लोकमुशते वयोधाः
रक्षण करणारा, पाहणारा, मदतीला येणारा, प्रसिद्ध, शत्रूंचा नाश करणारा, सोमपान करणारा, मित्र, पिता, सर्वात उत्तम पिता, दीर्घायुष्य इच्छिणाऱ्यासाठी आपण जग निर्माण करूया.
सखीयतामविता बोधि सखा गृणान इन्द्र स्तुवते वयो धाः । वयं ह्या ते चकृमा सबाध आभिः शमीभिर्महयन्त इन्द्र
मित्र हो, मदतीला ये, इंद्रा, आम्ही तुझे स्तवन करतो, गायकाला आयुष्य दे; कारण या स्तोत्रांनी आम्ही तुला महान केले, या ऋचांनी, इंद्रा, तू अधिक गौरवशाली हो.
स्तुत इन्द्रो मघवा यद्ध वृत्रा भूरीण्येको अप्रतीनि हन्ति । अस्य प्रियो जरिता यस्य शर्मन्नकिर्देवा वारयन्ते न मर्ताः
इंद्र, माघव, स्तुत्य आहे—जेव्हा तो एकट्याने अनेक वृत्रांचा नाश करतो, अपराजित; त्याचा गायक त्याला प्रिय असतो, ज्याच्या संरक्षणात ना देव, ना माणसे अडथळा आणू शकतात.
एवा न इन्द्रो मघवा विरप्शी करत्सत्या चर्षणीधृदनर्वा । त्वं राजा जनुषां धेह्यस्मे अधि श्रवो माहिनं यज्जरित्रे
असा माघव, व्यापकदृष्टी इंद्र आमच्यासाठी खरी कृत्ये करो, लोकांचा आधार, अचूक; सर्व सृष्टींचा राजा, आम्हा गायकासाठी कीर्ती, मोठा यश आमच्यावर ठेव.
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः
आता स्तुत्य, इंद्रा, आता गाण्यात, तू गायकासाठी नद्यांसारखे धन ओत; तुझ्यासाठी, हरिव, नवे स्तोत्र तयार केले आहे—समजूतदारपणे, आम्ही नेहमी रथाचे साथीदार होऊया.
अयं पन्था अनुवित्तः पुराणो यतो देवा उदजायन्त विश्वे । अतश्चिदा जनिषीष्ट प्रवृद्धो मा मातरममुया पत्तवे कः
हा मार्ग जुना आणि चाललेला आहे, ज्यातून सर्व देव जन्मले; याच्यापासूनच बलवान जन्मावा—कोणीही आईला तिच्या मार्गापासून दूर नेऊ नये.
नाहमतो निरया दुर्गहैतत्तिरश्चता पार्श्वान्निर्गमाणि । बहूनि मे अकृता कर्त्वानि युध्यै त्वेन सं त्वेन पृच्छै
मी त्या मार्गाने जाणार नाही—तो कठीण आहे, जड आहे; मी बाजूने जाईन, मधून नाही. अनेक गोष्टी मी केल्या, करायच्या आहेत; मी तुझ्याशी लढेन, तुझी विचारपूस करेन.